14/10/2026
𝐎𝐩𝐞𝐧 𝐛𝐫𝐢𝐞𝐟 𝐧𝐚𝐦𝐞𝐧𝐬 𝐡𝐞𝐭 𝐄𝐫𝐟𝐠𝐨𝐞𝐝𝐜𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧𝐨𝐯𝐞𝐫𝐥𝐞𝐠
Vlaanderen bespaart 47 miljoen euro op cultuur. De cultureel-erfgoedsector wordt hard geraakt. Ook de erfgoedcellen zien hun middelen drastisch verminderen. Budgetten tonen echter niet wat we als maatschappij dreigen te verliezen. Het licht gaat uit voor 25 jaar investeren in veelzijdig erfgoed en in sterke netwerken.
𝐁𝐞𝐬𝐩𝐚𝐫𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐞𝐫𝐟𝐠𝐨𝐞𝐝𝐜𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐛𝐞𝐬𝐩𝐚𝐫𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐝𝐨𝐞𝐧𝐞𝐫𝐬 𝐞𝐧 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤-𝐦𝐚𝐤𝐞𝐫𝐬
Erfgoed leeft. Niet alleen op Erfgoeddag, maar elke dag: in reminiscentieprojecten in woonzorgcentra, in scholen als digitale bron, in erfgoedgemeenschappen die hun tradities en geschiedenissen voor de eerste keer aan de hele buurt tonen en in kunst gestoeld op vakmanschap. Het leeft als getuigenis in archieven en collecties en in nieuwe verhalen die de ‘canon’ van een stad of gemeente verrijken.
Als erfgoedcellen maken we het verschil. We zetten met kleine gedreven teams tastbare projecten op, waar duizenden mensen en organisaties elkaar vinden. We ondersteunen, adviseren en verbinden vrijwilligers, verenigingen en lokale besturen. We geven mensen de middelen en expertise om te bewaren, te delen en door te geven wat voor hen waardevol is. En voor de regio’s zonder erfgoedorganisaties zijn we een eerste aanspreekpunt en springen we in de bres.
𝐕𝐨𝐨𝐫𝐭𝐫𝐞𝐤𝐤𝐞𝐫𝐬 𝐦𝐢𝐝𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧𝐥𝐞𝐯𝐢𝐧𝐠
Cultureel erfgoed staat niet naast de samenleving, maar er middenin. Erfgoedcellen bouwden de voorbije jaren bruggen tussen onderwijs, welzijn, zorg, integratie, lokale gemeenschappen, nog voor het een beleidsthema was. Dat werk bouw je niet van vandaag op morgen op. Het groeit uit vertrouwen en langdurige relaties. Wie daarop bespaart, schrapt niet zomaar een subsidie.
De gevolgen reiken veel verder dan de erfgoedsector. Ze raken verenigingen, vrijwilligers, scholen, zorginstellingen en zo de sociale samenhang in steden en gemeenten. Want daar leeft erfgoed: in het hart van de maatschappij, niet in de marge.
Erfgoedcellen zijn daarbij geen overbodige tussenlaag. Van onderuit maken we impact. We zijn de motor achter initiatieven die anders niet kunnen groeien.
Als we een warme, veerkrachtige samenleving belangrijk vinden, dan is dit niet het moment om het licht uit te doen voor 25 jaar erfgoedbeleid. Want zorgen voor erfgoed is niet alleen zorgen voor wat was. Het is zorgen voor wat mensen vandaag verbindt en morgen willen doorgeven.
De erfgoedcellen
𝘔𝘦𝘵 27 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘻𝘦, 𝘥𝘦 𝘦𝘳𝘧𝘨𝘰𝘦𝘥𝘤𝘦𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘝𝘭𝘢𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘉𝘳𝘶𝘴𝘴𝘦𝘭, 𝘷𝘦𝘳𝘴𝘱𝘳𝘦𝘪𝘥 𝘰𝘷𝘦𝘳 21 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘨𝘦𝘮𝘦𝘦𝘯𝘵𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯𝘸𝘦𝘳𝘬𝘪𝘯𝘨𝘴𝘷𝘦𝘳𝘣𝘢𝘯𝘥𝘦𝘯, 𝘥𝘦 5 𝘝𝘭𝘢𝘢𝘮𝘴𝘦 𝘬𝘶𝘯𝘴𝘵𝘴𝘵𝘦𝘥𝘦𝘯 (𝘈𝘯𝘵𝘸𝘦𝘳𝘱𝘦𝘯, 𝘎𝘦𝘯𝘵, 𝘉𝘳𝘶𝘨𝘨𝘦, 𝘓𝘦𝘶𝘷𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘔𝘦𝘤𝘩𝘦𝘭𝘦𝘯) 𝘦𝘯 𝘉𝘳𝘶𝘴𝘴𝘦𝘭.
𝘩𝘵𝘵𝘱𝘴://𝘸𝘸𝘸.𝘦𝘳𝘧𝘨𝘰𝘦𝘥𝘤𝘦𝘭𝘭𝘦𝘯.𝘣𝘦/
