30/08/2026
Σαν σήμερα, πριν από πενήντα δύο χρόνια, ο Δώρος Λοΐζου ζούσε την τελευταία του ημέρα στην αγαπημένη του Κύπρο, που σπαρασσόταν από τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής.
Σαν σήμερα θα έβαζε για τελευταία φορά τα γράμματα στη σειρά, για να ολοκληρώσει ένα ποίημα.
Δεν ήξερε πότε θα ερχόταν ο κρύος θάνατος, αλλά ήξερε ότι θα ερχόταν.
Και ήταν σαν να το είχε προφητεύσει, όταν έγραφε:
«Ένας ποιητής κινείται ανάμεσά μας. Προσοχή! Όπου κι αν τον συναντήσετε πυροβολήστε χωρίς προειδοποίηση. Είναι επικίνδυνος!».
Και αυτό έκαναν οι φασίστες στη δολοφονική ενέδρα που έστησαν στην πλατεία του «Όχι» στη Λευκωσία, στις 30 Αυγούστου 1974.
Στόχος τους ήταν ο Βάσος Λυσσαρίδης, ήταν η ΕΔΕΚ, ήταν οι εδεκίτες, που συνέχιζαν να αντιστέκονται στο μεταπραξικόπημα και να γίνονται ανάχωμα σε διχοτομικές λύσεις.
Οι σφαίρες δεν πέτυχαν τον Γιατρό και τη σύζυγο του Δώρου, Βαρβάρα, που ήταν συνεπιβάτες του αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο Δώρος.
Οι σφαίρες τερμάτισαν την επίγεια ζωή ενός εκπληκτικού ανθρώπου, με χίλια δυό ταλέντα, με χίλια δυό χαρίσματα.
Ήταν τριάντα χρονών.
Το ματωμένο πρόσωπο του έγινε, για μας στην ΕΔΕΚ, παντοτινός φάρος, που δεν θα σβήσει ποτέ. Δεν θα τον αφήσουμε να σβήσει.
Σήμερα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα ΕΔΕΚ και η Νεολαία ΕΔΕΚ τέλεσαν το ετήσιο μνημόσυνο του Δώρου και του πεσόντα συμπατριώτη μας Χρυσήλιου Μαυρομμάτη.
Επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας.
