Hitesh Dada Bansod

Call Contact the organization

Hitesh Dada Bansod आमचे सामजिक कार्य 1)रोडवरील अपघातग्रस्त लोकांना मदत, रोडवरील मानसिक मनोरुग्ण यांचे पुनर्वसन,रोटीबँक
(1)

20/09/2026

Plz share

12/09/2026

एक छोटा प्रयत्न

“एका मिसिंग पोस्टने उलगडले किशनच्या मृत्यूचे गूढ; ९ दिवसांनी कुटुंबीयांपर्यंत पोहोचली बातमी  कुटुंबाला मिळाला हरवलेला कि...
11/09/2026

“एका मिसिंग पोस्टने उलगडले किशनच्या मृत्यूचे गूढ; ९ दिवसांनी कुटुंबीयांपर्यंत पोहोचली बातमी
कुटुंबाला मिळाला हरवलेला किशन;

सावनेर/नागपूर : सावनेर येथील सामाजिक कार्यकर्ते हितेश बनसोड यांनी सोशल मीडियावर केलेल्या एका मिसिंग पोस्टमुळे तब्बल काही दिवसांपासून बेपत्ता असलेल्या व्यक्तीची ओळख पटण्यास मदत झाली. *दुर्दैवाने किशनचा मृत्यू झालेला असला, तरी त्याच्या कुटुंबीयांना त्याच्याबाबत सत्य माहिती मिळवून देण्यात या पोस्टची महत्त्वाची भूमिका ठरली.*

किशन प्रसाद कश्यप (वय ३१), रा. WCL कॉलनी, सावनेर, जि. नागपूर हा १८ ऑगस्ट २०२६ रोजी सायंकाळी ६ वाजता नागपूर येथील मोदी नंबर २, कृष्णा दुकानाजवळ, सीताबर्डी परिसरातून बेपत्ता झाला होता. नातेवाईकांनी सीताबर्डी पोलीस ठाण्यात मिसिंगची नोंद केली. तसेच नातेवाईकांनी स्वतःही किशनचा बराच शोध घेतला; मात्र त्याचा ठावठिकाणा लागत नव्हता.

यानंतर नातेवाईकांनी सावनेर येथील सामाजिक कार्यकर्ते हितेश बनसोड यांच्याशी संपर्क साधून किशनबाबत माहिती दिली. हितेश बनसोड यांनी २४ ऑगस्ट २०२६ रोजी किशनची मिसिंग पोस्ट तयार करून ती सोशल मीडियावर मोठ्या प्रमाणात प्रसारित केली.

ही पोस्ट सोशल मीडियाच्या माध्यमातून नागपूर अजनी पोलीस ठाण्यात कार्यरत रुक्सार शेख यांच्यापर्यंत पोहोचली. रुक्सार शेख यांनी ही पोस्ट महत्त्वाची माहिती म्हणून जपून ठेवली.

दरम्यान, किशन पायी रामटेकच्या दिशेने निघून गेला होता. २२ ऑगस्ट २०२६ रोजी त्याला एका वाहनाची धडक बसून डोक्याला गंभीर दुखापत झाली. जखमी अवस्थेत देवलापार पोलिसांनी त्याला नागपूर मेडिकल हॉस्पिटलमध्ये दाखल केले. त्यावेळी किशनने पोलिसांना स्वतःचे नाव “किशन प्रसाद” एवढे सांगितले आणि त्यानंतर तो बेशुद्ध झाला.

मेडिकल हॉस्पिटलमध्ये त्याच्यावर उपचार सुरू होते. मात्र २ सप्टेंबर २०२६ रोजी त्याचा उपचारादरम्यान मृत्यू झाला. पोलिसांनी कायदेशीर प्रक्रिया पूर्ण करून त्याचा अंत्यविधी केला.

दरम्यान, तब्बल काही दिवसांनंतर किशनची शोधपत्रिका रुक्सार शेख यांच्यापर्यंत पोहोचली. त्यांच्या जवळ जपून ठेवलेल्या हितेश बनसोड यांच्या मिसिंग पोस्टमधील किशनचे नाव आणि शोधपत्रिकेतील माहिती यामध्ये साम्य असल्याचे त्यांच्या लक्षात आले.

रुक्सार शेख यांनी तात्काळ हितेश बनसोड यांच्याशी संपर्क साधून ही माहिती दिली. त्यानंतर हितेश बनसोड यांनी किशनच्या नातेवाईकांशी संपर्क साधून माहितीची खात्री केली. नातेवाईकांनी किशनची ओळख पटविल्यानंतर त्यांनी तात्काळ देवलापार पोलीस ठाणे गाठले. पोलिसांनी आवश्यक माहिती देत घटनाक्रमाबाबत त्यांना मार्गदर्शन केले.

किशन जिवंत नसल्याची बातमी कुटुंबीयांसाठी अत्यंत दुःखद होती; मात्र अनेक दिवसांपासून बेपत्ता असलेल्या आपल्या व्यक्तीबाबत अखेर सत्य समोर आल्याने कुटुंबीयांनी हितेश बनसोड यांचे आभार मानले.

या घटनेमुळे सोशल मीडियाचा जबाबदारीने आणि सकारात्मक पद्धतीने वापर केल्यास तो एखाद्या कुटुंबासाठी अत्यंत महत्त्वाचा ठरू शकतो, हे पुन्हा एकदा अधोरेखित झाले आहे.

“एका पोस्टने किशनला परत आणता आले नाही; पण त्याच्या कुटुंबाला त्याच्यापर्यंत पोहोचण्याचा मार्ग नक्कीच दाखवला.”

हितेश बनसोड
सामाजिक कार्यकर्ता, सावनेर”

14/08/2026

❤️

धन्यवाद
09/08/2026

धन्यवाद

आज पुन्हा एकदा माणुसकी जिंकली...! ❤️दिनांक : ०३.०८.२०२६आज सकाळी शुभम लोधी यांचा फोन आला. आवाजात घाई होती... काळजी होती.....
03/08/2026

आज पुन्हा एकदा माणुसकी जिंकली...! ❤️

दिनांक : ०३.०८.२०२६

आज सकाळी शुभम लोधी यांचा फोन आला. आवाजात घाई होती... काळजी होती...

"दादा, महाकाली नगरी, सावनेर येथे एका गर्भवती महिलेला तीव्र प्रसूती वेदना सुरू आहेत... लवकर या!"

क्षणाचाही विलंब न करता मी, हितेश दादा बनसोड आणि हितज्योती आधार फाउंडेशनची संपूर्ण टीम घटनास्थळी पोहोचलो.

पण नियतीने आमच्यासमोर एक हृदय पिळवटून टाकणारं दृश्य उभं केलं होतं...

अत्यंत हलाखीच्या परिस्थितीत त्या माऊलीने एका निष्पाप बाळाला जन्म दिला होता.

आई वेदनांनी विव्हळत होती... आणि तिच्या शेजारी ते चिमुकलं बाळ... या जगात नुकतंच आलेलं... सुरक्षित छप्पर नाही, हॉस्पिटल नाही... फक्त संघर्ष...

तो क्षण पाहून काही क्षण आम्हीही निःशब्द झालो.

ताबडतोब त्या नवजात बाळाला अलगद उचलून घेतलं, स्वच्छ कापडात गुंडाळलं आणि आई-बाळाला तातडीने सावनेर ग्रामीण रुग्णालयात दाखल केलं.

डॉक्टरांनी बाळाची तपासणी करून आवश्यक उपचार केले. आईवरही प्राथमिक उपचार करण्यात आले. त्यानंतर पुढील उपचारासाठी नागपूर शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय (मेडिकल) येथे रेफर करण्यात आले.

तेव्हाच समजलं...

हे कुटुंब गुजरातमधून पोटाची खळगी भरण्यासाठी काही दिवसांपूर्वीच सावनेरमध्ये मजुरीसाठी आले होते.

ना इथे नातेवाईक...
ना ओळखीचे लोक...
ना राहण्याची व्यवस्था...
ना हातात पुरेसे पैसे...

आणि आता हातात नवजात बाळ...

त्या आई-वडिलांच्या डोळ्यांत भीती स्पष्ट दिसत होती.

ते वारंवार एकच प्रश्न विचारत होते...

"आता आम्ही काय करू...? नागपूरला कोण मदत करणार...? आम्ही तिथे कोणाकडे जाऊ...?"

तो प्रश्न ऐकून मन अक्षरशः भरून आलं.

मी त्यांचा हात हातात घेतला आणि शांतपणे एवढंच म्हणालो...

"तुम्ही अजिबात काळजी करू नका... आजपासून तुम्ही एकटे नाही. मी आणि हितज्योती आधार फाउंडेशनची संपूर्ण टीम तुमच्या पाठीशी ठामपणे उभी आहे."

हे शब्द ऐकताच त्या आईच्या डोळ्यांत अश्रू आले.

ते अश्रू दुःखाचे होते की दिलासा मिळाल्याचे... हे सांगणं कठीण होतं.

त्यांच्याकडे आवश्यक सामानही नव्हतं.

त्यामुळे त्यांना ब्लँकेट, चादरी आणि इतर गरजेच्या वस्तू उपलब्ध करून दिल्या. हातात काही आर्थिक मदत दिली आणि पुन्हा सांगितलं...

"पैशांचा विचार करू नका. अजून गरज पडली तर नक्की सांगा. आम्ही तुमच्यासोबत आहोत."

त्यानंतर आई आणि बाळाला सुरक्षितपणे नागपूर मेडिकल हॉस्पिटलमध्ये दाखल करण्यात आले.

घरी परत येताना गाडीत काही काळ कुणीच बोलत नव्हतं...

डोळ्यांसमोर सतत त्या नवजात बाळाचा चेहरा आणि त्या माऊलीच्या डोळ्यांतले अश्रू तरळत होते.

एक आई.....😭
जिला स्वतःच्या वेदनांपेक्षा आपल्या बाळाची काळजी होती...

एक वडील...
ज्यांच्या खिशात पैसे नव्हते, पण आपल्या कुटुंबाला वाचवण्याची धडपड होती...

आणि एक निष्पाप बाळ...
ज्याने या जगात येताच संघर्ष पाहिला.

त्या क्षणी मनात एकच विचार आला...

गरीबी हा कोणाचाही गुन्हा नसतो... पण गरिबाला संकटात एकटं सोडणं हा नक्कीच समाजाचा गुन्हा असतो.

आज आम्ही फक्त एका आई-बाळाला मदत केली नाही...

एका आईच्या मनात आशेचा दिवा पुन्हा पेटवला...

एका वडिलांच्या मनात विश्वास निर्माण केला...

आणि त्या नवजात बाळाच्या आयुष्याच्या पहिल्याच दिवशी त्याला माणुसकीची ऊब मिळाली...

कदाचित त्या चिमुकल्या बाळाला हा दिवस कधीच आठवणार नाही...

पण त्या आई-वडिलांना आयुष्यभर आठवत राहील...

परक्या राज्यात... परक्या शहरात... कुणीही आपलं नसताना... काही अनोळखी माणसं त्यांच्या आयुष्यात देवदूत बनून आली होती.

आज पुन्हा एकदा जाणवलं...

देव प्रत्येक ठिकाणी स्वतः पोहोचू शकत नाही... म्हणूनच तो कुणाच्या ना कुणाच्या हातून मदतीचं काम करून घेतो.

त्या आईच्या डोळ्यांतले कृतज्ञतेचे अश्रू...
त्या वडिलांच्या चेहऱ्यावर उमटलेला दिलासा...
आणि त्या नवजात बाळाच्या चेहऱ्यावरची निरागस शांतता...

यापेक्षा मोठा पुरस्कार, यापेक्षा मोठा सन्मान आणि यापेक्षा मोठी कमाई आमच्यासाठी दुसरी कोणतीच नाही.

पैसा संपतो...
प्रसिद्धीही एक दिवस संपते...

पण संकटात दिलेला आधार...
धरलेला हात...
पुसलेला अश्रू...
आणि वाचवलेला जीव...

हे आयुष्यभर लोकांच्या हृदयात जिवंत राहतात.

आम्ही समाजसेवा प्रसिद्धीसाठी करत नाही...

आम्ही समाजसेवा करतो कारण कुणाच्यातरी आयुष्यात आशेचा किरण बनण्याचं भाग्य देवाने आम्हाला दिलं आहे.

माणूस कोणत्या राज्याचा आहे, कोणत्या जातीचा आहे, कोणत्या धर्माचा आहे, यापेक्षा तो संकटात आहे हेच सर्वात मोठं सत्य आहे.

जोपर्यंत श्वास आहे...
तोपर्यंत गरजूंना आधार देत राहू...

कारण शेवटी माणसाच्या नावापुढे त्याची जात, धर्म, भाषा किंवा संपत्ती लिहिलेली नसते...

लिहिलेलं असतं फक्त एकच नाव... "माणूस." ❤️

🙏 हितेश दादा बनसोड
संस्थापक – हितज्योती आधार फाउंडेशन
7888161633

आज पोलीस स्टेशन खापा येथे नवनियुक्त पोलीस निरीक्षक मा. श्री. चंद्रकांत काळे सर यांची सदिच्छा भेट घेतली.या भेटीदरम्यान पर...
22/07/2026

आज पोलीस स्टेशन खापा येथे नवनियुक्त पोलीस निरीक्षक मा. श्री. चंद्रकांत काळे सर यांची सदिच्छा भेट घेतली.

या भेटीदरम्यान परिसरातील रस्ते अपघात, अपघातग्रस्तांना तात्काळ मदत आणि जनजागृतीबाबत सविस्तर चर्चा करण्यात आली.

यावेळी सरांनी वाकी डोह परिसरात नागरिकांच्या सुरक्षिततेसाठी हितज्योती आधार फाउंडेशनने केलेल्या कार्याचे विशेष कौतुक करत संपूर्ण टीमचे अभिनंदन केले.

मा. चंद्रकांत काळे सर यांचे मनःपूर्वक आभार. पोलीस प्रशासन आणि सामाजिक संस्थांच्या समन्वयातून समाजहिताचे कार्य अधिक प्रभावीपणे पुढे नेण्याचा आमचा निर्धार कायम राहील...🙏

सावनेरमध्ये कामगाराचा दुर्दैवी मृत्यू; नातेवाईकांच्या अश्रूंमध्ये हितज्योती आधार फाउंडेशनने पार पाडला शेवटचा मानवी धर्मक...
18/07/2026

सावनेरमध्ये कामगाराचा दुर्दैवी मृत्यू; नातेवाईकांच्या अश्रूंमध्ये हितज्योती आधार फाउंडेशनने पार पाडला शेवटचा मानवी धर्म

कष्ट करून आयुष्य जगणाऱ्या एका कामगाराचा शेवट इतका वेदनादायी असेल, याची कुणालाही कल्पना नव्हती. आयुष्यभर इतरांसाठी घाम गाळणारा हा माणूस अखेरच्या क्षणी मृत्यूच्या कुशीत गेला. आपल्या माणसाला शेवटचा निरोप देण्यासाठी त्यांचे मोठे भाऊ सावनेरला पोहोचले, मात्र इतर नातेवाईक वेळेत येऊ शकले नाहीत. अशा दुःखद प्रसंगी हितज्योती आधार फाउंडेशन त्यांच्या पाठीशी खंबीरपणे उभी राहिली आणि सर्व कायदेशीर प्रक्रिया पूर्ण करून मृतकावर सन्मानपूर्वक दफनविधी करत माणुसकीचा खरा धर्म जपला.

शुक्रवारी सकाळी सुमारे ७ वाजताच्या सुमारास निलेश गुप्ता यांनी सामाजिक कार्यकर्ते तथा हितज्योती आधार फाउंडेशनचे संस्थापक अध्यक्ष हितेश बनसोड यांना फोन करून त्यांच्या येथे काम करणारी व्यक्ती बाथरूममध्ये पडलेल्या अवस्थेत असून कोणतीही हालचाल करत नसल्याची माहिती दिली. माहिती मिळताच हितेश बनसोड यांनी तात्काळ सावनेर पोलीस स्टेशनच्या पोलीस निरीक्षक ऋतुजा जाधव यांना याची माहिती दिली. त्यानंतर सावनेर पोलीस घटनास्थळी दाखल झाले.

संबंधित व्यक्तीला तातडीने सावनेर ग्रामीण रुग्णालयात नेण्यात आले. मात्र, डॉक्टरांनी तपासणीअंती त्यांना मृत घोषित केले. प्राथमिक माहितीनुसार, रात्री बाथरूमसाठी उठताना तोल जाऊन पडल्यामुळे डोक्याला गंभीर दुखापत झाली असावी व त्यातून त्यांचा मृत्यू झाला असावा, असा प्राथमिक अंदाज व्यक्त करण्यात आला. त्यानंतर पोलिसांनी घटनास्थळाचा पंचनामा करून मृतदेह शवविच्छेदनासाठी रवाना केला.

मृतकाचे नाव चमन नारायण भारती (वय ४५), मूळ रा. उंदवाडी, बिचवा, जि. छिंदवाडा (मध्य प्रदेश), ह.मु. सावनेर असे असून ते गेली नऊ वर्षे निलेश गुप्ता यांच्याकडे प्रामाणिकपणे काम करत होते आणि तेथेच वास्तव्यास होते. आयुष्यभर कष्ट करून संसाराचा गाडा ओढणाऱ्या या कामगाराचा शेवट मात्र अत्यंत वेदनादायी ठरला.

घटनेची माहिती मिळताच मृतकाचे मोठे भाऊ तिरथ नारायण भारती (रा. शक्तिमाता नगर, नागपूर) हे सावनेर येथे पोहोचले. मात्र, इतर नातेवाईक वेळेत येऊ शकले नाहीत. आपल्या भावाचा निर्जीव देह पाहून त्यांचा बांध फुटला. अशा कठीण प्रसंगी हितेश बनसोड व हितज्योती आधार फाउंडेशनच्या टीमने त्यांना धीर दिला आणि सर्व कायदेशीर प्रक्रिया पूर्ण करून मृतकाच्या अंतिम प्रवासाची संपूर्ण जबाबदारी स्वीकारली.

कोणतीही अपेक्षा न ठेवता, केवळ माणुसकीच्या नात्याने हितज्योती आधार फाउंडेशनने मृतकावर अत्यंत सन्मानपूर्वक दफनविधी केला. रक्ताचे नाते नसतानाही एका अनोळखी व्यक्तीला शेवटचा मान देत, "माणुसकी अजूनही जिवंत आहे," याची प्रचिती पुन्हा एकदा या कार्यातून आली.

यावेळी सावनेर पोलीस स्टेशनचे PSI राजेश तिवारी, पोलीस हवालदार नंदू मेश्राम, हितज्योती आधार फाउंडेशनचे टीम सदस्य अण्णा सिंदेवार, नरेंद्र समदूरकर, अभिषेक कोठाळे, तसेच निलेश गुप्ता व राहुल वाघमारे उपस्थित होते. सामाजिक बांधिलकी जपत शुभम अकोने यांनी दफनविधीसाठी स्वतःची जेसीबी उपलब्ध करून महत्त्वाचे सहकार्य केले.

अंतिम संस्काराची सर्व व्यवस्था सन्मानपूर्वक पूर्ण केल्याबद्दल मृतकाचे मोठे भाऊ तिरथ नारायण भारती यांनी हितज्योती आधार फाउंडेशनचे संस्थापक अध्यक्ष हितेश बनसोड, संपूर्ण टीम, सावनेर पोलीस आणि सहकार्य करणाऱ्या सर्वांचे अश्रुपूर्ण डोळ्यांनी मनःपूर्वक आभार व्यक्त केले.

"अंतिम प्रवासात साथ देणं हे प्रत्येकाच्या नशिबात नसतं. काही जण नात्याने सोबत असतात, तर काही जण माणुसकीच्या नात्याने आयुष्यभर लक्षात राहतात. एखाद्याचा शेवटचा प्रवास सन्मानाने पूर्ण व्हावा, हाच खरा मानवधर्म आहे."

Address

Saoner
441107

Telephone

+917888161633

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Hitesh Dada Bansod posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Hitesh Dada Bansod:

Shortcuts

Share

Category