14/05/2022
🇵🇱 Francesco Nullo brał udział w powstaniu styczniowym i zginął na polu walki. Mimo upływu lat w naszym kraju wciąż można odnaleźć liczne dowody pamięci o nim.
U boku Garibaldiego
Pod wpływem rewolucyjnych idei Wiosny Ludów Francesco Nullo, z wykształcenia handlowiec porzucił spokoju zawód kupca i został żołnierzem Garibaldiego. Jako uczestnik walk o zjednoczenie Włoch był najwaleczniejszym z walecznych, najwierniejszym z wiernych.
W 1849 roku bronił Rzymu przed Francuzami. W szeregach Czerwonych Koszul Garibaldiego walczyli wówczas Polacy, m.in. porucznik Konstanty Ordon i podporucznik Marian Langiewicz, późniejszy wódz i dyktator powstania styczniowego. Niebawem Włosi mieli się za ich poświęcenie odwdzięczyć.
Na pomoc Polakom
Wybuch powstania styczniowego w Polsce został entuzjastycznie przyjęty na Półwyspie Apenińskim. Giuseppe Garibaldi, pamiętający poświęcenie Polaków w walkach o włoskie zjednoczenie, zachęcał do pomocy mieszkającym nad Wisłą powstańcom. Wówczas pułkownik Francesco Nullo postanowił wyruszyć wraz z innymi garibaldczykami do Polski.
"Europa nie dała do tej pory Polsce nic, oprócz mało ważnych not dyplomatycznych, mitingów i platonicznych sympatii" - mówił do swych współtowarzyszy Nullo. - " My, Włosi, powinniśmy dać coś więcej, bo Polacy nie prawili nam pięknych słówek, ale przyszli i nadstawiali za nas głowy, i to nie jeden raz."
Zginął za Polskę
Nullo czuł, że wyprawa ta będzie gestem wdzięczności wobec Polaków. Do Krakowa wraz z włoskimi ochotnikami przybył w kwietniu 1863 roku. Przez Rząd Narodowy został mianowany generałem. W Krakowie Włochów oddano pod dowództwo gen. Józefa Miniewskiego.
Nocą z 3 na 4 maja 1863, 600-osobowy oddział przekroczył granicę zaboru rosyjskiego. Rankiem odniósł pierwszy sukces nad wojskami carskimi pod Podłężem. Następnego dnia Włosi dotarli do Krzykawki (pod Olkuszem). Tam 5 maja doszło do bitwy, podczas której Francesco Nullo dowodził prawym skrzydłem formacji. Aby nie dopuścić do okrążenia jego oddziału przez armię rosyjską próbował wyciągnąć przeciwnika z lasu. Miał nadzieję, że jego garibaldczycy w walce wręcz zwyciężą z carską armią. Pierwsza kula trafiła w konia, na którym jeździł, druga już prosto w jego serce. Ciało pułkownika Nullo zostało pochowane w Olkuszu, gdzie spoczywa do dziś.
🇮🇹 Francesco Nullo partecipò all'insurrezione di gennaio e morì sul campo di battaglia. Nonostante il passare del tempo, numerose testimonianze della sua memoria si trovano ancora nel nostro Paese. Al fianco di Garibaldi Influenzato dalle idee rivoluzionarie della Primavera delle Nazioni di Francesco Nullo, commerciante di formazione lasciò il mestiere di tranquillo commerciante e divenne garibaldino. Come partecipe della lotta per l'Unità d'Italia, fu il più coraggioso dei valorosi, il più fedele dei fedeli. Nel 1849 difese Roma contro i francesi. I polacchi hanno poi combattuto nelle file delle Camicie rosse di Garibaldi, incl. il tenente Konstanty Ordon e il sottotenente Marian Langiewicz, in seguito leader e dittatore della rivolta di gennaio. Presto gli italiani li avrebbero ripagati del loro sacrificio. Per aiutare i polacchi Lo scoppio della rivolta di gennaio in Polonia è stato accolto con entusiasmo nella pen*sola appenninica. Giuseppe Garibaldi, che ha ricordato il sacrificio dei polacchi nella lotta per l'Unità d'Italia, ha incoraggiato gli insorti che vivevano sulla Vistola ad aiutare. A quel tempo il colonnello Francesco Nullo decise di recarsi con altri garibaldini in Polonia. "L'Europa finora non ha dato nulla alla Polonia, tranne note diplomatiche insignificanti, incontri e simpatie platoniche", ha detto Nullo ai suoi compagni. - "Noi italiani dovremmo dare qualcosa in più, perché i polacchi non ci hanno detto belle parole, ma sono venuti e hanno messo la testa per noi, e non una volta". Morì per la Polonia Nullo sentiva che questo viaggio sarebbe stato un gesto di gratitudine verso i polacchi. Arrivò a Cracovia nell'aprile del 1863 con volontari italiani. Fu nominato generale dal governo nazionale. A Cracovia gli italiani furono posti al comando del generale Józef Miniewski. Nella notte tra il 3 e il 4 maggio 1863, l'unità di 600 uomini attraversò il confine della partizione russa. Al mattino ottenne il suo primo successo nell'esercito zarista vicino a Podłęże. Il giorno successivo, gli italiani hanno raggiunto Krzykawka (vicino a Olkusz). Lì, il 5 maggio, ebbe luogo una battaglia, durante la quale Francesco Nullo comandava l'ala destra della formazione. Per evitare che la sua unità venisse accerchiata dall'esercito russo, cercò di ti**re fuori il nemico dalla foresta. Sperava che i suoi garibaldini vincessero in corpo a corpo con l'esercito zarista. Il primo proiettile ha colpito il cavallo che cavalcava, il secondo ha colpito il suo cuore. Il corpo del colonnello Nullo fu sepolto a Olkusz, dove si trova ancora oggi.
