05/06/2026
Politiek betekent voor ons verantwoordelijkheid nemen. Dat houdt in dat je pijnpunten in- en rond je stad durft benoemen, actief ook probeert op te lossen. In de oppositie stel ik vast dat de realiteit vaak anders is dan wat tijdens verkiezingscampagnes wordt voorgesteld. Tijdens verkiezingen worden vaak mooie beloften gemaakt. Belastingen zouden dalen, de koopkracht zou stijgen en de burger zou meer ademruimte krijgen. Eenmaal verkozen zien we echter regelmatig het tegenovergestelde gebeuren. Belastingsverlagingen worden gecompenseerd door nieuwe heffingen, bijkomende kosten of herzieningen van kadastraal inkomen ea..., waardoor uiteindelijk zelfs meer geld bij de burger wordt opgehaald dan voordien. Wat eerst als een voordeel wordt aangekondigd, voelt later vaak aan als een verborgen lastenverhoging.
Daarnaast valt op hoe sociale media steeds vaker worden gebruikt als etalage van uitsluitend positieve boodschappen. Elke verwezenlijking wordt uitvergroot en mooi verpakt, terwijl kritische reacties vaak verdwijnen naar achtergrond met filters. Zo ontstaat dan een vertekend beeld van de werkelijkheid, terwijl een gezond democratisch debat net ruimte moet bieden aan zowel lof als kritiek. Maar ook de burger draagt hierin een verantwoordelijkheid. Vaak zie ik mensen die zich aanpassen aan de politieke windrichting van het moment. Sommigen prijzen de meerderheid omdat dit hen goed uitkomt, terwijl ze vroeger hetzelfde deden bij een andere partij of bestuur. Eerlijke kritiek maakt dan plaats voor opportunisme. Dat helpt de samenleving niet vooruit. Democratie heeft nood aan burgers die onafhankelijk durven denken en politici beoordelen op hun daden, niet op hun partijkaart. Als nieuwkomer in de gemeentepolitiek zijn dit soms pijnlijke vaststellingen. Toch versterken ze mijn overtuiging dat politiek in de eerste plaats moet draaien om eerlijkheid, transparantie en het algemeen belang voor stad en inwoners. Niet om beeldvorming, verborgen agenda's of eigen populariteit.
