07/04/2026
Na een tropische regenbui waarbij zelfs de vissen vermoedelijk hun paraplu zochten, hoorde ik ineens een dramatisch, hartverscheurend gemiauw. Zo’n geluid dat je meteen het gevoel geeft dat er ergens een mini-tijger in levensnood verkeert. En ja hoor, precies langs de weg waar vrachtwagens voorbij denderen alsof ze auditie doen voor Fast & Furious 12, zat hij: een compleet doorweekt kittentje.
Daar zat ‘ie. In het gras. Doorweekt tot op zijn snorharen. Te schreeuwen alsof hij zojuist zijn laatste negen levens tegelijk aan het verliezen was.
Nou, je snapt: nadenken was geen optie. Ik heb hem gewoon opgepakt, onder luid protest van zijn kant trouwens, want hij vond zichzelf duidelijk nog prima capabel om het alleen te redden (spoiler: dat was hij niet).
Eenmaal thuis kreeg meneer een VIP-behandeling: handdoekservice, anti-vlooien-spa en vervolgens… een buffet waar hij zich op stortte alsof hij drie weken op een onbewoond eiland had gezeten. Serieus, die bak kattenvoer had geen schijn van kans. Daarna? Knock-out. Diep in slaap, alsof hij net een marathon had gelopen én gewonnen.
De komende weekjes blijft hij gezellig bij ons logeren. We zorgen dat hij netjes ontwormd en gevaccineerd wordt,een soort all-inclusive kitten wellnesspakket. En het mooiste: we hebben al een huisje en een lief baasje voor hem gevonden waar hij straks als een klein prinsje mag wonen.
En omdat we niet willen dat hij straks zijn eigen voetbalteam aan kittens begint, regelen we over een paar maanden ook even een kleine… eh… ‘toekomstbeperkende ingreep’.
Kortom: van doorweekte straatdramatiek naar een gouden toekomst. Niet slecht voor een dagje regen. 🐈