01/05/2021
In Melbourne, Australië, werd in 1856 de eerste overeenkomst tussen werkgevers en werknemers gesloten waarbij de werkdag tot 8 uur werd beperkt. De Verenigde Staten nam 1884 een wet aan waarin werd voorgesteld om vanaf 1 mei 1886 nog maar 8 uur per dag te werken. Ook was 1 mei in Amerika traditioneel ‘Moving Day’, de dag waarop arbeidscontracten wel of niet werden vernieuwd en arbeiders vaak op zoek gingen naar een andere woonruimte. De allereerste 1 mei-viering werd uitgeroepen door de Socialistische Arbeiders Internationale in 1889 om de Hay Market-opstand in Chicago te herdenken: rellen van arbeiders en anarchisten waarbij 67 politiemannen en meer dan 200 betogers verwond werden.
Sindsdien vieren socialistische en communistische partijen de dag van de Arbeid over heel de wereld. Internationalisme en klassenstrijd staan centraal. 1 mei werd een betaalde verlofdag en een publieke feestdag na Wereldoorlog II onder druk van de marxisten en van de vakbonden. Vanaf de jaren 50 nam de socialistische zuil – mutualiteiten, partij en vakbond de viering meer en meer in handen. Grote stoeten met muziek en vaandel waren aan de orde. Het werd een eerbetoon aan anarchisten en een voortdurende strijd voor gelijkheid voor arbeiders. 1 mei werd het feest van de arbeiders. De grondtoon van de Dag van de Arbeid is heden ten dage het gevoel van internationale verbondenheid
Al die toespraken van Vlaams belang, Open VLD, NVA, groen en andere drukkingsgroepen op 1 mei passen niet in dit kader, hoe graag ze dit ook claimen en pretenderen. Op 1 mei zouden deze zij beter de stilte bewaren en eens goed in ’t eigen herte kijken voor het slapen gaan.