My Nook

01/12/2025

เรื่องจริง ไม่ใช่แค่ต่างชาติหรอก คนไทยก็เช่นกัน....เอาอะไรมาคิดน้อ!!

ฝรั่งมา 'เที่ยว' ไม่ได้มา 'สร้างครอบครัว'
บทเรียนน้ำตาตกของคุณแม่ลูก 3
(ที่เจ็บที่สุดในชีวิต) 🥺

ผมเคยนั่งฟังเรื่องราวของน้องสาวคนหนึ่ง
ขอเรียกว่า "น้องเอ"
เรื่องนี้น่าจะย้อนไปตั้งแต่สมัยโควิดเลยนะ

น้องเอเล่าให้ฟังด้วยเสียงสั่นๆ ว่า... ตอนนี้เธอเป็น "คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวลูก 3"

ฟังดูปกติใช่ไหมครับ? แต่ที่ไม่ปกติคือ... ลูก 3 คน... พ่อ 3 สัญชาติ!
และไม่มีพ่อคนไหนอยู่ดูดำดูดีเลยสักคน

น้องเอสารภาพกับผมตรงๆ แบบไม่อายเลยว่า
พี่ภาส... เมื่อก่อนหนูคิดตื้นๆ หนูคิดว่า 'ลูก' คือโซ่ทองคล้องใจ

คือกุญแจมือที่จะล็อกฝรั่งให้อยู่กับหนูตลอดไป

คนแรก: ฝรั่งยุโรป วัยรุ่น รักสนุก พอรู้ว่าท้องปุ๊บ หายวับไปกับสายลม (บล็อกทุกทาง)

คนที่สอง: ฝรั่งอเมริกา อายุเริ่มเยอะ นึกว่าจะรับผิดชอบ พอรู้ว่าท้อง... บินกลับประเทศ อ้างว่าไปเคลียร์ธุระ แล้วไม่กลับมาอีกเลย

คนที่สาม: (ความหวังสุดท้าย) เอเชียหน้าตี๋ ดูรักเด็ก... แต่พอรู้ว่าท้อง ก็ทิ้งเงินก้อนสุดท้ายไว้ให้ทำคลอด

แล้วบอกว่า "Sorry, I'm not ready."

น้องเอพูดประโยคหนึ่งที่ทำให้ผมจำไม่ลืม

"หนูเพิ่งเข้าใจในวันที่สายไปแล้ว ฝรั่งเขาบินมาพัทยาเพื่อมาพักผ่อน เขาไม่ได้บินมาเพื่อหาสร้างครอบครัว

การเอา "เด็ก" มาเป็นตัวประกัน เพื่อหวังแลกกับ "วีซ่า" หรือ "ค่าเลี้ยงดูตลอดชีพ"

มันใช้ไม่ได้ผลกับฝรั่งส่วนใหญ่ครับ
(โดยเฉพาะกลุ่มที่มาเที่ยวสนุกๆ)

เพราะสำหรับพวกเขา "เซ็กซ์" คือเรื่องธรรมดา แต่ "การเป็นพ่อคน" คือเรื่องใหญ่ระดับโลกที่เขาต้องตัดสินใจเอง

ไม่ใช่โดนบีบให้เป็น

ตอนนี้... ฝรั่งทั้ง 3 คน คงไปมีชีวิตใหม่ที่สดใส
ส่วนน้องเอ ก้มหน้าเลี้ยงลูก 3 คนด้วยตัวคนเดียว

แถมต้องมานั่งตอบคำถามลูกว่า "พ่อหนูไปไหน?"
ซึ่งนี่ไม่ใช่เหตุการณ์แรกนะครับ

ผมอยู่ในพัทยามาหลายปี ยืนยันว่ามีเหตุการณ์จำลองนี้บ่อยมาก ได้ยินอยู่เสมอ

หลายครั้งเห็นเด็กน้อยเดินตามแม่ โดยที่ไม่รู้เลยว่าพ่อของเธอคือใคร ?

"ความรัก" มัดใจคนได้
แต่ "การท้อง" ไม่ใช่วิธีมัดใจใคร

ลูกควรเกิดมาจาก "ความพร้อม" ไม่ใช่เกิดมาเพื่อเป็น "เครื่องมือต่อรอง" ของใครเช่นกัน


- พี่ภาส เพจเดินรอบพัทยา -

25/11/2025

🍀พอออกจากงานประจำ มานอนอยู่บ้าน 🫢 (ไม่ใช่)...มาทำงานที่บ้าน จะบอกว่า เรื่องนี้จริงมาก 👇 🍒

#อย่าปล่อยให้ตัวเองเน่าอยู่แต่ในบ้าน
วันนี้อยู่ดีๆก็นึกถึงคำพูดของอาจารย์ท่านนึงจาก ม.ปักกิ่ง

"คนเรา ต้องออกจากบ้าน ต้องพบปะผู้คน
ต้องลองไปสัมผัสสิ่งใหม่ๆ
ต้องเห็นผู้คนหลากหลายแบบ

สมองถึงจะเริ่มคิด
หัวใจถึงจะรู้สึกว่า “เรายังมีชีวิตอยู่จริงๆ”

ไม่ว่าคุณจะออกไปทำอะไร
ต่อให้แค่เดินไปนั่งในคาเฟ่เฉยๆ…
มันก็คือการเปิดประตูให้ชีวิตเคลื่อนไหว

แต่ถ้าอยู่บ้านนานๆ
ผลลัพธ์คือ “ความมีชีวิตชีวาจะค่อยๆ หายไป”
กลายเป็นคนมึนๆอืดๆไม่มีประกาย
เหมือนทุกอย่างในตัวเราค่อยๆ ดับสนิท

มีแค่เวลาเรา “ออกไปข้างนอก”
วิญญาณดีๆในตัวเราถึงจะได้เจออากาศใหม่
ได้สูดความสดชื่นของโลกจริงๆ

มีแค่เวลาที่เรา “ได้เจอผู้คน”
ร่างกายและเสน่ห์ธรรมชาติของเราถึงจะถูกปลดปล่อยออกมา

ให้มันทำงาน… ให้มันมีพลัง… ให้มันน่าดึงดูดแบบที่ควรจะเป็น

ดวงไม่ดี ก็ต้องออกไปเดินให้ดวงมันเจอเรา

เวลาเราบ่นว่าดวงไม่ดี
จริงๆ ก็มีคำง่ายๆ ว่า…

“ไม่ออกไป แล้วจะไปเจอดวงที่ไหน?”

คำว่า “走运走运”(แปลว่า โชคดี) ในภาษาจีน
ตรงตัวคือ “เดิน แล้วจะเจอความโชคดี”
มันคือคอนเซปต์แบบนี้เลย

โชคดีในมุมมองของคนจีน
คือ “เหตุการณ์บังเอิญที่ดี”
ซึ่งมันเกิดได้ก็ต่อเมื่อเราอยู่ในโลกจริง
ไม่ได้ขังตัวเองอยู่ในมุมเดิมๆ

จีนมีสุภาษิตว่า
树挪死，人挪活
“ต้นไม้ย้ายที่ตาย แต่คนย้ายที่… กลับมีชีวิตมากขึ้น”

ชีวิตจะดีขึ้นได้คุณต้องขยับตัวก่อนเสมอ"

ออกไปเดิน
ออกไปหายใจ
ออกไปให้โชคดีมันหาเราเจอ
--- ◇◇◇◇◇◇◇ ---
เครดิตจากที่นี่>> https://www.facebook.com/share/1Bc9NkJSfN/
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

÷ ภาพไม่เกี่ยวเนื้อหา ×

25/11/2025

งานบุญ/ไม่บุญ
ที่ทำแล้วเดือดร้อนคนทั้งหมู่บ้านน่าจะเลิกได้แล้ว...รึฉันเดือดร้อนคนเดียว เพราะคนอื่นได้กินข้าวฟรีหลายมื้อ
-โทษทีๆ-

17/11/2025

สมัยนี้เวลาไปเดินซื้อของมักจะเจาะจงไปซื้อในห้าง ไม่ใช่ว่ารวยหรอกนะ
แต่เป็นคนปากไม่ไว คิดช้าและรู้สึกตัวข้าเวลาเจออะไรแบบนี้ น่าจะไม่ทันเขา แล้วก็ต้องโกรธแน่ๆ ขุ่นใจแน่ๆ
จริงๆพนักงานห้างก็ไม่ใช่ธรรมดา
วันก่อนฉันไปเดินดูกระเป๋าเดินทาง ไม่เคยซื้อมาก่อน ไม่รู้มีแบบไหนบ้าง ก็ไปเดินดู เดินช้าๆ พิจารณา
แต่ไม่ได้จับนะ ดูแต่ตา ก็เห็นพนักงานยืนอยู่ไม่ไกล ยืนนิ่งๆ แต่มองเหยียดด้วยหางตาตั้งแต่เดินทางซ้ายไปถึงทางขวาเลย แล้วพอฉันเห็นนางไม่เลิกมอง ฉันก็เงยขึ้นสบตาเลยนะ นางก็ยังคงมองแบบนั้น
🥰แน่นอนว่าเห็นแบบนั้น ฉันก็ไม่ซื้อ ถึงตั้งใจจะไปซื้อก็ไม่ซื้อ แกไม่มีวันได้ค่าคอมจากฉันแน่ 🤣 แต่ก็ไม่ได้เอาเรื่องอะไร ถามว่า...แล้วทำไมฉันยังชอบเดินห้าง ก็ถ้าเจอพนักงาน Toxic จังๆ ฉันก็คอมเพลนแหละ แต่ถ้าเจอคนขายแบบในโพสที่แชร์มาคงจะด่ากลับไม่ทัน โมโหอีก

ไวรัลดราม่าล่าสุดจากคลิป “ไม่ซื้อห้ามจับ” ที่กำลังเดือดในโซเชียลตอนนี้ บอกเลยว่าซัดกันไฟแล่บมากแม่!

เรื่องมันเริ่มจากเจ้าของคลิปไปเดินเที่ยว ตึกแดง กับครอบครัว เดินชิล ๆ อยู่ดี ๆ ก็ไปสะดุดตากับ “กล่องเหล็ก” ใบนึง เลยหยิบขึ้นมาให้ลูกดูแบบเอ็นดู ๆ ว่า “น่ารักมั้ยลูก~” แต่ยังไม่ทันไร ก็มีเสียงพุ่งมาจากร้านแบบดังลั่นว่า
“ไม่รู้ก็ถามได้นะ จะได้ฉลาด”

คุณแม่นี่แบบ… ห๊ะ? เลยวางของลง แล้วตอบสุภาพ ๆ ว่า “ถ้าอยากรู้เดี๋ยวถามนะคะ”
แต่ป้าร้านนั้นยังไม่จบ! ลากเสียงต่อเหมือนเปิดไมค์ในงานวัดว่า

“อยากรู้ว่าเป็นอะไรก็ถามสิคะ จะได้ฉลาด! อันนั้นมันกล่องใส่ซูชิ ไม่ซื้ออย่าจับ! มีป้ายห้ามจับติดอยู่ ไม่เห็นเหรอ!”
เจ้าของคลิปก็สุภาพอยู่ค่ะ ตอบกลับไปว่า

”ถ้ามีป้ายห้ามจับก็ขอโทษด้วยนะคะ พอดีเห็นแค่ป้าย Thank you for shopping อะค่ะ”

แล้วก็เดินหนีไปแบบไม่อยากมีเรื่อง แต่เรื่องไม่จบ… เพราะร้านป้าอยู่ใกล้ร้านกล้องที่แฟนกับลูกกำลังยืนดูของอยู่ ป้าเลยเดินไป นินทา เจ้าของคลิปต่อหน้าร้านเพื่อนบ้านเลยจ้าาา 😑

นินทาว่า

“หยิบของเปิดดูแล้วไม่ปิด”

ทั้งที่เจ้าตัวบอกว่ามีมือเดียว อีกมือถือถุงช้อปปิ้งเต็มสองแขน จะให้ปิดยังไงล่ะคะป้า!

และแล้ว… เจ้าของคลิปดันเดินไปได้ยินพอดี! เลยสวนกลับตามในคลิปเลยค่ะ ซึ่งป้าไม่ยอมแพ้ เติมดราม่าต่อด้วยประโยคเด็ด

”ไม่มีเงินก็อย่ามาเดินจับเล่น”

เอ้าาาาแม่! เดือดสิคะ จะไม่เดือดได้ยังไง! แต่ดันถ่ายไม่ทันตอนป้าพูดนี่แหละ เสียดายมาก!

แต่พอเห็นว่าเจ้าของคลิปไม่ใช่แนวโดนด่าฟรี ป้าก็เปลี่ยนโหมดเฉียบพลันทันใด

“แค่ล้อเล่นค่ะ ไม่คิดว่าจะจริงจัง ขอโทษที่เสียงดังนะคะ”
อห… จากด่าว่าโง่ ไม่ฉลาด กลายเป็น “ล้อเล่น” ในสามวินาที 😑

สุดท้ายเจ้าของคลิปก็ปิดด้วยประโยคแซ่บ ๆ ที่คนดูเทใจให้เลยว่า

”งั้นที่กูเสียงดังวันนี้ กูก็แค่ ล้อเล่น เหมือนกันค่ะ ^^”
ปิดจบแบบสวย ๆ แซ่บ ๆ ให้ป้าไปนั่งงงเหงา ๆ หน้าร้านไปเลยจ้าาาา 🔥

ที่มา Wararat Puii Chaiyaporm

#รีวิวเรื่อยเปื่อย

30/10/2025

ชอบบทความนี้มาก 🫱 https://www.facebook.com/share/1CfB3UXc3D/
ยาวหน่อย แต่ตรงใจฉันมาก เรียบเรียงออกมาได้ดีกว่าที่ฉันจะเขียนเอง
◇◇◇◇
คือ...ฉันเจอแบบนี้บ่อยมาก แต่บางทีคนที่ไปด้วยก็ไม่รู้สึกอะไรนะ กลับมาหาว่า ฉัน Sensitive 😅😅
หลายร้านที่อร่อยแต่ "ครั้งเดียวพอ" จริงอยู่ล่ะว่า แค่เราไม่เข้าคนเดียว เขาไม่เดือดร้อนหรอก เขาไม่ปรับเปลี่ยนอะไรหรอก
ซึ่งนั่นก็ช่าง มันเรื่องของเขา แต่เรื่องของเราคือ อย่าโคจรไปตรงจุดที่ไม่ชอบอีกก็พอ

22/10/2025

ในหลายเรื่องเล่าเกี่ยวกับมิตรภาพของเพื่อน มีเรื่องของคนคู่นี้ที่ฉันประทับใจมากและจะหยุดอ่านทุกครั้ง

♥️💚♥️💚

“ถ้าวันใดคุณรู้สึกเศร้า จงโอบเสื้อคลุมตัวนี้ไว้บนไหล่ แล้วบอกตัวเองว่า มันคือฉัน ออเดรย์ ที่กำลังกอดปลอบคุณอยู่”
— อูแบร์ เดอ จิวองชี่

วันที่ออเดรย์รู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย เธอโทรเรียกฉันไปที่บ้านในสวิตเซอร์แลนด์

เมื่อฉันเดินเข้าไปในห้องนอน ห้องเดียวกับที่เธอนอนป่วยมาหลายเดือน

เธอกล่าวเบา ๆ ว่า “ฉันมีของขวัญให้คุณ เปิดกล่องดูสิ”

ในกล่องนั้น มีเสื้อคลุมพับไว้อย่างประณีตใต้กระดาษไหมสีอ่อน

“ถ้าวันใดคุณรู้สึกเศร้า อูแบร์” เธอกระซิบ “จงโอบมันไว้บนไหล่ แล้วบอกตัวเองว่า นี่คือฉัน ออเดรย์ ที่กำลังกอดคุณ ปลอบคุณอยู่”

เรื่องราวก่อนหน้านี้เกิดขึ้นช่วงฤดูร้อนปี 1953 ที่ร้อนระอุ ชายหนุ่มวัย 26 ปีชื่ออูแบร์ เดอ จิวองชี่ กำลังรอแขกสำคัญที่ห้องเสื้อของเขาบนถนนอัลเฟรด เดอ วินญีในปารีส

เลขานุการแจ้งว่า “มิสเฮปเบิร์นจะมาเยี่ยมค่ะ”

อูแบร์ตื่นเต้นมาก เขาคิดว่าจะได้พบกับแคเธอรีน เฮปเบิร์น นักแสดงชื่อดังจากเรื่อง Adam’s Rib

แต่เมื่อประตูเปิดออก คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือหญิงสาวรูปร่างบอบบาง อายุ 24 ปี

เธอยิ้มอ่อนโยนและพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “ฉันชื่อออเดรย์ ออเดรย์ เฮปเบิร์น”

“เธอดูเหมือนต้นอ้อเล็ก ๆ” อูแบร์เล่าย้อนด้วยรอยยิ้ม

“เด็กสาวผอมบางในรองเท้าแตะ เสื้อยืดสีขาว กางเกงลายตาราง และหมวกคนแจวเรือ”

ออเดรย์อธิบายว่า เธอกำลังมองหาดีไซเนอร์เพื่อออกแบบชุดในภาพยนตร์ Sabrina
เธอต้องการให้ตัวละครดูมีรสนิยมแบบสาวปารีเซียง
อูแบร์กำลังยุ่งกับคอลเลกชันใหม่ จึงเชิญให้เธอเลือกชุดจากผลงานล่าสุดแทน และเธอก็ยินดี

ต่อมา Sabrina ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม แม้รางวัลจะตกเป็นของอีดิธ เฮด ซึ่งออกแบบชุดให้ทีมนักแสดงคนอื่น ชื่อของจิวองชี่ไม่ปรากฏแม้ในเครดิต ออเดรย์จึงบินไปปารีสเพื่อขอโทษด้วยตัวเอง

“ฉันบอกเธอว่า ‘ออเดรย์ เพราะ Sabrina ฉันมีลูกค้ามากเกินจะรับไหว เธอทำให้ฉันมีชื่อเสียง’” อูแบร์เล่า

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพตลอดชีวิต
อูแบร์ออกแบบเสื้อผ้าให้สตรีผู้ทรงอิทธิพลทั่วโลก รวมถึงแจ็กเกอลีน เคนเนดี
แต่สำหรับออเดรย์ เธอไม่ใช่แค่ลูกค้า เธอคือแรงบันดาลใจ คือเพื่อนแท้

ในห้องเสื้อของเขามีหุ่นจำลองรูปร่างของเธอโดยเฉพาะ และทุกชุดที่ตัดเย็บขึ้นจากหุ่นนั้นไม่เคยต้องแก้ไขเลย เพราะรูปร่างของเธอไม่เคยเปลี่ยน

สำหรับ “ออเดรย์ตัวน้อยของฉัน” อย่างที่เขาเรียกด้วยความเอ็นดู อูแบร์ยอมทำทุกอย่าง

ปี 1961 ภาพยนตร์ Breakfast at Tiffany’s ออกฉาย
ออเดรย์รับบทเป็นฮอลลี โกลไลต์ลี ในชุดเดรสสีดำตัวเล็กของจิวองชี่ ชุดที่กลายเป็นตำนานในประวัติศาสตร์แฟชั่น

สำหรับเธอ เขาไม่ใช่แค่ดีไซเนอร์ แต่คือเพื่อนที่อยู่ข้างเธอในทุกความปวดร้าว
เขาอยู่กับเธอในวันที่หัวใจแตกสลายจากวิลเลียม โฮลเดน
อยู่กับเธอในวันแต่งงานกับเมล เฟอร์เรอร์
อยู่กับเธอในวันที่ต้องฝังลูกคนแรกที่เสียชีวิตตั้งแต่คลอด
อยู่กับเธอเมื่อเธอให้กำเนิดฌ็อง ลูกชายในปี 1960
และออกแบบชุดสูทสีชมพูให้เธอในวันแต่งงานครั้งที่สองกับแอนเดรีย ดอตติ

ตลอด 42 ปี มิตรภาพของพวกเขาแน่นแฟ้นด้วยความซื่อสัตย์ ความเมตตา และความเข้าใจ

ออเดรย์จากไปเมื่อวันที่ 20 มกราคม 1993 หลังต่อสู้กับโรคมะเร็ง
ในงานศพ อูแบร์ไม่อาจหลั่งน้ำตาได้อีก เพราะเขาได้ร้องไห้จนหมดแล้วในระหว่างที่เธอป่วย

ไม่กี่เดือนต่อมา เขาปลูกดอกลิลลี่ออฟเดอะวัลเลย์ ดอกไม้โปรดของเธอ บนหลุมศพ
หลังจากนั้น อูแบร์รู้ว่าเขาไม่อาจออกแบบได้อีกต่อไป
ปี 1995 เขาวางมือจากห้องเสื้อ ส่งต่อให้จอห์น กัลเลียโน
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างเงียบสงบในชนบทใกล้ปารีส ดูแลสวน และไม่ค่อยปรากฏตัวต่อสาธารณะ

เมื่อมีคนถามถึงออเดรย์ เขาจะเพียงยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า
“เธอเป็นผู้หญิงที่วิเศษเหลือเกิน… ฉันคิดถึงเธออย่างสุดหัวใจ”

ผู้คนมักบอกว่า มิตรภาพระหว่างชายกับหญิงแท้จริงไม่มีอยู่
แต่บางเรื่องก็พิสูจน์ว่าไม่จริง
เช่นเรื่องราวของอูแบร์ เดอ จิวองชี่ และออเดรย์ เฮปเบิร์น มิตรภาพที่งดงามยิ่งกว่าความรัก.

Lullay for the Soul
เจาะเวลาหาอดีต ถอดความ (CR: https://www.facebook.com/100044739000097/posts/1396847271816560/)
และ รูปภาพ Credit: Getty Images

18/10/2025

คนพูดไม่จำ
♤♤♤
คนฟังไม่ลืม

09/10/2025

คนเรา...
ความมั่นใจควรมีนะ
แต่ความมั่นหน้าควรรอก่อน..
ก่อนจะออกตัวข่มใคร
ตั้งสติก่อน
คนไม่พูด..ใช่ว่าเขาจะด้อยกว่า...
เคยได้ยินประโยคที่ว่า..
"ดูกันไปยาวๆไหม"
บางคน ถูกใช้คำนี้บ่อยมาก
เพราะอะไร?
ก็เพราะว่า...ออกตัวทีไรเหมือนมาจากยอดเขาเอเวอเรสต์
แต่เผลอแป๊บเดียว...นั่งเป็นหมาหงอยอยู่ก้นเหวทุกทีเหมือนกัน
😏😏😏
ไม่พูด...ไม่ข่ม...ดีกว่า

08/10/2025

Before it became a butterfly — it was just colors, curiosity, and a big smile 🦋✨
Arbo mixed paints, folded paper, and discovered her own kind of magic.
Here’s her unedited version — full of fun, freedom, and creativity 🎨

05/10/2025

ในที่สุด...
ฉันก็รู้แล้วว่า ทำไมตัวเองไม่มีคอนเนคชั่น
ไม่มี ไม่เคยมี
🥹🥹🥹

03/10/2025

ลงมือทำอะไรปุ๊บ
คือ..
ต้องบ่น ก่นด่าปั๊บ

#ป้าคนหนึ่ง