Bruxelles Patrimoines - Erfgoed Brussel

Bruxelles Patrimoines - Erfgoed Brussel Avec urban.brussels, vivez l'actualité du Patrimoine Culturel bruxellois
-
Volg met urban.brussels het nieuws over het Brussels Cultureel Erfgoed

Travaux d’envergure au cimetière du Dieweg Grondige werkzaamheden op begraafplaats aan de DiewegA la suite d’une épidémi...
23/06/2026

Travaux d’envergure au cimetière du Dieweg
Grondige werkzaamheden op begraafplaats aan de Dieweg

A la suite d’une épidémie de choléra en 1866, la commune d’Uccle décide d’implanter un nouveau cimetière le long du Dieweg. La première inhumation a lieu en 1868, mais rapidement, le manque de place va entraîner sa fermeture dans les années 1950, d’où l’aménagement du cimetière au Verrewinkel.
Depuis plus de 10 ans, le cimetière du Dieweg fait l’objet de diverses interventions : consolidation de tronçons de son mur d’enceinte, abattage et entretien de ses arbres etc. Récemment, des travaux d’assainissement y ont été effectués, le site étant confronté de par son côté accidenté à la problématique des eaux de ruissellement.
Grâce à une étude hydrologique, les différentes interventions nécessaires à sa sauvegarde et au maintien de l’ensemble de ces monuments remarquables ont pu être définies. La réfection du réseau d’égouttage, ainsi que la restauration des revêtements des principales avenues et contre-allées permettent désormais de parcourir l’ensemble du cimetière dans des conditions optimales.
Ces aménagements mettent en valeur un paysage exceptionnel, où la beauté naturelle se conjugue harmonieusement avec la richesse du patrimoine funéraire. Ce projet est subsidié par la Région de Bruxelles-Capitale.

Na een cholera-epidemie in 1866 besloot de gemeente Ukkel een nieuwe begraafplaats aan te leggen langs de Dieweg. De eerste begrafenis vond plaats in 1868, maar ruimtegebrek leidde tot de sluiting ervan in de jaren 1950, waarna de begraafplaats in Verrewinkel werd aangelegd.
De jongste tien jaar zijn er op de begraafplaats van de Dieweg diverse ingrepen uitgevoerd: de versteviging van de ommuring, het onderhoud en de kap van bomen. De recent uitgevoerde werkzaamheden betreffen de sanering van de begraafplaats, die vanwege het oneffen terrein te kampen heeft met afwateringsproblemen. Aan de hand van een hydrologisch onderzoek zijn diverse maatregelen vastgesteld die noodzakelijk zijn voor het voortbestaan van de begraafplaats en vooral voor het behoud van al deze opmerkelijke monumenten. Dankzij de renovatie van het afwateringssysteem en het herstel van de bestrating van de belangrijkste lanen en zijwegen kan men nu over het hele terrein wandelen, waardoor deze plek een uitzonderlijk landschap biedt waarin natuurlijke schoonheid en het erfgoedkarakter van de begraafplaats samenkomen. Dit project wordt gesubsidieerd door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.


D’une classe à part – Ferme-château du KarreveldEen klasse apart – Kasteelhoeve van Karreveld Karreelvelt, carnevelt, Ca...
22/06/2026

D’une classe à part – Ferme-château du Karreveld
Een klasse apart – Kasteelhoeve van Karreveld

Karreelvelt, carnevelt, Carlevelt, Karel Veld, … Over de oorsprong van de naam Karreveld bestaat enige onduidelijkheid. Wel zeker is dat het huidige gebouw werd opgetrokken in de 16de of 17de eeuw, in Vlaamse renaissancestijl. Karreveld is een kasteelboerderij: een adellijke woonst mét landbouwbedrijf. Dat was toen gebruikelijk in onze contreien. De hoeve veranderde een paar keer van eigenaar, tot ze in 1930 werd aangekocht door de gemeente Sint-Jans-Molenbeek. Eind jaren dertig werden consolidatiewerken uitgevoerd, maar pas na de Tweede Wereldoorlog, tussen 1952 en 1958, volgde een grondige restauratie. Vandaag is het goed een cultureel centrum. Het park, met een aantal zeldzame bomen, is vrij toegankelijk. De Kasteelhoeve van Karreveld is sinds 1955 beschermd.

Karreelvelt, carnevelt, Carlevelt, Karel Veld… L’origine du nom « Karreveld » reste quelque peu incertaine. Construite entre le XVIe et XVIIe siècle dans le style Renaissance flamande, Karreveld est une ferme-château : une demeure noble associée à une exploitation agricole. Il s’agissait d’une configuration courante dans nos régions à cette époque. La ferme a changé plusieurs fois de propriétaire, jusqu’à ce qu’elle soit rachetée en 1930 par la commune de Molenbeek-Saint-Jean. À la fin des années 1930, des travaux de consolidation ont été réalisés, mais ce n’est qu’après la Seconde Guerre mondiale, entre 1952 et 1958, qu’une restauration en profondeur a été entreprise. Aujourd’hui, le domaine est un centre culturel. Le parc, qui abrite plusieurs arbres rares, est librement accessible. La ferme-château de Karreveld est classée depuis 1955.


Il fait chaud, tous à l’eau! Wanneer we gaan verzengen, kan water koelte brengen! Quand il fait chaud, rien de tel qu’un...
20/06/2026

Il fait chaud, tous à l’eau!
Wanneer we gaan verzengen, kan water koelte brengen!

Quand il fait chaud, rien de tel qu’une petite baignade pour se rafraîchir les idées. Et ça, les Bruxellois l’ont compris depuis bien longtemps, comme en témoignent ces différents objets à retrouver sur https://collections.heritage.brussels .
Vous y découvrirez des maillots de bain de toutes les époques et de tous styles (comme ce costume de bain de la fin du XIXe siècle ou ce bonnet de bain au style inimitable), des scènes de baignade à la plage ou la piscine en peinture ou photo, ou encore ce témoignage de la vie populaire de Bruxelles : des baigneurs dans le canal de Charleroi à Molenbeek-Saint-Jean un jour de fortes chaleurs de mai 1925.

Als het warm is, gaat er niets boven een duikje om even tot rust te komen. En dat hebben de Brusselaars al lang begrepen, zoals blijkt uit wat zoal te ontdekken valt op https://collections.heritage.brussels.
U vindt er zwemkleding van alle tijden en in alle stijlen (zoals een zwempak uit het einde van de 19de eeuw of een zwemmuts in onnavolgbare stijl), zwemtaferelen op het strand of in het zwembad, vastgelegd in schilderijen of foto’s, of nog een beeld van het Brusselse volksleven: badgasten in het kanaal van Charleroi in Sint-Jans-Molenbeek, op een bloedhete dag in mei 1925.


Retour en images sur les Urban Archaeology Days !MERCI pour votre présence et les conversations passioneés ! Een terugbl...
19/06/2026

Retour en images sur les Urban Archaeology Days !
MERCI pour votre présence et les conversations passioneés !

Een terugblik in beeld op de Urban Archaeology Days!
BEDANKT voor jullie komst en de vele boeiende gesprekken!

Un chantier de conservation pour assurer l’avenir du moulin du Hof ter MusschenBehoud windmolen Hof ter Mussche gegarand...
18/06/2026

Un chantier de conservation pour assurer l’avenir du moulin du Hof ter Musschen
Behoud windmolen Hof ter Mussche gegarandeerd

L’ancien moulin à vent du Hof ter Musschen, site semi-naturel à Woluwe-Saint-Lambert, fait aujourd’hui l’objet d’une intervention essentielle à sa sauvegarde. Classé comme monument depuis 1943, il est un témoin emblématique du patrimoine traditionnel bruxellois.
Le permis d’urbanisme récemment délivré autorise le remplacement de la poutre sommière de l’arbre moteur, élément structurel clé fortement dégradé à la suite d’infiltrations d’eau. Cette altération, découverte lors de travaux d’entretien, a conduit à l’arrêt du moulin et fait peser un risque réel sur sa stabilité. D’ampleur limitée et de courte durée, ces travaux s’inscrivent dans une démarche de conservation respectueuse du monument et de son environnement immédiat.

De voormalige windmolen van Hof ter Musschen, een semi-natuurgebied in Sint-Lambrechts-Woluwe, is momenteel het voorwerp van een ingreep die van essentieel belang is voor het behoud ervan. De molen, die sinds 1943 als monument is beschermd, is een symbolisch voorbeeld van het traditionele Brusselse erfgoed.
De onlangs afgeleverde stedenbouwkundige vergunning maakt de vervanging mogelijk van de dwarsbalk van de aandrijfas, een cruciaal constructie-element dat ernstig is aangetast door waterinsijpeling. Deze schade, die tijdens onderhoudswerkzaamheden werd ontdekt, heeft geleid tot het stilleggen van de molen en vormt een reëel risico voor de stabiliteit ervan. De werkzaamheden, die beperkt in omvang en van korte duur zijn, maken deel uit van een conserveringsaanpak die het monument en zijn directe omgeving respecteert.


La restauration du parc de la Sauvagère est terminéeRestauratie Sauvagèrepark afgerondLes travaux de restauration et de ...
17/06/2026

La restauration du parc de la Sauvagère est terminée
Restauratie Sauvagèrepark afgerond

Les travaux de restauration et de valorisation du parc de la Sauvagère à Uccle sont désormais achevés. Classé depuis 1997 et intégré au réseau Natura 2000 depuis 2016, ce site remarquable a retrouvé tout l’éclat de son aménagement paysager historique.
Au cœur du projet figurait la restauration des cascatelles en rocaille, éléments emblématiques de l’aménagement originel du parc. Mises au jour après avoir été longtemps dissimulées sous une importante accumulation d’humus, elles ont pu être restaurées grâce à leur état de conservation exceptionnel. Avec leur source artificielle située en amont, elles retrouvent aujourd’hui leur rôle dans le parcours de l’eau qui rejoint l’étang du parc. Ces ouvrages constituent l’un des éléments remarquables du jardin pittoresque conçu par Jules Buyssens et réalisé, pour la partie rocaille, par le cimentier-rocailleur François Dumilieu.
Associé aux cascatelles, la scénographie a été complétée par une replantation de l’ensemble. L’étang a été curé, et des radeaux végétalisés y ont été placés pour améliorer la qualité de l’eau. Certains éléments du rocher surplombant l’étang ont été supprimés afin de revenir à la situation historique réalisée par Dumilieu. Le belvédère dominant le parc a été complètement restauré.

De restauratie- en opknapwerkzaamheden aan het park La Sauvagère in Ukkel zijn voltooid. Dit opmerkelijke gebied, dat sinds 1997 op de monumentenlijst staat en sinds 2016 deel uitmaakt van het Natura 2000-netwerk, heeft de volle g***s van zijn historische landschapsaanleg teruggekregen.
Centraal in het project stond de restauratie van de rocailles, die kenmerkend zijn voor de oorspronkelijke aanleg van het park. Ze waren lange tijd verborgen gebleven onder een dikke laag humus, maar konden dankzij hun uitzonderlijke staat van bewaring worden gerestaureerd. Samen met de kunstmatige bron stroomopwaarts vervullen ze nu weer hun rol in het parcours van het water dat uitmondt in de vijver van het park. Ze vormen een van de opmerkelijke elementen van de schilderachtige tuin, ontworpen door Jules Buyssens en – wat het rocaille betreft – gerealiseerd door de cement- en rocaillebouwer François Dumilieu.
In combinatie met de watervalletjes werd de scenografie aangevuld met een herbeplanting van het geheel. De vijver is schoongemaakt en er zijn met beplanting bedekte vlotten geplaatst om de waterkwaliteit te verbeteren. Bepaalde elementen van het rocaille dat boven de vijver uittorent, zijn verwijderd om terug te keren naar de historische situatie zoals die door Dumilieu was gerealiseerd. Het belvedère dat uitkijkt over het park is volledig gerestaureerd.


La restauration de la “Withuis” touche à sa finRestauratie Withuis nadert voltooiing Le chantier de restauration et de r...
16/06/2026

La restauration de la “Withuis” touche à sa fin
Restauratie Withuis nadert voltooiing

Le chantier de restauration et de rénovation de la “Withuis”, construite en 1927 par Joseph Diongre pour l’écrivain Jef Mennekens, s’achève bientôt. Le bâtiment est appelé « Withuis » en raison de la teinte claire de la pierre artificielle utilisée pour sa finition.
La façade a été restaurée dans un état que l’on a voulu aussi proche que possible de celui d’origine: enduit similipierre lisse, absence de couvre-murs, châssis rouge foncé et panneaux des portes multiplis teinté et vernis. Une grande partie des intérieurs a également retrouvé ses finitions d’origine ou des teintes respectant la polychromie historique du bâtiment. Une des particularités des intérieurs est l’application à de nombreux endroits d’un enduit mural texturé appelé « plasticolor ». Celui-ci a été restauré dans les endroits les plus significatifs, avec la restitution de sa finition originale associant effets métalliques et glacis. Enfin, un étage supplémentaire sera construit sur le toit mais celui-ci sera en retrait afin de ne pas nuire à la lisibilité de la façade Art déco, unique et remarquable.

De restauratie- en renovatiewerkzaamheden aan het Withuis, een werk uit 1927 van architect Joseph Diongre in opdracht van schrijver Jef Mennekens, naderen hun voltooiing. Het pand wordt Withuis genoemd vanwege de lichte tint van het kunststeen dat als afwerking werd aangebracht.
De gevel is gerestaureerd in een staat die zo dicht mogelijk bij het origineel ligt: glad pleisterwerk dat steen imiteert, geen muurafdekkingen, donkerrode kozijnen, gebeitste en gelakte multiplex deurpanelen. Ook een groot deel van het interieur heeft weer een afwerking gekregen die identiek is aan het origineel of in tinten die de historische polychromie respecteren. Een van de bijzonderheden van het interieur was het gebruik, op veel plaatsen, van een gestructureerde muurpleister genaamd “plasticolor”. Die is op de meest significante plaatsen gerestaureerd en heeft zijn oorspronkelijke afwerking teruggekregen, waarbij metaalachtige effecten en glacis worden gecombineerd. Tenslotte wordt er een extra verdieping op het dak gebouwd. Dat gebeurt met een teruggetrokken ligging, om de leesbaarheid van de unieke en opvallende art-deco-gevel niet te verstoren.


D’une classe à part – Abbaye de la CambreEen klasse apart – Abdij ter Kameren De abdij ter Kameren was een Cisterciënzer...
15/06/2026

D’une classe à part – Abbaye de la Cambre
Een klasse apart – Abdij ter Kameren

De abdij ter Kameren was een Cisterciënzerinnenabdij in Elsene. Sinds de zuidelijke uitbreiding van Brussel ligt het grootste deel in Brussel en een kleiner deel in Elsene. De abdij ligt vlak bij het Ter Kamerenbos. Ze werd gesticht in 1201, maar werd geplunderd en in brand gestoken tijdens de 16de-eeuwse godsdienstoorlogen en tijdens de invallen van de Fransen omstreeks 1672, waarbij de religieuzen hun toevlucht zochten in hun refugiehuis in Brussel. Nadien werd de abdij herbouwd, in voornamelijk Lodewijk XV-stijl.
De abdij werd opgeheven in 1796, tijdens de Franse bezetting. Tot die tijd was het klooster een van de rijkste van de Zuidelijke Nederlanden. De gebouwen bleven ook later bezit van de overheid, met name van het Ministerie van Oorlog. In 1932 werd de abdij gerestaureerd en naar de oorspronkelijke plannen herbouwd. Tot 2020 was het Nationaal Geografisch Instituut er in ondergebracht. De École nationale supérieure des arts visuels, bekend als "La Cambre" en in 1926 opgericht door Henry Van de Velde, vindt er nog steeds onderdak. Het instituut wordt beheerd door de Franse Gemeenschap. De tuinen worden onderhouden door de gemeenten Brussel en Elsene. Sinds oktober 2013 wonen er ook opnieuw drie norbertijnen.

Fondée en 1201, l'abbaye de la Cambre était une abbaye cistercienne située à Ixelles, à proximité du bois de la Cambre. En raison de l'extension de Bruxelles vers le sud, la majeure partie se trouve à présent à Bruxelles et une plus petite partie à Ixelles. L'abbaye fut pillée et incendiée pendant les guerres de religion du XVIe siècle, et lors des incursions françaises vers 1672. Ces attaques poussèrent les religieuses à quitter les lieux et à trouver refuge dans leur maison d'accueil à Bruxelles. Le monastère fut par la suite reconstruit, principalement dans le style Louis XV.
Lors de l’occupation française, l’abbaye est finalement supprimée en 1796 ; elle comptait alors parmi les plus riches des Pays-Bas méridionaux. Les bâtiments restèrent dès lors la propriété de l'État, notamment du ministère de la Guerre. En 1932, l'abbaye fut restaurée et reconstruite selon les plans d'origine. Jusqu'en 2020, elle abritait l'Institut géographique national. L'École nationale supérieure des arts visuels, connue sous le nom de « La Cambre » et fondée en 1926 par Henry Van de Velde, y est toujours installée. Les jardins sont entretenus par les communes de Bruxelles et d'Ixelles. Depuis octobre 2013, trois chanoines prémontrés (norbertins) y résident à nouveau.


🌧️ La pluie n’a pas freiné l’enthousiasme ! Les Urban Archaeology Days ont démarré aujourd’hui dans une ambiance passion...
12/06/2026

🌧️ La pluie n’a pas freiné l’enthousiasme ! Les Urban Archaeology Days ont démarré aujourd’hui dans une ambiance passionnée et conviviale.
⏳ Il reste encore quelques places pour les visites de ce week-end, mais elles partent vite : ce sont les dernières disponibles !
📍 Découvrez le programme et réservez votre place dès maintenant : https://archaeologydays.urban.brussels/?lang=fr

🌧️ De regen kon het enthousiasme niet temperen! De Urban Archaeology Days zijn vandaag van start gegaan in een enthousiaste en gezellige sfeer.
⏳ Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar voor de bezoeken van dit weekend, maar wees er snel bij: dit zijn de laatste beschikbare plaatsen!
📍 Ontdek het programma en reserveer nu je plaats: https://archaeologydays.urban.brussels/?lang=nl

Travaux en cours à l’abbaye de ForestWerkzaamheden aan de abdij van Vorst Les travaux de transformation de l’abbaye de F...
11/06/2026

Travaux en cours à l’abbaye de Forest
Werkzaamheden aan de abdij van Vorst

Les travaux de transformation de l’abbaye de Forest en centre culturel avancent à bon rythme, et la composition néoclassique imaginée par Laurent-Benoît Dewez retrouve progressivement toute sa cohérence et sa majesté d’origine.
Les toitures des ailes courbes ont ainsi été reprofilées, rétablissant la lecture symétrique si caractéristique de l’ensemble. Peu à peu, le bâti néoclassique retrouve également sa bichromie historique : la finition rouge est actuellement en cours d’application sur les façades du fer-à-cheval, redonnant à l’édifice sa présence singulière dans le paysage.
Les magnifiques lucarnes restaurées ont, pour certaines, déjà retrouvé une seconde jeunesse, tandis que la majorité des baies sont désormais équipées de nouveaux châssis inspirés de l’esthétique du XVIIIe siècle. Ces châssis répondent aux exigences contemporaines en matière de performance thermique et acoustique, indispensables à l’accueil des futurs espaces de l’académie et du pôle spectacle.

De verbouwing van de abdij van Vorst tot cultureel centrum vordert gestaag. Het neoklassieke compositie van Laurent-Benoît Dewez krijgt stap voor stap haar oorspronkelijke samenhang en majestueuze uitstraling terug.
De daken van de gebogen zijvleugels kregen hun profilering terug, waardoor de symmetrische opbouw die zo kenmerkend is voor het geheel, opnieuw duidelijk leesbaar wordt. Ook de historische tweekleurigheid van het neoklassieke gebouw keert geleidelijk terug: momenteel wordt de rode afwerking aangebracht op de gevels van de hoefijzervorm, waardoor de abdij opnieuw haar unieke aanwezigheid in het landschap krijgt.
Enkele prachtig dakkapellen hebben na restauratie inmiddels een tweede jeugd gekregen. Daarnaast zijn de meeste ramen vervangen door nieuwe exemplaren, geïnspireerd op de esthetiek van de 18e eeuw en tegelijk voldoen ze aan de hedendaagse eisen inzake thermische en akoestische prestaties, essentieel voor het toekomstige gebruik door de muziekacademie en de podiumkunsten.


Adres

Urban. Brussels Mont Des Arts 10-13 Kunstberg
Brussels
1000

Openingstijden

Maandag 08:00 - 17:00
Dinsdag 08:00 - 17:00
Woensdag 08:00 - 17:00
Donderdag 08:00 - 17:00
Vrijdag 08:00 - 17:00

Telefoon

+3224328595

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Bruxelles Patrimoines - Erfgoed Brussel nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Organisatie

Stuur een bericht naar Bruxelles Patrimoines - Erfgoed Brussel:

Delen