01/06/2026
“In het land der blinden is eenoog koning”
Was u afgelopen Pinkstermaandag in Diksmuide? De Boter- en Kaasfeesten worden al een halve eeuw als dé topper van het toeristische seizoen beschouwd in deze Boter- en Kaasstede. Eén keer per jaar komt elke landbouwer van zijn veld om richting de Grote Markt en omliggende straten te trekken, een terras op te zoeken en een dag lang te “genieten” van een defilé schoon volk dat hun beste kostuum heeft boven gehaald om zich te laten bekijken in het pittoreske centrum.
De promotie voor deze 50ste editie sprak bijzonder aan: “ook de kaasworpen zullen aanwezig zijn”… kopt een persartikel alsof deze kaasworpen, die er vanaf dag één bij waren, de grote publiektrekker moesten worden voor deze 50ste editie. En er viel nog veel meer op te merken voor de wakkere burger…
Niemand had echter verwacht dat de promotiecampagne van deze stad, die op de dienst communicatie een ware afslankingspolitiek heeft uitgevoerd, zich zou focussen op de vroege ochtend van dit feest. Op alle nieuwsberichten verscheen vanuit het niets reclame voor de meest feestelijke dag langs de oevers van de IJzer, ware het niet dat het nieuws minder heugelijk klonk… Een schietpartij aan het station sloot de wijk af van de rest van de binnenstad en dat leverde meteen een grote waarschuwing op: Diksmuide lijdt onder terreur, dus wees waakzaam als u naar Diksmuide komt. De terreur rond de stationsbuurt wordt stilaan ook een traditie, hoewel, 50 jaar lang is deze traditie nog (gelukkig) niet. Wees echter op uw hoede, want de tijd dat Diksmuide, het slapende, stille stadje was, lijkt nu wel definitief voorbij en het zal niet door de 50ste Boter- en Kaasfeesten zijn.
Jammer, dat het niet de creativiteit van de beleidsmakers is, die deze ambiance veroorzaakt. Op vlak van imago kan het wel tellen. Is het daarom dat er op vandaag zoveel gaten in de Diksmuidse kaas aanwezig zijn?
Terug naar “het feest van het jaar” voor Diksmuide en op zoek naar het vernieuwende aspect voor deze 50ste editie. Aan warming up moest je voor die feestelijke dag niets doen, want de zon zorgde ervoor dat de temperaturen de hoogste waarden van de dag behaalden.
“Diksmuide kiest voor traditie” was een andere krantenkop, die de voorhoede moest zijn voor het toeristische seizoen. Wel, die traditie, daarin is Diksmuide wel bijzonder sterk: ere wie ere toekomt. De kracht van de traditie vond je in zowat alle straten terug, tot op de muzikale entermezzi toe. Je hoeft geen programma meer te kopen of een folder gade te slaan, want “het programma” is al aan haar 50ste editie toe. Het wordt zelfs tot in de puntjes toegepast: van de fanfare tot de presentator… niemand mag bakzeil halen na 50 jaar en dat begint stilaan ook gevolgen te hebben. Sommige passanten stelden zelfs de vraag bij het voorbij marcheren van de Kaasbollenfanfare uit Passendale, hoe het komt dat de kaasbol op de hoofden van deze moedige muzikanten, nog altijd niet beschimmeld is.
Toegegeven, de boetieks en horecazaken doen gouden zaken op deze traditionele feestdag, maar de aandacht van de neutrale bezoeker en de gemiddelde toerist reiken veel verder. De aandachtige wandelaar zag vooral dat de traditie dermate wordt nagestreefd, dat er van vernieuwing geen sprake is en wie niet vernieuwt, wordt aanzien als een grijze muis. Die grijze muis werd gebaard tijdens de verkiezingen van 2024. De inwoner oogst wat er werd gezaaid en, in tegenstelling tot de landbouwer, die weer de grillen van het klimaat trotseert, zal de burger binnen vier jaar nog eens kunnen kiezen tussen… traditie of vernieuwing.
