https://www.facebook.com/1925550217693792/

Vliegveld Valkenburg - historische vliegbewegingen, 1e Mientlaan, Valkenburg (2026)

01/09/2026

Zeppelin op Valkenburg

Boven een deel van Nederland was in augustus 2026 een zeppelin te zien. De enorme vliegende sigaar, voorzien van een grotendeels blauwe romp met de tekst Goodyear, zat vol meetapparatuur om de luchtkwaliteit te meten. Doordat de zeppelin op slechts 300 meter hoogte vloog en zich ook nog eens langzaam voortbewoog konden er zeer gedetailleerde metingen mee worden gedaan. Door wetenschappers uit Nederland en Duitsland werd de hoeveelheid CO2, uitlaatgassen en fijnstofdeeltjes gemeten.

Het luchtschip was opgestegen in Essen in Duitsland en zou via Arnhem en Kootwijk naar Utrecht vliegen en dan weer terug. Boven de Veluwe zou een paar keer heen en weer worden gevlogen. Helaas kon de geplande tocht niet worden afgemaakt. Door de hitte begaf de meetapparatuur aan boord het. Utrecht werd niet bereikt. Volgens een van de medewerkers moesten enkele meetinstrumenten vanwege de hitte aan het einde van de dag afkoelen in de ijskast. Toch was de vlucht niet voor niets geweest. De metingen boven de Veluwe waren sowieso bruikbaar. Over de vlucht van de zeppelin werd uitgebreid bericht in de media.

In augustus 2008 was dat niet anders. Toen werd het inmiddels gesloten vliegkamp Valkenburg gekozen als eindpunt van de allereerste Zeppelincruise ooit. Het Haagse bedrijf Aerwin Technologies probeerde met de Zeppelincruise, een andere vakantie-ervaring in de markt te zetten dan die van een luxe cruise per schip of een vakantieverblijf in een luxe villa. Aerwin-directeur Erwin Krijger zag vooral 55-plussers als belangrijkste doelgroep, die in stilte van een mooi uitzicht willen genieten. De Duits geregistreerde zeppelin arriveerde op vrijdag 29 augustus. De dagen erna werden er meerdere rondvluchten gemaakt vanaf Valkenburg. Vanaf de Broekweg was alles vanaf nabij te aanschouwen.

De foto is gemaakt door Marin Herbert op 29 augustus 2008.

01/08/2026

Poolse Mi-8 helikopters op Valkenburg

Wie had ooit gedacht dat jaren na de officiële sluiting van het vliegkamp Valkenburg, een deel van het kamp, gebruikt zou worden voor een grootschalige luchtlandingsoperatie? En, dat die operatie ook nog een primeur zou opleveren?

Voor de oefening Falcon Autumn wordt in november 2022 alles uit de kast getrokken. Met ruim 30 helikopters en meer dan 1.000 militairen wordt geoefend op verschillende locaties in Nederland. De deelnemende helikopters zijn van het Defensie Helikopter Commando, het Amerikaanse leger (uit Duitsland) en een Poolse landmachtbrigade. De Amerikanen doen slechts een deel van de oefening mee. Bij de eindoefening, die plaats vindt op Valkenburg, zijn ze niet meer van de partij. De drie Poolse helikopters zijn er gelukkig nog wel bij. En, zij zijn een primeur voor Valkenburg.

Via de media wordt de lokale bevolking rond Valkenburg nog gewaarschuwd. Vooral niet schrikken is het devies. Het is slechts een oefening waarbij een vijand moet worden uitgeschakeld en het vliegveld moet worden ingenomen. Zelf was ik niet aanwezig maar ik ga er vanuit dat de oefening, naast het spotterslegioen, ook een groot aantal omwonenden op de been heeft gebracht. Zowel de omwonenden als de spotters zullen met weemoed teruggedacht hebben aan die ‘goeie ouwe tijd’ dat het vliegkamp nog vol in bedrijf was.

Met de komst van de Poolse militaire helikopters, is het niet meer een Duits toestel dat als laatste de heilige grond van het voormalige vliegkamp heeft geroerd. Voor sommigen zal dat een fijne gedachte zijn. Voor de historici slechts een detail.

De foto is genomen door Kees Snel op 16 november 2022.

01/07/2026

Boston bommenwerpers boven Valkenburg

Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt het vliegveld Valkenburg een aantal keren gebombardeerd door de geallieerden. In 1942 sowieso tweemaal door Douglas Boston III bommenwerpers van de Royal Air Force.

In de nacht van 25 op 26 juni wordt het bombardement uitgevoerd door drie Bostons van 88 Squadron. Dit squadron is gebaseerd op het in Norfolk gelegen Attlebridge. Het is die nacht voor het eerst, sinds juni 1940, dat dit squadron wordt ingezet voor het uitvoeren van nachtelijke bombardementen. De doelen voor die nacht zijn de vliegvelden Gilze-Rijen, Haamstede en Valkenburg. Het bombardement van Valkenburg kan als succesvol worden beschouwd. Alle bommen komen zowaar op het vliegveld terecht en meerdere ontploffingen en branden worden waargenomen. Na twee uur vliegen staan de Bostons weer veilig aan de grond.

Hoe anders vergaat het de mannen die de vlucht op 4 juli uitvoeren. Voor deze opdracht is het 226 Squadron geselecteerd. Dit squadron is gebaseerd op het, eveneens in Norfolk gelegen, veld Swanton Morley. De opdracht is om met twaalf Bostons de vliegvelden Bergen, De Kooy, Haamstede en Valkenburg aan te vallen. Zes van de twaalf toestellen worden bemand door recentelijk opgeleide Amerikaanse bemanningen. Om het Amerikaanse moreel op te vijzelen worden, op het laatste moment, de Engelse kentekens op de vliegtuigen vervangen door Amerikaanse. Volgens de inlichtingenofficier zullen snelheid, verrassing en schemering de sleutel tot hun succes en overleving zijn.

De Bostons die Valkenburg moeten bombarderen komen door een navig*tiefout ten zuiden van Den Haag boven land. Ze vliegen zo laag dat ze burgers in hun huizen zien ontbijten. Door deze lage vlieghoogte moeten meerdere keren scherpe bochten worden gemaakt om kerktorens te ontwijken. De leider van de drie vliegtuigen, een ervaren Brit, stijgt naar zo’n 30 meter hoogte bij het zien van de gecamoufleerde hangars en barakken van het vliegveld. Door het selecteren van ‘gesloten’ naar ‘neutraal’ in plaats van ‘open’ blijven zijn bommenluiken dicht. De twee Amerikaanse volgers wachten tevergeefs tot de Brit zijn bommenluiken zou openen. Uiteindelijk besluiten ze om met hun machinegeweren het vliegveld dan maar te beschieten. Hierbij zou een Duitse Messerschmitt in brand zijn gevlogen.

Van de twaalf bommenwerpers komen er drie niet terug. Twee gaan er verloren bij Bergen en een derde bij De Kooy. Drie bemanningsleden vinden bij De Kooy de dood, de vierde wordt gevangen genomen. Hij is de eerste Amerikaan die tijdens de oorlog in Duitse handen valt. Zes bommenwerpers lopen zware schade op maar bereiken desondanks hun thuisbasis.

Op de foto zien we Bostons, met Amerikaanse kentekens, laag over de Noordzee richting Nederland vliegen. De foto komt uit een Amerikaans archief.

01/06/2026

Canadese Argus op Valkenburg

De Argus is een maritiem patrouillevliegtuig ontworpen en geproduceerd door Canadair. Het ontwerp is gebaseerd op de Britse Bristol Britannia. De Argus wordt in 1957 in gebruik genomen en zou op dat moment het meest geavanceerde onderzeebootbestrijdingsvliegtuig ter wereld zijn. Ondanks dit succes wordt de Argus niet geëxporteerd voor gebruik door andere strijdkrachten. In totaal worden er slechts 33 exemplaren gebouwd: 13 Mark I en 20 Mark II. De verschillen zitten met name in de navig*tie-, communicatie- en elektronische apparatuur. Daarnaast is de Mark I uitgerust met een Amerikaans radar en de Mark II met een Brits radar. Gaande der tijd zouden de Britse radars zijn vervangen door Amerikaanse.

Naast zijn superieure vliegduur, circa 26,5 uur met volledige bewapening, onderscheidt de Argus zich van andere patrouillevliegtuigen door de uitgebreide avionica die specifiek is afgestemd op de onderzeebootbestrijdingsrol. Deze omvat een langeafstandsradar met hoge resolutie om periscopen van onderzeeërs op te sporen; een zoeklicht met een lichtsterkte van 70 miljoen candela voor nachtelijke zoekacties; een magnetische anomaliedetector (MAD) op een verlengde staartboom om ijzerhoudende metalen van een onderzeeër te meten; radiopeil- en pulsidentificatiesensoren om scheepssignalen te identificeren; en "Jezebel" Low Frequency Analyzer and Recorders (LOFAR) om aan boord de door sonoboeien doorgegeven "ruis"-signalen van onderzeeërs te verwerken.

In een interview vertelt een voormalig bemanningslid het volgende. ‘Hoewel een standaardpatrouille 18 uur duurde, waren patrouilles van 24 uur niet ongebruikelijk. We vonden het niet de moeite waard om de motoren te starten, tenzij we minstens 10 uur op pad gingen. Alle Sovjet-schepen, met name elektronische inlichtingenverzamelende trawlers (ELINTS), werden gefotografeerd, zowel met de grote handcamera's als met de naar beneden gerichte camera in de buik van de romp. Voor een echt goede, scherpe foto werden de achterste zijramen tijdens de vlucht geopend. Dit was onze enige manier om het vliegtuig te koelen in warme klimaten.
We brachten een deel van elke zomer door in Keflavik, IJsland, wanneer de Russische vloot oefeningen hield voor de Noorse kust. In de winter gingen we naar Bermuda en Puerto Rico om boven het warmere water te trainen. Andere patrouilles waren onder andere de Northern Patrols (NORPAT) vanuit Yellowknife, Thule AFB Groenland en Frobisher Bay.
Patrouilles werden uitgevoerd voor zoek- en reddingsoperaties, visserij, het opsporen van vervuiling en verificatiemissies van zeebodemdetectiesystemen (SOSUS).’

Opmerkelijk vind ik het verhaal dat na het beëindigen van de oorlog in Vietnam er sprake van is geweest dat de Argus zou worden ingezet bij het controleren van de gedemilitariseerde zone. Bemanningsleden zouden hiervoor, preventief, zijn ingeënt tegen gele koorts!

In mei 1964 is de eerste Argus op Valkenburg te zien. Het toestel arriveert op een zaterdag en blijft maar liefst tot vrijdag. Er worden drie lokale vluchten gemaakt. Het laatste bezoek van een Argus vindt plaats in mei 1981. Het plan is om de Argus bij aankomst met een Neptune tegemoet te vliegen om vervolgens in formatie over het vliegkamp te vliegen. Vanwege het (slechte) weer wordt hier van afgezien. Bij vertrek laten de omstandigheden het wel toe. In formatie met Neptune 204 (roepnaam PABEF) vliegt de Argus (roepnaam Sidney01) over het vliegkamp. Al met al zijn er van de 33 geproduceerde toestellen 25 op Valkenburg geweest.

De foto is gemaakt door Mat Herben op 17 oktober 1969 (let op de oude serial notatie).

01/05/2026

Amerikaanse KC-10A Extender op Valkenburg

Op uitnodiging van minister H.F. Dijkstal bezoekt de directeur van de CIA, de heer J.M. Deutch, in juni 1996 ons land. Deutch bekleedt als Director of Central Intelligence sinds mei 1995 de hoogste positie in de Amerikaanse inlichtingengemeenschap (alle buitenlandse inlichtingendiensten van de Verenigde Staten). In de regering van president Clinton heeft hij de status van minister.

Veelal worden personen van dit kaliber vervoert in een VIP-toestel. Het is dan ook een grote verrassing als Deutch arriveert in KC-10A Extender. Is er geen VIP-toestel beschikbaar? Of is het een ‘covert’ operatie? Feit is dat de spotters, die in grote getale aanwezig zijn, een g*t in de lucht springen bij het zien van de KC-10A Extender. Het bezoek van dit type is een primeur voor Valkenburg.

De KC-10A Extender is een militaire doorontwikkeling van de civiele DC-10. Het is bedoeld voor algemene transporttaken en meer specifiek voor het bijtanken in de lucht. In totaal worden er zo’n 60 KC-10As geproduceerd voor de Amerikaanse Luchtmacht. Bij Air Mobility Command doen ze dienst in de periode 1981-2024.

Het bezoek van Deutch onderstreept volgens minister Dijkstal de goede samenwerking tussen Nederland en de Verenigde Staten op het gebied van nationale veiligheid (kom daar vandaag de dag nog maar eens om!). Deutch is achtereenvolgens te gast op het ministerie van Binnenlandse Zaken en van Defensie. Zijn bezoek volgt op het bezoek van het hoofd van de Nederlandse Binnenlandse Veiligheidsdienst, eerder dat jaar aan de CIA.

Deutch verdwijnt al snel van het CIA-toneel. Hij raakt in ongenade bij de regering Clinton na zijn uitlatingen over Irak en hij zou geclassificeerde informatie op zijn laptops hebben. En een KC-10A Extender zagen we ook nooit meer op Valkenburg.

De foto is gemaakt door Frank Zaal op 21 juni 1996.

01/04/2026

Skyraiders op Valkenburg

Zo’n vijftien jaar geleden is mij de gelegenheid geboden, om in personeelsbladen van de Fleet Air Arm, een oproep te doen. De oproep behelsde om contact met mij op te nemen als je in het verleden, om wat voor reden dan ook, een keer op Valkenburg was geweest. Zowaar heeft dit enkele reacties opgeleverd.

Zo ontving ik een brief van een voormalige vlieger die in 1953 met zijn Skyraider een bezoek aan Valkenburg heeft gebracht. Hij schreef dat hij op dat moment deel uit maakte van het op Culdrose gebaseerde 849 squadron. Op uitnodiging van de Koninklijke Luchtmacht waren ze met vier Skyraiders naar Valkenburg gekomen. Deelname aan de vliegshow op Soesterberg, om het veertigjarig bestaan van de luchtmacht te vieren, was de aanleiding voor deze uitnodiging. Om het nuttige met het aangename te verenigen vloog de Squadron Electronics Officer als passagier mee naar Valkenburg. Deze officier, die het later tot Admiraal zou schoppen, heeft op het vliegkamp, voor een geselecteerd gezelschap, een briefing gegeven over de AN/APS-20 radar. Het type radar waarmee de toekomstige Neptune van de Marineluchtvaartdienst zou worden uitgerust. De vier Skyraiders arriveerden op 17 juni op Valkenburg. Vlogen de volgende dag vanaf Valkenburg hun demo boven Soesterberg en keerden op 20 juni terug naar Culdrose. In een van de commentaren over de vliegshow werden de Skyraiders beschreven als typisch gevormde radarverkenners met een geweldig gezwel onder de romp.

In de zomer van 1958 zijn het de Amerikanen die met een drietal Skyraiders een bezoek aan het vliegkamp brengen. De Skyraiders zijn afkomstig van het vliegkampschip USS Intrepid. De USS Intrepid bezoekt tijdens een korte zomercruise de havens van Lissabon, Oslo en Rotterdam. Hoe en waarom het bezoek aan Valkenburg tot stand is gekomen blijft gissen. Feit is dat een aantal officieren van de Koninklijke Marine, met een Neptune vanaf Valkenburg, naar Oslo zijn gevlogen. Aan boord van de USS Intrepid zijn ingescheept en mee naar Rotterdam zijn gevaren. Het vliegkampschip loopt op zaterdag 19 juli de haven van Rotterdam binnen. De drie Skyraiders, plus een F3H Demon en F9F Cougar, zijn een dag eerder al naar Valkenburg gevlogen. In het reisverslag van de USS Intrepid wordt het bezoek aan Valkenburg als volgt omschreven.
‘Air Task Group-181 units were stationed at NAS Valkenburg, during the port period at Rotterdam. During this period there was a useful exchange of ideas and developments, as well as a display of the air task groups various types of aircraft.’
Het vliegkampschip verlaat de haven van Rotterdam op 24 juli. De vliegtuigen vertrekken een dag later vanaf Valkenburg.

De foto komt uit het archief van 849 squadron.

Vliegveld Valkenburg - historische vliegbewegingen

01/09/2026

01/08/2026

01/07/2026

01/06/2026

01/05/2026

01/04/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Verzoek om vermelding te verwijderen