i stanowi północną część Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego istniejącego od 1991r. Został również objęty ochroną przyrody w ramach Europejskiej Sieci Natura 2000.
21.09.2020 r. został utworzony Barlinecki Park Krajobrazowy przez wydzielenie z Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego. Nowy park posiada powierzchnię ponad 11 tys. ha, a zlokalizowany jest na terenie gmin Barlinek, Nowo
gródek Pomorski (powiat myśliborski) i Pełczyce (powiat choszczeński). Na jego terenie, w przeważającej części położonym na obszarze Puszczy Barlineckiej, znajdują się dwa rezerwaty przyrody – Markowe Błota oraz Skalisty Jar Libberta.
Źródliskowa Dolina rzeki Płoni. Jest to obszar, który pod względem rzeźby terenu, przypomina obszary Beskidu niskiego do tego stopnia, że miejscowa ludność nazywa go "Bieszczadami Barlineckimi". Najwyższe wzniesienia dochodzą tu do 115 m n.p.m., a najniższe w samej dolinie rzeki Płoni 34,0 m n.p.m. przy ujściu Kanału Młyńskiego i 24 m przy moście w Laskówku. Zbocza doliny urozmaicone są licznymi wąwozami, pokrytymi bardzo pięknymi fragmentami lasów grądowych, o strukturze wielowarstwowej. Las tworzą przede wszystkim grab zwyczajny, dąb szypułkowy, klon zwyczajny, lipa drobnolistna, brzoza brodawkowata z domieszką jaworu lub buka. Podszycia i podrost tworzą gatunki górnego piętra wraz z licznie występującymi krzewami leszczyny, trzmieliny, kaliny, derenia i innymi krzewami. Runo w tym typie lasu rozwija się stosunkowo bujnie, zwłaszcza na glebach wilgotnych. Zarejestrowano tu wiele osobliwości, między innymi obrazki plamiste, kokoryczce wątłą i pustą, modrzyk górski i inne. Oprócz tego występują tu płaty kwaśnej buczyny, lasy łęgowe głównie łęg olszowo topolowy. W jeziorach i stawach rybnych występuje bogata roślinność wodna z okazałymi zespołami lilii wodnych z grzybieniem białym i grążelem żółtym. Występuje tu rzadka i najmniejsza roślina kwiatowa wolffia bezkorzeniowa. Bogaty jest też świat bezkręgowców wodnych. W ciekach i źródliskach występują gatunki reofilne i oksyfilne nie spotykane w wodach innego typu. Specjalny obszar ochrony siedlisk Natura 2000 „Dolina Płoni i Jezioro Miedwie” PLH 320006:
Dolina rzeki Płoni od źródeł w rejonie Barlinka do miejscowości Kołbacz wraz z dolinami dwóch dopływów: Strzelicy i Krzekny. Obszar zróżnicowany na dwie jednostki o odmiennej genezie, budowie geomorfologicznej i strukturze siedlisk:
"Źródliskowa dolina Płoni" i "Basen Pra-Miedwia". "Źródliskowa dolina Płoni" ma charakter przełomowy. Jest to głęboka dolina, przecinająca pasmo moreny czołowej marginalnej. Wysokie i strome zbocza porozcinane są licznymi wąwozami (90) i dolinkami erozyjnymi. Na zboczach i w wąwozach dominują zbiorowiska lasów liściastych, głównie grądy środkowoeuropejskie, lasy mieszane i kwaśne buczyny. Górne krawędzie doliny i zbocza wąwozów zajęte są przez murawy kserotermiczne i płaty ciepłych dąbrów. W niektórych wąwozach, w strefie podzboczowej i w dnie doliny występują wypływy wód podziemnych, bogatych w węglan wapnia. Zasilają one kompleksy źródliskowe, w których odbywała się akumulacja trawertynów i torfów źródliskowych. Dno doliny pokryte rozległym torfowiskiem o złożonej genezie: na bazie wypełnionego gytiami wapiennymi zbiornika pojeziornego rozwinęło się kompleksowe torfowisko soligeniczne, aktywnie zasilane wodami podziemnymi. Po częściowym odwodnieniu obszar gleb organicznych wykorzystywany był jako użytki zielone, z dużym udziałem łąk wilgotnych i zmienno wilgotnych obfitujących w osobliwości florystyczne, typowe dla siedlisk zasobnych w wapń. Po zaniechaniu użytkowania postępuje rozwój ziołorośli, zarośli wierzbowych i lasów łęgowych. W obrębie doliny występują także suche, piaszczyste wzgórza zajęte przez zbiorowiska borów mieszanych i łąki mezofilne . Ostoja obejmuje rozległe korytarze ekologiczne o randze ponadregionalnej. Obszar ten jest bardzo malowniczy oraz dość łatwo dostępny. Większymi miejscowościami w okolicy są:
Barlinek
• Turystyka krajoznawcza: rynek; kościół NNMP; mury obronne; Pałac Cebulowy; Muzeum Regionalne; dom rodzinny Emanuela Laskera; dom „Chiński”; Młyn – Papiernia.
• Turystyka piesza: szlak szachowego mistrza świata Emanuela Laskera; szlak pieszy „Błękitna trasa legend”; niebieski szlak przez Puszczę Barlinecką i do Skalistego Jaru Libberta; czerwony szlak przez Puszczę Barlinecką; żółty szlak do źródeł Płoni; zielony szlak – ścieżka ekologiczna; szlak dębów; Europejska Stolica Nordic Walking; siedem wyznaczonych tras do Nordic Walking.
• Turystyka rowerowa: 3 trasy rowerowe – czerwony szlak „Szlak Barlinecki”, niebieski szlak „Szlak Zachodni”, „Szlak Zapomniane Miejsca”; wypożyczalnia rowerów górskich.
• Turystyka wypoczynkowa, aktywna: plaża, kąpielisko miejskie, baza turystyczno – sportowo – rekreacyjna (wypożyczalnia sprzętu wodnego, korty tenisowe, boiska sportowe, kręgielnia), możliwość jazdy konnej, dobre warunki do wędkowania. W Barlinku odbywa się wiele imprez cykilcznych, m.in. od 1992 roku Międzynarodowe Festiwale Szachowe poświęcone pamięci Emanuela Laskera – szachowego mistrza świata. Pełczyce
• Turystyka krajoznawcza: klasztor pocysterski; plebania; kościół pocysterski; szkoła podstawowa; ratusz z 1791 roku; Izba Historyczna.
• Turystyka aktywna: Klub Żeglarski; wypożyczalnia sprzętu wodnego; prywatna stajnia koni wierzchowych. Dodatkowe informacje o atrakcjach turystycznych okolicy można uzyskać w Centrum Informacji Turystycznej w Barlinku. Formy ochrony przyrody :
-Skalisty Jar Libberta [ rezerwat przyrody ],
-Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy [ park krajobrazowy ],
-Barlinek [ obszar chronionego krajobrazu ],
W ostoi projektuje się utworzenie rezerwatów przyrody: Źródła Płoni, Grądowa Dolina, Wilcze Jary, Janowskie Murawy, Wąwozy pod Żydowem, Łęgi źródliskowe pod Chrapowem. Skalisty Jar Libberta
rezerwat geologiczno-leśny, o powierzchni 32,31 ha, utworzony w 1995 r. Rezerwat położony w dolinie Płoni, na północno zachodnim skraju Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego. Ochronie ścisłej podlega 9,80 ha, a ochronie czynnej 22,51 ha. Rezerwat dawniej znany jako Wąwóz Trzech Skałek, leży na terenie wzniesień morenowych wypiętrzonych do wysokości 115 m n.p.m. i poprzecinanych licznymi jarami oraz wąwozami (ok. 700m długości). W jednym z takich jarów zachowało się jedyne na Pomorzu Zachodnim stanowisko czwartorzędowych form skalnych, utworzonych w pierwotnym miejscu z piaskowców i zlepieńców spojonych węglanem wapnia, dochodzących do prawie czterech metrów wysokości oraz z licznymi głazami narzutowymi. Jar porośnięty jest drzewostanem bukowo-dębowym z bogatą warstwą runa leśnego (liczne gatunki roślin naczyniowych oraz mchów i porostów. Celem ochrony jest zachowanie unikalnego skalistego wąwozu z fragmentami zespołów leśnych grądu subatlantyckiego, łęgu wiązowo-jesionowego oraz żyznej buczyny pomorskiej z cennymi gatunkami roślin naczyniowych, np.: obrazki plamiste, przylaszczka pospolita, konwalia majowa, kokorycz pełna, mlecz błotny, czerniec gronowy, zachyłka oszczepowata, wyka leśna, fiołek przedziwny, bluszcz pospolity, kalina koralowa, klon polny, marzanka wonna, z mchów chronione dzióbkowiec Zetterstedta, fałdownik szeleszczący, brodawkowiec czysty oraz obcego, bardzo rzadkiego w Polsce tarczyca wyniosła, a z grzybów i porostów smardz jadalny, płucnica zielonawa. Zaś ze świata zwierząt ropucha szara, rzekotka drzewna, jaszczurka zwinka, padalec zwyczajny oraz gniazdujące dzięcioł czarny i muchołówka mała. http://pl.wikipedia.org/wiki/Rezerwat_przyrody_Skalisty_Jar_Liberta
