20/06/2026
Op Wereldvluchtelingendag staan we stil bij mensen die hun land moesten verlaten en bij wat ze onderweg verliezen. Ook Nadia liet veel achter toen ze Afghanistan verlies. Haar thuis, haar familie, haar moeder.
Tegelijk droeg ze iets met zich mee dat minder zichtbaar is: kennis, ervaring en een ambacht dat al generaties lang deel uitmaakt van haar familiegeschiedenis.
“We borduren al eeuwenlang in Afghanistan. Vrouwen borduren met de hand, voor het fijnere werk, en mannen met de machine. Ik heb het geleerd van mijn mama, tante en oma.”
Een dag om mensen en culturen te zien, écht te zien. Om stil te staan bij verdriet en pijn. En om samen vooruit te kijken, naar een andere toekomst.