Առաջին Քրիստոնյա Պետություն

Առաջին Քրիստոնյա Պետություն Վերականգնել Առաջին Քրիստոնյա Պետությունը

Նախքան Հակաքրիստոսի հայտնվելը  շատ մեծ  պատերազմ է սպասվում,  որի սկիզբը սկսվելու է Պարսկաստանից, այդ մասին  Աստված մեզ ...
06/03/2026

Նախքան Հակաքրիստոսի հայտնվելը շատ մեծ պատերազմ է սպասվում, որի սկիզբը սկսվելու է Պարսկաստանից, այդ մասին Աստված մեզ տեղեկացրել է Դանիել Մարգարեի միջոցով:

Հատվածներ «Խոյի» ու «Այծի» տեսիլք-մարգարեությունից որտեղ «Խոյը» Պարսկաստանն է

Դանիել 8. 3-26 «Գետի մոտ ահա մի խոյ էր կանգնած. նա երկու եղջյուր ուներ, (Պարս.) և այդ եղջյուրները բարձր էին, բայց մեկը մյուսից ավելի բարձր էր։ Եվ այդ բարձրը հետո աճեց։
Տեսա, որ խոյը պոզահարում էր դեպի արևմուտք, դեպի հյուսիս և դեպի հարավ։
Եվ ոչ մի գազան չէր կարողանում կանգնել նրա առաջ, և նրա ձեռքից ազատող մեկը չկար. նա իր կամեցածի պես էր անում, ու մեծացավ։

Մինչ նայում էի, ահա արևմուտքից արու մի այծ եկավ ամբողջ երկրի մակերեսի վրայով և գետնին չէր դիպչում, և այդ այծը մի երևելի եղջյուր ուներ իր աչքերի մեջտեղում։
Նա հասավ երկու եղջյուրներով այն խոյին. Եվ ես տեսա նրան, որ հասավ խոյի մոտ և կատաղած նրա դեմ՝ հարվածեց խոյին և կոտրեց նրա երկու եղջյուրները։

Եվ խոյի մեջ ուժ չկար նրա դիմաց կանգնելու։
Նրան գետնին գցեց և կոխկռտեց նրան, և չկար մեկը, որ խոյին ազատեր նրա ձեռքից։
Եվ այծը խիստ մեծացավ, ու երբ ուժեղացավ, նրա մեծ եղջյուրը կոտրվեց. նրա փոխարեն չորս երևելի եղջյուրներ դուրս եկան երկնքի չորս հողմերի ուղղությամբ։ Եվ նրանցից մեկից մի փոքրիկ եղջյուր դուրս եկավ, և այն չափազանց մեծացավ դեպի հարավ, դեպի արևելք և դեպի փառավոր երկիրը։

Մեծացավ մինչև երկնքի զորքը և աստեղային զորքից մի մաս գցեց գետնին ու կոխկռտեց նրանց։ Մինչև զորքերի Իշխանը ինքն իրեն բարձրացրեց և նրանից վերցրեց մշտնջենական զոհն ու կործանեց նրա սրբարանի տեղը։
Եվ ամբարշտության պատճառով զորքը նրան տրվեց մշտնջենական զոհի հետ, և ճշմարտությունը գետնին գցեց։ Ինչ որ անում էր, հաջողում էր։
Եվ ես լսեցի մի սուրբի, որ խոսում էր, և մի ուրիշ սուրբ ասաց նրան, որ խոսում էր. “Մինչև ե՞րբ է լինելու մշտնջենական զոհի տեսիլքը և ավերող ամբարշտությունը, երբ սրբարանն էլ, զորքն էլ ոտնակոխության տրվեն”։ Եվ նա ասաց ինձ. “Մինչև երկու հազար երեք հարյուր իրիկուն և առավոտ. հետո սրբարանը պիտի մաքրվի”։

«Եվ երբ որ ես՝ Դանիելս, տեսիլքը տեսա, ահա մարդու տեսքով մեկը կանգնած էր առաջս։
Եվ ես մարդու ձայն լսեցի Ուլայ գետի միջից, որ կանչեց ու ասաց.
“Ո՛վ Գաբրիել, դրան հասկացրո՛ւ տեսիլքը”։
Եվ նա եկավ կանգնած ինձ մոտ. երբ նա եկավ, ես վախեցա և ընկա երեսիս վրա։ Եվ նա ինձ ասաց. “Հասկացի՛ր, ո՛վ մարդու որդի, որ ՏԵՍԻԼՔԴ ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՎԱԽՃԱՆԻ համար է”։
Եվ երբ նա խոսում էր ինձ հետ, ես երեսիս վրա ընկա գետնին. նա դիպավ ինձ ու կանգնեցրեց տեղիս վրա։
Եվ ասաց. “Ահա քեզ պիտի իմացնեմ, թե ի՛նչ է լինելու ցասման ՎԱԽՃԱՆԻՆ, որովհետև տեսիլքը «ՎԱԽՃԱՆԻ ՍԱՀՄԱՆՎԱԾ ԺԱՄԱՆԱԿԻ» վերաբերյալ է։

Եվ ասաց. “Ահա քեզ պիտի իմացնեմ, թե ի՛նչ է լինելու ցասման վախճանին, որովհետև ՏԵՍԻԼՔԴ ՎԱԽՃԱՆԻ ՍԱՀՄԱՆՎԱԾ ԺԱՄԱՆԱԿԻ վերաբերյալ է։
Երկու եղջյուրներով այն խոյը, որ տեսար, մարերի և պարսիկների թագավորներն են։ Այն արու այծը հույների թագավորն է, և նրա աչքերի մեջտեղի այն մեծ եղջյուրն առաջին թագավորն է։
Իսկ այն կոտրվածը, որի փոխարեն չորսը դուրս եկան, նրա ազգից չորս թագավորություններ են դուրս գալու, բայց ոչ թե նրա զորությամբ։

Եվ նրանց թագավորության վերջին, երբ ամբարիշտները ամբարշտության չափը լրացնեն, մի պնդերես և խորամանկ թագավոր վեր կկենա։
Եվ կհզորանա նրա կարողությունը, բայց ոչ թե նրա զորությամբ, նա ահավոր ավերածություն պիտի պատճառի և հաջողի իր կատարածի մեջ և պիտի կործանի զորավորներին ու սուրբ ժողովրդին։

Եվ նրա խորամանկությամբ նրա ձեռքում խաբեությունը պիտի հաջողի, նա իր մտքում պիտի հպարտանա և խաղաղության մեջ շատերին կործանի։ Եվ պիտի դեմ կանգնի Իշխանաց Իշխանին, բայց պիտի կոտրվի ոչ մարդկային ձեռքով։ Իրիկունների ու առավոտների տեսիլքը, որ պատմվեց, ճշմարիտ է. դու տեսիլքը գաղտնի՛ պահիր, որովհետև այն ՀԵՌԱՎՈՐ ՕՐԵՐԻ մասին է”։».......


Այս մարգարեությունը երկու զուգահեռ շերտեր ունի, մարգարեությունը արդեն պատմականորեն կատարված է եւ այդ եղած նախտիպը նորից է կրկնվելու, Աստվածաշնչում կան դեպքեր, որ մի իրադարձություն ունի նորից կրկնվելու իմաստ,
օրինակ (Օվսե11:1-Մատթ.2 :14-15), Դանիել 7-ի «Գազանների» նախատիպը կրկնվում է Հայտն. 13-ում:

Գաբրիել Հրեշտակը առնվազն հինգ անգամ հատուկ շեշտում է, որ 8–12 գլուխները ունեն Վերջին Ժամանակների ուղղվածություն:
Դանիելի 8:17 «Հասկացիր, մարդի որդի, որովհետև այս տեսիլքը վերաբերում է վախճանի ժամանակին»։
Դանիելի 8:19 « քեզ հայտնի եմ անում, ինչ պիտի լինի բարկության վերջին ժամանակում, որովհետև դա վերաբերում է վերջի ժամանակին»։ Այստեղ կրկնակի շեշտադրում կա
Դանիելի 10:14 « եկա քեզ հասկացնելու, թե վերջին օրերին ի՛նչ պիտի պատահի քո ժողովրդին, որովհետև տեսիլքը գալիք օրերի համար է»
Դանիելի 11:35 «…մինչև վերջի ժամանակը, որովհետև այն դեռ որոշված ժամանակին է»։
Դանիելի 12:4 «Բայց դու, Դանիել, փակիր խոսքերը և կնքիր գիրքը մինչև վերջի ժամանակը…» Այստեղ հրեշտակը հստակ ասում է, որ մարգարեությունը լիովին կբացվի միայն վերջի ժամանակում։
Դանիելի 12:9 «Գնա՛, Դանիել, որովհետև խոսքերը փակված և կնքված են մինչև վերջի ժամանակը»։ Կրկնվում է նույն գաղափարը՝ մարգարեությունը ամբողջությամբ կբացահայտվի վերջում։

Դանիելի 8-րդ գլխում «Խոյը» Մարա-Պարսկական կայսրությունն է, որը պատեազմելու է «Այծի» դեմ, որից հետո ի հայտ է գալու մեծ «Եղջյուրը» հակաքրիստոսը`հայտնության գազանը.

«Այծ» պայմանական «Արևմուտք», տապալում է Խոյին, բայց դրա ընթացքում նաեւ նրա եղջյուրն է կոտրվում,
որից հետո առաջանում են 4 «Եղջյուրներ», այսինքն պատերազմից հետո գլոբալ մակարդակում ձևավորվում են չորս նոր թագավորություններ ուժային կենտրոններ, ու այդ 4-ից մեկից դուրս եկած «Եղջյուրը» արդեն Գազանի գլոբալ իշխանությունն է, որը դառնում է սրբերին հալածող, ժամանակներն ու օրենքները փոխող, Աստծուն հայհոյող, Քրիստոսի դեմ ապստամբող համաշխարհային մակարդակի գերիշխող ուժ:

ՓՈՔՐ ԵՂՋՅՈՒՐԸ ՝ Կորստյան Որդին «այծի» ու «խոյի» պատերազմից հետո է ի հայտ գալու, այդ պատերազմից հետո առաջացած «Այծի չորս եղջյուրներից մեկի տարածքից, «Հյուսիսի Թագավորությունից» այսինքն «Հակաքրիստոսը» հաստատվելու է այս աշխարհագրական մեծ պատերազմից հետո եւ իշխանություն է ստանալու մեծ ճգնաժամից լուծում բերելով:

Քրիստոս Մատթ. 24:6 ում զգուշացնում է - «Լսելու եք պատերազմների ձայներ ու պատերազմների լուրեր, չսարսափեք, որովհետև այդ ամենը պետք է լինի, սակայն դա դեռ վերջը չէ, ազգն ազգի դեմ վեր կկենա, և թագավորությունը՝ թագավորության դեմ. լինելու են սով և տեղ առ տեղ երկրաշարժեր, բայց այս ամենը ցավերի սկիզբն է»

Դանիել 11-ում հրեշտակը շարունակում է այդ տեսիլքի, մեկնությունը բացատրում «հյուսիսի թագավոր», «հարավի թագավոր» երկու կողմերի պատերազմներով, Հակաքրիստոսը հայտնվում է «Հյուսիսի թագավորություն»ից, իսկ Դան. 7-11 գլուխներում գործընթացը զարգանում է փուլ առ փուլ, որը Հայտն. 13 Գազանի համակարգը հաստատելու միջոց է.

Թեման շատ խորն է, այս կարճ հրապարակմամբ ուզում եմ իմանաք, որ սպասվող մեծ պատերազմում չկա բարի կողմ, «նրանց» պետք է, որպեսզի հին աշխարհը քանդվի, պատերազմների միջոցով Գազանի տոտալիտար համակարգը հաստատեն, իսկ Աստված թույլ է տալիս այս ամենը, որպեսզի Իր ժողովուրդը լրջանա, Դարձի գա, դուրս գա Բաբելոնի կենցաղից, հասկանա, թե ինչ պետք է անի

Հետեւաբար հայ ազգը սպասվող պատերազմի ընթացքում չպետք է ոչ մի կողմի վրա հույս չդնի, չպետք է ոչ մեկին կցորդ լինի, իր միջակ, նետրալ մտածողությունը պետք է թոթափի ու վերջանական ընտրություն կատարի, վերադառնա իր «Մոռացած Սիրուն», ստանձնի Քրիստոսի շնորհած 301 թվականի Առաջին Քրիստոնյա Պետության Ավանդը.

Շատերն ասում են, թե «Մեսրոպ  Մաշտոցը ստեղծեց Հայոց այբուբենը» սա թերի  ձեւակերպում է,   Նայեք, թե ինչպես է եղել, Մեսրոպը...
07/02/2026

Շատերն ասում են, թե «Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծեց Հայոց այբուբենը» սա թերի ձեւակերպում է,

Նայեք, թե ինչպես է եղել, Մեսրոպը ու Սահակ Հայրապետը գնացին Վռամշապուհ թագավորի մոտ եւ խնդրեցին, որ իրենց հայկական տառերի նշանները որոնելու հարցում պաշտոնապես սատարի.
Վռամշապուհը ուրախացավ ու Մեսրոպին սատարեց տառերի որոնման հարցում, Մեսրոպը Սահակ Հայրապետից ստացավ ճանապարհ ընկնելու օրհնությունը, սակայն երկար օրեր, հեռու քաղաքների որոնումների ընթացքում այդպես էլ ոչ մի քաղաքում չգտան հայկական տառերի ինչ որ մնացորդներ, այդպես հոգնած, արդեն թեւաթափ աղոթքով դիմեց Աստծուն.

««Մեսրոպը հույսը դրեց աղոթքի վրա. Եվ տեսավ ոչ այն երազ էր քնի մեջ, ոչ տեսիլք արթմնի, այլ սրտի խորքերում երեւութացյալ Հոգին Աջ ձեռքի մի թաթով գրում էր վեմի վրա: Եվ ինչպես ձյան վրա՝ ժայռը պահպանում էր թաթի գրածի հետքը»»...
Ինչ է ստացվում ոչ թե Մեսրոպն է տառերը ստեղծել այլ անձամբ Աստված է մեզ այն շնորհել, Իր Խոսքը հայերեն թարգմանելու նպատակով.

Ուշադրություն դարձրեք, որ Աստված Հայոց այբուբենը Մեսրոպին ժայռի՝ Վեմի վրա է ցույց տվել, սա շատ կարեւոր է.
Կարող էր ուղղակի մթության մեջ լուսավոր տառեր ցույց տալ, բայց հատուկ հենց «Աջ Ձեռք» է ցույց տվել եւ այդ Ձեռքը հենց «Վեմի»՝ ժայռի վրա է գրել...

Կորնթացիս 1 10․4 «Այդ վեմը Քրիստոսն էր»
Մատթեոս 21․44 «Ով այս ժայռի վրա ընկնի՝ կփշրվի, և ում վրա որ այն ընկնի՝ կջախջախի նրան»

Իսկ Տիրոջ Աջ Ձեռքը Աստվածաշնչում իշխանության, դատաստանի և հաստատման նշան է
Սաղմոս 118:16 «Տիրոջ Աջը բարձր է. Տիրոջ Աջը զորություն է գործում»։

Եթե այբուբենը մեզ է տրվում Աստծո «Աջ Ձեռքով», «Վեմի» վրա, Սահակի օրհնությամբ եւ Մեսրոպի խնդրանքով, որպեսզի Աստվածաշունչը հայերեն թարգմանվի, սա նշանակում է՝ Հայոց գրերը, կրթությունը, մշակույթը եւ ամեն գրականություն պետք է ծառայեցնենք ոչ թե աշխարհի սուտ, դատարկ ուսմունքներին, մտքերին այլ Քրիստոսի Խոսքը իմանալու եւ Աստծո Թագավորության քարոզը տարածելու համար, ու եթե Նա տեսիլքով ցույց չտար տառերը ապա մենք այսօր չէինք ունենա այն այբուբենը, որը գիտենք

Սովետական ժամանակաշրջանում նման ձեւակեպումները թաքցրել են, ու ժողովրդի ենթագիտակցության մեջ Մեսրոպ Մաշտոցը այդպես էլ մնաց «տառերի ստեղծող» ոչ, թե Աստծո տված շնորհը գրանցած, կազմած ու փոխանցած հոգեւորական.

Եկեք ճիշտ ձեւակերպենք, մենք չենք ասում, «Մովսեսը ստեղծեց Օրենքը» այլ Աստված տվեց, մարդը փոխանցեց։
Նույն տրամաբանությունը նաև այստեղ է.

Ուրեմն Հայոց գրերը, ոչ թե լեզվաբանական մարդահնար գյուտ է, այլ անձամբ Աստծուց մեզ տրված զորավոր շնորհ է, որպեսզի Աստվածաշունչը հայերեն թարգմանենք, որ հայ ազգը Աստծո Խոսքը կարդա իր մայրենի լեզվով.

Պատահական չէ, որ առաջին հայերեն թարգմանված գիրքը հենց Աստվածաշունչն է, ու պատահական չէ, որ թարգմանողը Գրիգոր Լուսավորչի սերնդի վերջին Կաթողիկոս Սահակ Հայրապետն է.

Երկրորդ հանգամանքը, որ Հայոց տառերը սկսվում են «Ա»-ով այսինքն Աստված ու վերջանում «Ք»-ով այսինքն Քրիստոս.
Եկեք վերաարժեւորենք մեզ տված այս Երկնային շնորհը, թե Քրիստոս ինչ նպատակով է մեզ պարգեւել Հայոց գրերը...

30/01/2026

Ով Աստվածաշունչ չի կարդացել, մարգարեության գրքերը չգիտի, չի հասկանա, թե «նեռերը», ինչ հեռահար, գործողություն են նախաձեռնել Հայաստանի ու Հայ Եկեղեցու դեմ:
Մի ազգ ով չգիտի Աստծո Խոսքը չի կարող պայքարել Սատանայի զորքի դեմ, ու բոլոր ճակամարտերում պատվելու է, Աստծո Խոսքը իմացող ու պահող ազգն է չարի դեմ պայքարի զորություն ունենում.

27/01/2026

Նախքան թշնամիներին հակադարձելը լավ կլիներ, որ մենք ավելի շատ ոչ թե արտաքին խնդիրների վրա կենտրոնանայինք այլ ներքին, քննեինք ինքներս մեզ, ով ենք, ինչ ենք դարձել, ինչու է այս ամենը մեզ հետ տեղի ունենում,
Իսկ կարողե՞ մենք հավաքական ձեւով սխալ ենք Նրա առաջ.

Աստված մարգարեների միջոցով ամեն ինչ ասել է.

Եսայի 59:1-21 ում ինչ է ասում Աստված
««Տիրոջ ձեռքը վստահաբար չի կարճացել, որ չփրկի, և նրա ականջը չի ծանրացել, որ չլսի, այլ ձեր անօրենություններն են, որ բաժանում են առաջացնում ձեր և ձեր Աստծու միջև. ձեր մեղքերը ծածկեցին նրա երեսը ձեզնից, որ ձեզ չլսի, որովհետև ձեր ձեռքերը պղծված են արյունով, և ձեր մատները՝ անօրենությամբ, ձեր շրթունքները սուտ են խոսում, ձեր լեզուն անիրավություն է մրթմրթում։

Չկա մեկը, որ արդարության համար բողոքի, և չկա մեկը, որ ճշմարտությամբ դատ վարի. նրանք հույս են դնում դատարկ բաների վրա և սին բաներից են խոսում, թշվառություն են հղանում և անօրենություն են ծնելու։
Նրանք օձի ձվերով են թուխս նստում և սարդոստայն են հյուսում. նրանց ձվերից ուտողը կմեռնի, և ջարդվողից իժ է դուրս գալիս։
Նրանց ոստայնները հագուստ չեն դառնա, և մարդիկ չեն կարող ծածկվել իրենց գործերով. նրանց գործերն անօրենության գործեր են, և բռնության գործ է նրանց ձեռքում։
Նրանց ոտքերը վազում են դեպի չարություն, և նրանք շտապում են անմեղ արյուն թափել, նրանց խորհուրդներն անօրենության խորհուրդներ են, նրանց ճանապարհներին ավերում և քանդում կա։
Նրանք չգիտեն խաղաղության ճանապարհը, և իրավունք չկա նրանց ուղիներում։ Նրանք ծռմռել են իրենց շավիղները, և ով ման է գալիս դրանցում, խաղաղություն չի ճանաչելու։

Դրա համար իրավունքը հեռացավ մեզնից, և արդարությունը չի հասնում մեզ։ Սպասում ենք լույսի, և ահա խավար է, պայծառության, և ահա քայլում ենք մթության մեջ։

Կույրերի նման պատն ենք շոշափում և աչք չունեցողի պես խարխափում ենք. գլորվում ենք կեսօր ժամանակ, կարծես թե մթնշաղ լինի, կորովի մարդկանց մեջ լինելով՝ մեռելների պես ենք։
Ամենքս մռնչում ենք արջերի նման և ճվճվում աղավնիների պես, սպասում ենք դատաստանի, բայց այն չկա, փրկության, բայց այն հեռու է մեզնից, քանզի շատացել են մեր հանցանքները քո առաջ, և մեր մեղքերը մեր դեմ են վկայում. մեր հանցանքները մեզ հետ են, և մենք գիտենք մեր անօրենությունները։

Հանցանք ենք գործել, ուրացել ենք Տիրոջը, հրաժարվել ենք մեր Աստծուն հետևելուց, հարստահարություն և ապստամբություն ենք խոսել և մեր սրտերում սուտ խոսքեր հղացել։

Հետ է քաշվել իրավունքը, արդարությունը կանգնել է հեռվում, ճշմարտությունը սայթաքում է հրապարակում, և ուղղամտությունը չի կարողանում ներս մտնել։ Ճշմարտությունը պակասեց, և չարությունից հեռացողը կողոպտվում է։ Տերը տեսավ, և դա չար երևաց նրա աչքին, որովհետև իրավունք չմնաց։

Նա տեսավ, որ մարդ չկար, և ապշեց, որ միջամտող չկար։ Այն ժամանակ նրա բազուկն օգնեց իրեն, և նրա արդարությունը նեցուկ եղավ իրեն։
Նա հագավ արդարությունն իբրև զրահ և փրկության սաղավարտը դրեց իր գլխին. հագավ վրեժխնդրության զգեստն իբրև պատմուճան և նախանձախնդրությունն իր վրա գցեց իբրև վերարկու։

Նա հատուցում է տալու ըստ արարքների. զայրույթ իր հակառակորդներին, հատուցում՝ իր թշնամիներին. նաև ծովեզրի երկրներին պիտի հատուցի իրենց վարձը։ Արևմուտքում պիտի վախենան Տիրոջ անունից, և արևելքում՝ նրա փառքից, որովհետև նա կգա վարար գետի նման, որին Տիրոջ շունչն է քշում։

«Մի Փրկարար է գալու Սիոն և Հակոբի մեջ՝ իրենց հանցանքներից դարձի եկողներին»,- ասում է Տերը։
«Այս է իմ ուխտը նրանց հետ,- ասում է Տերը։- Իմ հոգին, որ քեզ վրա է, և իմ խոսքերը, որ քո բերանն եմ դրել, չպիտի պակասեն քո բերանից, քո զավակների բերանից և քո զավակների զավակների բերանից,- ասում է Տերը,- այսուհետև մինչև հավիտյան»».

24/01/2026

Հանցավոր անտարբերությունը այն է, երբ մարդկանց խմբերը թույլ են տալիս, որպեսզի թշնամին գա ճնշի իրենց շրջապատի մարկանց դրանով ենթագիտակցորեն պատժում կամ վրեժ են լուծում իրենց կուտակված վիրավորանքների համար.

Քանի որ Հայաստանում ապուրմ են իրարից տարբեր մարդիկ, թե իրենց կենցաղով, մտածելակերպով, լսած երգերով, իրենց խոսակցականով, միմյանց հանդեպ կա անձնային ու կոլեկտիվ թաքնված հակակրանք, նախանձ, ու իրար չսիրելու այս պատճառով մարդիկ թույլ են տալիս, որ չարիք տեղի ունենա իրենց երկրում.

Մարդիկ կուտակված վիրավորանքներ ունեն Հայաստանի ու ազգի նկատմամբ, այդ պատճառով շրջապատի մարդկանց, ու անարդար երկրին պատժում են, իրենց անտարբեր վերաբերմունքով.

Սա չգիտակցված վիճակ է, ենթագիտակցաբար ամեն մի իրար չսիրող խումբ պատժում է մյուս մերժելի խմբին Հայրենիքի կորստի իր անտրաբերությամբ, քանի որ չկա յուրայինի զգացողություն այդ պատճառով արտաքին հարվածները չեն ընկալվում, որպես համընդհանուր սպառնալիք.
Ինչպես երեխան մեծանում է ու ծնողին չի զանգում դրանով պատժում է իր մանկական տռավմաների համար.

Նախացղասպանային վիճակում էլ, շատերը ենթագիտակցորեն մտածում են «թող քանդվի այս անարդար, հղփացած համակարգը» ու քայլ չեն ձեռնարկում փրկել իրենց համար օտար միջավայրը ու իրենց համար մերժելի մարդկանց խմբերին.
Մի մասը չի զգում այս երկիր հանդեպ պատասխանատվության զգացում, քանի որ սա ոչ, թե հայրենիք է վեհ իմաստով այլ պարզապես ռեսուրս, տարածք է, որից օգտվում են.

Իսկ ցոփ կյանքով ապրողները քանի որ շրջապատված են «հարմարավետությամբ» ու քեֆերով, ունակ չեն տեսնել իրականությունը ու գալիք մեծ աղետը.

Ամեն ոք իր ներսում կառուցել է սեփական փոքր «մեր»-ը, նեղ շրջապատ, « ինչ կլինի կլինի, թող ունեւորները մտածեն» տրամաբանությամբ
Այս ամենի ֆոնին «միասին պայքարելու» զգացումը տեղափոխվել է վիրտուալ հարթակներ, թվում է, թե կա միասնական ճակատ, մի սենսացիա է լինում բոլորը ակտիվ խոսում են, բայց այդ զգացումը գոյություն ունի միայն էկրանի սահմաններում։

Պատմությունից տեսնում ենք, որ թշնամինեը ոչ թե առերես են հաղթել մեզ այլ օգտագործել են իրար հանդեպ հակակարանքով լցված խմբերի անտարբերությունը.

Թշնամիները իրենց անօրեն կադրերով կարողացան հասնել նրան, որ մարդիկ հիասթափվեն ոչ միայն պետությունից, քաղաքականությունից, այլ միմյանցից։
Մատթեոս 24:12 ում Քրիստոս վերջին ժամանակների մասին ասում է․ «Անօրենության շատանալուց, շատերի սերը կսառչի
Եթե այս տարածքում ապրողներս Լուսի ժողովորդն ենք, ապա մեր որակներից ու իրար հանդեպ վերաբերմունքից դա պետք է երեւար:
Մեր երկրում եթե քրիստոնյաների մեջ իրար հանդեպ սեր չկա, ապա չկա պայքար, չի լինելու եւ չարից ազատագրում:

13/01/2026

Աստված ոչ թե մարդկանց ստիպում է մոլորվել, այլ մարդիկ իրենք են ընտրում այնպիսի ապրելակերպ որի հետեւանքով մոլորության պտուղներ են քաղում,
դրա համար էլ վերջին ժամանակներում Աստված թույլ կտա, որ մարդիկ հավատան Հակաքրիստոսի ստին ինչպես այսօր թույլ է տվել, որ մոլորեցնողների ջոկատը իշխի Հայաստանի վրա:

Բ Թեսաղ. 2:11 «Դրա համար էլ Աստված մոլորության է ուղարկում նրանց, որ ստին հավատան, որպեսզի դատապարտվեն բոլոր նրանք, ովքեր ճշմարտությանը չհավատացին, բայց անօրենության մեջ հաճույք ստացան»։

3 Թագավորաց 22:19-ում Աստված թույլ տվեց, որ սուտ մարգարեության ոգին, մոլորեցնի Աքաաբ թագավորին, քանի որ այդ թագավորը չէր ուզում լսել ճշմարիտ մարգարեությանը:

Իսրայելը հեռացավ Աստծուց, Աստված նրանց վրա թշնամու դրածո թագավորներ ու իշխաններ հաստատեց
Դատավ. 2:14–15 Աստված իր ժողովրդին հանձնում է թշնամուն, որպեսզի Իսրայելը խոնարհվի
«Տէրը մատնեց նրանց շրջակայ թշնամիների ձեռքը, եւ նրանք չկարողացան դէմ կանգնել իրենց բոլոր թշնամիներին, որոնց հետ կռապաշտություն էին արել»։

Հարց տվեք արդյո՞ք մենք այսքան տարիներ թշնամու հետ կռապաշտություն արել ենք, սպառել, օգտվել ենք նրանց կռապաշտական մշակույթից, արժեքներից, չգրված նորմերից թե ոչ.

Երեմիա 25:8–11 Աստված Իսրայելին խոնարհեցնելու համար ասում է. «Ահա ես ուղարկում եմ Նաբուգոդոնոսորին՝ Բաբելոնի թագավորին, իմ ծառային, և նրան կբերեմ այս երկրի վրա… և կդարձնեմ այս երկիրը ապականություն ու սարսափ։»

Նաբուգոդոնոսորին ասում է Աստծո ծառա, չի նշանակում, թե նա Աստծուն պաշտում էր, այլ Տերը նրան օգտագործում էր որպես գործիք՝ Իսրայելը խոնարհեցնելու համար.

Բ Թագ. 25:9-10 «Նա այրեց Տիրոջ Տաճարը, թագավորի տունը և Երուսաղեմի բոլոր տները։ Բաբելոնի բանակը քանդեց Երուսաղեմի պատերը։»

Երեմիա 21:4–7 «Մեր մեղքերի պատճառով մենք հանձնված ենք թագավորների սրին, գերությանը, կողոպուտին…»

Աստված չթողեց Իսրայելին չեզոք վիճակում կամ ապրում էին Տիրոջ օրենքով, կամ դառնում էին օտարի օրենքների ու բռնության տակ
Բ Օրենք 28-ում գրված է․ «Եթե չլսես քո Տեր Աստծո ձայնին… Տերը քեզ կտա քո թշնամիների ձեռքը»,

Մարգարեներ Օսեե, Ամոս, Եսայի, Եզեկիել, զգուշացրել են ․ «Եթե չվերադառնաք, Աստծուն, ձեր երկիրը կկործանվի, և դուք գերի կդառնաք», բայց ժողովուրդը չլսեց, անընդհատ շեղվեցին դեպի կռապաշտություն, ծառայելով Բահաղին և այլ աստվածներին։ արդյունքում Աստված թույլ տվեց, որ թշնամիները գրավեն Երուսաղեմը

Երեմիա 5:19 «Ինչպես դուք թողեցիք ինձ և ծառայեցիք օտար աստվածների,այնպես էլ ծառայելու եք օտարներին ձեր երկրում»։

Բնականաբար այսպես էլ պետք է լիներ, ով ինչին ծառայում է , նրան էլ ծառա է դառնում, չես կարող 36 տարի ծառայել ու սպառել բաբելոնյան կենցաղ, նորմեր ու հետո զարմանալ, որ «Բաբելոնի» զորքը իշխում ու տանջում է քեզ.

Բ Օր. 28:33 «Մի ժողովուրդ, որին դու չես ճանաչում, կուտի քո երկրի բերքն ու քո ամբողջ վաստակը, և դու ամեն օր զրկված ու ճնշված կլինես»։
Դատավորներ 2:14 «Տիրոջ բարկությունը բորբոքվեց Իսրայելի դեմ, և նա նրանց հանձնեց թալանչիների ձեռքը, որոնք կողոպտեցին նրանց»։

Բ Օրենք 28:47-48 «Քանի որ չծառայեցիր քո Տեր Աստծուն ուրախությամբ և բարի սրտով, … կծառայես քո թշնամուն, որին Տերը կուղարկի քեզ վրա։

Աստված Դաշնագիր կապեց Իսրայելի հետ (Ելք 19–24), սակայն ժողովուրդը ժամանակի ընթացքում մոռացավ ուխտը, սկսեց այլ աստվածների պաշտամունք։

Նույն ձեւ, երբ հայերը հեռանում են իրենց շնորհված ազգային-աստվածային ծրագրից, նրանց վրա գալիս են օտարների դրածո իշխանները:
Մեր մեծ հայրապետները հորդորել են վերադառնալ հավատքին, ապաշխարության,տվել են Ճշմարիտ հայկականի ճանապարը, բայց ժողովուրդը, առաջնորդները, մտավորականները, նախընտրել են առևտուր, կեր ու խումը, հաճույքներ և օտար մաշակույթ.

Նմանատիպ երևույթները մենք տեսել ենք թուրք-պարսկական դարաշրջաններում, ԽՍՀՄ-ի ժամանակ, ու հիմա մեր անկախության օրերում.

Հայերի մոտ Տրդատ Թագավորով, Գրիգոր Հայրապետով Հայաստանը դարձավ առաջին Քրիստոնեական Պետությունը, սա Քրիստոսի հետ յուրահատուկ Ուխտ էր, բայց հետագայում հայ ժողովուրդը, իր մտավորականներով, հոգեւորականներով աստիճանաբար դարձան ձևական քրիստոնյաներ, խզեցին Առաջին Քրիստոնյա Պետության Ուխտը դարձան աշխարհիկ, անաստված, հանրապետություն ու ապրեցին «Բաբելոնի» մտածելակերպով, հեթանոսական մեղքերի կենցաղով

Արցախի կորուստը որպես նախազգուշացում եղավ հստակ ցույց տրվեց, որ հայ ազգը վերջապես պետք է գիտակցի իր հոգևոր ու ազգային պարտականությունը, սակայն կրկին հետեւություններ չարվեցին
Ու եթե ներկա կարգավիճակում այս բոլոր կորուստներից ու սպասվող պատուհասներից հետո էլ հետեւություն չարվի ու չուզենան ազգային ծրագիրը ապրել Ավետարանով, ապա կապրեն թշնամու «շարիաթի» օրենքներով։

Այս ամենը օրինաչափություն է, երբ Աստծո ժողովուրդը հեռանում է Տիրոջից զբաղվում մեղքի կենցաղով, Աստված թույլ է տալիս չարին, թշնամու զորքին հարձակվել ու խոնարհեցնել, Իր ժողովրդին, երբ Ժողովուրդը հասկանում է իր մոլորված ու անօրեն լինելը, աղաղակում է դեպի Տերը, ու Աստված դատում է թշնամու այն զորքին, որը օգտագործել էր։

Այս ամենին զուգահեռ Աստված նաեւ խոստացել է, եթե ժողովուրդը ապաշխարի, եթե դուրս գա Բաբելոնի չար կյանքից, վերադառնա Աստծուն ոչ թե ձևական, ոչ թե վախից ելնելով, այլ իրական հավատքով, իսրտե փոխված բնույթով, ապա նույնիսկ թշնամիների տիրապետության տակ, ամենա ծայրահեղ վիճակում էլ Աստված կվերականգնի, կզորացնի մեզ:

Հեթանոս, ամաբարիշտ ցեղերը հավաքվում են Իսրայելի դեմ, բայց իրենք են ջախջախվում
Երեմիա 25:8–14 Աստված Բաբելոնին տալիս է իշխանություն, բայց վերջում դատում է Բաբելոնին

Միքեա 4:11–13 «Հաւաքվեցին քեզ վրա բազում ժողուվուրդներ, որոնք ասում էին. «Եկէ՛ք ոտնահարենք նրան, եւ մեր աչքերը թող տեսնեն Սիոնի անկումը»։
Նրանք չիմացան Տիրոջ խորհուրդը, եւ նկատի չառան Նրա կամքը, քանի որ Նա հաւաքեց նրանց ինչպէս հասկը կալում»։

Եզեկել 36:23-28 «Եվ ես կսրբացնեմ իմ մեծ անունը, որ պղծվել էր ազգերի մեջ, որը դուք պղծեցիք նրանց մեջ։ Եվ ազգերը պիտի գիտենան, որ ես եմ Տերը,- ասում է Աստված,- երբ որ նրանց աչքերի առաջ ձեր միջոցով կբացահայտեմ իմ սրբությունը։
Եվ ձեզ պիտի վերցնեմ ազգերի միջից և բոլոր երկրներից հավաքեմ ձեզ և ձեր երկիրը բերեմ ձեզ։
Եվ ձեզ վրա մաքուր ջուր պիտի ցողեմ, ու պիտի մաքրվեք. ձեր բոլոր անմաքրություններից ու ձեր բոլոր կուռքերից պիտի մաքրեմ ձեզ։
Ապա ձեզ նոր սիրտ պիտի տամ և նոր հոգի պիտի դնեմ ձեր մեջ, ձեր մարմնից պիտի վերցնեմ քարե սիրտը ու ձեզ մարմնեղեն սիրտ տամ։
Եվ իմ Հոգին պիտի դնեմ ձեր մեջ և այնպես անեմ, որ իմ կանոններով ընթանաք, իմ պատվիրանները պահեք և դրանք կատարեք։
Պիտի բնակվեք այն երկրում, որ տվել եմ ձեր հայրերին, և իմ ժողովուրդը լինեք, իսկ ես ձեր Աստվածը կլինեմ»։

09/01/2026

Միկրո «նեռերը», գործում են իրենց հոր՝ «գենեռալ Նեռի» սցենարով ու մեթոդաբանությամբ:

Որոշ զուգահեռներ նմանություններ, որ մեր աչքի առաջ տեղի են ունենում, որպեսզի զգոն լինեք.

Ինչպես Հակաքրիստոսը չի գալու, որպես բռնակալ այլ առաջին փուլում կգա որպես հարց լուծող, խաղաղարար, չի ասի «Աստված չկա», կասի՝ «Աստծո անունով խաղաղություն եմ բերում»։

Դանիել 9:27 «Ուխտ կկնքի շատերի հետ»... այսինքն ոչ թե պատերազմով կգա, այլ ամբարիշտների հետ կկնքի «պայմանագիր»

Դանիել 11:32 «Ուխտի դեմ ամբարշտություն անողներին պիտի հրապուրի շողոքորթություններով»...
Արդեն, իսկ տեսնում ենք, որ շատերը հրապուրվել են,
ինչքան ծպտյալ, ամբարիշտ ու հեթանոս, աղանդավոր կա «բարենօրոգման» պատրվակով կօգտագործի Եկեղեցու դեմ.

Հայտն. 11:2 «Հեթանոսները սուրբ քաղաքը քառասուներկու ամիս ոտքի կոխան պիտի դարձնեն»։
Ղուկաս 21:24 «Երուսաղեմը հեթանոսների կողմից ոտնակոխ կլինի, մինչև, որ հեթանոսների ժամանակները լրանան»։

Դանիել 8:25 «Խաղաղության պատրվակով շատերին կկործանի»

Հայտնություն 13:11 «Ուներ գառի պես եղջյուրներ, բայց խոսում էր ինչպես Վիշապը»...
Այսօրվա նեռերի հայացքը վիշապային է ու խոսում են Սուտ Մարգարեի ոգով:
Մատթ. 24:24 «Կեղծ քրիստոսներ ու կեղծ մարգարեներ կելնեն… եթե հնարավոր լիներ՝ ընտրյալներին էլ կմոլորեցնեն»:

Բ Թեսաղոնիկեցիս 2.4 Հակառակորդը ,որ գոռոզացած է այն ամենի վրա, որ կոչվում է Աստված կամ պաշտամունքի առարկա մինչև, իսկ նա Աստծու տաճարում կնստի և ինքն իրեն ցույց կտա, թե Աստված է։

Դանիել 9:27 Սուրբ վայրն ու տաճարը կպղծի, կնստի Աստծո տաճարում՝ հայտարարելով, որ ինքը Աստված է:

Հայտն. 5 «Նրան բերան տրվեց մեծ-մեծ խոսելու, Նա իր բերանը հայհոյանքով բացեց Աստծու դեմ՝ հայհոյելու նրա անունը, նրա խորանը ու երկնքում բնակվողներին»...

Հավանաբար Էջմիածնում պատարագ կփորձեն անել ու Եկեղեցու տաճարում կփորձի քարոզ խոսել, իբր երկրի առաջնորդ.

Հայտն 17:1-ում «Տասը թագավորները իշխանությունը տալիս են Գազանին»...
Այստեղ էլ պատահական չի, որ Եկեղեցու դեմ գործողության համար 10 հոգանոց թիմ են ընտրել

Դանիել 7:25 «Պիտի կարծի փոփոխել ժամանակներն ու օրենքները»...
Փորձելու են Առաքելական-Ուղափառ վարդապետությունը փոփոխել.

Քրիստոս ասում է. «տեսեք, որ ոչ ոք ձեզ չմոլորեցնի»
վերջին ժամանակներում գլխավոր վտանգը Գազանից մոլերվելն է:

1Հովհ.2։18 18 «Որդյակնե՛ր, վերջին ժամանակն է։ Ինչպես լսեցիք, Նեռը գալիս է, և արդեն, իսկ բազում նեռեր են եկել, և դրանից էլ իմանում ենք, որ վերջին ժամանակն է»...

Հակաքրիստոսի ոգին գործում է բոլոր «նեռ» երի միջոցով, ու նրա գալուստն այնքան մոտ է, որ այդ ստվերն արդեն տարածվել է Հայաստանում.

1 Հովհ.2։19 «Նրանք մեր միջից դուրս ելան, բայց մեզանից չէին, որովհետև եթե մեզանից լինեին, ապա մեզ հետ մնացած կլինեին։ Բայց պետք է հայտնի լինի, որ նրանք բոլորը մեզանից չեն»...

Այսինքն Հակաքրիստոսի ոգին գործելու է ոչ թե հեթանոսների, այլ Աստծո ժողովրդի շրջանում , գայլը, երբ ուզում է գառներին մոլորեցնել պետք է գառ ներկայանա.

Եվ վերջինը Թեսաղ. 1 5:3 «Երբ ասեն՝ խաղաղություն և ապահովություն, այն ժամանակ հանկարծակի կգա կործանումը»..... Թշնամու համար խաղաղությունը մեր լրիվ վնասազերծումն է, ու երբ կկարծեն, որ վերջ Հայ Եկեղեցու ու հայ քրիստոնյաների հարցերը լուծել են, ամբարիշտները կշնորհավորեն միմյանց, հանկարծ Քրիստոսի զորությամբ վերածնունդ է լինելու Հայաստանում:

30/10/2025

Մեր ներկա իրականությունը կրկնվող, մարգարեական զուգահեռներ ունի

Արշակունյաց վերջին արքա՝ Արտաշես թագավորը, երիտասարդ էր ու իգամոլ, հայ իշխանները չկարողանալով հանդուրժել թագավորի այս զեխ ու անառակ վարքը հավաքվեցին Սահակ Կաթողիկոսի մոտ ով Գրիգոր Լուսավորչի կուռնիկն է, Վարդան Մամիկոնյանի պապը.
Նախարարներն ու իշխանները Սահակ Կաթողիկոսին ասացին.

««Մենք այդ վիճակից ոչ մի այլ ելք կամ հնար չենք կարող գտնել, բացի Պարսից թագավորի մոտ բողոքելուց, որպեսզի Արտաշեսին հեռացնի թագավորությունից, որը ժառանգելու արժան չեղավ ինքը: Խնդրում ենք, որ այս խորհրդին միաբան լինել մեզ հետ»».

Ինչ է ստացվում հայ նախարարներն ու իշխանները որոշում են հայ թագավորի դեմ մատնության ցուցմունք տալ, ու ինքն էլ ու՞մ մոտ, իրենց դարավոր թշնամի պարսկական կայսրի առաջ ու նրանից նոր թագավոր խնդրել
Սահակ Հայրապետը, ոչինչ չի ասում, լուռ մեկուսանում է իր սենյակում։
««Նա մի սենյակի մեջ փակվեց, խորասուզվեց մեծ տրտմության ու անմխիթար սգի մեջ, որովհետեւ այդ այրն Աստծո՝ Սուրբ Հոգու զորությամբ իր, իսկ աչքերով տեսնում էր Հայոց աշխարհի վարջնական կործանումն ու կորուստը»».

Մի քանի օր հետո նախարարները նորից են հավաքվում նրա մոտ կրկնում Արտաշեսից ազատվելու պահանջը.
Սահակ Հայրապետը ասաց նախարարների խմբին.
«Թե ես եւ թե դուք, իբրեւ Աստծո կրթվածներ, ճիշտ եք խոսում.
Այդ մարդու թերությունը հանդուժելով, արտասուքով պետք է դիմենք մեր ամենաողորմած փրկիչ, Հիսուս Քրիստոսին եւ կորսույալին գտնելու համար մի ելք փնտրենք, քանի որ չնայած մեղավոր է, բայց ըստ ծննդյան ավազանի մեր եղբայրն է նա, մեր մարմինը.
Հիշեցեք սուրբ առաքյալ Պողոսի վարդապետությունը, որը ավանդեց ձեր հոգևոր հայրն ու մեր սուրբ քահանայապետը՝ Գրիգորը: «Երբ որևէ անդամը տխրի, տխրում են բոլոր անդամները նրա հետ, և երբ որևէ անդամը փառավորվի, ուրախանում են բոլոր անդամները նրա հետ:
Պետք է հիշեք սուրբ Գրիգորի նեղութունները, աղոթքները, որ ուղղեց Աստծուն եւ Սուրբ Հոգու շնոհիվ անհավատությունից բոլորին հավատացյալ դարձրեց, դեւերի մոլորությունը հեռացրեց ձեզանից ու հալածեց այն, սերմանեց աստվաշապաշտության ճշմարիտ հավատը եւ ծաղկեցրեց ձեր մեջ.
Եվ դուք էլ նրա օրինակով պարտավոր եք խնդրել ողորմություն մեղավոր անդամի համար եւ ոչ թե անօրենների ձեռքը մատնելով՝ ծաղր ու ծանակի ենթարկել տաք մեր հավատի սուրբ խորհուրդը.
Իսկ որ ասում եք միաբանեմ ձեզ հետ, քավ լիցի որ ես մատնիչ լինեմ մեր ճշմարիտ հավատին եւ իմ հոտի մոլորյալ ոչխարը հանձնեմ անհավատներին ծաղրելու, լավ է ես մեռնեմ քան անարժան գործի համար հավատացյալներին մատնեմ անօրենների ձեռքը
Որովհետեւ թեպետ եւ մեղավոր է, սակայն սուրբ ավազանի վրա դրոշմված է ծնունդով, տեղյակ է փրկության խնդրին, լսել է կենաց Ավետարանի քարոզչության խոսքը
Եթե իմ եկեղեցու առողջ ոչխարը տանելու լինելին առողջ բժշկի մոտ, չէի հապաղի.
Բայց մեղքերի համար հավատացյալներին կշտամբել անհավատների առաջ՝ չեմ համաձայնի, քանի որ, չնայած եւ պոռնիկ լինի, իր վրա Քրիստոսի հոտի կնիքն է կրում, անառակացել է մարմնով, բայց անհավատ ու հեթանոս չէ, շվայտ կյանք է վարում, բայց կրակապաշտ չէ.
Տկարացել է կանանց հանդեպ, բայց չի ծառայում տարերքներին, մեկ ախտով հիվանդացել է, բայց վարակված չէ ամեն տեսակ ախտերով.
Ինչպե՞ս սակավ մեղք ունեցողին մատնենք ամենաամբարիշտներին, որ տանեն սպանե՞ն. Որդինե՜ր, մի ունեցեք այդպիսի դիտավորություն, ձեր նախնիներից ոմանց պես, մի ջանացեք կորցնել բնիկ ձեր տերերին»»

Ու իշխանները ինչ են ասում.
«« Իմացած եղիր ինչպես մեր մտքում դրել ենք, որ սա այլեւս թագավոր չլինի մեզ վրա խոստանում ենք, որ դու էլ այդպես երկար քահանայապետ չես մնա մեր աշխարհի վրա»».

Ուրեմն քանի որ Արտաշեսը կնամոլ էր, ինչը երիտասարդ տարիքի թագավորի համար շտկելի թերություն էր, այդ խնդրի պատճառով նախարարները, իշխանները հրաժարվում են եւ Արշակունյաց թագավորությունից, քիչ չի մի հատ էլ Սահակ Կաթողիկոսին են ասում, - դե որ դու մեզ հետ չես ուրեմն հրաժարվում ենք նաեւ Գրիգորի քահանայապետությունից, սա էլ քիչ չի Հայքը հանձնում են դարավոր թշնամի պարսիկների «հակաքրիստոս» տիրապետությանը.

Սրանից հետո նախարարաները միաբանված գնում են Պարսից Վռամ արքայի մոտ նրանց հետ էր նաեւ ոո՞վ, «Արծկեցի Սուրմակ քահանան», նա էլ էր միաբանվել նախարարների հետ ու գնացել էր Պարսկաստան Արտաշես արքայի դեմ մատնության.

«« Սուրմակ երեցը նախարարներին այդ ծառայությունը մատուցում էր, քանի որ նրան Հայոց կաթողիկոսի աթոռն էին խոստացել»»…

Կարճ ասած պարսից կայսրը հայ նախարարների ու Սուրմակ քահանայի ամբաստանությունները լսելուց հետո ուրախանում է ու անմիջապես պարսից պալատ հարցաքննության են կանչում Արտաշես թագավորին եւ Սահակ Կաթողիկոսին

««Եվ Հայոց իշխաններն էլ իրենց թագավորի վրա բարդեցին բազում աղտեղաբանություններ ու անարժանության տեսակ- տեսակ մեղքեր թշնամությամբ բարդում էին նրա վրա բազում վնասներ, թեպետ թագավորը ասաց այդպես չէ, լսողները չհավատացին, քանի որ որոշել էին մեջտեղից վերացնել Արշակունյաց տոհմի թագավորությունը»»…

Արտաշեսը չի ընդունում իր մեղքը, իսկ Սահակ Հայրապետը կրկին չի միանում աբաստանող մատնիչներին եւ հրաժարվում է որեւէ բան ասել ընդդեմ Արշակունյաց թագավորի.

««Վռամ կայսրը կարգադրեց անմիջապես Արտաշեսից վերցնել թագավորությունը, դրա հետ միասին կաթողիկոսական աթոռը սուրբ Սահակից, որովհետեւ նա չէր միաբանել հայ նախարարների, իշխանների հետ, եւ չէր տվել իր վկայությունը.
Եվ այդպես Արտաշեսի վեցերորդ տարում վերացավ Արշակունյաց տոհմի թագավորությունը եւ իսկ Հայաստան ուղարակվեց պարսից մարզպան:
Հայոց աշխարհը ընկավ Պարսից անօրեն իշխանության ծառայության լծի տակ, հայ իշխանները Արտաշես թագավորին մատնելու վարձ Պարսից կայսրից պատիվներ ու մեծարանքներ ստացան, նման այն արծաթին, որ առան Հովսեփի եղբայրները՝ իսրայելի վաճառականների առաջ. Իսկ հայոց տանուտերները, որոնք Արծկեցի Սուրմակ երեցին կաթողիկոսություն էին խոստացել, նրան բազմեցրին կաթողիկոսության աթոռին»»…

Կարճ ժամանակ անց նորանշանակ կաթողիկոս Սուրմակը սկսում է Հայքի հոգեւոր կյանքը քանդել ու իշխանները նախարարները փոշմանում ու զրկում են սրան կաթողիկոսական իշխանությունից։
Վռամ կայսրից մի ուրիշ կաթողիկոս խնդրեցին սա էլ նրանց տվեց Բրքիշո անունով ազգությամբ ասորի մի կաթողիկոս, ով կրկին սկսեց քանդել Հայ Եկեղեցին, սրանից էլ դժգոհ մի այլ կաթողիկոս խնդրեցին, Վռամ կայսրը կրկին ազգությամբ ասորի Շամուլելին ուղարկեց կաթողիկոս.
«« Սա գալով Հայոց աշխարհ կրկին ապրեց Բրքիշոյի վարքով եւ քիչ ժամանակ անց վախճանվեց»».

Իշխանները հանուն պատիվների ու նվերների պարսից «հակաքրիստոս» կայսությանը մատնեցին Արշակունյաց իրենց վերջին թագավորին ու հրաժարվեցին Սահակի Քահանայապետությունից

Սրանից հետո Հայ իշխանները հասկանում են, թե ինչ հիմարություն ու մեծ հանցանք են գործել, քանի որ Էջմիածնի կաթողիկոսական աթոռը դատարկ էր, իսկ Պետությունը կորցրել էր իշխանությունը ու ընկել պարսից հալածող լծի տակ (այս ուրացման հետեւանքով սկսվեցին կրոնափոխման պահանջներն ու 451-ի զարգացումները)…
Իշխանները գնում, ընկնում են Սահակ Հայրապետի ոտքերը աղաչում, լաց լինում, մի քանի օր համոզում, որ իրենց ների եւ ետ վերադառնա.

««Մեղանչել ենք երկնքի դեմ եւ քո առաջ. Ներիր մեղավորներիս եւ նմանվիր քո նախնի բարեպաշտ սուրբ Գրիգորին, որը չհիշեց անչափ տանջանքները ու խոշտանգումները, որ նրա հետ կատարել էին մեր նախնիները»»…

Բայց կաթողիկոսը պատասխանում է.
«« Չեմ կարող քահանա լինել տիրանենգ, տիրասպան ու մատնիչ բնակչության վրա, Ձեր թագավորի գործերին վրեժխնդիր եղաք, մեր եկեղեցու սուրբ հավատը մատնեցիք, ծաղր ու ծանակի տվիք անօրեններին. Աշխատում եք ինչով ինձ մխիթարել կամ թախանձում եք ում վրա լինել քահանա, երբ Քրիստոսի հոտի վիրավոր ոչխարին տեսնում եմ ոչ թե փաթաթած վերքերը, ձեթով ու գինով օծված, այլ անխնա հոշոտված, նետած գիշատիչ գազանների դեմ, որպեսզի պատառոտեն.
Հեռացեք ինձնից եւ թողեք, որ ողբամ ընդհանուր կորուստն աշխարհիս Հայոց, որ Աստծո զորության ազդեցությամբ մտքիս աչքերով եմ տեսնում»»
Ու սրանից հետո արդեն պատմում է այն մարգարեական տեսիլքը, որը տարիներ առաջ Սահակին Քրիստոս էր ցույց տվել…

Ղազար Փարպեցու մատյանից այս առանցքային հատվածը դրեցի, որպես մարգարեական տեղեկություն

Ինչպես Թագ. 1 8:7 ում Աստված Սամուել մարգարեին ասաց. «Նրանք ոչ թե քեզ անարգեցին այլ չուզեցին, որ Ես թագավորեմ իրենց վրա»

Այդպես թագավորը, իշխանները, մեծամեծերը, արքունիքը արդեն չէին կրում Առաջին Քրիստոնյա Պետության Բնույթը այդ պատճառով Աստված դադարեցրեց Իր հաստատած Մոդելի գործունեությունը.
Եվ դարեր անց, մինչ այսօր, մենք էլ չենք կրում 301-ի շնորհի բնույթը ու «ալլահ ագբար» տարածաշրջանում չգիտես ինչով ենք զբաղված:

Address

Yerevan

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Առաջին Քրիստոնյա Պետություն posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share