https://www.facebook.com/764540723418682/

Rosalynn's diary

Home
Cambodia
Phnom Penh
Rosalynn's diary

Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Rosalynn's diary, Library, Phnom Penh.
(1)

WARNING: MORALLY GREY | A HUGE AGE GAP ♟️
⋆. 𐙚 ̊ រីករាយដែលបានស្គាល់គ្នា នេះជាផេចថ្មីរបស់មីនណា៎ សង្ឃឹមថាពួកយើងអាចដើរទៅមុខជាមួយគ្នាជាយូរអង្វែង ༘⋆
គណនីហ្វេសប៊ុកនិងតិកតុកមីន: Rosalynn (Rosalynnnovelist) 🌹
តេឡេក្រាម:

18/07/2026

ជម្រាបសួរបេះដូងៗ នេះគឺរ៉ូសាលីនណា៎! បាត់មីនមួយរយៈនឹកមីនដែរទេ? មីននឹកគិតដល់បេះដូងៗរាល់គ្នារៀងរាល់ថ្ងៃតែម្ដងនិងសុំផ្ញើក្ដីនឹករលឹកដល់បេះដូង និងសង្ឃឹមថាបេះដូងរាល់គ្នាសុខសប្បាយគ្រប់ៗគ្នាណា៎។

មួយរយៈនេះបាត់មីនស្ងាត់ច្រៀបហ្នឹងគឺដោយសារមីនមានការងារធ្វើហ៎បេះដូង។ ដូចបេះដូងនឹកអ៊ីចឹងថាមីនរៀនពីរជំនាញ ហើយឥឡូវមីនធ្វើការពីរកន្លែងពីថ្ងៃចន្ទដល់ថ្ងៃអាទិត្យទៀត។ រាល់ថ្ងៃមីនចង់ដង្ហើមចង្រិតម្ដងៗទេនិយាយមែនទែនចា៎ស! ថ្ងៃចន្ទសុក្រ រៀនព្រឹកល្ងាច ថ្ងៃធ្វើការក្រសួង ហើយថ្ងៃសៅរ៍អាទិត្យមីនធ្វើការមួយកន្លែងទៀតពេញម៉ោងហ្មង។ មើល៍ៗរាល់ថ្ងៃហ្នឹងមីនអត់ទំនេរសោះ។ នឹកបេះដូងខ្លាំងៗ!

បើនិយាយពីរឿងរសទឹកឃ្មុំមួយរាត្រីវិញសង្ស័យបេះដូងចាំសៀវភៅនិងហ្វាល់ស្កកហើយដឹង? មីនកំពុងព្យាយាមហើយបេះដូង ឆាប់ៗនេះណា៎ តែមីនសុំពេលមួយថ្ងៃពីរទៀត មីននឹងមកផុសរឿងវិញមែនទែនហើយបេះដូងព្រោះនឹកបេះដូងខ្លាំង!

មីនសុំបេះដូងជួយ recommend page និងស៊ែរផុសនេះអោយឆើនៗបានដល់បេះដូងៗដទៃទៀតឃើញផងណា៎ ថាមីនអត់បានទៅចោលបេះដូងទេគ្រាន់តែមីនអត់មានពេលតែប៉ុណ្ណឹងហើយបេះដូងទាំងអស់ខមិនមួយមើល៍ ខមិនអីក៏បានដែរអោយមីនដឹងថាបេះដូងនៅតែចាំមីន ខមិនស្ទីកឃ័រក៏បានចា៎ស។

នឹកបេះដូងខ្លាំងៗនិងគ្រប់ៗគ្នា!
ពីមីនរ៉ូសាលីន 🥹🌹

05/07/2026

មកហើយៗបេះដូង បាត់មួយសប្ដាហ៍ពេញតែម្ដងចា៎ស មីនសុំទោសណា៎ 🥹😘

#ឆ្មាព្រៃនៃលោកសេដ្ឋីចាស់វស្សា
ម៉ាធិអូ ដ្រាហ្គានណូវ × រដ្ឋ នារីមរកត

ភាគ១០ + ភាគ១១ + ភាគ១២
(មានឈុតឆាកមិនសមរម្យ)

«យប់នេះដេកឱ្យលក់ចុះឆ្មាព្រៃ! ព្រោះបើល្បែងនេះចាប់ផ្តើមហើយ នាងនឹងគ្មានពេលបានសម្រាកទេ!»
«ល្បែងអី? លោកចង់បានអីឱ្យប្រាកដ អាសេដ្ឋីល្បិចច្រើន!» មរកតស្រែកដេញជើងពីក្រោយទាំងកំហឹង ខណៈដែលរាងកាយខ្ពស់ត្រដែតរបស់ម៉ាធិអូដើរចេញពីបន្ទប់ទាំងស្នាមញញឹមព្រហើន។ នាងទម្លាក់ខ្លួនអង្គុយលើពូកទាំងចិត្ដមិនស្ងប់ ដៃតូចក្តាប់ណែនព័ទ្ធជុំវិញកាំភ្លើងខ្លី។ តម្រុយដែលថាបងស្រីនាងស្ថិតនៅជាមួយម៉ាទីន ធ្វើឱ្យបេះដូងនាងលោតញាប់ស្ទើរធ្លាយ។ នាងមិនអាចរង់ចាំដល់ព្រឹកបានទេ សភាវគតិដូចជាឆ្មាព្រៃមិនខុសកំពុងបង្គាប់ឱ្យនាងធ្វើសកម្មភាពភ្លាមៗ។
ក្រោយពេលស្ងាត់សំឡេងជាងកន្លះម៉ោង មរកតលបដើរចេញពីបន្ទប់យឺតៗ ក្នុងបំណងស្វែងរកឯកសារឬលួចចូលបន្ទប់ធ្វើការរបស់ម៉ាធិអូ ដើម្បីរកកូអរដោនេវីឡានោះដោយខ្លួនឯង។ នាងដើរលបៗកាត់តាមច្រករបៀងងងឹតស្លុប តែគ្រាន់តែបោះជំហានមកដល់មុខជណ្តើរ ស្រាប់តែមានដៃមាំដូចដង្កៀបដែកលូកមកទាញចង្កេះតូចច្រឡឹងរបស់នាងពីខាងក្រោយយ៉ាងខ្លាំង។
«អ៊ុប! លែង!» មរកតបម្រុងនឹងស្រែកតែបាតដៃធំក្រាស់របស់ម៉ាធិអូបានខ្ទប់មាត់នាងជាប់ រួចរុញរាងកាយស្តើងរបស់នាងចូលទៅក្នុងបន្ទប់ធ្វើការផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេយ៉ាងលឿន។
គ្រាំង!! ទ្វារឈើក្រាស់ត្រូវបានចាក់សោជិតឈឹង។ ម៉ាធិអូគ្រវាត់រាងកាយមរកតទៅលើសាឡុងស្បែកធំ រួចតាមមកទ្រោបពីលើភ្លាមៗ។ អាវឃ្លុំដេកពណ៌ខ្មៅរបស់គេបើកចំហរដើមទ្រូងហាប់ណែន បង្ហាញស្នាមសាក់រូបនាគរុស្ស៊ីដ៏គួរឱ្យខ្លាចនៅក្រោមពន្លឺភ្លើងស្រអាប់។
«គិតចង់លបលួចធ្វើចារកម្មក្នុងផ្ទះយើងមែនទេឆ្មាព្រៃ?» សំឡេងគ្រលរធ្ងន់របស់ម៉ាធិអូបន្លឺឡើងអាកប្បកិរិយាគេព្រហើន ដង្ហើមក្តៅៗជះក្លិនស្រានិងបារីធ្វើឱ្យមរកតវិលមុខ។
«លែងខ្ញុំ! អាមនុស្សចាស់ល្មោភកាម! បើលោកដឹងថាបងស្រីខ្ញុំនៅឯណា ហេតុអ្វីមិនប្រាប់មក? លោកចង់បានលុយប៉ុន្មានក៏ខ្ញុំឱ្យដែរ!» មរកតលើកដៃបម្រុងនឹងខ្វាចមុខគេ តែត្រូវម៉ាធិអូចាប់កដៃទាំងពីររបស់នាងទៅលើក្បាល រួចសង្កត់ជាប់យ៉ាងណែន។
«លុយត្រកូលរបស់នាងមិនស្មើនឹងកម្ទេចកាក់ក្នុងហោប៉ៅយើងផងមរកត!» ម៉ាធិអូញញឹមចុងមាត់ កែវភ្នែកពណ៌ខៀវមុតដូចទឹកកកប្រែជាដុតរោលដោយភ្លើងមួយដោយចម្លែក នៅពេលសម្លឹងមើលបបូរមាត់ផ្កាឈូកនិងដើមទ្រូងមូលក្លំដែលកំពុងឡើងចុះញាប់ញ័រព្រោះភាពខឹងសម្បារ។
«យើងជាអ្នកជំនួញ! បើនាងចង់បានព័ត៌មានពីយើង នាងត្រូវតែយកខ្លួនប្រាណរបស់នាងមកបង់ការប្រាក់ឱ្យយើងសិន!» មិនរង់ចាំឱ្យឆ្មាព្រៃស្រែកជេរប្រមាថតទៅទៀតឡើយ បបូរមាត់ក្តៅគគុករបស់សេដ្ឋីវ័យ៤២ឆ្នាំនេះ ឱនមកបិទញក់ញីលើបបូរមាត់ទន់ល្មើយរបស់មរកតយ៉ាងគំហកនិងព្រៃផ្សៃ។
«អ៊ឹម! លែង!» មរកតក្រវីក្បាលរុញច្រានទាំងកំហឹង តែចុងអណ្តាតក្តៅនិងជំនាញរបស់ម៉ាធិអូបានលូកជ្រែកចូលទៅបឺតជញ្ជក់យកភាពផ្អែមល្ហែមពីក្នុងមាត់នាងយ៉ាងលោភលន់។ ដៃម្ខាងទៀតរបស់គេលូកហែកអាវកាក់ស្បែក និងទាញទម្លាក់អាវយឺតខាងក្នុងរបស់នាងចុះ បង្ហាញឱ្យឃើញសាច់ដុំស្បែកពណ៌ទឹកឃ្មុំផូរផង់ ផុសឡើងលេចធ្លោនៅក្រោមពន្លឺភ្លើងស្រអាប់។ ម៉ាធិអូប្រើបបូរមាត់អូសចុះមកកាន់កញ្ចឹងក និងខាំញក់ញីលើដើមទ្រូងមូលក្លំរបស់នាងយ៉ាងព្រៃផ្សៃ បន្សល់ទុកនូវស្នាមក្រហមជាច្រើនកន្លែង។ មរកតព្យាយាមរើបំរះយ៉ាងខ្លាំង តែបទពិសោធន៍កាមគុណដ៏សាវសែរបស់តោចាស់វស្សា បានធ្វើឱ្យរាងកាយក្មេងស្រីដែលមិនទាន់ស្គាល់រសជាតិស្នេហា ចាប់ផ្តើមទន់ជ្រាយនិងញ័រទទ្រើកទៅតាមការអូសទាញដ៏ស្រើបស្រាល ទោះបីជាក្នុងចិត្តនាងចង់សម្លាប់បុរសម្នាក់នេះយ៉ាងណាក៏ដោយ។
×××
ខណៈពេលដែលភូមិគ្រឹះត្រកូលដ្រាហ្គានណូវកំពុងអណ្តែតអណ្តូងទៅដោយល្បែងស្នេហ៍ដោះដូរក្ដៅគគុក ឯណោះវិញនៅវីឡាដាច់ស្រយាលកណ្តាលព្រៃទឹកកកជាយក្រុង ភ្លើងតណ្ហាក៏កំពុងតែឆេះរោលរាលដូចគ្នា។
ឆាំង! ឆាំង! សំឡេងច្រវាក់ដែកបង្កាត់ភាពភ័យខ្លាចបន្លឺឡើងខុសចង្វាក់។ ម៉ាទីន ដ្រាហ្គានណូវ មិនខ្វល់ពីសម្រែកអង្វរកររបស់គ្រូបង្រៀនរូបស្រស់ឡើយ។ កំហឹងប្រចណ្ឌខុសពីក្មេងទូទៅ និងភាពចង់គ្រប់គ្រងបានធ្វើឱ្យក្មេងកំលោះវ័យ ១៨ ឆ្នាំរូបនេះ ប្រែចរិតដូចជាសត្វព្រៃដាច់ច្រវ៉ាក់។
«លែង! លែងខ្ញុំទៅម៉ាទីន! អាសូរខ្ញុំផង! កុំធ្វើបែបនេះអី! អូយ៎!» រដ្ឋ នារីរចនា ស្រែកយំខ្សឹកខ្សួល មុខដ៏ស្លូតបូតរបស់នាងឡើងក្រហមងាំង ទឹកភ្នែកហូរជោកថ្ពាល់។ រ៉ូបពណ៌សទន់ភ្លន់របស់នាងត្រូវបានដៃមាំរបស់អ្នកប្រុសតូចហែកហួរដាច់រហែកគ្មានសល់ បណ្តាលឱ្យរាងកាយស្រឡូនសខ្ចីវ័យ ២៨ ឆ្នាំ បង្ហាញខ្លួនននោលកាយនៅចំពោះមុខខ្សែភ្នែករបស់គេ។
«ខ្ញុំប្រាប់ហើយថាកុំរត់គេចពីខ្ញុំ! អ្នកគ្រូត្រូវតែជារបស់ខ្ញុំម្នាក់គត់!» ម៉ាទីនគ្រហឹមឡើង កែវភ្នែកក្រហមច្រាលដោយភាពអន្ទះសារ។ គេហែកជើងទាំងពីររបស់រចនាចេញយ៉ាងខ្លាំង រួចសង្កត់រាងកាយមាំមួនលុកលុយចូលទៅក្នុងភាពទន់ភ្លន់របស់ស្រីក្រមុំយ៉ាងគំហកនិងជ្រៅបំផុត ដោយមិនផ្តល់ឱកាសឱ្យនាងបានត្រៀមខ្លួនឡើយ។
«អ្អាស៎! ឈឺ! លែងខ្ញុំ!» រចនាស្រែកឡើងទាំងការឈឺចាប់ប៊ិះដាច់ខ្យល់ ដៃទាំងពីរខ្វាចខ្នងរបស់ម៉ាទីនរហូតចេញឈាមក្រហមឆ្នូត។ ភាពបរិសុទ្ធដែលនាងខំថែរក្សាអស់រយៈពេល ២៨ ឆ្នាំ ត្រូវបំផ្លាញដោយសិស្សរបស់ខ្លួនឯងយ៉ាងព្រៃផ្សៃ។
ម៉ាទីនមិនត្រឹមតែមិនថយថយ គេបែរជាបុកសម្រុកចង្កេះចូលទៅយ៉ាងងប់ងល់និងខ្លាំងក្លាទៅតាមកម្លាំងយុវជនវ័យជំទង់ដែលកំពុងស្រេកឃ្លាន។ សម្រែកថ្ងូរព្រោះភាពស្រើបស្រាលលាយឡំនឹងការឈឺចាប់របស់រចនា បន្លឺឡើងកាត់ខ្យល់ព្យុះព្រិលខាងក្រៅបង្អួចដោយគ្មានអ្នកណាអាចជួយនាងបានឡើយ។
×××
ត្រឡប់មកបន្ទប់ដេកភូមិគ្រឹះធំវិញ...
សង្រ្គាមចិត្តរវាងតោចាស់វស្សានិងឆ្មាព្រៃមិនបានបញ្ចប់ត្រឹមពាក្យសម្តីឡើយ។ ម៉ាធិអូបានរុញរាងកាយស្តើងរបស់មរកតទៅលើគ្រែធំល្វឹងល្វើយ កែវភ្នែកពណ៌ខៀវរបស់គេដុតរោលទៅដោយភ្លើងតណ្ហាដែលមិនអាចទប់ទល់បាន។ គេដឹងច្បាស់ថាក្មេងស្រីអាយុ ១៨ ឆ្នាំម្នាក់នេះ នៅបរិសុទ្ធស្អាតស្អំ មិនទាន់មានបុរសណាម្នាក់ធ្លាប់បានប៉ះពាល់ឡើយ ដែលវាកាន់តែធ្វើឱ្យសភាវគតិព្រាននារីរបស់គេចង់គ្រងជ័យជម្នះ។
«លែងខ្ញុំ! អាសេដ្ឋីចាស់ចង្រៃ! កុំមកប៉ះពាល់ខ្លួនប្រាណខ្ញុំ!» មរកតស្រែកគំហកទាំងញ័រដើមទ្រូង នាងព្យាយាមថយក្រោយ តែជើងវែងស្រឡូនទាំងគូរបស់នាងត្រូវបានដៃមាំដូចដង្កៀបដែករបស់ម៉ាធិអូចាប់ទាញមកចំកណ្តាលពូក។
ខ្វាក! ខោខូវប៊យ និងស្បែកជើងប៊ូតវែងរបស់នាងត្រូវបានម៉ាធិអូទាញសម្រាតចេញពីកាយយ៉ាងហិង្សានិងរហ័សរហួន បន្សល់ទុកតែរាងកាយននោលកាយផ្នែកខាងក្រោម បង្ហាញឱ្យឃើញភ្លៅរលោងស្រិលពណ៌ទឹកឃ្មុំ និងស្រទាប់ផ្កាដ៏ទន់ភ្លន់ដែលលាក់ខ្លួនយ៉ាងជិតដិត។ ម៉ាធិអូមិនរង់ចាំយូរ គេដកខ្សែក្រវាត់គ្រវាត់ចោល រួចរុញរាងកាយមាំមួនកម្ពស់ជិត ២ ម៉ែត្ររបស់គេមកសង្កត់ពីលើនាងភ្លាមៗ។ ដើមទ្រូងអាក្រាតដែលមានស្នាមសាក់រូបនាគរបស់គេ កិនឈ្លីទៅលើដើមទ្រូងមូលក្លំរបស់មរកតរហូតដល់នាងដកដង្ហើមសឹងមិនរួច។
«អ៊ឹម! អ្ហា៎ស!» មរកតបើកភ្នែកធំៗ នៅពេលបបូរមាត់ក្តៅគគុករបស់គេឱនមកបឺតជញ្ជក់ចុងទ្រូងផ្កាឈូករបស់នាងយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដៃក្រាស់របស់គេលូកទៅញែកជើងទាំងពីររបស់នាងចេញពីគ្នា បង្ខំឱ្យនាងបើកចំហរទទួលយកគេ។
ម៉ាធិអូប្រើម្រាមដៃវែងៗលូកទៅស្ទាបអង្អែលចំណុចកណ្តាលដ៏ទន់ភ្លន់ ដែលកំពុងតែមានតំណក់ទឹកស្រើបស្រាលហូរជ្រាបចេញមកតិចៗ។ គេដឹងច្បាស់ថាឆ្មាព្រៃម្នាក់នេះកំពុងតែឈ្លក់វង្វេងនឹងបទពិសោធន៍ដ៏សាវសែរបស់គេហើយ។ គេងើបមុខឡើង ញញឹមចុងមាត់យ៉ាងព្រហើន មុននឹងសង្កត់ភាពរឹងមាំដែលរឹងនិងក្តៅគគុករបស់គេ បុកសម្រុកចូលទៅក្នុងភាពទន់ភ្លន់របស់មរកតមួយទំហឹងយ៉ាងជ្រៅបំផុត!
«ហ៊ឹកៗឈឺ! លែងខ្ញុំ!» មរកតស្រែកឡើងទាំងសំឡេងដាច់ៗ មុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងឡើងក្រហមងាំង ដៃតូចទាំងពីរខ្វាចស្មារបស់ម៉ាធិអូរហូតចេញឈាម។
ភាពបរិសុទ្ធ ដែលនាងធ្លាប់តែមានមោទនភាពត្រូវបានឆក់យកដោយសារតែទំហំដ៏ធំធេងខុសពីមនុស្សទូទៅរបស់សេដ្ឋីចាស់វស្សា។ តំណក់ឈាមក្រហមស្រស់នៃភាពក្រមុំព្រហ្មចារីបានហូរស្រក់ដក់លើស្រទាប់ពូកពណ៌ស បញ្ជាក់ថាឆ្មាព្រៃមណ្ឌលគិរីបានធ្លាក់ចូលក្នុងក្រញាំតោចាស់រុស្ស៊ីទាំងស្រុងហើយនៅរាត្រីនេះ។
ម៉ាធិអូមិនបានដកថយឡើយ គេបិទភ្នែកដកដង្ហើមធំស្រូបយកភាពណែនណាន់ត្បៀតដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក រួចចាប់ផ្តើមចលនាចង្កេះសម្រុកបុកគ្រឹះយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងវែងឆ្ងាយទៅតាមអារម្មណ៍ស្រេកឃ្លានលំដាប់ព្រាននារី។ សំឡេងសាច់បុកទង្គិចសាច់ និងសំឡេងថ្ងូរព្រោះភាពឈឺផ្សាលាយឡំស្រើបស្រាលរបស់មរកត បន្លឺឡើងកាត់អាធ្រាត្រយ៉ាងក្តៅរោលរាលបំផុត។
«ស្អាតណាស់មរកត!»
ពន្លឺព្រះច័ន្ទរាត្រីជះចូលមកតាមបង្អួចកញ្ចក់ បង្ហាញឱ្យឃើញទិដ្ឋភាពនៅលើគ្រែដ៏រញ៉េរញ៉ៃ។ មរកត អង្គុយផ្អែកខ្នងនឹងក្បាលគ្រែ សន្លឹកភួយក្រាស់គ្របដណ្តប់ត្រឹមដើមទ្រូងពណ៌ទឹកឃ្មុំដែលមានស្នាមថើបនិងខាំក្រហមជាំជាច្រើនកន្លែង។ នាងសម្លឹងមើលទៅ ម៉ាធិអូ ដែលកំពុងដេកផ្អែកខ្នងជក់បារីយ៉ាងមានក្តីសុខនៅក្បែរនាងទាំងកែវភ្នែកចងគំនុំសឹងអណ្តាតភ្លើងជះចេញមក។
«ខ្ញុំបង់ការប្រាក់ឱ្យលោកហើយ! ប្រគល់ទីតាំងបងស្រីខ្ញុំមកភ្លាម!» មរកត និយាយទាំងសំឡេងស្អកៗញ័រទទ្រើក ទឹកមុខរបស់នាងនៅតែរក្សាភាពរឹងរូស ទោះបីជាខ្លួនប្រាណខាងក្រោមត្រង់ចំណុចកណ្តាលកំពុងតែឈឺផ្សាក្តៅក្រហាយដោយសារតែទំហំរបស់សេដ្ឋីចាស់វស្សាក៏ដោយ។ ម៉ាធិអូ ព្រួសផ្សែងបារីចេញពីមាត់យឺតៗ គេងាកមកសម្លឹងមើលរាងកាយតូចច្រឡឹងរបស់ឆ្មាព្រៃដែលគេទើបតែបំបាក់ក្រញាំកាលពីប៉ុន្មានម៉ោងមុនដោយខ្សែភ្នែកពេញចិត្តខ្លាំង។ គេលូកដៃទៅច្របាច់ភ្លៅរលោងស្រិលរបស់នាងក្រោមភួយធ្វើឱ្យមរកតក្តាប់ដៃណែនចង់តែហែកសាច់គេជាកង់ៗ។
«ចរិតរឹងមាំល្អណាស់មរកត! លើគ្រែក៏ណែនល្អខ្លាំងណាស់ នាងធ្វើឱ្យយើងពេញចិត្តជាងស្រីៗទាំងអស់ដែលយើងធ្លាប់ជួប!» ម៉ាធិអូ ញញឹមចុងមាត់ រួចទាញទូរស័ព្ទដៃមកចុចផ្ញើកូអរដោនេរវីឡាជាយក្រុងចូលទៅក្នុងទូរស័ព្ទរបស់នាង។
«នេះជាទីតាំងវីឡាសម្ងាត់របស់ម៉ាទីន! ប៉ុន្តែចាំឱ្យច្បាស់អាជើងល្អនោះវាមានអង្គរក្សការពារច្រើនណាស់ បើនាងទៅទាំងទទឹងទិស នាងច្បាស់ជាត្រូវវាចាប់ញាត់ចូលទ្រុងធ្វើបាបម្នាក់ទៀតជាមិនខាន! យ៉ាងម៉េចដែរ? ចង់ឱ្យយើងជួយបន្ថែមទេ? ថ្នូរនឹងការធ្វើជាស្រីកំដរគ្រែរបស់យើងរហូតដល់នាងត្រឡប់ទៅខ្មែរវិញ?» មរកត សម្លឹងមើលលេខកូអរដោនេនៅក្នុងដៃ រួចងើបមុខសម្លឹងមើលទឹកមុខឌឺដងរបស់ម៉ាធិអូ។ នាងដឹងច្បាស់ថា ល្បែងនេះនាងបានដើរចូលជ្រៅពេកហើយ ហើយតោចាស់វស្សាម្នាក់នេះក៏មិនព្រមលែងនាងទៅវិញងាយៗដែរ។
«មិនបាច់ទេ! រឿងខាងមុខ ខ្ញុំមានវិធីដោះស្រាយដោយខ្លួនឯង!» មរកត គ្រវាត់ភួយចេញ រួចដើរទៅរើសសម្លៀកបំពាក់មកស្លៀកពាក់វិញទាំងអាកប្បកិរិយាឈ្នះៗ ទោះបីជាខ្លួនប្រាណកំពុងតែញ័រជើងនិងឈឺផ្សាក៏ដោយ។
ម៉ាធិអូ សម្លឹងមើលរូបរាងនាក្រាតកាយយឺតៗរបស់នាងពីក្រោយទាំងខ្សែភ្នែកស្រេកឃ្លាន។
(ចាំមើលថាតើនាងអាចរត់រួចពីក្រញាំយើងបានយូរប៉ុណ្ណាកូនឆ្មាព្រៃ!)

_________
បានគេចាក់ថ្នាំអោយបាត់ទាំងពីរនាក់បងប្អូនហ្នឹង 😖🤣
៥០០ឡាច សម្រាប់ភាគបន្តណា៎បេះដូង ខមិនស៊ែរឆើនៗផងណា៎ដើម្បីជាកម្លាំងចិត្តចា៎ស 😘🌹

05/07/2026

មកហើយៗបេះដូង មកជាមួយនឹងបងនីខូឡៃឆេះដុំ 😖🤣

#ផ្កាចករាត្រី
នីខូឡៃ សាន់ក្លូសន៍ × ជិន ភៀវភីង

ភាគ១១ + ភាគ១២ + ភាគ១៣

ម៉ោង៧យប់...
បន្ទាប់ពីបានជួបនឹងអូលីវហើយព្រមទាំងត្រឡប់មកដល់ក្លឹបវិញ ភៀវភីងស្លៀកពាក់នូវរ៉ូបពណ៌ក្រហមបែបចិនហើយស៊ិចស៊ីបន្តិចព្រមទាំងបាញ់នូវទឹកអប់ក្រអូបក្រោយជម្រះខ្លួនស្អាតព្រោះតែថៅកែប្រាប់ថានាងត្រូវបម្រើលោកធំម្នាក់កាលពីម្សិលមិញម្ដងទៀតដែលធ្វើអោយបេះដូងនាងលោតភ័យខ្លាំងសឹងចង់ផ្ទុះចេញមកក្រៅទៅហើយ។ នាងចាំបានការឈឺចាប់ព្រមទាំងភាពគ្រោតគ្រាតរបស់គេប៉ុន្តែដោយសារតែនាងទទួលបានប្រាក់ច្រើនដូច្នោះភៀវភីងបានត្រឹមតែទ្រាំខាំមាត់សង្គត់ចិត្ត លាក់ទុកនូវមុខមាត់ខ្លួនឯងសិនស្របពេលបេះដូងក៏រាងធូរស្បើយបន្ទាប់ពីជួបសង្សារសំណព្វចិត្តហើយនាងក៏ហាក់មានសង្ឃឹមនិងគិតដល់អនាគតដ៏ភ្លឺស្វាងរបស់ខ្លួននាងថ្ងៃខាងមុខ។ ចែស្អាតបានមើលទៅភៀវភីងដែលរៀបរយហើយនោះរួចក៏ញញឹមបន្តិច ភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងទៅកាន់មុខស្អាតផូរផង់របស់ភៀវភីងព្រមទាំងសរសើរក្នុងចិត្តថានាងជាក្មេងស្រីដំបូងនៅក្លឹបនេះហើយដែលស្អាតមកពីធម្មជាតិមិនបាច់កែកុនច្រើនបែបនេះ។
«ញ៉ាំអ្វីបន្តិចសិនទៅនាងអូន! បន្តិចទៀតប្រហែលលោកធំនីខូឡៃមកដល់ហើយ!» ចែស្អាតប្រាប់។
«មិនអីទេចែ! ខ្ញុំញ៉ាំពីក្រៅមកឆ្អែតហើយចា៎ស!» ភៀវភីងតបជាមួយនឹងស្នាមញញឹមស្រាល។
«អូខេ! អ៊ីចឹងចែទៅក្រៅរាក់ទាក់ភ្ញៀវសិនហើយណា៎!»
«ចា៎សចែ! អឺប៉ុន្តែ..ខ្ញុំចង់សួរចែរឿងមួយ!» ភៀវភីងរារែកធ្វើអោយចែស្អាតឆ្ងល់បន្តិច។
«សួរ? រឿងអីដែរនាងអូន?»
«អឺ..ចែ! លោកធំនីខូឡៃជាអ្នកណា?» ភៀវភីងសួរស្របពេលរាងអេះអុញ។ នាងចង់ដឹងពីមនុស្សប្រុសដែលបានគេងជាមួយនាងម្សិលមិញនេះព្រោះថាគេមើលទៅមានអំណាចនិងគួរអោយខ្លាចខ្លាំងណាស់សូម្បីតែថៅកែក៏មើលទៅខ្លាចដែរ។
«អ៎! លោកធំនីខូឡៃនោះជាអ្នកខាងការទូត! ចែឮថៅកែនិយាយដែរទេ! ចែក៏មិនសូវស្គាល់ការងារគាត់ច្បាស់ប៉ុន្មានដែរ! ដឹងតែថាគាត់មានអំណាចខ្លាំងណាស់ហើយមិនមានអ្នកណាហ៊ានជាមួយទេ! ហើយនាងអូនឯងក៏អ៊ីចឹងដែរ បើបានលោកធំប្រោសប្រណីត្រូវតែទន់ភ្លន់កុំមាត់ច្រើនអោយគាត់មិនពេញចិត្តឮនៅ?» ចែស្អាតប្រាប់តាមដែលដឹង។ ភៀវភីងក៏ងក់ក្បាល។
«ចា៎សចែ..អឺចុះគាត់មានប្រពន្ធឬនៅចែ?» ភៀវភីងសួរបន្តដោយការឆ្ងល់ព្រោះថានាងមិនមែនមានន័យអ្វីទេគ្រាន់តែចង់ដឹងថាគេមកដេកជាមួយស្រីៗនៅក្រៅបែបនេះគេមានប្រពន្ធកូនឬនៅតែប៉ុណ្ណឹង!
«នៅទេនាងអូន! សួរធ្វើអីដែរ? តិចល៍ចាប់អារម្មណ៍លោកធំ! ហ៊ឹម! កុំប្រាថ្នាអីនាងអូនអើយ ពួកនោះរស់នៅជាមួយមិនស្រូលទេ ច្បាប់ទម្លាប់ច្រើនហើយក៏មានគេតាមឈ្នានីសគ្រប់ទិសទីហើយស្រីដូចពួកយើងក៏គ្មានថ្ងៃអាចតោងវល្លិ៍បានដល់ខ្ពស់បែបហ្នឹងដែរ!» ចែស្អាតនិយាយគ្មានន័យក្នុងការមើលងាយទេគ្រាន់តែនិយាយការពិតប៉ុណ្ណោះព្រោះថាខ្លាចភៀវភីងអាចនឹងឈឺចាប់នៅពេលក្រោយ។
«ខ្ញុំ..ខ្ញុំគ្មានបំណងបែបនោះទេចែ! ខ្ញុំគ្រាន់តែសួរនាំធម្មតាប៉ុណ្ណោះ!» ភៀវភីងប្រញាប់ប្រកែកភ្លាមកុំអោយចែស្អាតយល់ច្រឡំ។
«មិនអីទេ! នាងអូនឯងគ្រាន់តែទុកពាក្យចែក្នុងចិត្តទៅ! ចែទៅសិនហើយ!» ចែស្អាតញញឹមតបបន្តិចមិនសួរនាំបន្តព្រោះគាត់ក៏ត្រូវចេញទៅទទួលភ្ញៀវនៅខាងក្រៅដែរ។ ភៀវភីងវិញក៏ត្រូវនៅក្នុងបន្ទប់តែងខ្លួនតែម្នាក់ឯងស្ងាត់ជ្រងំខណៈយូរៗម្ដងក៏មានស្រីៗដទៃដែលមានរបរដូចគ្នាចេញចូលចុះឡើងៗមិនទំនេរព្រោះម្នាក់ៗត្រូវទាក់ទាញភ្ញៀវដោយខ្លួនឯង។
ប្រហែលមួយម៉ោងក្រោយមក ភៀវភីងនៅក្នុងបន្ទប់តែងខ្លួនដដែលរងចាំមានអ្នកមកហៅនៅពេលនីខូឡៃមកដល់។ កំពុងតែអង្គុយសុខៗ ថៅកែក៏ចូលមកហៅដៅយផ្ទាល់ព្រោះតែនីខូឡៃបានមកដល់ហើយៗភៀវភីងក៏ត្រូវទៅបំពេញការងារខ្លួនឯងដែរ។ បេះដូងភៀវភីងលោតដុកដាក់ៗគ្រាន់តែថៅកែមកហៅភ្លាមខ្លួនភ័យភ្លែត នាងក៏ត្រូវបានថៅកែនាំទៅកាន់បន្ទប់វីអាយភីដ៏ធំមួយដែលមានការតុបតែងស្អាតខុសពីម្សិលមិញ ព្រោះតែបន្ទប់លើកនេះមានកន្លែងដេញពិណ្យផ្ទាល់មួយ មានសាឡុងហើយថែមទាំងមានគ្រែឃីងសាយដ៏ធំទៀតហើយគ្រាន់តែចូលមកភ្លាមក៏ឃើញនីខូឡៃអង្គុយកាន់កែវវីស្គីលើសាឡុងយ៉ាងអង់អាចទៅហើយ។
«មកហើយៗលោកធំ!» ថៅកែគ្រាន់តែចូលមករុញភៀវភីងចូលតែម្ដងហើយក៏និយាយជាមួយនឹងនីខូឡៃជាមូយនឹងសម្លេងបែបគោរព។
«អ៊ឹម!» នីខូឡៃគ្រាន់តែគ្រហែមងក់ក្បាលហើយក៏រេរភ្នែកទៅកាន់ភៀវភីងដែលឈរអោនមុខនៅក្បែរថៅកែនោះភ្លាម។
«ភៀវភីងប្រញាប់ទៅលេងពិណ្យជូនលោកធំភ្លាមទៅ! ហើយយប់នេះបម្រើលោកអោយល្អ!» ថៅកែប្រាប់មកកាន់ភៀវភីងរួចក៏ចាកចេញទៅ។ ភៀវភីងវិញមិនហ៊ានមើលមុខរបស់នីខូឡៃប៉ុន្មាននោះទេប្រញាប់ទៅរកពិណ្យដែលនៅចំពោះមុខរបស់នៅនីខូឡៃដើម្បីលេងអោយគេស្ដាប់ស្របពេលលួចចោលកន្ទុយភ្នែកមើលទៅគេព្រោះតែគេថ្ងៃនេះហាក់ដូចរាងកាចខ្លាំងណាស់ ធ្វើអោយនាងលួចលេបទឹកមាត់ខ្លាចរហូត។
មិនយូរសម្លេងពិណ្យភ្លេងបុរាណចិនបានបន្លឺឡើងនៅក្នុងបន្ទប់នោះស្របពេលជាមួយនឹងភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់នីខូឡៃដែលចាំស្ដាប់មិនកម្រើកព្រមទាំងមើលទៅភៀវភីងរហូតនោះ។ ស្រីតូចមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងដូចជាទន្សាយដែលនឹងត្រូវគេខាំត្របាក់ ភ័យរហូតតែម្ដងប៉ុន្តែសំណាងល្អដែលនាងអាចលេងពិណ្យបានយ៉ាងល្អ។
«បានហើយ!» ស្របពេលលេងសុខៗស្រាប់តែសម្លេងគ្រលរធំរបស់នីខូឡៃបន្លឺឡើងធ្វើអោយភៀវភីងភ្ញាក់ដកដៃភ្លាមៗសឹងតែផ្ងារក្រោយមុខក៏ស្លេកស្លាំង។
«ខ្ញុំសុំទោសលោក! ខ្ញុំសុំទោស! ខ្ញុំនឹងព្យាយាមលេងអោយល្អជាងនេះ!» ស្រីតូចប្រញាប់សុំទោសព្រោះតែគិតថាគេអោយនាងឈប់ព្រោះតែនាងលេងមិនបានល្អ។
«បិទមាត់ហើយមកនេះ!» នីខូឡៃថាមួយនឹងសម្លេងខ្សឹបៗបែបកាច។ ច្បាស់ណាស់ថាមិនពេញចិត្តភាពទន់ជ្រាយរបស់ភៀវភីងរីឯនាងវិញក៏ងើបទៅរកគេនៅសាឡុង។ ដើរមិនទាន់ទៅដល់ស្រួលបួលផង នាងក៏ត្រូវគេទាញដៃអោយមកដួលលើដើមទ្រូងរឹងមាំរបស់គេធ្វើអោយនាងរាងភ្ញាក់ហើយក៏អោបកគេឡើងណែនព្រោះខ្លាចធ្លាក់ហើយពេលនេះនាងក៏នៅលើភ្លៅគេតែម្ដងខណៈដែលដៃគេនៅនឹងចង្កេះរបស់នាងព្រមទាំងច្របាច់ខ្លាំងបន្កិច។
«អូយ៎!» ភៀវភីងបង្ហាញសម្លេងឡើងបញ្ចាក់ថាគេចាប់ចង្កេះនាងខ្លាំងដល់ថ្នាក់នាងឈឺហើយក៏ដោយសារតែយប់មិញនោះជាយប់ដំបួងរបស់នាងផង ការឈឺចាប់ក៏នៅតែមានដល់ថ្ងៃនេះ។
«ឈឺហ្អេស?» នីខូឡៃសួរប៉ុន្តែដៃគេនៅតែដាក់លើចង្កេះនាងដដែលហើយក៏ច្របាច់វាតិចៗ ភៀវភីងរលីងរលោងទឹកភ្នែកហើយក៏ងក់ក្បាលតិចៗ។
«ចា៎ស!» សម្លេងនាងឡើងពិរោះស្រទន់ធ្វើអោយនីខូឡៃសើច។
«នាងនេះពិតជាពួកែទាក់ទាញមែន! យើងមានរឿងមួម៉ៅ នាងត្រូវតែបម្រើយើងអោយបានល្អ! យើងមិនចូលចិត្តគល់ឈើដូចជាយប់មិញ!» គេថាទាំងដែលការពិតនឹកគិតដល់យប់មិញរហូតហើយគ្រាន់តែគិតពេលណាក៏គេមានអារម្មណ៍ឡើងមកដែរទើបគេមកជួបនាងទៀតនេះឯង។
«ចា..ចា៎ស!» ថ្ពាល់របស់ភៀវភីងឡើងក្រហមដូចប៉េងប៉ោះទុំព្រោះតែខ្មាស។ នីខូឡៃគេមិនចាំយូរក្នុងការគ្រប់គ្រងបបូរមាត់ស្រីតូចទាំងកម្រោលស្របពេលដែលដៃរាវទាញខ្សែរ៉ូបរបស់នាងទម្លាក់សល់តែអាវកាក់។ ភៀវភីងទាំងខ្មាសទាំងភ័យព្យាយាមអោយគេដឹកនាំមិនរុញរាហើយក៏ព្យាយាមបម្រើគេមិនអោយទាស់ចិត្តហើយថែមទាំងចេះថើបនីខូឡៃមុនទៀតធ្វើអោយនីខូឡៃហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍ធូរពីការមួម៉ៅនិងភាពចង់គ្រប់គ្រងគេឡើងដល់កម្រិតរហូតដល់គេមិនចាំយូរក្នុងការលើកបីនាងឡើងទៅលើគ្រែឃីងសាយដែលមានពួកទន់ៗ។
«នាងរៀនចេះលឿនពិតមែន!» នីខូឡៃថាសរសើរព្រោះទើបតែលើកទីពីរបស់នាង ភៀវភីងហ៊ានថើបគេទៀតទាំងដែលការពិតទៅនេះគ្រាន់តែស្រីតូចគ្មានជម្រើសប៉ុណ្ណោះ។ គេជាអ្នកមាន ហើយក៏ការងារធំ ស្រីតូចមិនអាចធ្វើអោយខូចអារម្មណ៍គេឡើយ។
«អ្ហា៎ៗៗៗ..លោក..វាឈី! អ្ហឹក!» ភៀវភីងអោបករបស់នីខូឡៃណែនរួចក៏ថ្ងូចថ្ងូរនៅពេលដែលគេកម្រើកត្រគៀកញាប់ស្អេកសឹងតែធ្វើអោយនាងដកដង្ហើមមិនទាន់។
«នាងតឹងណែនណាស់..ភៀវភីង! ហ្ហឹម!» អ្នកខាងនោះវិញមិនបានស្ដាប់នាងឡើយ។ គេអោនជ្រមុជថើបនាងព្រោះតែក្លិននាងក្រអូបនិងធ្វើអោយគេដកអារម្មណ៍មិនបានដូចជាថ្នាំញៀនអ៊ីចឹង កូនប្រុសគេដែលមានរបស់ការពារជាប់រហូតនោះក៏សម្រុករកភាពសុខស្រួលអោយខ្លួនឯងខណៈមាត់របស់នីខូឡៃម្ដងស្នាមជាំថ្មីៗទៅលើរាងកាយរបស់ភៀវភីង។
មួយម៉ោងក្រោយមក ទើបអ្វីៗចប់ នីខូឡៃដេកកើយដៃបឺតបារីខណៈដែលភៀវភីងនាងមិនបានសន្លប់បាត់មាត់ទៀតឡើយប៉ុន្តែក៏គេងនៅលើគ្រែក្បែរគេជាមួយនឹងដង្ហើមដាច់ៗព្រោះតែភាពហត់នឿយហើយភ្នែកនាងក៏ទន់សឹងតែបិទទៅដែរ។
«យ៉ាងណាក៏នាងចេះស្តាប់បង្គាប់ជាងយប់មិញដែរភៀវភីង!» នីខូឡៃបន្លឺសម្លេងគ្រលរធ្ងន់ផ្ដាំផ្ញើទាំងខ្សែភ្នែកត្រជាក់ស្រេប។
«ចាំទុកទៅថាឱ្យតែនាងធ្វើខ្លួនឱ្យយើងពេញចិត្ត បម្រើយើងឱ្យបានល្អនាងក៏មិនវេទនាដែរ!» គេថា។
«ចា៎សលោក!» ហើយភៀវភីងវិញមិនមានកម្លាំងកំហែងឯណាទៅតបតឡើយ នាងបានត្រឹមតែទាញភួយមកគ្របដណ្តប់រាងកាយដែលទន់ខ្សោយ និងងក់ក្បាលទទួលពាក្យទាំងទឹកភ្នែកហូរស្រក់តិចៗ។ នាងខាំមាត់សង្កត់ចិត្ត គិតតែម្យ៉ាងគត់គឺទ្រាំដើម្បីលុយយកទៅកសាងអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាងជាមួយអូលីវសង្សារបណ្តូលចិត្តប៉ុណ្ណោះ។
៚៚៚
ចាប់ពីយប់នោះមក ទំនាក់ទំនងលើគ្រែដែលគ្មានស្រមោលនៃក្តីស្រឡាញ់ ប៉ុន្តែពោរពេញដោយតណ្ហានិងភាពស្រេកឃ្លាន បានបន្តកន្លងហួសទៅអស់រយៈពេលពីរសប្តាហ៍ពេញ។ បុរសដែលពោរពេញដោយអំណាចដាច់ខាតនិងរវល់នឹងការងារការទូតលំដាប់អន្តរជាតិដូចជា នីខូឡៃ មិនទាន់មានចិត្តស្រឡាញ់ឬអាណិតអាសូរដល់ភៀវភីងឡើយ។ ពោលគឺសម្រាប់គេនាងគ្រាន់តែជាឧបករណ៍តែមួយគត់ដែលអាចជួយឱ្យគេរំសាយរាល់ភាពស្ត្រេសនិងសម្ពាធពីការងាររបស់គេរាល់ថ្ងៃ។ នីខូឡៃមករកភៀវភីងនៅក្លឹបរ៉ូយ៉ាល់រ៉ូសមិនដាច់សូម្បីមួយថ្ងៃធ្វើអោយរាងកាយរបស់ភៀវភីងមានទាំងស្នាមចាស់ស្នាមថ្មីរហូតសឹងតែគ្មានសល់កន្លែងទំនេរទៅហើយ។
រហូតដល់ថ្ងៃមួយ នារដូវរងាដ៏ត្រជាក់និងមានព្រិលធ្លាក់យ៉ាងក្រាស់ខកពេញទីក្រុងឡុងដ៍...
ឡាន Rolls-Royce ពណ៌ខ្មៅប្រណីតពាក់ស្លាកលេខការទូតពិសេសរបស់លោកធំនីខូឡៃ កំពុងតែបើកបរយឺតៗកាត់តាមដងផ្លូវកណ្តាលក្រុង។ នីខូឡៃ អង្គុយនៅកៅអីក្រោយទាំងទឹកមុខស្ងួតហត់នឿយនឹងកិច្ចប្រជុំពេញមួយព្រឹក គេរេរភ្នែកមើលទៅក្រៅបង្អួចឡានដែលបិទកញ្ចក់ខ្មៅងងឹតដើម្បីសម្រួលអារម្មណ៍។ ប៉ុន្តែស្រាប់តែខ្សែភ្នែកមុតស្រួចរបស់គេបានទើរទៅកាន់ចិញ្ចើមផ្លូវធ្វើអោយគេក្ដាប់មាត់ណែនភ្លាមៗហើយអោយកូនចៅវីលៀមដែលជាអ្នកបើកឡានអោយនោះឈប់ភ្លាម។
នីខូឡៃសម្លឹងមើលទៅក្មេងស្រីម្នាក់ដែលគេស្គាល់ច្បាស់ជាងគេ រាងកាយតូចច្រឡឹងដែលគេឱបក្រសោបពីរសប្ដាហ៍មកនេះគឺ ភៀវភីង ដែលនាងកំពុងតែឈរញញឹមយ៉ាងស្រស់ស្អាត ខុសប្លែកពីទឹកមុខភ័យខ្លាចពេលនៅជាមួយគេឆ្ងាយណាស់។ នាងកំពុងតែកាន់ការ៉េម ផ្អៀងក្បាលទៅរកដៃរបស់បុរសម្នាក់ទៀតដែលគ្មានអ្នកណាឆ្ងាយក្រៅពីអូលីវឡើយ ស្របពេលអ្នកទាំងពីរសើចសប្បាយដាក់គ្នាទាំងកណ្តាលព្រិលធ្លាក់។
«មានរឿងអ្វីមែនទេលោកបានជាត្រូវឈប់ឡាន?» វីលៀមសួរដោយការងឿងឆ្ងល់ងាកទៅរកនីខូឡៃដែលសម្លឹងទៅក្រៅឡានទៅម្ខាងផ្លូវនៅឆ្ងាយនោះជាមួយនឹងទឹកមុខខឹងសម្បារស្របពេលដៃក្ដាប់ណែនឡើងតឹងឡើងសរសៃមកទៅហើយ។
«លុយហ៊ឺហារដេកជាមួយយើងដើម្បីមកសប្បាយជាមួយនឹងប្រុសខាងក្រៅទេតើស៍! ហ៊ឹស! រាល់ដងក៏ធ្វើជាភ័យខ្លាចការពិតក៏ដូចជាពួកស្រីកញ្ច្រោងអស់នោះដែរសោះ! ភៀវភីង យើងមើលស្រាលនាងពេកហើយទេដឹង?»

____________
ខឹងអី ក្រែងគេគ្រាន់តែជាស្រីតាស៎ហី 😖🤣
៣០ខមិន ១០០ស៊ែរសម្រាប់ភាគបន្ត ឡាចខមិនស៊ែរឆើនៗមកណា៎បេះដូង អរគុណជុប៎ៗ រាត្រីសួស្តីចាំមីនតបខមិនឡើងវិញពេលព្រឹកណា៎ ជុប៎ឡើបៗ 🤣😘🌹

25/06/2026

សុំទោសផងណា៎បេះដូង មីនសុំសម្រាកមួយរយៈទៀត 🥹🌹

17/06/2026

រឿងមីនមួយរយៈហ្នឹងអត់ភ្លាវ អត់អីណាហីបេះដូង? មានអារម្មណ៍ថាបាត់បេះដូងៗអ្នកអានអស់ ខមិនក៏បាត់ដែរបាត់ស្ទើរទាំងអស់ មីនដេកសេដជាទម្ងន់ ពេលបកទៅមើលរឿងចាស់ៗ 🤧🤣

12/06/2026

តោះតភាគទៀតបេះដូង ជុប៎ៗ 😘🌹

#ផ្កាចករាត្រី
នីខូឡៃ សាន់ក្លូសន៍ × ជិន ភៀវភីង

ភាគ៨ + ភាគ៩ + ភាគ១០

«ថាម៉េច? លោកធំចង់កក់ស្រីតូចនេះមួយខែ? បាទៗ!បានលោកធំ!»
«ហាមមិនអោយអ្នកណាដេកជាមួយនាងក្រៅពីយើងទេ! ឮដែរទេ? មួយខែនេះនាងជាកម្មសិទ្ធរបស់យើង!» នីខូឡៃប្រាប់បែបសង្កត់សម្លេងធ្ងន់។ ថៅកែវិញងក់ក្បាលសឹងគ្រិចកទៅហើយរួចក៏ឆូតកាតបានដល់ទៅ១២លានជាលុយក្នុងការទុកភៀវភីងសម្រាប់បម្រើលោកធំម្នាក់នេះក្នុងរយៈពេលមួយខែ។ នីខូឡៃក្រោយពីបានកាតខ្មៅមកវិញក៏ចាកចេញទៅហើយក៏មិនភ្លេចចោលក្រសែភ្នែកគម្រាមអោយថៅកែក្លឹបនេះគោរពសម្ដីដែរហើយកែវភ្នែកគេនោះសឹងធ្វើអោយថៅកែភ័យរាគនោមតែនៅពេលដែលនីខូឡៃទៅបាត់ទើបថៅកែញញឺមធូរទ្រូងមកវិញ លើកយកទូរស័ព្ទតេរទៅអូលីវដែលជាក្មួយទាក់ភៀវភីងមកអោយនោះដោយសេចក្ដីរំភើប។
«ឯងនេះយកលាភធំអោយយើងមែន! យើងផ្ញើអោយឯង៧០ម៉ឺនថែមទៀតថ្លៃទឹកតែព្រោះថាក្មេងនោះត្រូវចិត្តលោកធំម្នាក់ណាស់!»
(មែនឬលោកពូ? អរគុណលោកពូ!)
«អ៊ើហើយបន្តការងារឯងបោកនាងអោយនៅបន្តទៀតទៀតទៅកុំអោយនាងដឹងរឿងយើងបោកអោយសោះ! ហើយឯងក៏កុំភ្លេចចាប់ផ្ដើមដើររកស្រីល្អៗបែបនេះមកទៀតផងហើយឯងក៏រហ័សបានលុយចាយទៀតនោះអី!»
(បាទលោកពូ! ទុកចិត្តខ្ញុំចុះ! ខ្ញុំអោយនាងងើបចេញពីខ្ញុំមិនរួចទេហើយក៏នឹងអោយនាងទៅធ្វើការនៅកន្លែងពួមួយអស់សាច់ដែរ! ស្រីល្ងង់ៗបែបនេះងាយណាស់!) អូលីវនិយាយដោយសេចក្ដីមើលងាយទៅកាន់ភៀវភីង។
«អ៊ើ! អោយតែបែបហ្នឹង! បានហើយ!»
(បាទលោកពូ!) និយាយចប់ថៅកែក៏បិទទូរស័ព្ទដាក់ចូលហោប៉ៅវិញមុននឹងអោយក្មេងៗទៅហៅក្រុមចែស្អាតមកសម្អាតបន្ទប់ហើយក៏ជូតខ្លួនអោយភៀវភីងដែលជាកំណប់មាសប្រាក់របស់គាត់នេះដែរ។
ព្រឹកឡើង...
ភៀវភីងបានភ្ញាក់ឡើងនៅពេលព្រឹកម៉ោង៧ ត្របកភ្នែកនាងបើកតិចៗនិងមើលទៅជុំវិញខ្លួនដែលជាបន្ទប់កាលពីយប់មិញគ្រាន់តែថានាងមានអារម្មណ៍ថាខ្លួននាងក្រអូបព្រមទាំងមានរបៀបរៀបរយគេងលើគ្រែទន់យ៉ាងស្រួលខ្លួន។ នៅពេលភ្ញាក់ភ្លាមៗភៀវភីងមិនទាន់ដឺងខ្លួនឡើយរហូតទាល់តែនាងប្រែខ្លួនបន្តិចទើបមានអារម្មណ៍ថាចង្កេះឈឺចង់បាក់ចំណែករាងកាយវិញឡើងស្រគៀ ចន្លោះភ្លៅក៏ឈឺខ្ទោកៗអួលសឹងតែស្រក់ទឹកភ្នែកទើបពេលនោះរឿងរ៉ាវកាលពីយប់ក៏បានត្រឡប់មកកាន់ខួរក្បាលនាងវិញ។
ភាពក្ដៅគគុក..
សម្លេងអង្វរករថ្ងួចថ្ងូររបស់នាង...
ព្រមទាំងសេចក្ដីឈឺចាប់និងភាពអាម៉ាស់ចំពោះជម្រើសរបស់ខ្លួនឯង...
ភៀវភីងយកដៃក្ដោបមុខហើយពេលនោះទឹកភ្នែកជាច្រើនដំណក់ក៏ស្រក់ចុះមក ទោះបីជាផ្លូវនេះនាងជ្រើសមែនប៉ុន្តែនៅពេលនឹកគិតនូវការពិតមួយដែរថានាងពេលនេះជាស្រីសោភានីអីបែបនេះធ្វើអោយភៀវភីងខូចចិត្ត។ នាងតែស្រមៃចង់ធ្វើការអ្វីមួយដែលថ្លៃថ្នូរ មានជីវិតល្អៗប៉ុន្តែពេលនេះវាខុសស្រឡះ នាងបានត្រឹមតែស្រណោះខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។
«ភ្ញាក់ហើយមែនទេនាងអូន? ចែយកបាយព្រឹកនិងថ្នាំមកអោយ!» នៅពេលកំពុងតែអណ្ដែតអណ្ដូង ចែស្អាតក៏ចូលមកដោយកាន់ថាសអាហារហើយក៏ថ្នាំមកជាមួយមួយកញ្ចប់។
«ចា៎ស..ចា៎សចែ!» ភៀវភីងលើកដៃជូតទឹកភ្នែករួចក៏ញញឹមដាក់ចែស្អាតទាំងបង្ខំហើយភ្នែកក៏មើលទៅថ្នាំចម្លែកនោះដោយការមិនយល់។
«ស្រណោះខ្លួនអីនាងអូនអើយ! មកដល់ត្រឹមនេះហើយទទួលយកការពិតទៅ! ពេលខ្លះជីវិតវាមិនទៅតាមការដែលយើងប៉ងទេ! អីដែលសំខាន់នោះគឺព្យាយាមរស់បន្ត! នេះចែយកលុយមកអោយ! ថៅកែថាលោកធំនោះត្រូវការនាងអូនឯងបម្រើមួយខែពេញ! នាងអូនប្រាកដជាធ្វើអោយគេពេញចិត្តគេមិនខាន!» ចែស្អាតហុចស្រោមសំបុត្រមកអោយភៀវភីង។ ដៃភៀវភីងឡើងញ័រចង់ដឹងពីតម្លៃខ្លួនឯងហើយក៏ឃើញថាលុយនៅក្នុងនោះគឺ៥ម៉ឺនដុល្លាធ្វើអោយភៀវភីងបើកភ្នែកធំៗ។
«មួយខែខ្ញុំបានប៉ុណ្ណឹងមែនឬចែ?» ភៀវភីងសួរដោយក្ដីរំភើបព្រោះតែចំនួននេះច្រើនណាស់សម្រាប់នាង ទាំងដែលនាងមិនដឹងថាគេខ្សែលើនាងមួយភាគយ៉ាងធំ។ ថៅកែបានរហូតដល់ទៅ១២លានប៉ុន្តែនាងបានតែ៥ម៉ឺន នេះបោកច្បាស់ណាស់ប៉ុន្តែក្មេងល្ងង់ដូចជាភៀវភីងនេះមិនបានដឹងឡើយ។
«អ៊ឹម! ញ៉ាំបាយហើយលេបថ្នាំទៅ! ថ្នាំហ្នឹងថ្នាំពន្យាកំណើត! ទោះគេប្រើរបស់ការពារមែនឯងក៏ត្រូវការពារខ្លួនឯងដែរ!» ចែស្អាតណែនាំ។
«ចា៎សចែ!» ដោយសារតែបានលុយព្រមទាំងរំភើបគិតដល់អនាគតខាងមុខនោះ ភៀវភីងញញឺមឡើងកាន់លុយឡើងណែនមិនបានចាប់អារម្មណ៍ពីខ្សែភ្នែករបស់ចែស្អាតដែលមើលមកហាក់អាណិតទេព្រោះតែគាត់ដឹងថាថៅកែបោកប្រាស់ប៉ុន្តែគាត់ក៏ជាកូនចៅគេដែរអ៊ីចឹងហើយមិនហ៊ាននិយាយអីទេទោះបីជារាងអាណិតស្រីតូចនេះក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែពេលនោះចែស្អាតក៏ជ្រើសរើសក្នុងការដើរចេញវិញ និងទុកអោយភៀវភីងញ៉ាំអាហារនិងលេបថ្នាំនៅក្នុងបន្ទប់តែឯងទៅ។ នៅពេលដែលចែស្អាតចេញទៅបាត់ភៀវភីងក៏ទុកលុយយ៉ាងស្រួល រួចក៏ញ៉ាំអាហារព្រមទាំងលេបថ្នាំដែលចែស្អាតអោយមកនោះ។
ដោយសារតែការងារនាងគឺតែពេលយប់ប៉ុណ្ណោះដូច្នោះហើយថៅកែក៏ផ្ដល់ទីតាំងអោយភៀវភីងស្នាក់នៅថ្មីនិងអោយនាងចេញក្រៅតាមចិត្តនៅពេលថ្ងៃត្រង់ហាមតែយឺតនៅពេលយប់ប៉ុណ្ណោះហើយម៉ោង៧យប់គឺត្រូវតែមកដល់ក្លឹបវិញ។ ច្បាស់ណាស់នៅពេលបានលុយ និងកន្លែងស្នាក់នៅស្រួល ភៀវភីងគិតឃើញដល់សង្សារបណ្ដូលចិត្តមុនគេតែម្ដង។ ខ្លួនឯងឈឺខ្លួន មិនដឹងថាគេបោកហើយនៅពេលបានលុយក៏ប៉ាវអូលីវញ៉ាំអាហារមួយពេលទៀត។
«ការងារអូនមិនពិបាកទេមែនទេ?» អូលីវធ្វើជាសួរនៅពេលញ៉ាំអីជាមួយនាងរួចក៏ដើរលេងនៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវក្នុងទីក្រុងឡុងដ៏នារដូវធ្លាក់ព្រិលនេះទាំងដែលដឹងថានេះមិនមែនជាការងារស្រួល។
«មិន..មិនអីទេបងអូលីវ! ដើម្បីអនាគតមួយតើស៎! ភីងធ្វើបានចា៎ស!» ភៀវភីងញញឹមទាំងដែលហាក់ដូចជាមិនសូវសមតែដើម្បីកុំអោយគេបារម្ភនាងក៏នៅតែព្យាយាម។
«បាទ! បងនឹងចាំអូនណា៎!» អូលីវធ្វើជាលូកដៃទៅក្រសោបដៃនាងហើយញញឹមយ៉ាងកក់ក្ដៅទាំងក្នុងចិត្តគេចាប់ផ្ដើមខ្ពើមរអើមភៀវភីងនិងគិតក្នុងចិត្តថាប្រសិនបើអនាគតទៅគេនឹងមិនរៀបការមានកូនចៅជាមួយនឹងមនុស្សស្រីបែបនេះឡើយប៉ុន្តែពេលនេះគេត្រូវសម្ដែងនៅមុខនាងសិន។ ចំណែកអ្នកមិនដឹងខ្យល់នេះវិញក៏មើលទៅគេជាមួយនឹងស្នាមញញឺមហើយក៏ផ្អៀងក្បាលទៅរកដៃរបស់គេជាមួយនឹងសេចក្ដីសង្ឃឹមព្រោះពេលនេះនាងបែរជាកំពុងតែគូសវាសអនាគតមួយដ៏ល្អជាមួយនឹងគេទៅហើយ។
៚៚៚
បកទៅកាន់ខាងនីខូឡៃវិញ បន្ទាប់ពីចាកចេញពីក្លឹបរ៉ូយ៉ាល់រ៉ូស គេបានមកសម្រាកនៅវិមានដ៏ស្កឹមស្កៃនាកណ្ដាលទីក្រុងឡុងដ៏ដែលគ្រប់គ្នាស្គាល់។ វិមានសាន់ក្លូសន៍ឈរឡើងលាតសន្ធឹងនៅលើផ្ទៃដីជាច្រើនហិចតាជាមួយនឹងស្ថាបត្យកម្មដ៏ប្រណីត។ បន្ទាប់ពីដេកជាមួយនឹងភៀវភីង នីខូឡៃបានសម្រាកប្រហែលជាពីរម៉ោងប៉ុណ្ណោះព្រោះតែគេមានការងារធ្វើច្រើនដូចដែលបានរៀបរាប់មកអ៊ីចឹងថាពេលវេលាសម្រាប់គេគឺមានតម្លៃណាស់។
ប្រាវ! សម្លេងបោកកែវទៅកាន់ជញ្ជាំងនៅក្នុងបន្ទប់ធ្វើការរបស់នីខូឡៃដោយសារតែស្នាដៃគេព្រោះតែគេត្រូវមានរឿងមួម៉ៅគ្រាន់តែភ្ញាក់មកធ្វើការនៅបន្ទប់អូហ្វីសក្នុងវិមានផ្ទាល់ខ្លួននេះតែម្ដង។
«អាម្នាក់ណាហ៊ាន? ខាងអា Paparazzi មួយណាហ៊ានមកចង់ច្របល់រឿងឯកជនរបស់យើង?» នីខូឡៃមួម៉ៅរហូតដល់សើចមកយ៉ាងកំណាចនៅពេលដែលមនុស្សជំនិតទាក់ទងមកថាមានក្រុម Paparazzi តាមដានគេកាលពីយប់មិញហើយថែមទាំងចុះកាសែតពីអ្នកនាំពាក្យការទូតអន្តរជាតិដូចជាគេចូលក្លឹបខុសក្រមសិលធម៌ធ្វើអោយនីខូឡៃនេះសើចទាំងកំហឹងព្រោះតែមានអ្នកថ្លើមធំទាំងដែលគេជាអ្នកក្ដោបក្ដាប់ប្រព័ន្ធផ្សព្ធផ្សាយហើយក៏នៅតែមានពួកអាថ្លើមធំមកកាយឯកជនភាពរបស់គេទៀត។
(គឺខាង WEST LONDON ជាអ្នកបញ្ចេញព័ត៌មានមកលោក!) មនុស្សជំនិតរបស់នីខូឡៃឈ្មោះវីលៀមប្រាប់តាមរយៈវីដេអូខល។
«ទាក់ទងទៅអាម្ចាស់ស្ថាប័ននោះបន្តិចទៅមើល៍! ថ្លើមធំបែបនេះ! ពិតជាមមាចមិនខ្លាចភ្លើងមែន! ប្រាប់វាទៅថាយើងនឹងទៅសួរសុខទុក្ខវាបន្តិច!»
(បាទលោក!) វីលៀមតបយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់រួចក៏បិទវីដេអូទៅទុកអោយនីខូឡៃនៅមួម៉ៅតែឯងព្រោះស្អប់បំផុតពួកអាមកកកាយឯកជនភាពរបស់គេនេះតែម្ដង។ ខ្សែភ្នែករបស់គេក៏ពោរពេញដោយកំហឹងប៉ុន្តែគេក៏លូកយកបារីមកបង្ហុយផ្អែកក្បាលទៅលើកកៅអីដើម្បីបន្ថយភាពតានតឹងខ្លះ។ ធម្មតានៅពេលដែលគេស្ត្រេសពីការងារ គេតែងតែប្រើស្រាប្រេនថ្លៃៗ ឬបារីលំដាប់ខ្ពស់ដើម្បីរំសាយអារម្មណ៍ ប៉ុន្តែចម្លែកណាស់ នៅពេលនេះនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់គេបែរជាលេចឡើងនូវរូបភាពរបស់ក្មេងស្រីម្នាក់កាលពីយប់មិញទៅវិញ។
ផ្ទៃមុខតូចច្រឡឹងដែលយំឡើងក្រហមក្ដៅងំ...
សម្លេងថ្ងូរតិចៗអង្វរកររដាក់រដុបជាភាសាអង់គ្លេស...
ព្រមទាំងភាពតឹងណែន និងរសជាតិព្រហ្មចារីដ៏ផ្អែមល្ហែមដែលគេមិនដែលបានជួបប្រទះពីមុនមក...
នីខូឡៃ អូសអណ្តាតលិទ្ធបបូរមាត់ខ្លួនឯងតិចៗ។ គេមិនមែនមានចិត្តស្រឡាញ់ឬអាណិតអាសូរដល់នាងឡើយ សម្រាប់គេ នាងគ្រាន់តែជាស្រីក្មេងម្នាក់ដែលគេដេញថ្លៃបានដោយលុយរាប់លានប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែរសជាតិរាងកាយរបស់នាង វាដូចជាថ្នាំញៀនម្យ៉ាងដែលធ្វើឱ្យបុរសដែលពោរពេញដោយតណ្ហានិងសម្ពាធដូចជាគេ មានអារម្មណ៍ចង់ទៅក្រសោបច្របាច់រាងកាយតូចច្រឡឹងនោះម្តងទៀតភ្លាមៗដើម្បីរំសាយភាពមួម៉ៅទាំងនេះចោល។
«ភីង! ភៀវភីង!» គេបន្លឺឈ្មោះនាងតិចៗក្នុងចិត្ត មុននឹងក្រោកឈរឡើង រៀបចំអាវធំដើម្បីទៅបំពេញការងារការទូតនៅពេលរសៀល ទាំងក្នុងចិត្តនៅតែដក់ជាប់នឹងរសជាតិមាត់ក្រពុំដូចជាផ្កាឈូករបស់ភៀវភីងមិនបាត់ឡើយ។

__________
មិនមែនអាណិត បងទុកអូនគ្រាន់របស់បំបាត់ស្រ្តេសហើយអូនវិញប្រុសបោកទៀត អត់អានិតអូនទេមែន? 😖😖🤣
លក្ខខណ្ឌថ្មីហា៎បេះដូងណា៎ចា៎ស! ៣០ខមិន ១០០ស៊ែរសម្រាប់ភាគបន្តណា៎បេះដូង! ឡាចខមិនស៊ែរឆើនៗណា៎ជុប៎ៗ រាត្រីសួស្ដីបេះដូង 😘😘🌹

12/06/2026

សួស្ដីបេះដូងៗ! ឃើញផុសនេះរបស់មីនអត់ហ្នឹង? មីនសុំតេស្តតិចថាផុសរឿងកើតអត់ព្រោះសុខៗហ្វេសប៊ុកនិងឆាតមីនដូចចង់ឆេះអ៊ីសេ log out ចេញអស់ចឹង! មានបេះដូងណាដូចមីនអត់? 😭😭🥀

11/06/2026

មកហើយៗបេះដូង ថ្ងៃហ្នឹងមកទាំងអូនមរកតផងហើយអូនភីងទៀត ហុហុ 😘🤣🌹

#ផ្កាចករាត្រី
នីខូឡៃ សាន់ក្លូសន៍ × ជិន ភៀវភីង

ភាគ៥ + ភាគ៦ + ភាគ៧
(មានឈុតឆាកមិនសមរម្យ)

«បាទៗលោក! ខ្ញុំបាទនឹងអោយក្មេងៗរៀបចំបន្ទប់វីអាយភីអោយភ្លាម!» ថៅកែថាហើយក៏ងាកទៅរកក្មេងៗព្រោះថាពេលនេះបានត្រីធំហើយ។ ចំណែកឯនីខូឡៃវិញក៏ងាកទៅសម្លឹងមើលទៅកាន់ភៀវភីងដែលកំពុងដេញពិណ្យលើឆាកនោះមួយភ្លែតរួចក៏ជ្រែងហោប៉ៅចាកចេញទៅដោយមានថៅកែរត់អបពីក្រោយព្រោះខ្លាចបាត់បង់ត្រីធំមួយនេះ។
ក្រឡេកមកកាន់ភៀវភីងវិញ គ្រាន់តែលេងពិណ្យចប់មួយបទក៏ត្រូវបានចែស្អាតនាំចុះពីលើឆាកព្រោះដូចដែលដឹងអ៊ីចឹងថាភៀវភីងត្រូវបាននីខូឡៃដេញថ្លៃបាននៅយប់នេះហើយ។ នាងតូចចុះពីលើឆាកមកមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងឡេងឡង់ៗព្រោះមិនទាន់យល់ការណ៍ប៉ុន្តែក៏តាមចែស្អាតទៅជម្រះខ្លួនម្ដងទៀតព្រមទាំងលុបលាងមុខថែក្រែមបែបធម្មជាតិបន្តិចបន្ដួចហើយថែមទាំងត្រូវស្លៀកឈុតស្បៃស្ដើងថែមទៀត។
«ចែ! ខ្ញុំត្រូវទៅណា?» ភៀវភីងសួរនាំបន្ទាប់ពីតុបតែងខ្លួនរួច។
«នាងអូនឯងនេះខ្ចីពិតមែន! នេះ បានន័យថាមានគេដេញថ្លៃបាននាងអូនឯងហើយហ្នឹងណា៎!» ចែស្អាតញញឹមក្របួចមាត់ ថៅកែក្លឹបក៏អោយមនុស្សមកហៅភៀវភីងទៅបន្ទប់វីអាយភីព្រោះតែខ្លាចមិនទាន់ចិត្តនាយធំដែលនៅចាំ។
«នាងអូនឯងត្រូវចាំឮនៅ? ថៅកែប្រាប់មកថាអ្នកដែលបាននាងអូនឯងយប់នេះធំណាស់! មិនត្រូវបង្ករបួសស្នាម មិនត្រូវធ្វើអោយលោកមិនពេញចិត្តឡើយ! នាងអូនឯងនេះបានសម្រស់ហើយអ៊ីចឹងក្បាច់ក្បួរអីក៏ត្រូវចេះមាយាបន្តិចទៅដើម្បីបានធីបច្រើន! នាយធំៗអស់នោះមិនចូលចិត្តគល់ឈើទេ!» ចែស្អាតណែនាំធ្វើអោយថ្ពាល់របស់ភៀវភីងឡើងក្រហម។ នាងស្ដាប់យល់ខ្លះមិនយល់ខ្លះតែក៏អាចក្រសោបន័យទាំងមូលល្មមយល់បាន។ បេះដូងរបស់ភៀវភីងលោតញាប់ខ្លាំងដល់ថ្នាក់ដៃឡើងញ័រទៅហើយ ប៉ុន្តែក៏តាមចែស្អាតនិងអ្នកដែលមកនាំផ្លូវទៅដល់បន្ទប់វីអាយភីមួយហើយថៅកែក៏ចាំនៅមុខហ្នឹងល្មម។
«ចូលទៅនាងតូច! កុំអោយលោកខូចអារម្មណ៍អោយសោះ!» ថៅកែប្រាប់បែបព្រមាន។ ភៀវភីងងក់ក្បាលឡើងញាប់ស្អេក ថៅកែក៏ញញឹមចុងមាត់អូសកាតបើកទ្វារអោយភៀវភីងចូលទៅ។
ភាពត្រជាក់នៃបន្ទប់ធ្វើអោយភៀវភីងហាក់រងារបន្តិចព្រោះថានាងត្រូវបានពាក់អោយដោយរ៉ូបស្ដើង ក្លិនក្រអូបនៃបន្ទប់ក៏ធ្វើអោយភៀវភីងដឹងថានេះមិនមែនជាបន្ទប់បែបធម្មតាៗឡើយ។ បន្ទប់នេះប្រណីតណាស់ សម្លេងទឹកហួរចេញពីបន្ទប់ទឹកដែលនៅពេលដែលនាងចូលមកឮតិចៗនោះពេលនេះក៏ស្ងាត់ បញ្ជាក់បានថាលោកធំដែលត្រូវបានចែស្អាតនិងថៅកែប្រាប់នោះប្រាកដជានៅក្នុងនេះ។ ភៀវភីងធ្វើអ្វីមិនត្រូវឡើយ នាងមកអង្គុយចុងគ្រែឡើងត្រង់ខ្លួន ថ្ពាល់ឡើងក្ដៅងំ បេះដូងលោតដឹបៗភ័យណាស់មិនដឹងថាត្រូវធ្វើខ្លួនបែបណាទេនៅពេលដែលអ្នកនៅខាងក្នុងបន្ទប់ចេញមកវិញ។
«ភៀវភីង..ឯងត្រូវធ្វើបែបនេះមែនឬ?» ភៀវភីងសួរខ្លួនឯងតិចៗនិងចាប់ផ្ដើមធ្លាក់នៅក្នុងការគិតដ៏វែងឆ្ងាយ។ នាងសឹងតែមិនជឿទេដែលខ្លូនឯងត្រូវបានដើរមកដល់ចំណុចនេះ។ វាមិនសមតែម្ដង! ប៉ុន្តែព្រហ្មលិខិតបែរជាមកកំណត់អោយនាងមកដល់ផ្លូវនេះទាល់តែបានហើយសម្រាប់ពាក្យរបស់ចាស់ៗជនជាតិចិននៅប្រទេសនាងៗធ្លាប់ឮគេនិយាយថាអោយតែកើតជាមនុស្សស្រីបែបនេះហើយប្រាកដជាមិនអាចលាងស្នាមប្រឡាក់លើខ្លូនបានឡើយប៉ុន្តែសម្រាប់អូលីវដែលបាននិយាយប្រាប់នាងនោះនៅទីនេះគេមិនប្រកាន់ឡើយអ៊ីចឹងនាងក៏ព្យាយាមលួងចិត្តខ្លួនឯងនិងគិតថាអោយតែនាងបានលុយហើយនាងនឹងមិនត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញឡើយ។ កំពុងតែលង់នៅក្នុងគំនិតស្រាប់តែសម្លេងទ្វារបន្ទប់ទឹកបើកឡើងហើយបង្ហាញនូវមនុស្សប្រុសមាឌធំមាំមួន សាច់ដុំកង់ៗ ស្បែកគេឡើងស្រអែមរលោង មុខគេវិញឡើងកាច មានពុកមាត់តិចៗ គេមើលទៅសង្ហាខ្លាំងណាស់ ហើយរឿងនេះនាងមិនអាចប្រកែកបានឡើយ គេស្អាតដូចតារាដែលនាងបានឃើញតាមទូរទស្សន៍និងផ្ទាំងប៉ាណូអ៊ីចឹង។
«ល..លោក?!» ភៀវភីងរៀងភ្ញាក់បន្តិចព្រោះមានអារម្មណ៍ងថាខ្លួនឯងភ្លឹកខ្លាំងហើយក៏អោនមុខចុះភ្លាមនៅពេលក្រសែភ្នែកប៉ះជាមួយនឹងមុខដ៏កាចមានអំណាចរបស់គេ។
«មីងមាំងធ្វើស្អី? មិនដឹងការងារខ្លួនឯងទេ?» សម្លេងគ្រលររបស់គេថាមកកាន់ភៀវភីង។ ភ្នែកគេវិញសម្លឹងមើលស្រីតូចពីក្បាលដល់ចុងជើង ទោះបីជាមុខកំពុងកាចពិតប៉ុន្តែនៅពេលឃើញរាងរៅស្រឡូនស្អាតដូចជាភៀវភីងបែបនេះគេដូចជាហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍ភ្លែតប៉ុន្តែរមាំងមុខកាចរបស់គេនេះរក្សាបានល្អណាស់ហើយក៏ប្រហែលមកពីធម្មជាតិរបស់គេដែរ។
«ចា៎ស..ចា៎សលោក! សុំទោស!» ភៀវភីងប្រញាប់សុំទោសដោយញាប់មាត់ធ្វើអោយនីខូឡៃជ្រួញចិញ្ចើមព្រោះមិនដែលឃើញស្រីរកស៊ីឯណាមានសុជីវធម៏អីបែបនេះពីមុនមក។ ភៀវភីងវិញចាំាសម្ដីចែស្អាតណាស់ ក៏ខាំមាត់ហើយដើរទៅរកគេព្រមទាំងព្រហើនជំទើតជើងអោបករបស់នាយធំនីខូឡៃស្របពេលថ្ពាល់នាងឡើងក្ដៅងំ។ ភ្នែកនាងសម្លឹងមើលទៅកាន់មុខរបស់គេហើយហាក់ដូចជាភ័យៗនិងបេះដូងលោតញាប់ព្រោះតែគេពាក់តែកន្សែងត្រឹមចង្កេះចុះទៅក្រោមប៉ុណ្ណោះ ហើយគ្រាន់តែនៅក្បែរក៏នាងអាចដឹងចំណាយក្ដៅចេញពីខ្លួនប្រាណរបស់គេដែរ។ ភៀវភីងធ្វើភ្នែកឡេងឡង់ មិនដឹងធ្វើអ្វីបន្ត ធ្វើអោយនីខូឡៃនាយធំដែលមករំសាយការស្រ្តេសនោះហាក់ដូចជាឃ្នើសចិត្តបន្តិចហើយក៏លូកដៃទៅក្រសោបចង្កេះរបស់នាងអោយមកគៀកកិតរាងកាយរបស់គេ ដៃគេក្ដោបចង្កេះនាងឡើងណែនជាមួយនឹងបាតដៃធំ។
«យើងមករការសប្បាយ! គ្មានពេលមកឡេះឡោះជាមួយនាងទេ! បើមិនចង់ធ្វើចេញទៅ! កុំរំខានពេលវេលារបស់យើង!» នីខូឡៃស្ដីអោយភៀវភីងចំៗ។ ស្រីតូចភ័យឡើងញ័រខ្លួនហើយក៏មិនចង់បាត់បង់ការងារដែរព្រោះឮចែស្អាតថាគេជាអ្នកមាន។ មកពីនាងខ្មាសច្រើនបែបនេះហើយដែលធ្វើអោយគេឃ្នើសចិត្តបើបែបនោះភៀវភីងពេលនេះសុំកាត់កេរ្តិ៍កាត់ខ្មាសសិនហើយ!
«ខ្ញុំសុំទោសលោក!» នាងសុំទោសមួយលើកជាពីរលើកជាមួយនឹងសម្លេងញ័រ។ នីខូឡៃទោះអោបចង្កេះនាងតែក៏បង្ហាញការមិនពេញចិត្ត។ នេះបញ្ជាក់បានយ៉ាងច្បាស់ហើយថាគេជាមនុស្សដែលមិនចូលចិត្តភាពស៊ាំញ៉ាំនិងមិនសូវមានការអត់ធ្មត់។ ភៀវភីងជំទើតជើងហើយក៏ថើបមាត់របស់គេ គ្រាន់តែមាត់នាងប៉ះដល់គេភ្លាម នីខូឡៃក៏ហាក់ដូចជាមិនស្អប់នឹងការថើបអីហ្នឹងដែរហើយក៏មិនចូលចិត្តឡេះឡោះច្រើនក៏លូកដៃចាប់កញ្ចឹងករបស់ភៀវភីងហើយក៏បឺតជញ្ជក់មាត់របស់នាងយ៉ាងខ្លាំងក្លាភ្លាមៗ។ ភៀវភីងទប់ទ្រូងរបស់គេទោះបីខ្លាចគេនិងការថើបនោះខ្លាំងក្លាខ្លាំងប៉ុន្តែភៀវភីងក៏ព្យាយាមទ្រាំហើយក៏បណ្ដោយអោយគេដឹកនាំទៅ។
ព្រូស! សឹងតែមិនទាន់ដឹងខ្លួនផងក៏ត្រូវបាននីខូឡៃបោះឡើងទៅលើគ្រែភ្លាមៗធ្វើអោយនាងរាងភ្ញាក់បន្តិច។ នីខូឡៃនេះក៏លឿនណាស់ឡើងមកលើគ្រែញែកជើងនាងចេញពីគ្នាហើយក៏មកជ្រៀតនៅចន្លោះជើងរបស់ភៀវភីងធ្វើអោយនាងដែលនៅក្មេងខ្ចីភ័យព្រមទាំងថ្ពាល់ឡើងក្រហមដូចជាផ្លែប៉េងប៉ោះទុំហើយអ្វីដែលកាន់តែធ្វើអោយនាងខ្មាស់ខ្លាំងទៀតនោះគឺគេដោះកន្សែងទៅម្ខាងធ្វើអោយនាងឃើញរាងកាយគេពេញមួយតូខ្លួនតែម្ដងហើយនាងក៏ព្យាយាមងាកមុខចេញដោយសេចក្ដីអាម៉ាស់បំផុត។
«មើលមកយើង! យើងមិនចូលចិត្តដេកជាមួយនឹងស្រីណាដែលមិនមើលមុខយើងឡើយ! ហើយយើងជ្រើសនាងក្នុងយប់នេះព្រោះតែនាងជាជនជាតិចិន! យើងឮមកថាជនជាតិរបស់នាងនេះពូកែទាក់ទាញហើយពូកែធ្វើអោយអ្នកដែលដេកជាមួយអារម្មណ៍ល្អ! មិនមែនដេកដូចជាគល់ឈើ! កុំធ្វើអោយយើងស្ដាយក្រោយក្នុងការដេញថ្លៃនាងមកអស់រាប់ម៉ឺននៅយប់នេះអោយសោះ!» បាតដៃក្រាស់របស់នីខូឡៃចាប់ចង្ការបស់នាងអោយងាកមកសម្លឹងមុខរបស់គេ។ ដៃរបស់គេក៏ចាប់ថ្ពាល់ទន់ៗរបស់នាងព្រមទាំងប្រើប្រាស់សម្លេងកាចស្របពេលដៃម្ខាងទៀតលូកប៉ះពាល់រាងកាយរបស់នាងហើយក៏ទាញនូវឈុតដែលនាងពាក់នោះបោះចេញទៅម្ខាងនៅសល់តែខោអាវតូចៗ។
«ខ្ញុំសុំទោស! អ្ហឹក!» នាងសុំទោសសារជាថ្មីធ្វើអោយនីខូឡៃដែលគ្មានការអត់ធ្មត់នេះជ្រួញចិញ្ចើមនិងមិនពេញចិត្តកាន់តែដល់កំរិតកំពូលហើយទោះបីរាងកាយនាងស្អាតទាក់ទាញខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ។ គេក្ដាប់មាត់ណែនស្របពេលដៃចាប់កន្ដ្រាក់អាវនិងខោតូចរបស់គេចោលទៅអស់មិនស្ដីបន្ត។
«នេះយើងកំពុងតែចាក់ទឹកលើក្បាលទាឬមួយក៏របៀបដែលនាងព្យាយាមទាក់ទាញយើងគឺប្រើវិធីគួរអោយអាណិតបែបនេះ? ហ៊ឹស!» នីខូឡៃគ្រហឹមបែបអស់ការអត់ធ្មត់ហើយដោយសារតែគេស្ត្រេសពីការងាររបស់គេផងនិងមិនចង់និយាយច្រើនជាមួយនឹងភៀវភីងគេក៏ចាប់ផ្ដើមបំពេញចំណង់របស់គេវិញភ្លាមដោយអោនទ្រោបបឺតជញ្ជក់មាត់របស់ភៀវភីងធ្វើអោយនាងបើកភ្នែកធំប៉ុន្តែដោយសារតែត្រូវបានគេស្ដីអោយច្រើនដងនាងក៏ប្រែមកអោបកគេស្របពេលភ្នែករលីងរលោងបន្តិច។ រាងកាយរបស់នាងត្រូវបានគេស្ទាបអង្អែលអស់ ហើយពេលនោះនីខូឡៃក៏បានលូកដៃទៅកាន់តុនៅក្បែរគ្រែយកស្រោមការពារដែលថៅកែទុកអោយនោះមកហែកពាក់លើកូនប្រុសរបស់គេព្រោះថាគេមិនចង់មកភ្លាត់ស្នៀតអ្វីនៅខាងក្រៅហើយនេះក៏ជាអ្វីដែលគេតែងតែធ្វើជាប្រចាំដែរនៅពេលដេកជាមួយនឹងស្រីៗ។ ភៀវភីងស្រៀវស្រើបរាងកាយត្រូវបានគេដឹកនាំអោយភ្លើតភ្លើនបឺតជញ្ជក់រាងកាយរបស់នាងឡើងស្នាមជាំដុំៗ។ ខណៈ នីខូឡៃបានញែកជើងនាងអោយកាន់តែធំដើម្បីនាំកូនប្រុសរបស់គេទៅរកស្រទាប់ផ្កាទន់ល្មឿយរបស់នាង។ គេប្រើកូនប្រុសរបស់គេត្រដុសធ្វើអោយភៀវភីងពេលនោះបេះដូងលោតញាប់ព្យាយាមខាំមាត់ ហើយក៏ត្រូវបានមាត់របស់នីខូឡៃដែលស្ទាត់ជំនាញមកបឺតជញ្ជក់កញ្ជឹងកធ្វើអោយនាងភ្លេចភ្លាំងអស់រហូតទាល់តែការឈឺចាប់បានធ្វើអោយភៀវភីងក្ដាប់ពូកទន់ឡើងណែនជាមួយនឹងទឹកភ្នែកហូរសស្រាក់។
«អូយ៎! ខ្ញុំឈឺ! ហ៊ឹកៗ» ភាសាអង់គ្លេសចេញពីមាត់របស់ភៀវភីងរដាក់រដុបស្របពេលទឹកភ្នែកនាងហូរសស្រាក់ហើយក៏ធ្វើអោយនីខូឡៃឈប់បន្តិចដោយភាពតឹងណែនខ្លាំងក្លាធ្វើអោយគេព្រឺក្បាលនោះ។ វាតឹងណែនខ្លាំងណាស់ រហូតដល់ថ្នាក់គេមិនដែលប្រទះ ហើយដោយសារតែភ្លើងនៅក្នុងបន្ទប់នេះល្មមមួយអាចមើលឃើញគេក៏អោនមើលទៅកាន់ត្រង់ចន្លោះដែលគេផ្សារភ្ជាប់គ្នាទៅកាន់ស្រទាប់ផ្ការបស់ភៀវភីងនោះ។
ឈាម! ឈាមព្រហ្មចារីបានប្រឡះជាប់នៅលើស្រោមការពារដែលនៅស្រោបពីលើកូនប្រុសរបស់គេ។ នេះបានបង្ហាញថាអ្នកដែលនៅក្រោមខ្លួនប្រាណនេះមិនដែលបានធ្វើរឿងលើគ្រែបែបនេះពីមុនមកឡើយហើយពេលនេះនីខូឡៃហាក់ដូចជាភាំងបន្តិចមើលទៅកាន់មុខរបស់ភៀវភីងដែលយំព្រោះតែឈឺ។ ភៀវភីងឯណោះវិញនាងឈឺចាប់ដូចត្រូវបានគេហែកសាច់ទាំងដុំហើយក៏ដឹងខ្លួនដែរថាពេលនេះនាងអស់ហើយ! អស់អ្វីដែលមានតម្លៃបំផុតក្នុងនាមជាមនុស្សស្រីនេះហើយ!
«ឈប់យំ! នាងរើសផ្លូវនេះដោយខ្លួនឯងទេ! បើយំទៀត យើងមិនប្រាកដទេថាយើងនឹងនៅមានអារម្មណ៍ដេកជាមួយនាងទៀត!» នីខូឡៃប្រើសម្លេងកាចម្ដងទៀតស្របពេលដៃរបស់គេក្ដាប់ពូកទ្រោបនៅជុំវិញខ្លួននាងណែន។ ភៀវភីងលឺហើយក៏ប្រញាប់ព្យាយាមសម្រួលអារម្មណ៍ទាំងនៅឈឺចាប់ហើយយកដៃជូតទឹកភ្នែករបស់ខ្លួនឯងភ្លាម។
«អ្ហឹក! លោកធ្វើវាតិចៗបានទេ? ហ៊ឹកៗ» ភៀវភីងសុំហើយពេលនេះនាងក៏ចាប់ស្មារបស់គេទាំងសងខាងប្រើភ្នែកអង្វរករព្រោះតែនាងឈឺមែន។ នីខូឡៃមិនដែលទន់ជាមួយនឹងស្រីណាទេប៉ុន្តែមិនដឹងថាហេតុអ្វីនៅពេលឃើញនាងសុំគេបែបនេះគេបែរជាបិទភ្នែកដកដង្ហើមធំហើយណាមួយក៏ភាពសុខស្រួលនេះក៏ល្អអស្ចារ្យទៀតក៏គិតថានឹងលើកលែងអោយនាងខ្លាំង។
«បាន! ចាត់ទុកថានាងមិនធ្លាប់!» គេឆ្លើយកំបុតៗអោនថើបថ្ពាល់ហើយថើបញិញរាងកាយរបស់នាងស្របពេលត្រគៀកគេគ្រលែងតិចៗយឺតៗ។ ភៀវភីងនៅពេលគេគ្រលែងម្ដងនាងក៏ហូរទឹកភ្នែកមកម្ដងព្រោះតែវាឈឺខ្ទោកៗប៉ុន្តែនាងទ្រាំខាំមាត់ឡើងសឹងតែបែកឈាមទៅហើយ។
«អ្ហា៎ៗៗ» ប៉ុន្តែមិនយូរទោះបីជានៅឈឺមែនតែភាពសុខស្រួលប្លែកម្យ៉ាងក៏បានវាយលុកចូលមកធ្វើអោយភៀវភីងអោបករបស់នីខូឡៃណែន។ នីខូឡៃវិញពេលឮនាងថ្ងូរមកបែបនេះក៏គ្រលែងចង្កេះកាន់តែញាប់និងជ្រៅៗ ញើសក៏បែកជោគតែម្ដងព្រោះតែភាពតឹងណែននិងការពេញចិត្ត។
«ប្រាប់យើងមក..អ្ហឹម..ថានាងមានឈ្មោះអី?» នៅពេលដែលសុខស្រួលខ្លាំងនិងត្រូវបាននាងអោបកយ៉ាងជាប់នោះ នីខូឡៃក៏សួរជាមួយនឹងសម្លេងគ្រហឹមដូចជាសត្វតោ។ ដៃគេទាំងសងខាងចាប់ត្រគៀកនាងឡើងណែនហើយសម្រុកហាក់ដូចជាចូលចិត្តរាងកាយតូចរបស់ភៀវភីងខ្លាំងណាស់អ៊ីចឹង។
«ភៀវភីង! ភីង..ហ៊ឹកៗ ភីងដែលមានន័យថាពណ៌ផ្កាឈូក! មិនមែនជាភីងដែលមានន័យថាចកនោះទេ! ហ៊ឹកៗ» ក្នុងភាពសុខស្រួលដែលគេផ្ដល់អោយ ភៀវភីងអោបក៏គេជាប់ហើយនៅពេលឮគេសួរបែបនេះ នាងក៏ខាំមាត់ឆ្លើយស្របពេលទឹកភ្នែកហូរមកតក់ៗហើយកែវភ្នែកសម្លឹងមើលទៅពិដាន។ នាងឆ្លើយហាក់ដូចជាបង្កប់នូវភាពអង្វរកចង់អោយគេស្គាល់ឈ្មោះនាងថាភីងដែលមានន័យថាពណ៌ផ្កាឈូកស្រស់ស្អាតមិនមែនជាភីងដែលមានន័យថាចកកំសត់នោះទេ។ កែវភ្នែកនាងពេលនេះសម្រក់ទឹកភ្នែកយ៉ាងច្រើនស្របពេលខ្លួននាងនៅក្រោមប្រាណរឹងមាំរបស់គេ នាងហាក់ដូចជាមានការស្ដាយក្រោយនូវជម្រើសរបស់នាងពេលនេះបូករូមជាមួយនឹងការដែលនាងគ្មានជម្រើសប៉ុន្តែចុងក្រោយភៀវភីងចកកំសត់កំបានត្រឹមតែជាចកកំសត់ដែលត្រូវបានរលកធំដូចជានីខូឡៃបោកបក់និងដឹកនាំទៅឆ្ងាយហើយស្រីតូចបានត្រឹមតែបិទភ្នែកអោយនីខូឡៃធ្វើអ្វីតាមចិត្តរបស់គេហើយក្នុងចិត្តក៏បន់ស្រន់ថាសុំអោយរឿងនេះចប់អោយលឿនៗ។
ពីរម៉ោងក្រោយមក...
ទម្រាំតែរឿងនេះចប់ ភៀវភីងក៏ស្ងាត់បាត់មាត់គេងនៅលើគ្រែជាមួយនឹងស្នាមរាងកាយដែលក្រហមជាំពាសពេញព្រមទាំងពូកក៏រញ៉េរញ៉ៃនិងមានប្រឡាក់ស្នាមព្រហ្មចារី ស្រោមការពារដែលនីខូឡៃប្រើក៏មានសម្បកបោះចោលរប៉ាត់រប៉ាយព្រមទាំងស្រោមការពារដំបូងដែលប្រឡាក់ឈាមបរិសុទ្ធរបស់ភៀវភីងក៏នៅក្នុងធុងសម្រាមចុងគ្រែ។ នីខូឡៃវិញក៏ចេញមកពីបន្ទប់ទឹកពាក់អាវធំយ៉ាងរៀបរយស្របពេលមាត់បឺតបារីបង្ហុយផ្សែង ដៃក៏បត់ក្រវ៉ាត់ក៏ចំណែកភ្នែកក៏សម្លឹងមើលទៅភៀវភីងនៅលើគ្រែដែលគ្មានសម្លៀកបំពាក់។ នៅពេលរៀបចំខ្លួនហើយ គេក៏ងាកប្រុងនឹងចាកចេញពីបន្ទប់នេះប៉ុន្តែក៏ងាកមកវិញទាញភួយបោះទៅគ្របលើរាងកាយរបស់ភៀវភីងដែរហើយក៏មិនភ្លេចមើលទៅស្លាកស្នាមឈាមកកនៅលើពូកដែរតែគេក៏នៅតែងាកចាកចេញដោយមានថៅកែក្លឹបនៅចាំខាងក្រៅស្រាប់ហើយនៅពេលឃើញនីខូឡៃចេញមកបែបនេះ ថៅកែក៏ញញឹមយកចិត្ត។
«យ៉ាងម៉េចដែរលោកធំ? ពេញចិត្តឬអត់?»
«ក៏មិនអន់! មួយខែនេះយើងកក់នាងទុក!» នីខូឡៃបង្ហុយផ្សែងបារីចុងក្រោយហើយក៏ប្រាប់ទៅកាន់ថៅកែរូចក៏បោះកាតខ្មៅអោយទៅថៅកែម្ដងទៀត។
«ថាម៉េច? លោកធំចង់កក់ស្រីតូចនេះមួយខែ? បាទៗ!បានលោកធំ!»
«ហាមមិនអោយអ្នកណាដេកជាមួយនាងក្រៅពីយើងទេ! ឮដែរទេ? មួយខែនេះនាងជាកម្មសិទ្ធរបស់យើង!»

________
ម៉េចលេងកក់គេទុកចឹងហ្អាសអាបង 😖🤣
៣៥០ឡាច សម្រាប់ភាគបន្តណា៎បេះដូង ខមិនស៊ែរឆើនៗមកណា៎ ជួបគ្នាថ្ងៃស្អែក រាត្រីសួស្ដីជុប៎ៗ 😘🌹

Address

Phnom Penh

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Rosalynn's diary posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Want your organization to be the top-listed Government Service in Phnom Penh?

Rosalynn's diary

18/07/2026

05/07/2026

05/07/2026

25/06/2026

17/06/2026

12/06/2026

12/06/2026

11/06/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category