ေကာ့ေသာင္းျမိဳ ့သူျမိဳ ့သားမ်ားဆံုဆည္းရာေနရာ

10/04/2018

15/10/2016

***** ႏွစ္ေပါင္း ၁၂၅ ႏွစ္တိုင္ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ ေကာ့ေသာင္းသမိုင္း *****

ပထမ အဂ္လိပ္~ျမန္မာ စစ္ပြဲကာလ ၁၈၂၃~၁၈၂၆ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ၌ ရခိုင္ ႏွင့္ တနသ္ာရီ ေဒသမ်ားသို႔ ၿဗိတိသ်ွအစိုးရသည္ ၎၏စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း နည္းဥပေဒမ်ားကို ျပန္႔က်က္သတ္မွတ္ခဲ့ၿပီး လိုက္နာက်င့္သံုးေစခိုင္းခဲ့သည္။

၁၈၅၉ ခုႏွစ္မွာ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ ့ေျမာက္အရပ္၌႐ွိေသာ မလိဝမ္း ဟုေခၚ မ်ားစြာလွေသာေရအိုင္၊ ေရကန္မ်ား ႏွင့္ ပန္းပင္ႀကီးမ်ား႐ွိသည့္ (မလိဝမ္း)ေခၚ ေဒသ၌ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးတစု ႏွင့္ ႐ွမ္းလူမ်ိဳးတစု တို႔ အေျခက်ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။

၁၈၆၅ ခုႏွစ္တြင္ Arab-Malay (ပသ်ဴး)ေခၚ လူမ်ိဳးတစုကို Nayuda Ahmed ဆိုသူက ဦးေဆာင္၍ ၿမိတ္ကြၽန္းစု ပင္လယ္ေအာ္ တေလ်ွာက္၌ ပင္လယ္အတြင္းမွအစားအေသာက္မ်ား႐ွာေဖြစားေသာက္ေနထိုင္က်က္စားရင္း ခရီးလွည့္လည္သြားလာရင္း နဲ႔ ဝိတိုရိယအငူအနီးအနားတြင္ေနထိုင္က်က္စားေနခဲ့ေလသည္။

၁၈၇၂ ခုႏွစ္၌ ၿဗိတိသ်ွစစ္အစိုးရ ၿမိတ္ခ႐ိုင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ Sir. Ashly Din က ပထမဆံုးေသာ မလိဝမ္း ရဲအရာ႐ွိဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၈၉၁ ခုႏွစ္မွာ မလိဝမ္း၌ အေျခစိုက္ထားေသာ ႐ုံးမ်ားကို ေကာ့ေသာင္း သို႔ ေရြ႔ေျပာင္းေစခိုင္းခဲ့ၾကသည္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ မလိဝမ္းမွာ ေသးငယ္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ျမစ္တစ္စင္း ႏွင့္ မလိဝမ္းေခ်ာင္းဦးတို သာ႐ွိေသာေၾကာင့္ သေဘ္ာႀကီးမ်ား ကမ္းကပ္ဖို႔အတြက္ ဒီေရ အတက္အက်ေစာင့္ရျခင္း၊ သေဘ္ာႀကီးမ်ားကမ္းကပ္ရန္ဖို႔ အဆင္မေျပမႈမ်ားေၾကာင့္သာျဖစ္ရသည္။ ဒါလိုနဲ႔ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ အျဖစ္ မားမားမတ္မတ္ တည္႐ွိလာေပေတာ့သည္။

Kawthaung
ေကာ့ေသာင္း
၁၈၂၄ ႏွင ့္၁၉၄၈ခုႏွစ္မွာ ၿဗိတိသ်ွစစ္အစိုးရ ျမန္မာျပည္တြင္အုပ္စိုးစဥ္က ဝိတိုရိယအငူ (Victoria Point) အမည္အေနနဲ႔သာ ေခၚေဝၚသိ႐ွိခဲ့ၾကသည္။
ေနာက္ပိုင္းမွ เกาะสอง (ထိုင္း) ေကာ႔ဆြန္ (ကြၽန္းႏွစ္ကြၽန္း)
ေကာ့ေသာင္း (ျမန္မာ)
Pulodua, ڤولودوا (မေလး)
Kawthaung (အဂ္လိပ္)အျဖစ္ေခၚေဝၚလာၾကတယ္။

06/10/2016

06/10/2016

The Kra Canal or the Thai Canal refers to a proposal for a canal to cut through the southern isthmus of Thailand, connecting the Gulf of Thailand with the Andaman Sea. It would provide an alternative to transit through the Strait of Malacca and shorten transit for shipments of oil to East Asian countries like Japan and China by 1,200 km, saving much time. China refers to it as part of its 21st century maritime Silk Road.

03/10/2016

သူေဌးကြၽန္း ေဂါက္ကြင္း

03/10/2016

ေကာ့ေသာင္း ေလဟာျပင္ေစ်း

28/09/2016

၁၉၉၁ ခုႏွစ္
-------------
"သားႀကီး ေက်ာင္းသြားေတာ့မွာလား"
"ဟုတ္ကဲ့ေဖေဖ"
"စာႀကိဳးစားတဲ့ သားႀကီးကို မုန္႔ဖိုးအမ်ားႀကီး ေပးရမွာေပါ့ကြ"
"အေဖႀကီး...ရွင့္သားကို ကြ်န္မ-မုန္႔ဖိုးေပးၿပီးသားေလ ေတာ္ရဲ႕"
"ဟာ...မင္းေပးသလို ငါလည္း ေပးမွာေပါ့ကြ၊ ငါ့သားႀကီးက စာေတာ္တဲ့သားကြ"
"ေရာ့...သားႀကီးအတြက္ မုန္႔ဖိုး။ ဒါက ေဖေဖေပးတာေနာ္"
x
၂၀၀၂ ခုႏွစ္
------------
"သားႀကီးေရ၊ သားႀကီး"
"မင္းအတြက္ စဖို႔ရွပ္ေလး ေဖေဖ ဝယ္လာတယ္"
"သားႀကိဳက္တဲ့ အျပာႏုေရာင္ေလးပဲ။ လိုက္၊မလိုက္ ဝတ္ၾကည့္စမ္းပါဦးကြ"
"ငါ့သားႀကီးက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားႀကီးေတာင္ ျဖစ္ၿပီဆိုေတာ့
အက်ီ ၤေကာင္းေကာင္းေလးေတြ လိုမွာေပါ့။ ေဖေဖေနာက္လည္း ဝယ္လာခဲ့မယ္"
"အေဖႀကီး...ရွင့္ပုဆိုးက ေတာ္ေတာ္စုတ္ေနၿပီေလ"
"သားႀကီးမွာက အက်ီ ၤေကာင္းတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေသးတာပဲ ေတာ္ရယ္"
"ရွင့္အတြက္ ပုဆိုးကို ဝယ္မလာဘဲ ဘာလို႔ သူ႔အတြက္ ဝယ္လာရတာလဲ ရွင္"
"ငါ့ ပုဆိုးက လွည့္ဝတ္ရင္ အဆင္ေျပပါတယ္ကြာ။ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး"
"မင္းသိလား....ငါ့သားႀကီး ပညာတတ္ဘြဲ႔ရ၊ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရတဲ့အခါ
ငါ့ကို ပုဆိုးေတြ ဒါဇင္လိုက္ ဝယ္ေပးမွာကြ။ အဲ့ဒီ့ေတာ့မွ မင္း ငါ့ကို ေငးၾကည့္ရမယ္"
"ေအးပါေတာ္...။ ရွင္ပဲ ေျပာေတာ့။ ရွင္ပဲ ေျပာေတာ့"
x
၂၀၁၂ ခုႏွစ္
------------
"မိန္းမေရ...ငါ့သား ခ်စ္သူက အေခ်ာေလးပါလားကြ"
"ပိုက္ဆံလည္း ခ်မ္းသာတယ္ဆုိေတာ့ ငါတို႔ဘက္ကလည္း တစ္ခုခုေတာ့
လုပ္ေပးဖို႔လိုတာေပါ့။ မဟုတ္ရင္ ငါ့သားႀကီးခမ်ာ မ်က္ႏွာငယ္ရရွာမွာ"
ငါတို႔ေနတဲ့ ေျမက...တို႔အဘိုးအဘြားႀကီး ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ႀကီးမေနဘူးလားကြ"
"ေပ ၄၀ ထဲက ေပ ၂၀ ကို ထုတ္ေရာင္းၿပီး သားႀကီး မဂၤလာေဆာင္အတြက္
သံုးေပးလိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္ေနာ္ မိန္းမ။ သူလည္း ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ရွာမွာ"
"ရွင့္ကိုေတာ့ ကြ်န္မ မေျပာေတာ့ဘူး။ ရွင့္သားႀကီးအတြက္ဆိုရင္ ကြ်န္မကိုပါ
ေရာင္းစားေပးမလား မသိပါဘူးေတာ္။ ရွင့္သေဘာ၊ ရွင့္သေဘာ"
x
၂၀၁၄ ခုႏွစ္
-------------
(က)
"ဟလို...သားႀကီးလား...ေဖေဖပါ"
"ေဖေဖ အသံုးစရိတ္ျပတ္ေနလို႔
ေဖေဖ့ကို ေငြနည္းနည္းေလာက္ ေပးပါလား သားႀကီးရယ္"
"ဟာ...ေဖေဖကလည္းဗ်ာ"
"ၿပီးခဲ့တဲ့ လ,တုန္းကပဲ
ကြ်န္ေတာ္ ေဖေဖ့ကို ေငြ သံုးေသာင္း ေပးထားေသးတယ္မလား"
ဟုတ္တယ္ သားႀကီးရဲ႕...
ေဖေဖ ေဆးဝယ္ေသာက္ေနရလို႔ ေငြက သိပ္အသံုးမခံဘူးကြယ္"
"မင္းေမေမ မရွိကတည္းက
ေဖေဖ့ က်န္းမာေရးလည္း သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူး သားႀကီးရယ္"
(ခ)
"သားႀကီးတို႔ လင္မယားပါလား...ဘယ္က လွည့္လာတာလဲ"
"ကြ်န္ေတာ္...
ဟုိဘက္ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ကိစၥတစ္ခုနဲ႔လာရင္း လမ္းႀကံဳလို႔ ဝင္လာတာ ေဖေဖ"
"ဒါဆို...သားကို ေျပာစရာ ရွိတာနဲ႔အေတာ္ပဲ"
"သားမလာရင္ သားဆီကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ေျပာမလို႔"
"သားႀကီး...ေဖေဖ့ မ်က္မွန္က သိပ္ၾကည့္လို႔ မေကာင္းေတာ့ဘူး"
"ေဖေဖ ပါဝါတိုးရမလားမသိဘူး"
"သားႀကီး အဆင္ေျပရင္
ေဖေဖကို မ်က္စိေဆးခန္း ေခၚသြားေပးၿပီး မ်က္မွန္ေလး လဲေပးပါလား သားႀကီးရယ္"
"ေဖေဖကလည္း...မ်က္မွန္က အေကာင္းႀကီး ရွိေသးတာပဲကို"
"ကြ်န္ေတာ္လည္း အခုက မအားေသးဘူး"
"ေဖေဖ့ေျမးက ဖာလူဒါေသာက္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ သြားတိုက္ရဦးမွာ"
"ဒီလိုလုပ္ေလ...ကြ်န္ေတာ္ အားတဲ့တစ္ေန႔ ေဖေဖ့ကို လာေခၚမယ္ေလ"
(ဂ)
"သားႀကီးေရ"
"ေဖေဖ့က်န္းမာေရးက သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးကြယ္"
"ေနလို႔ ထိုင္လို႔လည္း သိပ္မေကာင္းဘူး။ အေမာလည္း ခဏခဏေဖာက္ေနတယ္"
"သားႀကီး အဆင္ေျပရင္ သားႀကီးအိမ္မွာ ေဖေဖ့ကုိ ေခၚထားပါလား"
"သားႀကီးအိမ္မွာ ေဖေဖလိုက္ေနရမယ္ဆိုရင္
ေျမးေလးမ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရရံုနဲ႔တင္ ေဖေဖ့က်န္းမာေရး တစ္ဝက္သက္သာပါၿပီ"
"ဟာ...ေဖေဖ အဲ့ဒါေတာ့ အဆင္မေျပဘူးဗ်"
"ကြ်န္ေတာ့္ မိန္းမက အိမ္မွာ အသက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ ေနတာ သေဘာမက်ဘူး"
"အဲ့ဒါေၾကာင့္ သူ႔အေဖ၊ အေမကိုေတာင္ ေခၚမထားဘူး"
"ကြ်န္ေတာ္ လံုးဝ အဆင္မေျပလို႔ပါ ေဖေဖ။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုနားလည္ေပးပါ"
x
၂၀၁၅ ခုႏွစ္။
-------------
လူဆိုတဲ့ သတၱဝါဟာ
ကိုယ္စိုက္ခဲ့တဲ့ အသီးကို မစားရရင္ေတာင္ အရိပ္ကေလးေတာ့ ခိုခ်င္ၾကတာ
သဘာဝပါ သားႀကီးရယ္။ သားႀကီးအတြက္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး ျဖစ္မွာစိုးလို႔
ေဖေဖ့ ဆႏၵနဲ႔ ေဖေဖကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ဘုိးဘြားရိပ္သာမွာပဲ သြားေနဖို႔
အသင့္ျဖစ္ပါၿပီ။ သားႀကီးတို႔ မိသားစုဘဝေလး ေအးခ်မ္းသာယာပါေစ။
ခလုတ္မထိ ဆူးမၿငိပါေစနဲ႔လို႔ ေဖေဖ ဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္ သားႀကီးရယ္။
x
၂၀၁၆ ခုႏွစ္
------------
ဘိုးဘြားရိပ္သာတစ္ခု၏ ကုတင္နံပါတ္ (၁၃)ရွိ အဘိုးအိုတစ္ဦး၏ မ်က္ဝန္းမွ
မ်က္ရည္တို႔ တသြင္သြင္ စီးက်ေနသည္ကို စာဖတ္သူတို႔ ျမင္ေတြ႔ရပါလိမ့္မည္။
ထိုအဘိုးအို ဘာေတြ ေတြးၿပီး၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငိုေၾကြးေနရွာသလဲ ဆိုသည္ကိုလည္း စာဖတ္သူတို႔ နားလည္ သေဘာေပါက္ၾကမည္ကို ကြ်န္ေတာ္ အေသအခ်ာသိပါသည္။

26/09/2016

~အဲဒါကို ေသေသခ်ာခ်ာ သေဘာေပါက္ဖို႔ လိုတယ္ေနာ္။
တခ်ိဳ႕လူဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငါ ဘယ္လိုလူလဲ ဆိုတာကို တိတိက်က် မစဥ္းစားဘူး။
ငါ့ကို လူေတြ ဘယ္လိုထင္သလဲ ဆိုတာပဲ စဥ္းစားတယ္။
ငါ့ကို လူေတြ အထင္ႀကီးေအာင္ငါ ဘယ္လိုေနရမလဲ ဆိုတာကို စဥ္းစားေလ့ရွိတယ္။
စဥ္းစားျပီးေတာ့ လူအထင္ႀကီးေအာင္ လုပ္တယ္၊ ေနတယ္၊၊
သူမ်ားအထင္ႀကီးေအာင္ သူမ်ားေက်နပ္ေအာင္ လိုက္ျပီးေတာ့ေနေပးတဲ့အခါမွာ သူမ်ားရဲ႕ အထင္ႀကီးမႈ ကိုေတာ့ ရခ်င္ရမယ္၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ပင္ကိုယ္မဟုတ္တဲ့ အတြက္ေႀကာင့္ ကိုယ္တကယ္ လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္မဟုတ္တဲ့ အတြက္ေႀကာင့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေက်နပ္မႈ တကယ္ မရနိုင္ဘူး။
ဂုဏ္ပကာသန ဆိုတာေတြဟာ ေဘးက လူေတြရဲ႕ အထင္ႀကီးမႈ သက္သက္ကို ရဖို႔ လုပ္တာပဲ။
ကိုယ့္ကို သူမ်ား အထင္ႀကီးတယ္ဆိုတာသူ႔စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္လိုက္တဲ့အေတြးေလးတခုပါ။
ဘာမွ ေလးနက္မႈ မရွိဘူး။

14/09/2016

~ ၃ႏိုင္ငံနယ္စပ္ ေနရာ (ေရႊႀတိဂံုနယ္ေျမ)
တာခ်ီလိတ္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာနယ္စပ္ဝင္ထြက္္ေပါက္
International Point of Entry and Exit Border Pass

ျမန္မာႏိူင္ငံတြင္ International Point of Entry and Exit Border Pass ၄ ေပါက္ကိုခြင့္ ၂၀၁၃ခုႏွစ္ ကစတင္ခြင့္ျပဳထား
(You can pass with valid Passport and valid Visa these Border Pass)

၎တို႔မွာ~

၁။ ျမဝတီ ~ မဲေဆာက္
၂။ တာခ်ီလိတ္ ~ မဲဆိုင္
၃။ ေကာ့ေသာင္း ~ ရေနာင္း
၄။ ထီးခီြး ~ ဖူနာရြန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာနယ္စပ္ဝင္ထြက္ေပါက္တို႔ျဖစ္တယ္။

#

11/09/2016

#သတိ႐ွိပါ
ပရဟိတ (သို႔) အတၱဟိတ

ပရဟိတ လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ားသည္ သူတစ္ပါး အက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေပးေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ပရဟိတ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူမ်ား ဆိုရာတြင္ ရဟန္းရွင္ လူ ပုဂၢိဳလ္ အားလံုးကို အက်ဳံး၀င္ေစသည္။

ထိုကဲ့သို႔ေသာ လုပ္ငန္းတြင္ ပါ၀င္လုပ္ကိုင္ေပးႏိုင္ဖို႔ရန္ ေတာ္ရံုတန္ရံု စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ပရဟိတ လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္သူသည္ ကာယကံ အားျဖင့္လည္း အပင္ပန္းခံရသည္။ ၀စီကံအားျဖင့္လည္း အနားမေနရ။ မေနာကံအားျဖင့္လည္း စီစဥ္ေနရသည္။ လူအားကိုလည္း ရင္းႏွီးရသည္။ အခ်ိန္အားကို စိုက္ထုတ္ရသည့္အျပင္ တစ္ခါတစ္ရံ ေငြအားကိုပါ အကုန္က် ခံရေသးသည္။ ထို႔အျပင္ ပတ္၀န္းက်င္မွ အေ၀ဖန္ပင္ ခံရတတ္ေသးသည္။

ထိုထိုေသာ အဆင့္မ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္မွ သာလွ်င္ ပရဟိတ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေသာ အဆင့္သို႔ ေရာက္ရွိရသည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပါရမီ ျဖည့္စဥ္ ဘ၀မ်ားစြာတြင္လည္း ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ားစြာကို လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီး ေနာက္တြင္လည္း သတၱ၀ါမ်ားအက်ဳိးအတြက္ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သည္။ သတၱ၀ါမ်ားစြာကို နိဗၺာန္ အထိပင္ ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့ေပသည္။ ေက်းဇူးႀကီးမားလွေပစြ။

အမ်ားအက်ဳိး ပရဟိတ လုပ္ကိုင္ရင္း မိမိ အတၱအက်ဳိးအတြက္ ဦးစားေပး ျပဳလုပ္သြားၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း ရွိသည္။ ပရဟိတ ဟု အမည္ခံကာ မိမိအတြက္ အက်ဳိးစီးပြား ျဖစ္ထြန္းေရးကိုသာ လုပ္ေဆာင္သြားတတ္ ေသာေၾကာင့္ ထိုသူကို ပရဟိတ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆို၍ မရႏိုင္ေပ။

အတၱဟိတ ပုဂၢိဳလ္ သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။

ငါ့ နာမည္အတြက္ မျဖစ္ေစရ၊ အဖြဲ႕နာမည္အတြက္မျဖစ္ေစရ၊အာဏာရေရးအတြက္မျဖစ္ေစရ၊ သာသနာ အတြက္သာ ျဖစ္ရမည္။

အတၱဟိတကိုခုိင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္က်ဳိးစားၿပီးမွသာ ပရဟိတကိုက်ဳိးစားသင့္ သည္ဟု မွတ္ယူရပါမည္၊၊

အတၱဟိတ(ေခၚ)ကုိယ္တုိင္တြင္ၿပည့္စုံမႈမရွိဘဲ၊ ပရဟိတကိုေၿခ လွမ္းမိလ်င္ ထုိပရဟိတအထဲမွ ကိုယ္က်ဳိးရွာမိတတ္ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊”