The Blue Birds - 't Zand NH

The Blue Birds - 't Zand NH Muziek- en dorpshistorie van een kanaaldorp in de Noordkop.

Nog één keer de kerk in volle glorie. Het was een plek van samenkomen, troost en vieren die tot het verleden behoort, ma...
24/07/2026

Nog één keer de kerk in volle glorie. Het was een plek van samenkomen, troost en vieren die tot het verleden behoort, maar nooit zal worden vergeten. Terwijl ik naar de foto staar mompelde ik zachtjes: ‘Rust zacht, Lieve Vrouwe Visitatie. Bedankt dat je 160 jaar deel hebt uitgemaakt van ons dorp.‘

In de loop der jaren heb ik veel begraafplaatsen bezocht, maar zelden een plek gezien die met zoveel zorg en aandacht wo...
11/07/2026

In de loop der jaren heb ik veel begraafplaatsen bezocht, maar zelden een plek gezien die met zoveel zorg en aandacht wordt onderhouden als deze. De verzorgde graven, de bloemen, het groen en de nette paden laten zien hoeveel toewijding schuilgaat achter het behoud van deze bijzondere plek.

Wanneer ik hier wandel, voel ik dat onze dierbaren niet zijn vergeten. Hun namen en herinneringen leven voort, niet alleen in onze gedachten, maar ook in de respectvolle manier waarop hun laatste rustplaats wordt verzorgd.

Dat is te danken aan René en zijn vrijwilligers. Met hun inzet, betrokkenheid en respect maken zij van de Zandtemer Begraafplaats veel meer dan een rustplaats alleen. Het is een plek waar herinneringen worden gekoesterd en waar mensen samen kunnen stilstaan bij degenen die hun dierbaar zijn.

Daarom wil ik René en alle vrijwilligers oprecht bedanken. Jullie inzet betekent veel voor bezoekers, nabestaanden en de gemeenschap. Dankzij jullie blijft de Zandtemer Begraafplaats een bijzondere, waardige en historische plek van herinnering.

Ook in de toekomst zullen velen met dankbaarheid terugdenken aan wat jullie hebben betekend. Want wie met zoveel zorg de herinneringen van anderen bewaart, laat zelf een blijvende indruk achter en zal niet snel worden vergeten.

Afscheid van Nico en Gré Lighthart - Klaver.Daar schrik je toch wel even van hoor toen ik het NHD opensloeg. Wat een moe...
12/06/2026

Afscheid van Nico en Gré Lighthart - Klaver.

Daar schrik je toch wel even van hoor toen ik het NHD opensloeg. Wat een moed en wat ook een liefde voor elkaar om samen hand in hand het leven te verruilen voor het eeuwige.

Ik kwam Gré en Nico nog wel eens tegen op een terrasje in Callantsoog en dronken dan gezamenlijk koffie met natuurlijk wat lekkers erbij. Daarnaast had ik met Gré nog wel e-mail contact, omdat we immers klasgenootjes waren op de katholieke lagere Jozefschool in 't Zand. Gré was altijd verdomd spontaan en had altijd overal belangstelling voor, vooral als het om het wel en wee van onze medeleerlingen ging. Een onvergetelijke, gezellige meid uit De Stolpen die zeker met haar vriendinnetjes ook wel bij de WBO in het Zandtemer jeugdhuis kwam. Ons eerste optreden in maart 1967 heeft ze dan ook zeker meebeleefd. Kort daarna kreeg ze tijdens de Zandtemer kermis van 1968 kennis aan Nico en ze hebben daarna elkaars handen nooit meer losgelaten, ook niet tijdens de laatste ogenblikken van hun leven.

Prachtig ook hoe ze spontaan met Kees Seijts en zijn rolstoel omging tijdens onze lagere schoolreünie in mei 2008. ‘Kom jij maar bij mij op m’n schoot hoor, Greet, mijn rolstoel is sterk genoeg' . Het werd een geweldige foto van mijn voormalige klasgenoten met een trotse Gré op de knieën van Kees. Helaas moest ik dit unieke treffen door werkzaamheden verstek laten gaan, net zoals ook enkele andere klasgenoten.

De reünisten die in 2008 aanwezig waren;

Kees Slijkerman (Bosweg), 2. Jan Bakker (Korte Bosweg), 3. Ans van Woesik (Rijksweg), 4 .Theo Smit (Bosweg), 5. Arie Kruijer (Belkmerweg-De Stolpen), 6. Ellen Buik (De Stolpen), 7. Tom Deutekom (Irenestraat), 8. Hanny Schilder (Korteweg/Nollenweg), 9. Piet v.d. Voort (Bosweg), 10. Greet Klaver (De Langevliet), 11. Jan Hurkmans (Ruigeweg), 12. Gré Burger (Groteweg), 13. Theo Tas (Scheidingsvliet), 14. Frans Koopman (Kanaalkade), 15. Rein van Wel (‘t Buurtje), 16. Trien Hurkmans (Ruigeweg), 17. Agaat Klaver (De Stolpen), 18. Simon Wever (Irenestraat), 19. Kees Seijts (Kanaalkade), 20. Gré Klaver (De Stolpen), 21. Mathé van Diepen (Bosweg) en 22. Sjaak Kooijman (Groteweg).

Nico en Gré,

Ook al zijn jullie niet meer in ons midden, jullie blijven altijd in ons voortleven!

Kinderen, familie en vrienden veel sterkte in deze moeilijke en lege tijd die nog komen gaat.

Oude klasgenoot Frans

Bar-mooi-plaatje.Het zijn toch wel moeilijke dagen hoor, deze week. Telkens gingen mijn gedachten weer naar Trudy Deutek...
06/06/2026

Bar-mooi-plaatje.

Het zijn toch wel moeilijke dagen hoor, deze week. Telkens gingen mijn gedachten weer naar Trudy Deutekom-Seijts. Wat zal ik haar likes en opmerkingen over mijn dorpsverhalen gaan missen. Een troost heb ik daarbij: ze is nu bij haar Wim, die ze altijd zo erg miste. Dankbaar ben ik haar altijd geweest dat ze mijn moeder haar laatste jaren zo heeft verzorgd. Ze is zelfs met Trudy en haar pelgrimsgroep op 90-jarige leeftijd meegeweest naar Lourdes. Nog nooit had ze in een vlieger gezeten en wat heeft ze die reis in 2001 genoten. Ongemerkt uit dankbaarheid, want door mijn vader kwam haar vader Dirk als melktransporteur bij Hollandia toen hun Kromhout-tankwagen het einde naderde.

Vorige week appte ik nog met Thijs Dekker, die mij o.a. aangaf dat hij binnenkort met Ineke op vakantie gaat naar Drenthe. ‘Lekker fietsen Frans en af en toe een gezellig terrasje.' Het wordt voor hen zeker een supervakantie in een omgeving waar ik met The Blue Birds ook vaak heb opgetreden. Ik denk dan vooral aan de weekenden in De Gouden Leeuw van Zuidlaren. We bleven daar veelal overnachten als we drie optredens hadden op de zaterdagavond, zondagmiddag en zondagavond. Een complex van ongekende omvang waar wel vijf bands in verschillende zalen tegelijk optraden en de bezoekers door de massa van band naar band konden schuifelen. Ook na mijn Blue Birds-periode kwam ik graag in Drenthe om er te fietsen en de pittoreske dorpjes zoals Grollo te bezoeken. Dit plaatsje ligt ongeveer 11 km ten zuidoosten van Assen, de geboortestad van Nederlands bekendste blueszanger Harry Muskee. Hij woonde jarenlang in een boerderijtje in Grollo dat door zijn band Cuby & the Blizzards als oefenruimte werd gebruikt. Deze boerderij is nu ingericht als museum.

Op 19 en 20 juni a.s. wordt daar het jaarlijkse Blues Festival gehouden. Ik vroeg Thijs of hij er ook nog heen gaat. Hij wil dolgraag, maar weet nog niet of dit hun gaat lukken en stuurde mij deze prachtige foto. We zien de voormalige Zandtemer tapper met de Amerikaanse blueszanger Little Jimmy Reed, die vorig jaar in De Jonge Prins met de Robert Fossen Band heeft opgetreden. Het verrast mij dat de oud-barkeeper ook van deze muziekstijl houdt. Hij was in zijn jeugdjaren met zijn maatjes ook wel fan van ons bandje. Later, toen hij aan de toog tapper werd, moest hij onafgebroken de duomuziek van Wil Buiter, Ab Glas, Cees Erkamp of de Branding Boys in de voorcafés aanhoren. Hun meeslepende drinkhymnen verhoogden ongemerkt de geest en het tapkwantum, vooral als De Klok van Arnemuiden weer eens werd geriedeld.

Hoe vaak stond ik daar met kermissen niet aan de railing van het buffet te draaien? Als je het dan welletjes vond en je de dialoog met je naaste niet meer zo goed kon bijbenen, ging je gewoon effe aan de banjer naar een andere kroeg. Bij de deur stond dan meestal wel Wim Deut met een taxi van Kees Seijts om je voor vijf gulden comfortabel naar de overkant te verplaatsen. Soms was hij al met een klant onderweg. Je hoefde dan niet wanhopig te worden, je ging dan gewoon weer terug naar de bar of streek buiten neer op de vensterbank om op Wim te wachten.

Sma

Herinnering aan Trudy Deutekom – Seijts.Altijd wel even een praatjeover haar dierbare Wim, vader Dirk en broer Kees.Alti...
30/05/2026

Herinnering aan Trudy Deutekom – Seijts.

Altijd wel even een praatje

over haar dierbare Wim, vader Dirk en broer Kees.

Altijd wel even een appje over mijn

dorpsverhalen waarvan ze zo genoot.

Altijd wel even een gesprekje over haar Lourdes

en haar geliefde Zandtemer kerk.

Vanmorgen las ik je rouwadvertentie in de krant

Daar had ik niet mee gerekend; daar schrok ik van.

Voor altijd ben je nu bij je geliefde Wim.

Meid, wat zal ik je missen voor altijd!

Frans

Kinderen, familie en vrienden, veel sterkte.

Reünie in Wittendorp 't Zand.Ruim een jaar na de begrafenis van oud-kastelein Gerrit de Wit van De Jonge Prins besloot m...
23/05/2026

Reünie in Wittendorp 't Zand.

Ruim een jaar na de begrafenis van oud-kastelein Gerrit de Wit van De Jonge Prins besloot men in september 1968 een reünie te organiseren. Men zag elkaar praktisch alleen bij droevige gebeurtenissen en dat vond men unaniem; dat kon ook wel anders. De stamvaders van deze reünie waren Gerrit de Wit (1883-1967), kastelein van De Jonge Prins; Adam de Wit (1884-1954), de befaamde biljartende caféhouder van Luttik-Oudorp (Alkmaar); Michael de Wit (1886-1936), textielondernemer uit Leeuwarden; en veehouder Kees de Wit (1887-1962), veehouder van De Stolpen. Zij waren vier kinderen van Kees de Wit (1853-1887) en Anna Apeldoorn (1859-1909) die bij hun huwelijk De Jonge Prins gingen exploiteren. Kees is een van de acht kinderen van Adam de Wit (1824-1884) en Anna Strooper (1824-1904), destijds boer in de Korte Bosweg op de boerderij later van de familie Bakker. Niet te verwarren met Adam de Wit, die een boerderij aan de overkant van dezelfde Korte Bosweg had. Deze Adam de Wit (1824-1884) was een van de tien kinderen van Jan de Wit (1793-1869), die in 1815 trouwde met Trijntje Molenaar (1796-1879).

Een dikke honderd nazaten van Jan de Wit en Trijntje Molenaar kwamen in De Jonge Prins van kastelein Jaap de Wit bijeen, georganiseerd door een achter-achter-achterkleindochter. De reünisten kwamen uit alle windstreken van ons land en aan beroepen en ambten was er letterlijk alles vertegenwoordigd.

Het is heel moeilijk om in Wittendorp ‘t Zand gezinnen aan te treffen die niet op een of andere familierelatie met de Wits zijn verbonden. Intussen zijn er enkele honderden vrouwen uit deze de Wit-clan gehuwd en dragers van andere familienamen, zodat er intensieve familierelaties zijn ontstaan. Bekende namen als Roskamp, van Weerenburg, Visser, Kamper, Toes, Apeldoorn, Gouwenberg, Zuurbier, Keijzer, Stenders, Slijkerman, Schilder, Apeldoorn, Portegijs, Huiberts en Bakker. Ook Strooper, een bekende Zandtemer naam, is in de familie meervoudig verweven.

De oudste deelnemers van deze de Wit-reünie waren tante Agnes Smit (1894-1976), weduwe van Michael de Wit; tante Annie Gouwenberg (1891-1972), weduwe van Kees de Wit; en tante Marie (1890-1982), weduwe van Adam de Wit. Zij deden mee tot in de kleine uurtjes als hulde aan hun overleden echtgenoten en hun vader, grootvader en overgrootvader de Wit, stamvaders van een geslacht dat in 1968 al meer dan 1500 leden telde.

Gezellige pinksterdagen, ook voor degenen die naar het Klimduin gaan!

Sma

Herinneringen aan onze laatste optredens!Ruim voor onze eerste Time is Tight in 1983 in De Jonge Prins was het barpaar P...
17/05/2026

Herinneringen aan onze laatste optredens!

Ruim voor onze eerste Time is Tight in 1983 in De Jonge Prins was het barpaar Piet en Truus Ooms al volop aan het tappen en afschuimen. Hun afnemers hadden tijdens onze laatste Time is Toid nog veel meer begeerte en werd er nog meer om hun brouwsel gesmeekt. ‘Dat kan toch niet‘, docht Gerrit Brouwer van de Kanaalkade, ‘wordt het niet toid dat Truuske ook nog effkes losgaat?‘ In een handomdraai had de robuuste Zandtemer Truus bij haar barman Piet ontfrutseld en voortvarend in zijn machtige handen naar de dansvloer begeleid. Slagvaardig liet hij haar swingen tot de laatste noot door ons bandje was ge(k)raakt.

In 1992, tijdens de slotavond van 250-jaar ’t Zand, was het definitief voorbij met reünieoptredens van ons bandje. Ook deze avond stond het Zandtemer-barpaar van de Groteweg in De Jonge Prins de dorstige kelen van hun dorpsgenoten te verzadigen. Of Gerrit die avond, beter gezegd de volgende morgen vroeg, Truuske nog even bij haar barman Piet heeft weggeplukt, weet ik niet. Ik denk dat daar geen tijd voor was, want de kelen bleven maar smeken om hun brouwsels. Eigenlijk was er die avond ook geen enkele vierkante meter meer over in de overvolle zaal om nog even met de voetjes los te gaan. De feestvierende Zandtemers hadden immers helemaal geen trek om naar huis te gaan. Net zoals Piet en Truus, die pas heel veel later over de vlotbrug naar Andorra gingen.

Prachtige herinneringen aan onze laatste Blue Birds-optredens op beeldmateriaal blijvend vastgelegd. Soms denk ik nog wel eens: zullen we nog een keer, maar als ik dan de gitaar weer om de hals hang, blijken de vingers toch niet meer die souplesse van weleer te hebben. Wat zeker nog wel zal gaan, is nog even gezellig aan de bar bij Piet en Truus te hangen, want die vaardigheid blijkt nog niet te zijn verdwenen!

Sma

Hollandia-reünie van zaterdag 22 september 1984.In 1984 kon ik nog 59 namen van werknemers en melkrijders opsporen die a...
13/05/2026

Hollandia-reünie van zaterdag 22 september 1984.

In 1984 kon ik nog 59 namen van werknemers en melkrijders opsporen die aan de Zandtemer Hollandia-fabriek hun brood hadden verdiend. Natuurlijk niet eenvoudig om deze personen te achterhalen, want velen waren al overleden of naar elders in het land verhuisd. Uiteindelijk had ik 35 namen met adressen verzameld en ze aangeschreven wat ze ervan zouden vinden elkaar nog weer eens te ontmoeten. Ik ontving veel positieve reacties en samen met Theo Strooper van het Noordhollands Koffiehuis besloten we een reünie te houden. Slechts 11 personen moesten helaas afzeggen, omdat van enkelen hun echtgenoot al was overleden. Ook vroeg iemand mij of die ook komt. Toen ik dat bevestigde, antwoordde hij mij dat hij dan niet kwam. Blijkbaar zat er hier en daar toch nog wat oud zeer onder elkaar, of misschien afgunst?

Enthousiast liet Theo consumptiebonnen drukken die hij als melkbriefje aan de deelnemers uitdeelde. Hierop werden hun consumpties aangestreept die ze na afloop met hem moesten afrekenen. Een kleine bijdrage werd voor koffie met gebak verlangd.

Het was een weerzien voor velen na zoveel jaar en de (melk)verhalen bleven maar komen. Ik had een kleine tentoonstelling van foto’s en andere documenten op een prikbord verzameld die gretig werd bekeken. Kreten zoals: 'Dat ben ik' en 'Kijk, dat is nog die en die'. Prachtige foto's en blijvende herinneringen van werknemers en melkrijders van Hollandia ‘t Zand die elkaar na zoveel jaar weer eens hadden gesproken. Ook het Noordhollands Dagblad maakte melding van deze bijzondere Zandtemer-reünie en plaatste een prachtige foto van twee melkrijders van weleer. Op de bijgevoegde foto zien we enkele voormalige personeelsleden van het laatste uur in gesprek met elkaar. V.l.n.r. Jaap Schilder, Jo van Saaze, Wim Apeldoorn en Dirk Seijts. Op de achtergrond herkennen we Jans Apeldoorn-Keijzer, Afra en Arie Mak. Naast deze foto het melkbriefje van kastelein Theo Strooper. Een origineel idee dat aansloeg. Ik weet wel zeker dat vele bezoekers dit consumptiebonnetje als herinnering hebben meegenomen.

Sma

Adres

'T Zand

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer The Blue Birds - 't Zand NH nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type