14/08/2026
14 Αυγούστου 1974 – Δεν θα νομιμοποιήσουμε με την υπογραφή μας όσα επέβαλε η Τουρκία με τα όπλα
Η 14η Αυγούστου 1974 αποτελεί μία από τις τραγικότερες ημέρες της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Με τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής ολοκληρώθηκε διά της στρατιωτικής βίας η κατάληψη μεγάλου μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Χιλιάδες συμπατριώτες μας εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες. Πόλεις και χωριά καταλήφθηκαν, περιουσίες λεηλατήθηκαν, άνθρωποι σκοτώθηκαν και αγνοούνται μέχρι σήμερα.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, το έγκλημα της εισβολής και της κατοχής συνεχίζεται.
Συνεχίζεται με την παρουσία του τουρκικού κατοχικού στρατού, τον παράνομο εποικισμό, τη στέρηση των περιουσιακών δικαιωμάτων των προσφύγων και τη συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει τα τετελεσμένα του 1974 σε μόνιμο και, τελικά, νόμιμο καθεστώς.
Η Δημοκρατική Αλλαγή (ΔΗΜΑΛ) προειδοποιεί ότι η μεγαλύτερη απειλή σήμερα είναι να ολοκληρωθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αυτό που άρχισε η Τουρκία με τα όπλα το 1974.
Και γι’ αυτό πρέπει να μιλήσουμε καθαρά.
Η προτεινόμενη λύση δεν είναι πραγματική Ομοσπονδία. Και δεν επανενώνει την Κύπρο.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα ενιαίο, διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος, μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Κύπρος χωρίστηκε de facto το 1974 εξαιτίας της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Ο διαχωρισμός αυτός δεν πρέπει να μετατραπεί, με τη δική μας συγκατάθεση, από de facto σε de jure.
Επανένωση σημαίνει ανατροπή του διαχωρισμού. Δεν μπορεί να σημαίνει τη θεσμοθέτηση δύο εθνοτικά διαχωρισμένων περιοχών, ενός ελληνικού κράτους στον Νότο και ενός τουρκικού κράτους στον Βορρά.
Η νομιμοποίηση της διχοτόμησης δεν είναι επανένωση.
Ούτε η λεγόμενη «εξελικτική λύση» αποτελεί διέξοδο.
Η σταδιακή παραχώρηση στοιχείων κρατικής υπόστασης στο κατοχικό καθεστώς –μέσω απευθείας εμπορίου, διεθνών συναλλαγών, απευθείας πτήσεων ή άλλων μορφών αναβάθμισης– με αντάλλαγμα ενδεχόμενες εδαφικές παραχωρήσεις, ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει στην έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους και, τελικά, στην εδραίωση ενός τουρκικού κράτους στην Κύπρο.
Αυτό δεν είναι εξελικτική λύση του Κυπριακού.
Είναι εξελικτική νομιμοποίηση της διχοτόμησης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ΔΗΜΑΛ παρακολουθεί με βαθιά ανησυχία τις σημερινές διεργασίες γύρω από το Κυπριακό και την κατεύθυνση προς την οποία επιχειρείται να οδηγηθεί η διαδικασία υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.
Η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να είναι η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και η αντιμετώπιση των συνεπειών της εισβολής και της κατοχής – όχι η αναζήτηση μιας φόρμουλας που θα τις νομιμοποιήσει.
Δεν μπορεί το αποτέλεσμα μιας νέας διαδικασίας να είναι η κατάργηση ή διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η αντικατάστασή της από ένα νέο sui generis πολιτειακό μόρφωμα δύο συνιστώντων κρατιδίων, με χωριστά συντάγματα, εθνοτικές και περιουσιακές πλειοψηφίες και μηχανισμούς που θα επιτρέπουν στην Τουρκία να διατηρεί καθοριστική επιρροή στις αποφάσεις του νέου κράτους.
Αυτό δεν είναι εξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι κάτι νέο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος ενός νέου «Σχεδίου Ανάν 6».
Ενός σχεδίου που μπορεί να παρουσιαστεί με διαφορετική ονομασία και διαφορετική επικοινωνιακή συσκευασία, αλλά να επαναφέρει τη φιλοσοφία που απορρίφθηκε το 2004: κατάργηση της υφιστάμενης κρατικής δομής, δύο συνιστώντα κρατίδια, πολιτική ισότητα που μπορεί να οδηγεί σε παραλυτικά βέτο, εκ περιτροπής Προεδρία, νομιμοποίηση σημαντικού μέρους του εποικισμού και περιορισμούς στην πραγματική άσκηση θεμελιωδών ανθρωπίνων και περιουσιακών δικαιωμάτων.
Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι πειραματόζωο κανενός.
Δεν μπορεί να καταργηθεί ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος για να προσαρμοστεί στα αποτελέσματα μιας παράνομης στρατιωτικής εισβολής.
Δεν μπορεί ο εισβολέας, πενήντα δύο χρόνια μετά, να ανταμειφθεί πολιτικά για όσα επέβαλε στρατιωτικά.
Η ΔΗΜΑΛ υποστηρίζει μια Λύση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη βάση του διεθνούς δικαίου και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης: αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, κατάργηση εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων, αποκατάσταση των περιουσιακών δικαιωμάτων, πραγματικό δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων, ελεύθερη διακίνηση και εγκατάσταση σε ολόκληρη την Κύπρο και πλήρη σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών όλων των νόμιμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η επέτειος της 14ης Αυγούστου δεν προσφέρεται μόνο για μνημόσυνα και επετειακές δηλώσεις.
Επιβάλλει πολιτικά συμπεράσματα και αποφάσεις.
Το 1974 η Τουρκία επέβαλε με τα όπλα τον γεωγραφικό και εθνοτικό διαχωρισμό της Κύπρου.
Το 2026 δεν πρέπει εμείς να μετατρέψουμε αυτόν τον διαχωρισμό σε νόμιμο καθεστώς με την υπογραφή μας.
Δεν θα συναινέσουμε στην κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δεν θα συναινέσουμε στη δημιουργία και νομιμοποίηση τουρκικού κράτους στην Κύπρο.
Δεν θα δεχθούμε ένα νέο Ανάν 6, είτε παρουσιαστεί ως «ομοσπονδία», είτε ως «επανένωση», είτε ως «εξελικτική λύση».
Η κατοχή δεν νομιμοποιείται.
Η διχοτόμηση δεν βαφτίζεται επανένωση.
Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν καταργείται.
Αγωνιζόμαστε για απελευθέρωση, ανθρώπινα δικαιώματα και ένα πραγματικά ενιαίο, κυρίαρχο και ευρωπαϊκό κράτος.
#14Αυγούστου #ΔενΞεχνώ #Δικαιοσύνη #ΑνθρώπιναΔικαιώματα #Κύπρος #ΔενΞεχνώ #14Αυγουστου1974 #ΔευτερηΕισβολη #τούρκικηεισβολή1974 #Κύπρος #ΗμέραΑγνοουμένων