18/05/2026
VARFËRIA SI KULT, SI “PASTËRTI” DHE “SHPIRTMIRËSI”
Jo vetëm që Kosova është vendi më i varfër në Evropë (pa e llogaritur Ukrainën që është në luftë), por po bëhet edhe vendi ku varfëria po paraqitet si virtyt moral.
Në vendin tënd dhe në vendin tim po krijohet një frymë politike sipas së cilës të qenurit i varfër qenka diçka e lavdërueshme, ndërsa pasurimi shihet me dyshim, paragjykim e dënim moral.
Pra, jo vetëm që varfëria nuk po luftohet seriozisht përmes politikave ekonomike e zhvillimore, por po ndërtohet edhe një kulturë ku fukarallëku paraqitet si “pastërti”, ndërsa mirëqenia si “pandershmëri”.
Kjo është e rrezikshme për një shoqëri.
❌Unë nuk e dua varfërinë për vendin tim.
❌Nuk e dua shqiptarin e varfër.
❌Nuk e dua qytetarin tonë të pasigurt ekonomikisht, të pafuqishëm dhe të varur.
🟢E dua të fortë, të qëndrueshëm, dinjitoz, të mirëqenë dhe të pasur. Sepse mirëqenia nuk është turp.
🟢Suksesi nuk është mëkat.
🟢Pasuria e ndershme nuk është cenim moral.
🤢Turp është kur një shtet pajtohet me varfërinë.
🤢Turp është kur mungesa e perspektivës normalizohet.
🤢Turp është kur qytetarëve u kërkohet të krenohen me mbijetesën, në vend që t’u garohet për zhvillim, punë e mirëqenie.
Më dhemb kur e shoh vendin tim në krye të listave për varfëri.
Dhe më dhemb edhe më shumë kur pushteti përpiqet ta shndërrojë këtë gjendje jo vetëm në realitet, por edhe në ideologji.
