18/07/2026
België belast zijn economie tot stilstand
De Nationale Bank van België waarschuwt dat de economische bedrijvigheid in het tweede kwartaal van 2026 vrijwel stagneert.
De consumptie van de gezinnen vertraagt scherp, het vertrouwen is zeer zwak en ondernemingen worden steeds voorzichtiger.
Dit consumentenvertrouwen wordt beschadigd door jarenlange fiscale onzekerheid, hoge lasten, voortdurend wijzigende spelregels en een overheid die steeds meer belastingen ophaalt, maar niet bespaart.
De Nationale Bank verwacht voor het tweede kwartaal stilstand van de economische groei.
De consumptie van de huishoudens, een van de belangrijkste motoren van onze economie, verliest kracht.
Tegelijk noteerde de NBB in juni een consumentenvertrouwen van -7 en een ondernemersvertrouwen van -12,4. Dat zijn zeer slechte cijfers voor ons land.
Wanneer gezinnen minder besteden, wordt al snel gezegd dat zij “te veel sparen”. Maar waarom zouden mensen vandaag zorgeloos consumeren?
Ze zien een overheid met een begrotingstekort van ongeveer 5,2% van het bbp en een overheidsschuld van ongeveer 108% van het bbp, die volgens de Europese Commissie de komende jaren verder zal stijgen.
Iedereen weet dat zulke tekorten in België altijd worden betaald via hogere belastingen.
De Belgische overheid geeft vandaag ongeveer 54% van het bruto binnenlands product uit. Dat behoort tot de hoogste percentages van Europa en ligt ruim boven het OESO-gemiddelde van ongeveer 43%.
België heeft dus een overheid die uitzonderlijk veel uitgeeft zonder haar financiën op orde te krijgen.
Dat is de fundamentele Belgische paradox.
De staat neemt meer dan de helft van alles wat in dit land wordt verdiend, maar beweert toch nog dat er geen geld is. De burger betaalt teveel, de ondernemer betaalt teveel, de overheid geeft teveel uit en de tekorten lopen verder op.
Het probleem is geen gebrek aan inkomsten, maar een gebrek aan politieke moed om eindelijk structureel te besparen.
N-VA stelt aan Vlaamse kant enorm teleur.
De zwaarste belastingdruk op arbeid van de OESO
België blijft volgens de OESO wereldkampioen in het belasten van arbeid. De belastingwig voor een alleenstaande werknemer bedraagt 52,5% van de totale loonkost, terwijl het OESO-gemiddelde slechts 35,1% bedraagt.
Dat betekent dat van elke 100 euro die een werkgever uitgeeft aan een werknemer, meer dan de helft verdwijnt richting belastingen en sociale bijdragen.
Het gevolg is voorspelbaar:
* werknemers houden minder koopkracht over;
* werkgevers worden ontmoedigd om mensen aan te werven; de flexijobs staan ook onder druk
* consumptie vertraagt;
* investeringen worden uitgesteld.
En vervolgens vraagt men zich af waarom de economie stilvalt.
De overheid stimuleert de economie niet
Terwijl andere landen proberen hun economie aantrekkelijker te maken, blijft België alleen zoeken naar nieuwe inkomsten.
De voorbije jaren kregen ondernemingen en burgers onder meer te maken met:
* hogere fiscale druk;
* nieuwe milieubelastingen;
* hogere registratie- en verkeersbelastingen;
* extra lasten op bedrijfswagens;
* steeds strengere administratieve verplichtingen;
* voortdurende discussies over meerwaardebelastingen, vermogensbelastingen en andere fiscale hervormingen.
Geen enkele ondernemer of investeerder weet nog welke fiscale regels over vijf jaar zullen gelden. Dat doet de rechtszekerheid verdwijnen.
Een woning of investering koop je voor twintig of dertig jaar. Een regering denkt slechts tot de volgende begrotingscontrole. Fiscale voordelen die je vandaag krijgt, worden volgend jaar terug afgenomen.
De fiscale spelregels wijzigen voortdurend en dan is de overheid verwonderd dat de bevolking en bedrijven afhaken.
De fiscale behandeling van vastgoed is een schoolvoorbeeld hoe het niet moet.
Tienduizenden Belgen sloten jarenlang
hypothecaire leningen af op basis van bestaande fiscale voordelen. Plots besliste de overheid om verschillende aftrekposten en fiscale voordelen af te schaffen.
En dan is men verwonderd dat de bouwsector het moeilijk krijgt .
Wie vandaag investeert, weet niet meer of de overheid morgen de spelregels opnieuw zal wijzigen. Dat ondermijnt het vertrouwen van gezinnen én investeerders in onze overheid.
Wanneer burgers niet langer zeker zijn dat de overheid gemaakte afspraken respecteert, stellen zij logischerwijze investeringen uit.
En precies dat ziet de Nationale Bank vandaag gebeuren.
Opvallend daarbij is dat de overheid bij het huidig begrotingsprobleem uitsluitend naar de private sector kijkt.
Begrotingsminister Van Peteghem spreekt over achterdeuren sluiten in de private sector, terwijl de overheidsuitgaven compleet ontspoord zijn. Die man is een schande en blaam voor zijn partij.
De meeste ministers zijn selectief blind als het gaat over de noodzakelijke besparingen bij de overheid met:
* minder administraties;
* minder ministers;
* minder kabinetten;
* minder partijfinanciering;
* minder subsidies;
* minder gunstregimes voor vakbonden, mutualiteiten en VZW’s;
* minder overheidsstructuren;
* minder versnippering tussen federale overheid, gewesten, gemeenschappen, provincies en gemeenten.
België blijft één van de meest complexe staatsstructuren ter wereld behouden, terwijl ondernemers worden geconfronteerd met gigantische belastingen, administratie en reglementering.
België kampt met een vertrouwenscrisis
Mensen geven minder uit omdat zij onzeker zijn over:
* hun belastingen;
* hun pensioen;
* hun energiekosten;
* hun woning;
* de fiscaliteit van hun spaargeld;
* de regels en fiscaliteit rond vastgoed;
* de toekomst van hun onderneming.
Wie voortdurend vreest dat de overheid morgen opnieuw in zijn portefeuille zal komen zitten, houdt zijn portefeuille dicht.
België heeft een tekort aan politieke moed en dat is zéér ontgoochelend voor partijen als N-VA
Zolang de overheid weigert haar eigen uitgaven fundamenteel te hervormen, zal elke nieuwe belasting de economie verder afremmen.
Wie economische groei wil, moet het consumentenvertrouwen herstellen.
Dat doe je door:
* de overheid eindelijk structureel te laten besparen;
* de belastingdruk te verlagen;
* rechtszekerheid te herstellen;
* investeringen fiscaal stabiel te behandelen;
* ondernemerschap opnieuw te belonen.
Pas wanneer burgers opnieuw geloven dat werken, sparen en investeren loont, zullen zij opnieuw durven consumeren.
En precies daar wringt vandaag het schoentje.
Wim Vander Cruyssen
Politicoloog & opiniemaker
Bronnen
* Nationale Bank van België – De Belgische economische bedrijvigheid zal naar verwachting stagneren (2026).
* Nationale Bank van België – Consumenten- en ondernemersvertrouwen (2026).
* Europese Commissie – Economic Forecast Belgium (2026).
* OESO – Taxing Wages 2026.
* OESO – Government at a Glance 2025.
* Statbel – Arbeidsmarkt en macro-economische kerncijfers.
* Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers – Fiscale hervormingswetgeving inzake vastgoed en hypothecaire aftrek.
