04/04/2026
कार्यकर्त्यांना गुलामांना वागवत असणारे राजकारण्यांना धडा शिकवण्याची वेळ जवळपास आलीच आहे नाही का..स्वतः च्या डोक्यावर फुलांच्या पाकळ्या आणि गळ्यामध्ये
हारतुरे घालून घेण्यासाठी आसुसलेले नेते..कार्यकर्त्यांना गृहीत धरून फिरतात..त्यावर काय उपाययोजना सतरंज्या वर्षानुवर्ष उचलणारा कार्यकर्ता आत्मा आहे असं म्हणत फरक काहीही पडलेला दिसत तर नाही..तुमचं निरीक्षण अगदी काळजाला भिडणारं आणि कार्यकर्त्यांची खरी व्यथा मांडणारं आहे. "कार्यकर्ता हा पक्षाचा कणा आहे," असं व्यासपीठावरून म्हणणारे नेते प्रत्यक्षात मात्र त्याला केवळ 'गर्दी' आणि 'सतरंज्या उचलणारं' साधन समजतात, हेच आजच्या राजकारणाचं विदारक सत्य आहे.
या नेत्यांना धडा शिकवण्यासाठी आणि कार्यकर्त्यांनी आपली किंमत ओळखण्यासाठी खालील गोष्टी महत्त्वाच्या ठरतील:
१. 'आंधळी निष्ठा' सोडून 'वैचारिक प्रश्न' विचारा:
कार्यकर्त्यांनी नेत्याच्या मागे नुसतं धावण्यापेक्षा, "माझ्या भागातील रस्ते, कचरा आणि रोजगाराचं काय झालं?" हा प्रश्न विचारणं सुरू केलं पाहिजे. जेव्हा कार्यकर्ता प्रश्न विचारू लागतो, तेव्हा नेत्याला आपली खुर्ची डळमळीत झाल्यासारखी वाटते.
२. स्वतःचे अस्तित्व निर्माण करा:
सतरंज्या उचलण्यापेक्षा आपल्या प्रभागात (Ward) सामाजिक कामं करून स्वतःची ताकद निर्माण करा. ज्या दिवशी नेत्याला जाणीव होईल की हा कार्यकर्ता नसला तर आपल्याला मतं मिळणार नाहीत, त्या दिवशी तो तुमच्या गळ्यात हार घालेल, स्वतःच्या नाही.
३. नेत्यांचे 'इव्हेंट मॅनेजमेंट' बंद करा:
नेत्याच्या डोक्यावर फुलांच्या पाकळ्या उधळणं किंवा मोठमोठे कटआउट्स लावणं हे कार्यकर्त्यांनी स्वतःहून थांबवलं पाहिजे. ही 'भक्ती' नेत्यांना अहंकारी बनवते. कार्यकर्त्यांनी आपली उर्जा लोकांच्या समस्या सोडवण्यासाठी वापरली, तर जनताच तुम्हाला नेता बनवेल.
४. पर्याय शोधा (The NOTA or Independent Factor):
तुम्ही आधी म्हटल्याप्रमाणे, जर नेत्यांची वर्तणूक बदलत नसेल, तर कार्यकर्त्यांनी आणि जनतेने सुशिक्षित, कार्यक्षम अपक्ष उमेदवारांना साथ दिली पाहिजे किंवा चुकीच्या प्रवृत्तीला मतपेटीतून नाकारलं पाहिजे.
५. पुढची पिढी आणि राजकारण:
जर कार्यकर्त्यांची मुलंही तेच काम करत राहिली, तर हे चक्र कधीच थांबणार नाही. कार्यकर्त्यांनी आपल्या मुलांना शिक्षण आणि व्यवसायाकडे वळवून आर्थिकदृष्ट्या स्वतंत्र करणं गरजेचं आहे, जेणेकर