شورای انسجام عربهای غزنی

18/08/2026

18/08/2026

عرب‌های افغانستان تنها در یک منطقه یا ولایت زندگی نمی‌کنند؛ بلکه در سراسر کشور پراکنده‌اند و در هر ۳۴ ولایت افغانستان حضور فیزیکی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دارند.

مردمی که در کنار سایر اقوام کشور، بخشی از بافت اجتماعی، فرهنگی و تاریخی افغانستان را تشکیل می‌دهند.

عرب‌های افغانستان؛ از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، بخشی از هویت متنوع افغانستان‌اند. 🇦🇫❤️

عرب‌های افغانستان تنها در یک منطقه یا ولایت زندگی نمی‌کنند؛ بلکه در سراسر کشور پراکنده‌اند و در هر ۳۴ ولایت افغانستان حضور فیزیکی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دارند.

مردمی که در کنار سایر اقوام کشور، بخشی از بافت اجتماعی، فرهنگی و تاریخی افغانستان را تشکیل می‌دهند.

عرب‌های افغانستان؛ از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، بخشی از هویت متنوع افغانستان‌اند. 🇦🇫❤️

#غور #چهارسده #فلاخور #افغانستان

#ادمن #صفحه The Arabs of Afghanistan

18/08/2026

بزرگ‌ترین مارکیت زیرزمینی غزنی با ۷۰۰ دکان افتتاح شد

مارکیت تجارتی زیرزمینی «سلطان محمود غزنوی» به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های تجارتی شهر غزنی افتتاح شد. این مرکز تجارتی در مسیر چوک فرخی تا چوک کلاه سبز، در مربوطات ناحیه دوم شهر غزنی موقعیت داشته و با سرمایه‌گذاری حدود ۴۰۰ میلیون افغانی ساخته می‌شود.

این پروژه به طول ۴۰۷ متر و عرض ۳۵ متر احداث خواهد شد و گامی مهم در راستای توسعه تجارت، تأمین نظم شهری و رشد اقتصادی شهر غزنی به شمار می‌رود.
مارکیت تجارتی «سلطان محمود غزنوی» پس از تکمیل، دارای حدود ۷۰۰ باب دکان عصری خواهد بود. این مرکز به کمره‌های امنیتی پیشرفته، مسجد، سیستم مدرن اطفائیه حریق، برق، دهلیزهای معیاری و سایر تسهیلات ضروری مجهز می‌شود تا محیطی امن، مجهز و مناسب برای تاجران و شهروندان فراهم گردد.

انتظار می‌رود با تکمیل این پروژه، زمینه رشد فعالیت‌های تجارتی، ایجاد فرصت‌های شغلی و بهبود چهره شهری غزنی بیش از پیش فراهم شود.

18/08/2026

گل آلو غزنی؛ شکوفه‌ای که به میراث فرهنگی غیرملموس افغانستان بدل شد

به ادامه سلسله معرفی موضوعات مهم تاریخی، فرهنگی و اجتماعی مربوط به غزنی، بنیاد شهریار این بار به یکی از جلوه‌های کمتر شناخته‌شده اما ارزشمند فرهنگ معاصر این ولایت می‌پردازد؛ جشنواره گل آلو غزنی، جشنواره‌ای که از دل باغ‌های کهن غزنی برخاست، با شعر و فرهنگ پیوند خورد و سرانجام به عنوان میراث فرهنگی غیرملموس افغانستان در وزارت اطلاعات و فرهنگ به ثبت رسید.

این نوشتار، ضمن معرفی پیشینه و جایگاه فرهنگی جشنواره گل آلو، روایت شکل‌گیری آن را از زبان مبتکر این حرکت فرهنگی، استاد عبدالباقی هیله‌من غزنوی، بازگو می‌کند و در کنار آن، به نقش زنان غزنی در حفظ و تداوم صنعت آلو نیز می‌پردازد؛ نقشی که شایسته قدردانی و در عین حال نیازمند توجه و حمایت جدی است.

میراث فرهنگی غیرملموس؛ ثبت یک آیین، نه یک درخت:

ثبت جشنواره گل آلو در فهرست میراث فرهنگی غیرملموس به معنای ثبت خود درخت آلو یا شکوفه آن نیست؛ بلکه به معنای ثبت آیین برگزاری جشن، مشاعره، گردهمایی فرهنگی، دانش بومی باغداری، شیوه‌های سنتی فرآوری محصولات آلو و سنت اجتماعی شکل‌گرفته پیرامون آن است.

در بسیاری از کشورها، میراث فرهنگی تنها بناها و آثار تاریخی نیست؛ بلکه رسم‌ها، آیین‌ها، مهارت‌ها و دانش مردمی نیز بخشی از هویت یک جامعه به شمار می‌رود. جشنواره گل آلو غزنی نیز از همین منظر اهمیت یافته است؛ زیرا طبیعت، ادبیات، باغداری و حافظه فرهنگی مردم غزنی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.

غزنی و شکوفه‌های آلو:

غزنی از دیرباز یکی از ولایت‌های مهم باغداری افغانستان بوده است. در مناطق روضه محمود کبیر، بهلول صاحب، ده حاجی، قلعه آزادخان و ده حمزه و قریه جات دیگر باغ‌های آلو نه تنها منبع معیشت بسیاری از خانواده‌ها، بلکه بخشی از سیمای فرهنگی و طبیعی این شهر بوده‌اند. هر بهار، شکوفه‌های درختان آلو جلوه‌ای پدید می‌آورند که برای نسل‌های مختلف غزنی خاطره‌انگیز و الهام‌بخش بوده است.

همین شکوفه‌ها بعدها به نمادی از بهار، امید، همزیستی و هویت فرهنگی غزنی تبدیل شدند؛ همان‌گونه که ننگرهار با گل نارنج و قندهار با گل انار شناخته می‌شود.

تاریخچه جشنواره گل آلو:

آنچه امروز به نام جشنواره گل آلو غزنی شناخته می‌شود، سنتی معاصر اما ریشه‌دار است که در بهار سال ۱۳۹۷ خورشیدی پایه‌گذاری شد. نخستین محفل آن به عنوان افتتاحیه جشنواره در کابل برگزار گردید و اندکی بعد، جشنواره با مشارکت گسترده فرهنگیان، شاعران، جوانان و نهادهای فرهنگی در شهر غزنی برپا شد.

در همان سال، با همکاری ریاست اطلاعات و فرهنگ غزنی، شهرداری غزنی، انجمن‌های فرهنگی و شخصیت‌های فرهنگی شهر، این جشنواره به یک حرکت عمومی فرهنگی تبدیل شد و سپس پیشنهاد ثبت رسمی آن به وزارت اطلاعات و فرهنگ ارائه گردید.

نتیجه این تلاش‌ها آن بود که جشنواره گل آلو غزنی رسماً در فهرست میراث فرهنگی غیرملموس افغانستان ثبت شد و برای برگزاری سالانه آن بودجه مشخصی نیز در نظر گرفته شد.

روایت استاد عبدالباقی هیله‌من غزنوی:

برای ثبت دقیق‌تر این بخش از تاریخ فرهنگی غزنی، بنیاد شهریار با استاد عبدالباقی هیله‌من غزنوی، مبتکر جشنواره گل آلو، گفت‌وگویی انجام داده است. او درباره آغاز این حرکت فرهنگی چنین می‌گوید:

«در بهار سال ۱۳۹۷، همزمان با شکوفه‌دادن درختان آلو در غزنی، این اندیشه در ذهنم شکل گرفت که چرا غزنی، با همه پیشینه فرهنگی و باغداری خود، همانند ننگرهار و قندهار جشنواره‌ای ویژه نداشته باشد. من منحیث ریس کمیته فرهنگی شورای اجتماعی غزنه باستان و عضو انجمن فرهنگی حکیم سنایی آرزو داشتم شکوفه‌های آلو بهانه‌ای شوند برای گردهمایی شاعران، نویسندگان، هنرمندان و مردم غزنی.»

او نخست با شماری از جوانان فرهنگ‌دوست غزنی مقیم کابل تماس گرفت و از آنان برای همکاری دعوت کرد.

«دوستانی چون فرید روستایی، میرویس انصاری، شکیب حداد، همایون امیری و واسع سها با شور و علاقه به این پیشنهاد پاسخ دادند و نخستین محفل را در ساختمان انجمن فرهنگی حکیم سنایی در کابل برگزار کردیم؛ محفلی که در حقیقت افتتاحیه جشنواره گل آلو بود.»

پس از آن، این حرکت فرهنگی به خود غزنی منتقل شد.

«یک هفته بعد با فرهنگیان شهر غزنی تماس گرفتم. آنان با روی گشاده و احساس مسئولیت فرهنگی وارد عمل شدند. با همکاری محترم نیاز محمد خوشه و تلاش جوانانی چون خلیل ایازی، وحید نویسا، جبرئیل آزاد زوی، منظور احمد ضیا روان،هاشم بها، احمد مختار ملکیار شهردار وقت غزنی ، عبدالمتین قلندری رئیس اتاق تجارت و ریاست اطلاعات و فرهنگ، جشنواره‌ای باشکوه در شهر غزنی برگزار شد.»

استاد هیله‌من سپس روند ثبت رسمی جشنواره را چنین شرح می‌دهد:

«پس از برگزاری نخستین جشنواره، از ریاست اطلاعات و فرهنگ غزنی خواستم پیشنهاد ثبت رسمی آن را به وزارت ارسال کند. در آن زمان به عنوان مشاور وزارت اطلاعات و فرهنگ فعالیت داشتم و در یکی از نشست‌های ریاست فرهنگ مردم، جشنواره گل آلوی غزنی همانند جشن گل نارنج و جشن گل انار رسماً به ثبت رسید، بودجه سالانه برای آن تعیین شد و به عنوان میراث فرهنگی غیرملموس کشور رسمیت یافت.»

به گفته او، لوگوی جشنواره نیز توسط هنرمند جوان غزنی محیب ماهر و با مشورت برگزارکنندگان طراحی شد و پس از آن، جشنواره همه‌ساله در ۲۵ حمل در شهر غزنی برگزار می‌شد.

او با اندوه می‌افزاید:

«متأسفانه در سال‌های اخیر این جشنواره تا اندازه‌ای به فراموشی سپرده شده است؛ در حالی که می‌توانست همچنان به عنوان نماد فرهنگی غزنی و عامل پیوند نسل‌ها ادامه یابد.»

شعر؛ جانِ جشنواره گل آلو:

یکی از ویژگی‌های ممتاز این جشنواره، پیوند عمیق آن با شعر و ادبیات بود. استاد هیله‌من از شاعران غزنی در داخل و خارج کشور دعوت کرد تا درباره گل آلوی غزنی شعر بسرایند. شاعرانی چون احمد شکیب حمیدی، فقیر احمد عزیزی، غفور امینی، شاذیه عشرتی، احمدشاه رفیقی، صاحب‌شاه رفیقی، غلام‌محمد راسخ، و نویسا به این دعوت پاسخ گفتند و سروده‌هایشان در جشنواره دکلمه و منتشر شد.

از این رو، جشن گل آلو تنها جشن شکوفه‌ها نبود؛ بلکه جشن شعر، فرهنگ، همدلی و بازشناسی هویت تاریخی غزنی بود.

زنان؛ نگهبانان خاموش صنعت آلو در غزنی:

در کنار زیبایی شکوفه‌ها و شور جشنواره، حقیقت دیگری نیز وجود دارد که نباید از نظر دور بماند. در بسیاری از مناطق غزنی، این زنان هستند که بخش عمده کارهای مربوط به برداشت، خشک‌کردن، پاک‌سازی، فرآوری، بسته‌بندی و نگهداری محصولات آلو را بر دوش دارند. این کارها غالباً با زحمت فراوان، ساعت‌های طولانی و امکانات اندک انجام می‌شود.

بنیاد شهریار باور دارد که اگر جشنواره گل آلو نماد فرهنگ و هویت غزنی است، زنان باغدار و زنان کارگر این حوزه نیز بخشی از همان میراث زنده‌اند. پاسداری از این سنت زمانی معنا می‌یابد که همراه با کاهش کار طاقت‌فرسا، دسترسی به ابزار و امکانات بهتر، ایجاد بازار منصفانه برای محصولات، آموزش روش‌های نوین فرآوری و مشارکت شایسته زنان در تصمیم‌گیری‌های فرهنگی و اقتصادی باشد.

حفظ میراث فرهنگی نباید به معنای تداوم رنج‌های پنهان باشد؛ بلکه باید به بهبود زندگی کسانی بینجامد که نسل‌ها این میراث را زنده نگه داشته‌اند.

جمع‌بندی:

جشنواره گل آلو غزنی نمونه‌ای درخشان از بازآفرینی آگاهانه یک سنت فرهنگی در روزگار معاصر است؛ سنتی که با ابتکار استاد عبدالباقی هیله‌من غزنوی و همکاری جمعی از فرهنگیان و نهادهای فرهنگی شکل گرفت، در غزنی نهادینه شد و سرانجام به عنوان میراث فرهنگی غیرملموس افغانستان به ثبت رسید.

این جشنواره نشان داد که میراث فرهنگی تنها یادگار گذشته نیست؛ گاه مردمانی آگاه و فرهنگ‌دوست می‌توانند با تکیه بر طبیعت، شعر، تاریخ و همبستگی اجتماعی، میراثی تازه برای آینده بیافرینند.

امروز، احیای جشنواره گل آلو تنها احیای یک مراسم نیست؛ بلکه احیای بخشی از حافظه فرهنگی غزنی، حمایت از باغداران و به‌ویژه زنان زحمتکش این سرزمین، و گامی در جهت پاسداری از هویتی است که قرن‌ها با فرهنگ، ادب و تمدن پیوند خورده است.

بنیاد شهریار برگزاری سالانه این جشنواره را طی یک فراخوان قبلا مطرح نموده و امیدوار است که این جشنواره بار دیگر جایگاه شایسته خود را در تقویم فرهنگی غزنی بازیابد و شکوفه‌های گل آلو، همچنان پیام‌آور زیبایی، همدلی و زندگی برای نسل‌های آینده باشند.
کاپی از صحفه شهریار

18/08/2026

غزنی: میراث سلاطین و علما
این تصویر ترکیبی زیبا از دو جنبه مهم تاریخ غزنی را به نمایش می گذارد: قدرت سیاسی و علمی آن.
سلطان محمود غزنوی: در سمت چپ، تصویر سلطان محمود غزنوی را در کتیبه ای با عنوان "سلطان محمود غزنوی" می بینیم. او به عنوان یکی از قدرتمندترین و مشهورترین سلاطین غزنوی، غزنی را به پایتخت وسیع و قدرتمند تبدیل کرد. فتوحات او در هند، ثروت و نفوذ غزنی را به طرز قابل توجهی افزایش داد.
حکیم سنایی غزنوی: در سمت راست، کتیبه ای با عنوان "حکیم سنایی غزنوی" تصویر حکیم سنایی، شاعر، فیلسوف و عارف برجسته غزنوی را نشان می دهد. او با آثار ادبی و عرفانی خود، تأثیر عمیقی بر ادبیات و فرهنگ غزنی و فراتر از آن گذاشت. آثار او، از جمله "حدیقه الحقیقه" و "دیوان سنایی"، هنوز هم مورد مطالعه و تقدیر قرار می گیرند.
ارگ غزنی: در پایین، تصویری از ارگ تاریخی غزنی، که زمانی مقر فرماندهی سلاطین غزنوی و نمادی از قدرت و شکوه آنها بود، دیده می شود. این ارگ، با برج و باروهای مستحکم و معماری باشکوه، بازمانده ای از دوران طلایی غزنی است.
این تصویر ترکیبی، یادآور دوران شکوفایی غزنی در زمینه های مختلف است. قدرت سیاسی سلطان محمود و نبوغ علمی حکیم سنایی، به عنوان دو رکن اصلی تمدن غزنوی، غزنی را به شهری با میراث غنی و تأثیرگذار در تاریخ منطقه تبدیل کردند.
عکاس: مرتضی سلطانی
تاریخ غزنی: غزنی، شهری با تاریخی طولانی و پرفراز و نشیب، همواره به عنوان مرکزی مهم در آسیای مرکزی شناخته می شده است. در دوران غزنویان، این شهر به اوج قدرت و شکوه خود رسید و به پایتختی وسیع و پرجنب و جوش تبدیل شد. با این حال، در طول قرن ها، غزنی شاهد تغییرات سیاسی، جنگ ها و ناملایمات بسیاری بوده است. با وجود این، میراث تاریخی و فرهنگی آن، همواره مورد توجه قرار گرفته است و غزنی همچنان به عنوان یک شهر باستانی و با اهمیت تاریخی شناخته می شود.
کاپی

18/08/2026

عرب‌های افغانستان در طول تاریخ، همواره در بسیاری از مناطق کشور نقش مهمی در حل‌وفصل منازعات، میانجی‌گری و ایجاد صلح و تفاهم میان مردم داشته‌اند. این نقش، بخشی از جایگاه اجتماعی و فرهنگی عرب‌های افغانستان در جامعه بوده است.

این تصویر از هرات زیبای افغانستان است؛ سرزمینی که تاریخ، فرهنگ و همزیستی اقوام مختلف را در خود جای داده است.
عرب‌های افغانستان نیز در کنار دیگر اقوام این سرزمین، همواره در تحکیم روابط اجتماعی، حل اختلافات و ایجاد اتحاد میان مردم نقش داشته‌اند.

#کاپی The Arabs of Afghanistan

18/08/2026

عیاران شمالی در برابر جوخه اعدام ملیشه‌های جنوبی!
واپسین فریاد تسلیم‌ناپذیری یاران کلکانی در برابر عهدشکنی و مرگ؛

اول نوامبر ۱۹۲۹، حبیب‌الله کلکانی و شماری از نزدیک‌ترین یارانش، با تضمین جان و عهدی که با قرآن پیوند خورده بود، برای مذاکره به کابل دعوت شدند، اما چند روز بعد در برابر جوخه اعدام قرار گرفتند.

کلکانی پس از سقوط کابل به جبل‌السراج رفت، جایی که هنوز امکان مقاومت وجود داشت. سید حسین چاریکاری به نادرخان اعتماد نداشت، اما کلکانی برای جلوگیری از خونریزی بیشتر، دعوت مذاکره را پذیرفت.

کابل آن روزها زیر سایه نیروهای مسلح و ملیشه‌های قبایلی حامی نادرخان بود. مردم از آینده و از پیامد هرگونه اعتراض می‌ترسیدند. پس از ورود کلکانی و یارانش به کابل، آنان به دستور نادرشاه بازداشت و به جوخه اعدام سپرده شدند.

حبیب‌الله کلکانی

حبیب‌الله کلکانی برای نجات جانش التماس نکرد. یکی از مشهورترین سخنان منسوب به او چنین است:

«من چیزی برای خواستن از خدا ندارم، او هرچه می‌خواستم به من داده است.»

سید حسین چاریکاری، وزیر حربیه

سید حسین چاریکاری، وزیر حربیه و یار نزدیک کلکانی، تا آخر خونسرد و بی‌باک ماند:

«ما به قرآن محمد اعتماد کردیم و برای مذاکره آمدیم، اما شما به عهد خود وفا نکردید. مرگ برای ما ننگ نیست، ننگ برای کسی است که سوگند خود را می‌شکند.»

صاحب‌زاده، عیار وفادار

صاحب‌زاده، از عیاران وفادار کلکانی، نیز در واپسین لحظات بر موضع خود ایستاد:

«سر مرد پیش مرد خم می‌شود، نه پیش نامردان عهدشکن! ما برای دین و وطن جنگیدیم و امروز هم از مردن باکی نداریم.»

دیگر یاران کلکانی

صاحب‌زاده شیرجان خان، وزیر دربار، در امور سیاسی و اداری حکومت نقش داشت. ملک محسن خان، والی کابل، مسئول اداره پایتخت بود. محمد محفوظ خان در امور نظامی فعالیت داشت و حمیدالله، برادر کلکانی و معین‌السلطنه، از افراد مورد اعتماد او بود.

از واپسین سخنان همه آنان روایت دقیقی باقی نمانده است، اما یک پرسش در روایت‌ها تکرار می‌شود:

«اگر قرآن ضمانت جان ما بود، چرا عهد شکسته شد؟»

پس از اعدام، شمالی

پس از اعدام کلکانی و یارانش، فشار بر شمالی ادامه یافت و روایت‌هایی از بازداشت، غارت و مجازات مردم بر جای ماند. از همین رو، اول نوامبر ۱۹۲۹ در حافظه بسیاری از مردم شمالی، فقط روز مرگ کلکانی و یارانش نبود، آغاز دوره‌ای از فشار و انتقام نیز بود.

کلکانی گفت چیزی از خدا نمی‌خواهد، سید حسین عهدشکنی را ننگ دانست و صاحب‌زاده گفت در برابر نامرد عهدشکن سر خم نمی‌کند.

پیام آنان برای تاریخ یک پرسش بود:

اگر قرآن ضمانت جان بود، چرا عهد شکسته شد؟

این عهدشکنی، در نگاه مردم شمالی، نشانه سیاست قبیله‌ای بود که برای حفظ قدرت، حرمت عهد را کنار گذاشت .

کاپی از صفحه عبدالله حارث ایشان

#ادمن #صفحه The Arabs of Afghanistan

27/05/2026

عید سعید اضحی، عید قربانی، ایثار، برادری و مهربانی بر همه مسلمانان افغانستان مبارک باد.

مردم غزنی، این ولایت تاریخی و پرافتخار افغانستان، فرارسیدن این عید بزرگ اسلامی را به همه مردم کشور و جهان اسلام تبریک و تهنیت عرض می‌دارند.

در شرایطی که مردم افغانستان سال‌ها جنگ، مهاجرت، فقر و دشواری را تجربه کرده‌اند، امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند وحدت، عدالت، همدلی و احترام متقابل هستیم. ما باور داریم که عزت و ثبات افغانستان در سایه برادری، همزیستی و مشارکت عادلانه همه اقوام تأمین می‌شود.

عرب‌های غزنی، به‌عنوان بخشی از مردم اصیل و تاریخی این ولایت، همواره در کنار سایر اقوام افغانستان در غم و شادی شریک بوده‌اند و بر وحدت ملی، اخوت اسلامی و همدیگرپذیری تأکید دارند.

بیایید در این عید مبارک، کینه‌ها را کنار بگذاریم، دست برادری به‌سوی هم دراز کنیم و به فقرا و نیازمندان توجه نماییم.

عید سعید اضحی مبارک

با عرض احترام و همدلی
#ادمین شورای انسجام عربهای غزنی ..............................

د لوی اختر مبارکي، د قربانۍ، ورورولۍ، مینې او خواخوږۍ اختر دې د افغانستان ټولو مسلمانانو ته مبارک وي.

د غزني خلکو، د افغانستان دې تاریخي او ویاړلي ولایت، د دې ستر اسلامي اختر مبارکي ټولو هیوادوالو او د اسلامي نړۍ مسلمانانو ته وړاندې کوي.

افغانستان له کلونو جګړو، بېوزلۍ او ستونزو وروسته نن تر هر وخت زیات یووالي، عدالت، سولې او متقابل احترام ته اړتیا لري. موږ باور لرو چې د هیواد عزت او ثبات د ټولو قومونو د ورورولۍ، ګډ ژوند او عادلانه مشارکت له لارې ټینګېږي.

د غزني عربان، د دې ولایت د اصیلو او تاریخي اوسېدونکو په توګه، تل یې د افغانستان له نورو قومونو سره په غم او خوشحالۍ کې ګډون کړی او د اسلامي اخوت، ملي یووالي او همدیگرپذیرۍ ملاتړ کوي.

راځئ چې په دې مبارک اختر کې کینې او نفرتونه هېر کړو، یو بل ته د ورورولۍ لاس ورکړو او له بېوزلو او اړمنو خلکو سره مرسته وکړو.

لوی اختر مو مبارک شه

د غزني د عربو د انسجام شورا له خوا.................................

عيد الأضحى المبارك، عيد التضحية والإخاء والمحبة والتراحم، مبارك على جميع المسلمين في أفغانستان والعالم الإسلامي.

يتقدم أهالي غزني، هذه الولاية التاريخية والعريقة في أفغانستان، بأحرّ التهاني والتبريكات بمناسبة هذا العيد العظيم إلى جميع أبناء الوطن والأمة الإسلامية.

لقد عانى الشعب الأفغاني سنوات طويلة من الحروب والفقر والمعاناة، واليوم نحن بحاجة أكثر من أي وقت مضى إلى الوحدة والعدالة والتعايش والاحترام المتبادل. ونؤمن بأن عزّة أفغانستان واستقرارها يتحققان من خلال الأخوة والتعاون والمشاركة العادلة بين جميع مكونات المجتمع.

ويؤكد عرب غزني، باعتبارهم جزءاً أصيلاً وتاريخياً من هذا الوطن، أنهم كانوا دائماً شركاء مع سائر القوميات الأفغانية في السراء والضراء، ويدعمون الوحدة الوطنية والأخوة الإسلامية والتعايش السلمي.

فلنجعل هذا العيد المبارك مناسبة للمحبة والتسامح، ولنمدّ أيدينا إلى الفقراء والمحتاجين، وندعو لأفغانستان بالأمن والسلام والاستقرار.

عيد الأضحى المبارك

صادر عن مجلس انسجام عرب غزني

22/05/2026

مردان و نامردان تاریخ معاصر کشور ما!
The Arabs of Afghanistan