Simo Radic pominje nekoliko naucnih istrazivanja,kojima je,na osnovu materijalnih ostataka,dokazano da je glavna rimska cesta Dubrovnik-Trebinje-Stolac prolazila izmedju naselja Žrvanj i Ivica.Isti autor navodi da je kaznjenicka jedinica austrougarske vojske iz Ljubinja,cisteci 1908. godine lokvu u Donjoj Ivici,na trinaestom gazistu nasla natpis na latinskom u kojem stoji da do dna ima jos 14 gazi
sta (stepenika).Autor tvrdi da je to dokaz da su ovu lokvu gradili ili obnavljali Rimljani. I ako je naselje staro,ime Gornja Ivica je izgleda novijeg datuma. Ono je po svoj prilici nastalo pocetkom 18-og vijeka.Za sad nisu pronadjeni istorijski izvori koji to potvrdjuju. Prvi sistemski drzavni popis stanovnistava i naselja u Hercegovini,obavljan je od 1475.-1477. ,neposredno nakon turske okupacije. Popisom je rukovodio poznati turski popisivac Mevlana Mujaddin-Vildan.Turske katastarske knjige ili defteri,koji su se u narodu zvali tefteri nastali su kao rezultat tih popisa. U ovom popisu ne postoji naselje Gornja Ivica,medjutim,postoje sela koja bi lokacijski a donekle i nazivom mogla odgovarati ovom naselju. U nahiji Blagaj tada je poipisan "džemat Boguna sina Milše". Džemat zimuje u mjestu zvanom Ljubotnica i Ivanca,a ljetuje u mjestu zvanom Vuče.Prevodilac i preradjivac deftera Ahmed S. Alicic misli da je rijec o nepoznatim naseljima ili o pogresno upisanim nazivima naselja. Prema Vukasinu P. Lugonji,raniji naziv Donje Ivice je bio "Dubina",odnosno "Duboki do".Izvor ove informacije je narodno predanje,koje se prenosilo "s koljena na koljeno". Lokacija naselja Duboko iz turskog deftera poklapa se sa lokacijom Donje Ivice. U mletackom dokumentu iz 1713. godine,koji Simo Radic daje u vidu kopije,navedena su sela koja su uzivala zastitu generalnog mletackog providura: "Zvica,Greblje,Krusevica,Zabica..." Zvica bi u ovom slucaju mogla biti Ivica,medjutim,to je samo pretpostavka. Polovinom 18-og vijeka oba naselja su cinila jedno selo-Ivicu.Tako ga navodi i Jevto Dedijer,iako kaze da se ono dijeli na Donju(sjevernu) i Gornju(juznu).
1908. Obren Kozic je za potrebe pripremanja knjige Hercegovina dr Jevte Dedijera savesno obradio "trebinjski i ljubinjski kotar". Zbog autenticnosti i sad vec velike istorijske distance,podatke vezane za Ivicu prenosimo u cjelini :
"Ivica (na apsolutnoj visini od 660 do 700 metara) se dijeli na Donju(sjevernu) i Gornju(juznu) Ivicu.Zemljiste na kome su kuce udubljeno je i opkoljeno brdima i glavicama.Vodu piju iz catrnja kojih ima svega sedam.Na granici ivickog i krtinjskog uduta ziva je voda Slavljan.Glavna je zemlja selu odmah do kuca,a manjih komada imade po ispasama.Prostori su za ispase veliki i pruzaju se na sve strane okolo sela do granice bileckog kotara.Seljaka ima i slobodnih kmetova. Gornja Ivica je od donje daleko do jedan sahat,a rastavljaju ih orace zemlje i brdo Gradina. U oba dijela su kuce prilicno razdaleko i dale su se u manje srodničke čoporiće.Ovi su čopori razdaleko 150-400 m,a kuce su 30-80 metara.U selu ima svega 44 kuce. Ljeti izdizu samo nekolicina na planinu u Vitu Baru na Zelen Gori. Prica se da je u Crkvinama na Ilijinu brdu negda bila crkva.Jugoistocni vrh Ilijina brda zove se Gradina. "Grčkog grobla" imade na cetiri mjesta.Jedno je u Glavicama,drugo u Jokovoj Ogradi,trece u Trepetljikama,a cetvrto u groblju Donje Ivice.Ima i tragova od starih kucetina.Negda su ovdje zivjeli Boturi, Dursuni su ovdje izumrli. Naselje je staro u obje Ivice.Danasnje je stanovnisto vecinom doseljenicko,a samo su Vrtikape,Đulabije i Kalajđići(14 kuca) kao jedno bratstvo vrlo stari.Drzi se da poticu od izumrlih u selu Nenkovaca.S njima su rod u Krusevici Lučići.Slave Đurđevdan. Lugonje su starinom iz Pive u Crnoj Gori,i kao da su se zvali Miroslavići.Predak im je doselio jos u 18-om vijeku.Slave Đurđevdan. Slijepčevićima dovode starinu od Gacka,odakle im je predak dosao prije 140 godina.Slave Đurđevdan.Dangubici su iz Dola u bileckom kotaru dosli prije 90 godina.Slave Aranđelovdan." Do Drugog svjetskog rata u Ivici nije bilo skole. Juzno od Ivice u ataru sela Žabice,izgradjena je skola u Neum kuli(nekad pred Drugi svjetski rat),a druga nesto zapadnije prema naselju Kruševici na Broćniku.
1948. u Donjoj Ivici otvorena je prva skola,u kuci Marka Lugonje.U prvoj generaciji u toj skoli bilo je 14 ucenika iz roda Dangubica,21 ucenik iz roda Slijepcevica,4 Kalajdzica,11 Vujovica,17 Vrtikapa i 21 iz roda Lugonja. Podaci preuzeti iz knjige "Lugonje", dr Mladen Kumovic
