Narodowy Instytut Fryderyka Chopina

05/05/2026

✨ Dziś – przy okazji urodzin Cypriena Katsarisa – przypominamy i polecamy jego najnowszą płytę „𝗣𝗼𝗹𝗶𝘀𝗵 𝗡𝗼𝘀𝘁𝗮𝗹𝗴𝗶𝗮”. Album dostępny jest w sklepach NIFC i w streamingu 💿🎧
🎧 Posłuchaj: https://e-muzyka.link/CyprienKatsarisPolishNostalgia
💿 Kup: https://sklep.nifc.pl/pl/produkt/77667-cyprien-katsaris-polish-nostalgia

Polska piosenka pierwszych dziesięcioleci XX wieku i końcówki wieku XIX to świat barwny, nasycony znakomitą muzyką, pełen subtelnych odcieni, emocjonalnych uniesień i wybornego humoru. Tytuły, robiące zawrotne kariery, nucone w kawiarniach i na ulicach, wymykające się z kabaretów, podbijające anteny radiowe i sprzedawane w wielkich ilościach na płytach… artyści uwielbiani przez słuchaczy i konkurujący ze sobą o najlepsze utwory (a więc i najlepszych twórców), to wyczekiwane premiery, rodzące się jednego wieczoru przeboje, ale również, gdy przyjrzeć się bliżej, historia zapisana dźwiękiem i słowem: zwierciadło, będące odbiciem przemian społecznych i zdarzeń, determinujących niekiedy losy całego narodu. Lekka muza, podszyta inteligentną refleksją; rozrywka, dająca – jak to rozrywka – wytchnienie od codzienności, aspirująca jednocześnie skutecznie do sztuki przez duże Es.

Wiele z przebojów dwudziestolecia międzywojennego, wczesnych lat powojennych, ale też ostatnich lat zaborów, gdy Polska jako kraj nie istniała na mapach Europy, pozostaje do dziś obecnych w zbiorowej świadomości Polaków, choćby w formie powszechnie rozpoznawalnego znaku, odsyłającego do lat minionych, jednak czytelnie definiujących przestrzeń kulturową. Równocześnie ich czas w nieunikniony sposób będzie się domykał – współczesność rządzi się prawem własnej rozrywki, coraz odleglejszej od tej sprzed wieku; przemiany pokoleniowe, zmieniające się potrzeby i zupełnie inny kontekst wypierają to, co – jeszcze wciąż – jest ogniwem trwale nas spajającym z przeszłością. A jednak… nostalgia za tym odchodzącym światem pozostaje. I być może z tym większą przyjemnością wracamy do tamtych szlagierów…

Dlatego właśnie nakładem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina ukazuje się album wyjątkowy, unikat, którym można się cieszyć i delektować po wielokroć: wybór przebojów owej wysmakowanej rozrywki w transkrypcjach fortepianowych, w interpretacji Cypriena Katsarisa, jednego z najbardziej błyskotliwych wirtuozów fortepianu, słynącego z talentu improwizatorskiego i nieszablonowych wyborów repertuarowych. Cyprien Katsaris, wspólnie z zaprzyjaźnionym z nim, rozkochanym w muzyce profesorem Karolem Pensonem, polskim fizykiem osiadłym w Paryżu, stworzył wybór, którego tytuł zarazem niesie jego sens i zanurza nas w aurze świata silniej powiązanego muzyką „wysoką”, niż mogłoby się wydawać. Kompozycje Petersburskiego, Szpilmana, Warsa, Derwida (a więc Witolda Lutosławskiego) i innych, właśnie w takiej formie, skupiającej całą treść w brzmieniu fortepianu, zachwycają na nowo: czarujące, kuszące, migotliwe. Dla polskich słuchaczy piękna podróż sentymentalna. Dla tych z innych stron ciekawe i nieoczywiste spojrzenie na ważny aspekt polskiego idiomu kulturowego.
Album zawiera pogłębiony komentarz Dariusza Michalskiego, wybitnego znawcy, a zarazem miłośnika tematu ✒️.

05/05/2026

Ze Stanisławem Moniuszką urodziny dzieli dziś Cyprien Katsaris. Składamy serdeczne życzenia! 💐 Francuski pianista i kompozytor cypryjskiego pochodzenia jest dobrze znany polskiej publiczności – między innymi z regularnych występów na Festiwalu „Chopin i jego Europa” oraz oczywiście – nagrań.

🎹 Narodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał 5 solowych płyt artysty: „Moniuszko. Pieśni w transkrypcjach i parafrazach”, „Don Juan” – z operą Mozarta w transkrypcji Georgesa Bizeta na fortepian solo, „Melancholic & Heroic Polonaises”, „Chopin's Epoque”, prezentującą kompozycje uczniów Fryderyka Chopina, oraz ostatnio „Polish Nostalgia”, na której usłyszymy fortepianowe transkrypcje popularnych polskich piosenek końca XIX i pierwszych dziesięcioleci XX wieku.

🗨️🎧 Więcej informacji o płytach oraz odnośniki do streamingu znajdziecie na naszej stronie:
https://publikacje.nifc.pl/en/plyty/?search=katsaris
💿 Płyty dostępne są także w naszym sklepie internetowym:
https://sklep.nifc.pl/pl/osoba/1309-cyprien-katsaris

📷 Finał 20. Festiwalu Chopin i jego Europa – Koncert symfoniczny: Cyprien Katsaris, Kevin Chen, Orkiestra Filharmonii Narodowej, Antoni Wit, Filharmonia Narodowa w Warszawie.
Fot. Wojciech Grzedzinski / NIFC

05/05/2026

✨ Dziś świętujemy 207. urodziny Stanisława Moniuszki! Zapraszamy do odwiedzenia profilu kompozytora w Portalu Muzyki Polskiej: https://portalmuzykipolskiej.pl/.../4570-Stanislaw-Moniuszko, gdzie znajdziecie obszerne informacje na temat jego życia, omówienia twórczości, nagrania i wiele innych 💻🎶.

🎶 Dyrygent, pedagog, kompozytor uznawany jest za ojca opery polskiej. Oprócz szeregu małych i dużych oper komicznych oraz dwóch oper poważnych („Halka”, „Straszny dwór”) był także twórcą kantat nawiązujących do litewskiej mitologii („Milda”, „Nijoła”) i polskiej literatury romantycznej („Widma”, „Sonety krymskie”), ponad 300 pieśni do słów popularnych, utworów religijnych, baletów, muzyki do sztuk teatralnych, uwertur koncertowych, dwóch kwartetów smyczkowych, utworów fortepianowych i organowych.

Stanisław Moniuszko urodził się 5 maja 1819 roku w rodzinnym majątku Ubiel w ziemi mińskiej (na terenie dzisiejszej Białorusi). Zainteresowanie muzyką zaszczepia w Stanisławie matka, Elżbieta z Madżarskich, pianistka-amatorka, która zostaje jego pierwszą nauczycielką muzyki. Aby zapewnić dzieciom odpowiednie wykształcenie, Moniuszkowie w 1827 r. na trzy lata przenoszą się do Warszawy. Mały Stanisław bierze lekcje u Augusta Freyera, kompozytora i organisty kościoła ewangelicko-augsburskiego, ucznia Józefa Elsnera. W 1836 r. 17-letni Moniuszko trafia do Wilna – tu spotyka swoją wielką miłość – Aleksandrę Müller, z którą wkrótce się zaręcza.

By dalej kształcić się w zawodzie muzyka, Moniuszko wyjeżdża na studia do Berlina. W kierowanej przez Carla Rugenhagena Singakademie uczy się harmonii, kontrapunktu, instrumentacji, akompaniowania śpiewakom, dyrygowania chórem i orkiestrą. Zaraz po ukończeniu trzyletnich studiów rozpoczyna kolejny etap życia – w 1840 r. wraca do Wilna i żeni się z Aleksandrą Müllerówną. Pracuje jako organista, udziela lekcji muzyki, organizuje amatorski zespół chóralny oraz orkiestrę. Jednocześnie cały czas komponuje – utwory religijne, wodewile, a także opery komiczne wystawiane przez wędrowne zespoły.

W 1846 r. poeta i pisarz, Włodzimierz Wolski wręcza mu libretto „Halki”. Moniuszko zaczyna komponować operę, która na zawsze odmieni jego życie. Uroczysta premiera ostatniej wersji „Halki” odbywa się 12 lat później w Teatrze Wielkim w Warszawie i odnosi spektakularny sukces. Dzięki poparciu Marii Kalergis Moniuszko wyjeżdża w artystyczną podróż po Europie Zachodniej.

W 1858 r. kompozytor wraz z rodziną przenosi się do Warszawy, gdzie obejmuje stanowisko dyrygenta opery. Cały czas komponuje. Jego opery komiczne ugruntowują jego pozycję gwiazdy muzyki. W 1865 odbywa się premiera „Strasznego dworu”, który wywołuje ogromny entuzjazm publiczności. Nie umyka to uwadze carskich cenzorów, którzy po zaledwie trzech przedstawieniach doprowadzają do zdjęcia opery z afisza. Sukcesu nie odnosi niestety druga po „Halce” opera poważna „Paria” ani komiczna operetka „Beata”. Cztery miesiące po premierze tego dzieła, 4 czerwca 1872 kompozytor niespodziewanie umiera na atak serca. Jego pogrzeb ściąga wielotysięczne tłumy i przeradza się w patriotyczną manifestację.
____
✏️ Stanisław Moniuszko, rys. Arkadiusz Hapka, Hapka_illustrations.
✨💿 Stanisław Moniuszko na płytach Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina:
https://sklep.nifc.pl/pl/osoba/4570-stanislaw-moniuszko

04/05/2026

🎶🗨️ Po majówce zapraszamy na kolejny wykład z cyklu 𝗨𝗻𝗶𝘄𝗲𝗿𝘀𝘆𝘁𝗲𝘁 𝗢𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝘆 𝗡𝗜𝗙𝗖, zatytułowany „Pośmiertne peregrynacje wybitnych Polaków”. Po spotkaniu odbędzie się również recital fortepianowy Piotra Lary.

Wykład poświęcony będzie zagadnieniu sprowadzania do ojczyzny prochów wybitnych Polaków jako zjawisku o wymiarze historycznym, symbolicznym i kulturowym, silnie związanym z pamięcią zbiorową oraz kształtowaniem tożsamości narodowej. Spotkanie ukaże, w jaki sposób decyzje o miejscu pochówku oraz późniejsze powroty szczątków do kraju stawały się elementem polityki pamięci, gestem symbolicznym wobec historii emigracji oraz wyrazem ciągłości kultury polskiej mimo rozproszenia twórców poza granicami państwa. W kontekście dziejów XIX- i XX-wiecznej emigracji wykład podejmie refleksję nad znaczeniem symbolicznych „powrotów” wybitnych postaci dla polskiej świadomości historycznej i kulturowej.

📅 Kiedy? Środa 6 maja, godz. 18
18:00-19:00 – wykład
19:00-19:30 – przerwa
19:30-20:00 – recital

📌 Gdzie? Pałac Staszica, Sala im. Erazma Majewskiego (ul. Nowy Świat 72, Warszawa)
👥 Prowadzenie: prof. dr hab. Maria Jolanta Olszewska (Uniwersytet Warszawski), dr Michał Ceglarek (Muzeum Fryderyka Chopina)
🎹 Recital fortepianowy: Piotr Lara

🎟️ 𝗕𝗶𝗹𝗲𝘁𝘆 (10 zł/os.) dostępne są na stronie: https://bilety.nifc.pl/rezerwacja/termin.html?id=859&date=2026-05-06

04/05/2026

Zapraszamy do sali wystaw czasowych w Żelazowej Woli, gdzie muzyka Fryderyka Chopina przybiera nową, intrygującą formę wizualną. Ekspozycja 𝗭𝗯𝘆𝗰𝗵𝗼𝗿𝘀𝗸𝗶 – 𝗞𝗼𝘀𝗵𝗶𝗼 / 𝗞𝗼𝗼𝗽𝗲𝗿𝗮𝗰𝗷𝗲. to zapis artystycznego dialogu pomiędzy Olgierdem Zbychorskim a mistrzem japońskiej kaligrafii, Masafumim Ryuso Koshio.

🎶 W sercu ekspozycji znajduje się cykl Nokturny – monochromatyczne kompozycje, dla których punktem wyjścia i głównym medium stał się zapis nutowy „Nokturnu” op. 9 nr 2. Olgierd Zbychorski podjął próbę graficznej interpretacji tego utworu, tworząc otwartą strukturę kompozycyjną. Stanowi ona zagadkę, na którą japoński mistrz odpowiada własną estetyką i znakiem kaligraficznym w medium tuszu.

🔍 Jak zauważa kuratorka wystawy, dr Marta Zaborowska, dzieło sztuki nie jest zamkniętym przedmiotem, lecz „stanem trwania”. Relacja między artystami opiera się na zaufaniu i gotowości do oddania części kontroli drugiej osobie. Co niezwykle istotne, dynamika tego procesu trwa nadal w samym odbiorze. Oglądanie obrazu staje się doświadczeniem temporalnym – mechanizmem działającym dokładnie tak, jak percepcja utworu muzycznego. Spojrzenie krąży, zatrzymuje się i wraca, podobnie jak słuchanie muzyki jest sekwencją napięć i pauz. Odbiorca zostaje tym samym włączony w proces współtworzenia ostatecznego znaczenia.

To wystawa o uważności, współistnieniu i momencie, w którym dzieło przestaje należeć wyłącznie do twórcy.

✨ Zachęcamy do wizyty w Domu Urodzenia Fryderyka Chopina i Parku w Żelazowej Woli, by osobiście doświadczyć tej wyjątkowej syntezy obrazu i dźwięku!
____
Fot. Małgorzata Kazur / NIFC

02/05/2026

✒️ Jak pisze Maria Orzechowska, Noskowski zwykł mawiać, że „uczył od zawsze”. Szlify w tej sztuce zdobywał jako dyrygent chóru, nauczyciel teorii muzyki, harmonii, ale także śpiewu i emisji głosu. W 1888 roku objął stanowisko profesora kompozycji, kontrapunktu i instrumentacji w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Talent pedagogiczny i solidny kompozytorski warsztat zapewniły Noskowskiemu pokaźną rzeszę wychowanków – do jego uczniów należeli chociażby: Mieczysław Karłowicz, Henryk Melcer, Adam Wieniawski, Grzegorz Fitelberg, Karol Szymanowski czy Ludomir Różycki – twórcy, którzy w przyszłości wytyczać mieli nowe ścieżki rozwoju muzyki polskiej.

🎶 O dokonaniach kompozytora na pedagogicznej niwie przeczytacie w tekście Ewy Chamczyk „Działalność pedagogiczna Zygmunta Noskowskiego” w Portalu Muzyki Polskiej:
https://portalmuzykipolskiej.pl/pl/artykuly/11-dzialalnosc-pedagogiczna-zygmunta-noskowskiego
Zapraszamy do lektury!

02/05/2026

180 lat temu, 2 maja 1846 r. w Warszawie urodził się Zygmunt Noskowski – kompozytor, pedagog i organizator życia muzycznego, jedna z najwybitniejszych osobistości polskiej kultury w drugiej połowie XIX wieku.

W domu Noskowskich nie było tradycji muzycznych – Zygmunt, podobnie jak jego siostry uczył się jednak gry na fortepianie, w czym objawiły się jego nadzwyczajne skłonności muzyczne. Z czasem więcej uwagi poświęcił grze na skrzypcach, które stały się jego głównym instrumentem. Od ok. 1863 do 1867 r. studiował w Instytucie Muzycznym w Warszawie u Apolinarego Kątskiego (skrzypce) i Stanisława Moniuszki (harmonia, kontrapunkt, podstawy kompozycji). Przez rok studiował także w Akademie der Künste w Berlinie.

W 1874 r. ożenił się ze Stanisławą Segedy, z którą wyjechał do Konstancji nad Jeziorem Bodeńskim, by tam objąć stanowisko dyrektora muzyki miejskiej i dyrygenta Towarzystwa Muzycznego „Bodan”, który cieszył się pod jego kierunkiem opinią najlepszego w Badenii. W Konstancji powstały m.in. cykle fortepianowych „Krakowiaków”. Dzieło to, posłane do Weimaru Ferencowi Lisztowi, zyskało jego uznanie; mistrz zarekomendował je do wydania oficynie C. F. Kahnta w Lipsku.

Pod koniec 1880 roku Noskowski wrócił do Warszawy i przyjął posadę dyrektora artystycznego Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. Stanowisko to pełnił 22 lata, odbudowując chór mieszany i zakładając dziecięcy, dwukrotnie podejmując trud założenia orkiestry symfonicznej, inicjując regularne życie muzyczne w mieście poprzez organizację środowych koncertów chóralnych, kameralnych i recitali solowych, samemu występując jako dyrygent, skrzypek i pianista akompaniator. W 1905 został dyrygentem Filharmonii, a w 1907 objął jej dyrekcję po połączeniu tej placówki z Operą, lecz wskutek choroby serca zrezygnował ze wszystkich funkcji rok później. Działalność dyrygencką zakończył w styczniu 1909 r, a późnym wieczorem 23 lipca zmarł w Warszawie.

Całe życie Noskowski działał w wyjątkowo trudnych warunkach zaboru rosyjskiego i obowiązującego na jego terenie systemu represji i cenzury. Mimo licznych trudności, we wszystkich dziedzinach swojej działalności osiągnął wybitne rezultaty. Jego dorobek kompozytorski obejmuje szereg dzieł orkiestrowych, w tym 3 symfonie, uwerturę „Morskie Oko” i poemat symfoniczny „Step”, kameralnych, m.in. 3 kwartety smyczkowe i „Kwartet fortepianowy”, komponował utwory fortepianowe, pieśni solowe i chóralne, kantaty (np. „Świtezianka”), opery (m.in. „Livia Quintilla”, „Wyrok”), balety („Święto ognia”) i muzykę do sztuk teatralnych. Jako pedagog wykształcił około 60 kompozytorów, w tym wszystkich twórców Młodej Polski z Karolem Szymanowskim na czele. Jako organizator życia muzycznego z utworzonymi i kierowanymi przez siebie zespołami brał udział w niezliczonych uroczystościach mających często patriotyczny podtekst.

🎶💻 Więcej o kompozytorze dowiecie się z Portalu Muzyki Polskiej – multimedialnej bazy wiedzy na temat polskich twórców muzycznych, trendów myślowych i sztuki czasu rozbiorów.
O twórczości i życiu Zygmunta Noskowskiego pisze w PMP Maciej Negrey:
https://portalmuzykipolskiej.pl/pl/osoba/3210-zygmunt-noskowski
__
💿🎶 Zapraszamy do wsłuchania się w muzykę Zygmunta Noskowskiego wydaną na płytach NIFC:
🎧 Poemat symfoniczny „Step” na płycie: „Noskowski. Poemat symfoniczny Step, Chopin. Koncert f-moll” – Alexandre’a Lonquicha i Orchestre des Champs-Élysées pod dyrekcją Philippe’a Herreweghe:
http://soundline.biz/AlexanderLonquichOrchestredesChampsElyseesPhilippeHerreweghePoematsymfonicznyStepKoncertfortepianowyFMoll/
🎧 „Z życia narodu. Obrazy fantazyjne na tle Preludium A-dur (op. 28 nr 7 F. Chopina)” na płycie „Liszt, Noskowski” Sinfonii Varsovii pod dyrekcją Jacka Kaspszyka i Grzegorza Nowaka:
http://soundline.biz/SinfoniaVarsoviaJacekKaspszykGrzegorzNowakSalvePoloniaZzycianarodu/
🎧 „W starym dworku”. Polonez elegijny op. 22 nr 3 na płycie Cypriena Katsarisa „Melancholic & Heroic Polonaises”: https://e-muzyka.ffm.to/cyprienkatsarispolonaisesmelancholicandheroic

01/05/2026

🌿 Dom Urodzenia Fryderyka Chopina i Park to miejsce, w którym można poczuć ducha kompozytora i przenieść się w czasie do jego epoki – tak powroty do Żelazowej Woli odbiera Kyohei Sorita – laureat II nagrody XVIII Konkursu Chopinowskiego:
🎥 https://youtu.be/VEU6NvJPvlU

Latem Park rozbrzmiewa muzyką – w każdą sobotę i niedzielę o 12 i 15 wysłuchać można plenerowych recitali chopinowskich w wykonaniu wybitnie uzdolnionych pianistów i pianistek młodego pokolenia, a także światowych gwiazd pianistyki, cenionych pedagogów fortepianu i jurorów Konkursu Chopinowskiego.

🎹 Sezon koncertowy w Żelazowej Woli rozpoczyna się już dziś! W długi weekend majowy (1-3 maja) każdego dnia o godz. 12 i 15 zapraszamy na koncerty trzech pianistek:
🎶 1.05 – Julia Kociuban,
🎶 2.05 – Kamila Sacharzewska,
🎶 3.05 – Momo Kodama.

Weekendowe recitale fortepianowe odbywają się w Żelazowej Woli do końca września. Wybrane Niedzielne Recitale transmitowane będą na Facebooku i YouTubie Instytutu Chopina. Na pierwszą transmisję – z recitalu Vincenta Onga – zapraszamy już w niedzielę 10 maja.

🎟️ Koncerty mają charakter plenerowy, można ich wysłuchać w ramach biletu wstępu do Parku.

97 likes, 6 comments. "At Chopin's Birthplace: Kyohei Sorita"

01/05/2026

🎭 W ramach Majówki w Żelazowej Woli „Listy pełne uczuć” 2 maja o godz. 17.00 zapraszamy na Spektakl „Miłości Chopina" – teatralno-muzyczną opowieść zbudowaną z autentycznych listów Fryderyka Chopina. Przedstawienie, wyreżyserowane przez Andrzeja Ferenca, łączy słowo i muzykę, tworząc wielowymiarowy portret kompozytora – widzianego poprzez jego relacje, emocje i korespondencję.

„Miłości Chopina” to spektakl oparty na listach do najbliższych: matki Justyny Krzyżanowskiej, Marii i Teresy Wodzińskich, Tytusa Woyciechowskiego oraz George Sand. Udramatyzowana narracja koncentruje się na uczuciach i relacjach, ukazując Chopina jako człowieka pełnego pasji, wrażliwości, ale także humoru i dystansu do samego siebie. Warstwę teatralną dopełnia muzyka fortepianowa wykonywana na żywo przez młodych pianistów – studentów i absolwentów Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

👥 Obsada:

✨ Anna Szczerbińska – aktorka teatralna, filmowa i dubbingowa, absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie. Współpracowała z Teatrem Narodowym oraz Teatrem Dramatycznym w Elblągu, gdzie za rolę w spektaklu „Noce sióstr Brontë” była nominowana do Złotej Maski.

✨ Iwona Rulewicz – aktorka o bogatym dorobku teatralnym, związana m.in. z Teatrem Polskim w Warszawie, Teatrem Komedia, Polonią i Capitolem. Na scenie stworzyła wiele znaczących ról, m.in. w „Amadeuszu” i „Nie-Boskiej komedii”. Szerokiej widowni znana jest przede wszystkim z roli Wargaczowej w serialu „Ranczo”.

✨ Katarzyna Zarychta – absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, związana z Teatrem Rampa w Warszawie oraz Teatrem Scena. Debiutowała w spektaklu „Piknik pod Wiszącą Skałą” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. Wystąpiła również w produkcjach telewizyjnych i streamingowych, takich jak „Dewajtis” oraz „1670”.

✨ Michał Kucharski – absolwent AST w Krakowie, filia we Wrocławiu na wydziale lalkarskim. Występuje w teatrze Capitol w „Kochanych pieniążkach”. Gości również na scenie Relax w spektaklu pod tytułem „Przesyłka z zaświatów”. Brał udział w produkcjach filmowych i telewizyjnych – serialu „Komisarz Alex” czy „Piekło Kobiet”. Zajmuje się także pracą z dziećmi, jako trener dramy i umiejętności społecznych.

🎹 Warstwę muzyczną współtworzy pianista Wojciech Kruczek – absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, laureat międzynarodowych konkursów pianistycznych. Zdobył m.in. I nagrodę na konkursie w Filadelfii oraz Grand Prix konkursu w Palmanovie. Występował na EXPO 2020 w Dubaju, reprezentując Polskę z ramienia Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

Scenariusz i reżyseria: Andrzej Ferenc
Scenografia i kostiumy: Marta Kozera, Jana Łączyńska
___
Spektakl odbędzie się 2 maja o godz. 17:00 w sali kinowej na terenie kompleksu muzealnego w Żelazowej Woli. Zapraszamy!
🎟️ Bilety (17 zł/os.) dostępne są na stronie: https://bilety.nifc.pl i w kasach Domu Urodzenia Fryderyka Chopina i Parku w Żelazowej Woli.

30/04/2026

✒️ „W sercu twórczości Chopina jest improwizacja. Był niezrównanym improwizatorem, a muzyka była dla niego zjawiskiem tak pełnym życia, że nawet po utrwaleniu jej w nutach – wręcz po opublikowaniu utworów – wprowadzał do swoich kompozycji liczne zmiany i warianty. Dzieło Chopina w znakomitej większości, o ile nie w całości, jest dziełem otwartym. Nie tylko dzięki temu, lecz także za sprawą soczystej, nieoczywistej i wyprzedzającej (zwłaszcza w fazie ostatniej) tamtą epokę harmonii chopinowski dorobek pozwala się porównywać do – szeroko pojętego – jazzu. To oczywisty anachronizm i niechaj mi wybaczą współcześni muzycy jazzowi, ale wsłuchajmy się w scherza, ballady czy mazurki – i określenie Chopina mianem jazzmana romantyzmu może okazać się uzasadnione”.

🎺 W Międzynarodowy Dzień Jazzu na blogu NIFC piszemy o związkach Fryderyka Chopina z muzyką improwizowaną, a także o jazzowych projektach koncertowych i fonograficznych Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, z udziałem takich muzyków jak Tomasz Stańko, Makoto Ozone i Kasia Pietrzko. Zapraszamy do lektury!
👉 https://blog.nifc.pl/pl/artykul/119-jazzman-romantyzmu



📷 Koncert Jazzowy „Tomasz Stańko. Listy Chopina – Improwizacje” w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej podczas X Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „Chopin i Jego Europa” w 2014 roku. Na zdjęciu: Tomasz Stańko i Andrzej Chyra. Fot. W. Grzędziński / NIFC

30/04/2026

✨🎻 𝗙𝗲𝗹𝗶𝗸𝘀 𝗝𝗮𝗻𝗶𝗲𝘄𝗶𝗰𝘇 – już od dziś w 𝗣𝗼𝗿𝘁𝗮𝗹𝘂 𝗠𝘂𝘇𝘆𝗸𝗶 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷!
👉 https://portalmuzykipolskiej.pl/.../7262-feliks-janiewicz

Wirtuoz skrzypiec, niezwykle utalentowany kompozytor i organizator życia kulturalnego urodził się w 1762 roku w Wilnie. W młodym wieku zawojował Wiedeń, potem Paryż, a następnie, u schyłku XVIII wieku, osiadł na stałe w Wielkiej Brytanii, gdzie przez kilka dekad cieszył się karierą estradową, z powodzeniem prowadził interesy związane z muzyką (m.in. sprzedaż fortepianów) i aktywnie, z sukcesami, uczestniczył w kształtowaniu życia kulturalnego: był w gronie członków-założycieli Towarzystwa Filharmonicznego, a w 1815 zorganizował pierwszy festiwal muzyczny w Edynburgu, którego tradycja kontynuowana jest po dziś dzień.

Janiewicz – jeden z najciekawszych i najpopularniejszych bohaterów świata muzycznego swojego czasu przez półtora wieku pozostawał właściwie nieobecny na polskiej i międzynarodowej scenie muzycznej. Nad przywróceniem pamięci o tym niezwykłym twórcy od kilku lat pracuje Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, prezentując na Festiwalu „Chopin i jego Europa”, a także nagrywając i wydając na płytach CD komplet jego (pięciu) koncertów skrzypcowych.

🔍 Dowiedzcie się więcej o jego muzyce i życiu na stronie 👉 https://portalmuzykipolskiej.pl/.../7262-feliks-janiewicz

30/04/2026

🎷🎹 Obchodzimy dziś Międzynarodowy Dzień Jazzu!

Co łączy Fryderyka Chopina z muzykami jazzowymi?
Na pewno opanowana do perfekcji sztuka improwizacji, otwartość na różne gatunki i poszukiwanie innowacji. Pierwiastki łączące twórczość polskiego kompozytora z idiomem jazzowym eksplorowaliśmy na EXPO 2025 w Osace – we współpracy z Pawilonem Polski Narodowy Instytut Fryderyka Chopina zorganizował 4 koncerty, na których wystąpili Artur Dutkiewicz Trio, LIS+Phew+Mayu Shirai, RGG oraz Andrzej Jagodziński Trio, prezentując różnorodność polskiej sceny jazzowej.
Dziś, z okazji Międzynarodowego Dnia Jazzu przypominamy występ zespołu RGG (Łukasz Ojdana – fortepian, Maciej Garbowski – kontrabas, Krzysztof Gradziuk – perkusja).

W zaprezentowanym w Osace projekcie „Soundscapes of Chopin” muzycy koncentrują się na „odnowieniu brzmienia” kompozycji Chopina, przekładając znane melodie i struktury harmoniczne na wielowarstwowe, sugestywne doświadczenie dźwiękowe, oddające zarówno esencję Chopina, jak i współczesny pejzaż muzyczny. Ich podejście przekształca muzykę Chopina w ambientowe tekstury i swobodne improwizacje, unikając dosłowności, a zamiast tego wykorzystując jazz jako medium łączące klasyczną wrażliwość z nowoczesnym brzmieniem. Zapraszamy do wysłuchania nagrania z koncertu!
🎥 https://www.youtube.com/watch?v=qY88KLdiGL4&t=454s

125 likes, 5 comments. "RGG - Soundscapes of Chopin"