13/11/2026
FINAŁ SPRAWY POWODZIOWEGO NAGROBKA. 74 189,60 zł i FUSZERKA ZOSTAJE Z NAMI NA LATA.
Litera V na pomniku przy ulicy Wyspiańskiego miała przypominać zwycięstwo, nyską Wiktorię z nocy z 16 na 17 września 2024 roku. Mieszkańcy podawali sobie wtedy z rąk do rąk worki z piaskiem, ratując miasto przed dużo większą tragedią. Dwa lata później Kolbiarz postawił im pomnik z klejonej płyty akrylowej i mosiężnej blachy pomalowanej na kolor brązu.
Wszystko zaczęło się od wstępnego kosztorysu przedstawionego gminie przez Mariana Molendę. 109 tys. zł za pomnik obrońcom powodzi. Wybór wykonawcy klepnięto, nie pytając o ofertę nikogo innego. Całość z wolnej ręki, uzasadniając to niepowtarzalnym talentem Molendy. Za betonowy słup z fundamentem kosztorys przewidywał 30 000 zł, za litery 8 000 zł, za trzy reflektory i listwę LED 10 000 zł. Ceny rynkowe są dla tych pozycji wielokrotnie niższe, ale nikt w urzędzie o to nie zapytał. Bo i po co? Przecież oni nie wydają swoich pieniędzy. Wydają nasze. Umowę z wykonawcą 22 grudnia 2025 roku podpisała Elwira Ślimak.
Dwa miesiące później Marian Molenda poprosił o zamianę materiału. Szkło z wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych miała zastąpić żywica. Molenda przekonywał, że jest trwalsza od szkła i mniej się rysuje. Naczelnik wydziału kultury Renata Burek zaopiniowała to jednym zdaniem, a Elwira Ślimak podpisała zmianę umowy tego samego dnia. Szkło wycenione na 20 000 zł zastąpiono materiałem, który według późniejszych wyliczeń samego Molendy kosztowałby około 4 600 zł. Koszt pomnika nie zmienił się ani o złotówkę.
W kolejnych miesiącach trzy razy przesuwano terminy wykonania prac. Zawsze w dniu, w którym mijały, albo dzień wcześniej, zawsze tak, żeby wykonawca nie zapłacił kary. W maju Molenda tłumaczył się „przedłużającymi się procedurami pozwolenia na budowę”, choć wniosek o to pozwolenie złożył dopiero 23 lipca.
Najważniejszy dokument w całej sprawie powstał 7 września. Renata Burek, reprezentująca gminę, oraz Marian Molenda podpisali protokół odbioru największej części prac, wartej 93 000 zł. Napisali w nim, że po „weryfikacji przedstawionej dokumentacji” znak V jest „z żywicy epoksydowej, zgodnie z zapisami Umowy”, klin jest z brązu, a pomnik „prawidłowo posadowiony”. Nic z tego się nie zgadzało. Znak V był wykonany z pleksi, klin z mosiądzu, a według dziennika budowy pomnik ustawiono na fundamencie dopiero 8 września, dzień po podpisaniu protokołu. Urząd przyznał później na piśmie, że żadnej dokumentacji nie weryfikował, tylko obejrzał pomnik.
Molenda kilka tygodni później, w wywiadzie dla Gazety Wyborczej sam przyznał, że obie strony wiedziały już we wrześniu o usterkach, ale „chodziło głównie o odbiór”, żeby zdążyć przed rocznicą. Dwa dni po wspomnianym protokole wystawił na jego podstawie fakturę na 93 000 zł. 14 września spisano kolejny protokół. Siedem wad i znak V nazwany już wprost „pleksą”. Kolbiarz podpisał ten protokół z datą 16 września. Tego samego dnia odsłonięto pomnik. Udostępniono go mieszkańcom, zanim gmina zawiadomiła nadzór budowlany o zakończeniu budowy. Zrobiła to dopiero 24 września i to tak niekompletnie, że nadzór w międzyczasie wezwał ją do uzupełnienia brakującego projektu.
Po odsłonięciu pomnika w internecie zaczęły krążyć zdjęcia zacieków kleju, rys i łatanego betonu. 21 września, po fali krytyki, urzędnicy wpisali do protokołu, że znak V jest z innego tworzywa, a klin z mosiądzu. Tego dnia Molenda napisał w e-mailu, że „poprawki zostały wykonane”, podczas gdy protokół z tego samego dnia stwierdzał, że nie usunięto żadnej z siedmiu wad. Mimo to Piotr Bobak i Renata Burek podpisali odbiór końcowy i przyjęli gwarancję od tej daty.
Na wrześniowej sesji Rady Miejskiej Elwira Ślimak przyznała, że „ten pomnik nie nadawał się do odbioru”. Przekonywała, że wykonawca przyznał się „uczciwie”, a nie pod presją mieszkańców. Dlaczego w takim razie podczas uroczystości odsłonięcia pomnika Molenda opowiadał z mównicy o symbolice „szkła” i o klinie „wykonanym w brązie”? To miała ma myśli Ślimak, mówiąc „uczciwie”?
30 września, w ostatnim dniu terminu płatności, Piotr Bobak podpisał z wykonawcą porozumienie o wstrzymaniu pieniędzy do czasu, aż pomnik będzie „w pełni zgodny z umową”. 8 października urząd zapewniał na piśmie, że obowiązuje „nieprzekraczalny termin do 16 października”.
I tu zaczyna się finał sprawy, który mówi o tych ludziach wszystko.
16 października podpisano protokół, w którym stwierdzono, że znak V i klin nadal nie są zgodne z umową, a ślady kleju i wady przy napisach dalej nie zostały usunięte.
Marian Molenda oświadczył jednocześnie, że niczego nie wymieni, bo musiałby zniszczyć pomnik (!) Gmina miała wtedy w ręku wszystko: wstrzymane pieniądze, umowę, prawo do zlecenia poprawek innej firmie na koszt wykonawcy i własny protokół stwierdzający niezgodność. Nie skorzystała z żadnej z tych możliwości.
Zgodziła się, żeby pleksi zamiast szkła i żywicy, mosiądz zamiast brązu zostały na zawsze, i zamieniła to wszystko na obniżkę wynagrodzenia o 26 090,40 zł. Skąd ta kwota? Nie wiadomo. W dokumentach nie ma wyceny, ekspertyzy ani choćby notatki z wyliczeniem. Jest za to e-mail z 21 października, w którym Renata Burek podaje wykonawcy kwotę, o jaką ma skorygować fakturę, prosi, żeby korekta trafiła do urzędu „jutro”, i przy okazji przypomina o złożeniu faktury końcowej na pełne 10 000 zł. Wykonawca wystawił obie faktury tego samego dnia.
22 października Kordian Kolbiarz i skarbnik Marian Lisoń podpisali notę z karą 8 720 zł za 16 dni spóźnienia, choć według dziennika budowy samo spóźnienie przy głównym etapie wyniosło co najmniej 10 dni, a nie przyjęte przez urząd 7. Kary za nieusunięte wady, należne gminie za każdy dzień, nie naliczono wcale. Tego samego dnia poświadczono na kartach wydatków, że zadanie wykonano „zgodnie z umową”, wpisując na tej samej kartce „obniżenie wynagrodzenia tytułem nienależytego wykonania umowy”. 23 października gmina wypłaciła pieniądze, regulując fakturę końcową prawie trzy tygodnie przed terminem.
Łącznie zapłaciła 74 189,60 zł za tę fuszerkę ‼️
Gdyby nie mieszkańcy, w dokumentach urzędu pomnik do dziś byłby wykonany „zgodnie z umową”, a wykonawca dostałby pełne 109 tysięcy. Obniżka nie naprawia niczego. Nie zamienia mosiądzu w brąz i nie wyjaśnia, dlaczego urzędnicy podpisywali protokoły, nie sprawdzając ich zgodności ze stanem faktycznym. Wszystko zakończyło się „rabatem”, na który zgodzili się ci sami ludzie, którzy wcześniej poświadczyli, że wszystko jest w porządku. Tymi dokumentami powinny teraz zająć się właściwe organy kontrolne, bo pytanie wykracza daleko poza pomnik.
Jeśli przy obiekcie za kilkadziesiąt tysięcy złotych, którego wady widać gołym okiem, urzędnicy podpisali protokoły potwierdzające materiały, których nie sprawdzili, i ustawienie pomnika, które jeszcze nie nastąpiło, to jak wyglądają odbiory inwestycji wartych miliony, przy których wad nie widać gołym okiem?
Mieszkańcy, którzy we wrześniu 2024 roku podawali sobie z rąk do rąk worki z piaskiem, walcząc o nasze miasto, zasługiwali na pamięć i szacunek. Dostali jedną wielką „sztukę”. Litera V miała się kojarzyć z Victorią. Będzie się kojarzyć ze wstydem i nieudolnością władzy. Zupełnie jak podczas powodzi. Lakierki i Kolbiarzowe „za rzekę”.