L99

17/08/2026

Strikte scheiding tussen geloof en staat

L99 staat voor een strikt seculiere en levensbeschouwelijk neutrale staat.

De overheid behoort toe aan alle burgers, gelovig én niet-gelovig. Daarom moet de staat zelf volledig neutraal zijn tegenover religie en levensbeschouwing. De persoonlijke overtuiging van een burger mag geen invloed hebben op de manier waarop de overheid haar taken uitvoert.

Voor L99 betekent een echte scheiding van kerk en staat dan ook meer dan alleen een juridische scheiding. De overheid en haar vertegenwoordigers moeten ook **zichtbaar neutraal** zijn.

Daarom willen wij dat in alle openbare functies, waarbij iemand de overheid vertegenwoordigt of gezag uitoefent, **geen religieuze symbolen of religieus kenmerkende kledij zichtbaar worden gedragen tijdens de uitoefening van die functie**.

Dit geldt voor alle religies en levensbeschouwingen zonder onderscheid. Het gaat dus niet om één specifieke godsdienst, maar om één algemeen principe: **de staat heeft geen religie.**

Een ambtenaar, politieagent, rechter, leerkracht in het officieel onderwijs of andere vertegenwoordiger van de overheid moet voor iedere burger dezelfde overheid vertegenwoordigen, ongeacht diens geloof, afkomst of overtuiging. Daarom mag zijn of haar uiterlijk tijdens de uitoefening van het openbare ambt geen religieuze voorkeur of verbondenheid uitstralen.

Tegelijkertijd blijft de persoonlijke vrijheid van burgers volledig gewaarborgd. Iedereen blijft vrij om buiten de uitoefening van een openbaar ambt zijn of haar geloof te beleven, religieuze kledij te dragen, een religieus symbool te gebruiken of juist helemaal niet te geloven.

L99 wil daarom:

* een strikt seculiere staat waarin overheid en religieuze instellingen duidelijk van elkaar gescheiden zijn;
* volledige levensbeschouwelijke neutraliteit van de overheid;
* geen religieuze symbolen of religieus kenmerkende kledij voor personen die tijdens hun functie de overheid vertegenwoordigen;
* dezelfde regels voor alle religies en levensbeschouwingen, zonder uitzonderingen of voorkeursbehandeling;
* een neutrale uitstraling van openbare diensten en openbare functies;
* geen gebruik van de staatsmacht of publieke middelen om een religie of levensbeschouwing te promoten;
* respect voor de individuele vrijheid van iedere burger om gelovig, andersgelovig of niet-gelovig te zijn.

Onze boodschap is duidelijk:

vrijheid van godsdienst betekent ook vrijheid om niet te geloven. De staat moet daarom van iedereen zijn, maar zelf van geen enkele religie.

20/07/2026

**STOP MET DE SINTERKLAASPOLITIEK!**

We zijn het beu.

Opnieuw deelt de Vlaamse regering belastinggeld uit. Deze keer aan private verhuurders die hun appartementen renoveren. En wie betaalt dat?

**De werkende Vlaming.**

Dezelfde werkende burger die geen eigen woning meer kan betalen.
Dezelfde burger die al meebetaalde voor premies voor zonnepanelen, warmtepompen, elektrische wagens en tientallen andere subsidieregelingen.

En wat gebeurt er in de praktijk?

De huurder moet vaak vertrekken omdat de renovatiewerken maanden duren. Nadien komt dezelfde woning opnieuw op de markt... aan een veel hogere huurprijs.

Dus de belastingbetaler betaalt de premie, de verhuurder renoveert, en de huurder betaalt uiteindelijk een hogere huur.

Noem dat geen sociaal beleid. Noem dat geen rechtvaardigheid.

L99 zegt duidelijk: **stop met het rondpompen van belastinggeld.**

Verlaag de belastingdruk, zodat mensen zélf kunnen beslissen wat ze met hun zuurverdiende geld doen, in plaats van politici die met andermans portemonnee Sinterklaas spelen.

**De overheid moet stoppen met cadeaus uit te delen die de werkende burger uiteindelijk zelf betaalt.**

Wie een woning verhuurt op de private huurmarkt en die energetisch renoveert, zal vanaf volgend jaar een beroep kunnen doen op de Vlaamse Mijn VerbouwPremie, zij het onder voorwaarden.

01/07/2026

Het systematisch opzoeken van de grens om een reactie uit te lokken die je dan als bewijs van "politiegeweld" kan inzetten.

Dit is geen betoging. Dit is een draaiboek.

Provoceer. Escaleer. Film. Verspreid.

Spuug in het gezicht van iemand die niet mag terugspugen. Schreeuw op korte afstand van iemand die niet mag wegduwen. Weiger bewust een wettelijk bevel op te volgen — en wacht op de reactie.

Want die reactie, dat is het doel. Niet het protest. Niet de boodschap. De reactie.

"Kijk! Politiegeweld!"

Links heeft dit systeem geperfectioneerd. De ordediensten staan uren onder extreme druk, met hun handen wettelijk gebonden, terwijl ze persoonlijk worden aangevallen. Ze mogen niet reageren zoals elk normaal mens zou reageren. En precies dat wordt uitgebuit.

👉Het is geen moed om een agent uit te dagen die zijn handen niet mag gebruiken.
👉Het is geen activisme om een situatie te creëren die je achteraf kan herkaderen als onderdrukking.

L99-Brugge

Groen-voorzitter Aimen Horch heeft gereageerd op zijn arrestatie tijdens een pro-Palestijnse protestactie aan het stadhuis van Antwerpen maandag. In ‘De Ochtend’ op Radio 1 ontkende de politicus dat hij “onciviel gedrag” zou hebben gesteld en haalde hij uit naar Antwerps burgemeester Els van...

15/05/2026

Mooi initiatief, zo’n verkiezingsproject op school. Jongeren leren stemmen, debatteren en nadenken over democratie. Alleen wringt daar net het schoentje: democratie begint niet pas boven de kiesdrempel.
L99 stond op de lijst, maar werd niet uitgenodigd voor het debat met de leerlingen. Dan moet men zich toch durven afvragen: welk beeld krijgen die jongeren voorgeschoteld? Een volledig democratisch landschap, of enkel het keurig voorgekauwde menu van partijen die al groot genoeg zijn om aan tafel te mogen zitten?
Nieuwe partijen moeten vandaag al vechten tegen een muur van media-aandacht voor de gevestigde machten, tegen grote debatten waar ze zelden welkom zijn, en tegen het etiket “te klein om relevant te zijn”. Maar als zelfs scholen — plaatsen waar kritisch denken en gelijke kansen centraal zouden moeten staan — diezelfde selectie overnemen, dan wordt democratie herleid tot een gesloten clubje.
Men zegt terecht dat elke stem telt. Maar dan moet ook elke keuze zichtbaar mogen zijn. Je kan leerlingen niet leren dat hun stem belangrijk is, terwijl je tegelijk bepaalde partijen buiten het gesprek houdt. Je kan geen correct beeld scheppen van verkiezingen als je sommige stemmen vooraf het zwijgen oplegt.
Democratie is geen privilege voor partijen die al gewonnen hebben. Democratie is net de ruimte geven aan wie nog moet kunnen overtuigen. Anders organiseer je geen debat, maar een toneelstuk met vooraf gekozen hoofdrolspelers.
En dan moet men achteraf niet verbaasd zijn dat jongeren afhaken, blanco stemmen of thuisblijven. Wie de democratie versmalt tot de bekende namen, moet niet klagen dat een derde van de mensen zijn geloof in inspraak verliest.
Elke stem telt? Akkoord. Maar begin dan met elke stem ook een eerlijke kans te geven.

07/03/2026

Brussel komt weer met een nieuwe “consumentenbeschermingswet” voor de groene transitie. Op papier klinkt dat mooi: meer informatie, bescherming tegen misleidende groene reclame en eerlijkere labels. Maar elke nieuwe regel betekent ook meer administratie, meer controles en meer kosten voor bedrijven.
En wie betaalt uiteindelijk die extra kosten? Niet de minister, niet de ambtenaar, maar de consument aan de kassa.
Bedrijven moeten straks rapporten maken, certificaten bewijzen, marketing aanpassen en nieuwe regels volgen. Grote multinationals kunnen dat nog slikken. Kleine ondernemingen en zelfstandigen? Die krijgen er weer een dossier en een factuur bij.
Het resultaat is voorspelbaar: hogere prijzen, minder concurrentie en een nieuwe laag bureaucratie die zogezegd “voor uw bescherming” dient.
Eerlijke informatie voor consumenten is belangrijk. Maar waak ervoor dat we in naam van duurzaamheid niet opnieuw een systeem bouwen waar de burger meer betaalt, de ondernemer meer papierwerk krijgt en de overheid weer een beetje groter wordt.
Blijf dus kritisch wanneer men in Brussel zegt dat iets “voor uw bescherming” is. Vaak betekent het vooral: meer regels, meer kosten en minder vrijheid.

Deze richtlijn ‘empowerment’ beoogt de positie van de consument te versterken door middel van betere informatie en bescherming tegen oneerlijke praktijken. Daartoe worden twee eerdere richtlijnen gewijzigd, met name de richtlijn 2005/29 inzake oneerlijke handelspraktijken en de richtlijn 2011 .....

06/03/2026

Er is een oud gezegde: een ezel stoot zich geen twee keer tegen dezelfde steen.
In België hebben we daar blijkbaar een uitzondering op gevonden. Hier zijn er nog altijd mensen die zich 43.785 keer tegen dezelfde steen blijven stoten — en daarna opnieuw braaf naar het stemhokje trekken om weer op dezelfde klassieke partijen te stemmen.
Kijk naar het pensioendossier.
Jarenlang verkondigen politici plechtig dat het gewaarborgd minimumpensioen een minimum is, een ondergrens die ouderen beschermt tegen armoede. Mooie woorden, veel applaus, lintjes doorknippen en selfies op sociale media.
En wat blijkt nu?
Dezelfde regering die dat minimum zogezegd verdedigt, wil er nu een pensioenmalus op plakken. Met andere woorden: het minimum is plots geen minimum meer.
Iemand die 42 jaar gewerkt heeft en op 63 stopt, heeft vandaag recht op ongeveer 1.680 euro bruto. Met de nieuwe malus zakt dat naar ongeveer 1.350 euro. Dat is geen hervorming, dat is gewoon een besparingsoperatie op de kap van mensen die hun hele leven gewerkt hebben.
Maar wat mij nog het meest verbaast, is niet eens de politiek. Die doet wat ze al decennia doet: beloven voor de verkiezingen en terugpakken erna.
Wat mij echt verbaast, is dat er nog altijd kiezers zijn die zich daarover verbazen.
Wie vandaag nog gelooft dat de klassieke partijen plots het licht hebben gezien, gelooft waarschijnlijk ook dat de fiscus je een kerstkaart stuurt omdat je zo braaf belastingen betaalt.
Dus ja: de politiek verandert niet zolang de kiezer niet verandert.
En wie zich voor de 43.786ste keer tegen dezelfde steen wil stoten, moet vooral blijven stemmen zoals hij altijd gedaan heeft.
Maar klaag dan achteraf niet dat je pensioen plots kleiner is dan wat men je ooit plechtig heeft beloofd.

Minder weergeven

14/02/2026

Het btw-circus draait vrolijk verder.

Een klein lichtpuntje: de geplande verhoging van 6 naar 12 procent voor cultuur, sport en takeaway wordt zogezegd “uitgesteld”. Ze gaat dus niet in op 1 maart.
Oef — tijd genoeg om de koffers te pakken en op skivakantie te vertrekken.

“We gaan ons niet nog eens belachelijk maken,” klonk het stoer. Maar wie gelooft dat nog? De verhoging is helemaal niet van tafel. Integendeel: achter de schermen wordt vooral gezocht naar manieren om gewoon alles op te trekken. Dan is het juridisch proper, zeggen ze. Alsof de burger daarmee geholpen is.
Typisch: eerst paniek zaaien, dan uitstel verkopen als overwinning, en ondertussen de rekening klaarleggen voor iedereen. De belastingbetaler mag weer betalen, de politiek mag weer doen alsof ze het land bestuurt. 🎪

16/01/2026

Verontrustend nieuws, zeggen ze. Een drugscrimineel met een gsm in zijn cel. Alsof iemand daar nog van achterover valt.
Onze gevangenissen zijn onderbemand, overbevolkt en verlamd door regels. Cipiers moeten elk woord op een goudschaaltje leggen, want voor je het weet start een gevangene een proces wegens ‘schending van zijn rechten’.
Rechten genoeg daarbinnen: tv op cel, PlayStation op cel, en drugs die al lang geen uitzondering meer zijn maar dagelijkse realiteit. zelfs voormalige directeurs worden gelinkt aan drugsfeetjes.
En dan doen we alsof we geschokt zijn omdat er een gsm circuleert?
Ik durf wedden dat er meer gsm’s in de gevangenissen rondgaan dan in de etalage van een Proximus-winkel.
Dit is geen verontrustend nieuws.
Dit is het logische gevolg van jaren wegkijken, pamperen en laf beleid.
Wie daar écht nog verbaasd over is, heeft al lang niet meer opgelet.

📵📲 "Dit is verontrustend nieuws": een beruchte drugscrimineel is in zijn cel in Brugge betrapt met een gsm.

👉 Lees verder via de link in de reacties

15/01/2026

onze mening over dit feit :

De ophef rond het zwangerschapsverlof van een minister gaat niet over dat verlof op zich. Ze gaat over een veel dieper gevoel dat steeds meer mensen delen: wij dragen het risico van het leven, terwijl zij het comfort van de macht dragen.

De kern van de misnoegdheid is eenvoudig. Politiek beschermt vandaag niet wat fundamenteel is.

Wonen is onbetaalbaar geworden. Huren stijgen, koopprijzen zijn onhaalbaar en de markt wordt gestuurd door verhuurders en investeerders. De politiek kijkt toe of stimuleert dit zelfs fiscaal. Voor velen is een dak boven het hoofd geen zekerheid meer, maar een toevalstreffer.

Ook voeding ontsnapt aan bescherming. Supermarkten en groothandels bepalen de prijzen. Boeren krijgen te weinig, consumenten betalen te veel. Onder het mom van de “vrije markt” groeit de winst bovenaan, terwijl kwaliteit en betaalbaarheid verdwijnen.

Energie is het meest tastbare voorbeeld van machteloosheid. Een kluwen van regulatoren, netbeheerders en leveranciers, gecreëerd door politiek beleid. Wanneer prijzen stijgen, klinkt het dat men “weinig kan doen”. Voor de burger blijft slechts één realiteit over: hij betaalt, maar niemand is verantwoordelijk.
Zolang basisbehoeften niet actief beschermd worden, zal elke politieke bescherming voor zichzelf aanvoelen als onrechtvaardig. Niet uit jaloezie, maar uit pure ongelijkheid.

Griezels

Ik ben zelf zwanger geweest als staatssecretaris in 2017 en kan uit eerste hand getuigen hoe zwaar de job dan kan wegen.

Kenneth Vermeulen, de partner van Melissa Depraetere, noemt de internettrollen die zijn zwangere vrouw belagen met scheldwoorden, “leeghoofden”.

Hij is te vriendelijk. Het zijn boosaardige griezels. Als politici zijn we gewoon van door dit soort tuig uitgescholden te worden voor om het even wat. Ze menen daar recht op te hebben en we denken te makkelijk dat het bij de job hoort.

Maar een zwangere vrouw aanvallen die verplicht rust moet nemen om haar kind gezond ter wereld te brengen?

Veel l***r kan je niet vallen

12/01/2026

dit krijg je toch niet uitgelegd, maar ja 𝐍iks 𝐕an 𝐀antrekken.

bron: https://www.tijd.be/dossiers/regering-de-wever/hogere-btw-op-takeaway-treft-ook-schoolmaaltijden-bereid-door-cateraars/10643566.html