სახელმწიფო სიმბოლიკისა და ჰერალდიკის დეპარტამენტი

  • Home
  • Georgia
  • Tbilisi
  • სახელმწიფო სიმბოლიკისა და ჰერალდიკის დეპარტამენტი

სახელმწიფო სიმბოლიკისა და ჰერალდიკის დეპარტამენტი Department of State Symbols and Heraldry of Georgia
სსიპ საქართველოს სახელმწიფო სიმბოლიკისა და ჰერალდიკის დეპარტამენტი

საქართველოს სახელმწიფო დროშადასეფე ფროშის, ეროვნული დროშის, გონფალონის, ვერტიკალური ბანერის, პენანტის და დროშის ბუნიკის ...
23/09/2026

საქართველოს სახელმწიფო დროშა
და
სეფე ფროშის, ეროვნული დროშის, გონფალონის, ვერტიკალური ბანერის, პენანტის და დროშის ბუნიკის პროექტები

ჟურნალიდან "ჰეროლდი" #9
https://heraldika.ge/uploads/heroldi_10.pdf

ჰერალდიკით, კერძოდ, ფალერისტიკით დაინტერესებული მკითხველებისთვის ვაგრძელებთ ევროპის ქვეყნების სახელმწიფო ჯილდოების გაცნო...
22/09/2026

ჰერალდიკით, კერძოდ, ფალერისტიკით დაინტერესებული მკითხველებისთვის ვაგრძელებთ ევროპის ქვეყნების სახელმწიფო ჯილდოების გაცნობას.

პორტუგალიის შემდეგ გთავაზობთ ესტონეთის სახელმწიფო ჯილდოთა ნაწილს
სრულად ევროპის ჯლდოებზე - ჟურნალი "ჰეროლდი" #9

რუსეთის ფედერაციის მხრიდან  საქართველოს დროებით ოკუპირებულ ტერიტორიაზე — ცხინვალის რეგიონში,  საოკუპაციო რეჟიმისა და სეპ...
21/09/2026

რუსეთის ფედერაციის მხრიდან საქართველოს დროებით ოკუპირებულ ტერიტორიაზე — ცხინვალის რეგიონში, საოკუპაციო რეჟიმისა და სეპარატისტული ჯგუფების მიერ ე.წ. „ეროვნული დროშის დღე“ აღინიშნა.
ოსური მხარის განმარტებით, სამფერი დროშა (თეთრი, წითელი და ყვითელი ზოლებით) გამოხატავს სულიერებასა და სიწმინდეს (თეთრი), მებრძოლ სულსა და სიმამაცეს (წითელი), ბარაქასა და კეთილდღეობას (ყვითელი). აღნიშნული დროშა აბსოლუტურად იდენტურია რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაში შემავალი სუბიექტის — ჩრდილოეთ ოსეთის (ალანიის) რესპუბლიკის ოფიციალური დროშისა და ვიზუალური და შინაარსობრივი თვალსაზრისით, მათ შორის არავითარი განსხვავება არ არსებობს.
ორი დროშის სრული „დამთხვევა“ შემთხვევითი სულაც არ არის. ჰერალდიკასა და ვექსილოლოგიაში სიმბოლიკას ენიჭება სახელმწიფოებრივი იდენტობისა და სუვერენიტეტის გამოხატვის ფუნქცია. როდესაც ოკუპირებულ რეგიონში გამოიყენება უცხო სახელმწიფოს (რუსეთის ფედერაციის) ფედერაციული სუბიექტისგან კოპირებული სიმბოლიკა, ეს წარმოადგენს არა ეროვნულ თვითმყოფადობას, არამედ სახელმწიფო სიმბოლიკის გზით განხორციელებულ ექსპანსიასა და ანექსიის პოლიტიკას, ემსახურება რა საქართველოს გარკვეული ტერიტორიის ფაქტობრივ შთანთქმას, რუსეთის ფედერაციულ სივრცეში ხელოვნურად ინტეგრირებას.

როგორც ვიცით, მსგავსი „დღესასწაული“ იმართება საქართველოს მეორე ოკუპირებულ რეგიონში, აფხაზეთშიც. თუმცა აფხაზეთის ვექსილოლოგიური მემკვიდრეობის მიხედვით (ევროპული საზღვაო რუკები, პორტოლანები, რომლებზედაც აფხაზეთის მთავარი ქალაქის, სოხუმის თავზე აღმართულია ხუთჯვრიანი და მწვანე და თეთრი ირიბი მონაცვლეზოლებიანი კომპოზიციის შემცველი დროშები), შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ თეთრი ხელისმტევანი შუა საუკუნეების ქართული სახელმწიფოებრიობისთვის დამახასიათებელი სიმბოლოა და ამდენად აფხაზეთის დღევანდელი სიმბოლიკა მცირედით მაინც შესაბამისობაში მოდის ქართულთ კანონმდებლობასთან.

საქართველოში დღეს მოქმედი კონსტიტუციის თანახმად, ცხინვალის რეგიონს არ გააჩნია რაიმე განსაკუთრებული ადმინისტრაციული სტატუსი და სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიები გადანაწილებულია ონის, საჩხერის, გორისა და ახალგორის მუნიციპალიტეტში. შესაბამისად ამ რეგიონის დღეს მოქმედი სიმბოლოები ითვლება ოსური თემის სიმბოლიკადაც.

საერთაშორისო სამართლის ფუნდამენტური პრინციპების, მათ შორის გაეროს წესდების და ჰელსინკის დასკვნითი აქტის შესაბამისად, საქართველოს მთელს ტერიტორიაზე მოქმედებს მხოლოდ საქართველოს კონსტიტუციითა და ორგანული კანონით განსაზღვრული სახელმწიფო სიმბოლიკა. ოკუპირებულ ტერიტორიებზე უცხოური თუ სეპარატისტული სიმბოლოების გამოყენება წარმოადგენს უკანონო ქმედებას და საერთაშორისო სამართლის ნორმების უგულებელყოფას. ხოლო სიმბოლიკის ექსპანსიის მცდელობა ვერ შეცვლის ისტორიულ და სამართლებრივ რეალობას — ცხინვალის რეგიონი არის საქართველოს განუყოფელი ნაწილი.

"..გაერთიანებულ საქართველოს სხვადასხვა კუთხის მთავარ დროშათაგან ვიცნობთ ზემო სვანეთის „ერთობილი ხევის დროშას,  ე.წ. „ლომ...
18/09/2026

"..გაერთიანებულ საქართველოს სხვადასხვა კუთხის მთავარ დროშათაგან ვიცნობთ ზემო სვანეთის „ერთობილი ხევის დროშას, ე.წ. „ლომს“.
ისევე როგორც საქართველოს დროშა, სვანეთის ეს დროშაც იყო ძალაუფლების ნიშანი და ლაშქრის მთლიანობის სიმბოლო. დროშის თავი – შუბის პირი - ლომისგან განცალკევებული იყო და ახლაც ცალკე ინახება მესტიის მუზეუმში...
კომპოზიცია საინტერესოა იმითაც, რომ მასში წარმოდგენილია ერთობლივი (გაერთიანებული) სვანეთის ყველაზე მნიშვნელოვანი წმინდანების კრებული. მათი შერჩევაც საინტერესოა: ორი მეომარი, საომარ რომაულ ტანისამოსში – წმ. გიორგი შუბით და ფარით, მთავარანგელოზი ამოწვდილი ხმლით.
იონა ლატარისა თავისი მნიშვნელობით, ისევე როგორც წმ. გიორგი, ნაწილობრივ დაკავშირებულია ქვეყნის ნაყოფიერების ძველ წარმართულ ღვთაებებთან, რომლებიც ინთქმებოდნენ მიწის, გველეშაპისა თუ წყლისაგან, რომ ხელახლა აღორძინებულიყვნენ...
თვით ლომის დაკავშირება მზესთან ძველ აღმოსავლეთში უძველესი ხანიდან მოდის, და დროშა-ლომის მნიშვნელობაც არა მარტო სამხედრო და პოლიტიკური იყო წარსულში, არამედ სხვაგვარიც – ის იყო მოსავალთანაც დაკავშირებული“. მისი გამოტანა ხდებოდა ელიშობას (მესტიის მუზეუმის თანამშრომლის სები გულედანის სიტყვით, ელიშობა არის ელიისა და წმ. გიორგის დღე, დარ-ავდართან დაკავშირებული). ფრთოსანი ლომი ქართული წარმართობის წარმოდგენათა წრეს მიეკუთვნება. როგორც ასეთს, მას ვხედავ აგრეთვე ბოლნისის V საუკუნის სიონზე. ორივე მხარე შუბის პირისა ერთი ოსტატის მიერ არის შესრულებული. დამახასიათებელია, რომ სახეების გამოყვანაში სრულიად არ არის სილბო: ისინი დაჭიმულია, ძალიან მსხვილი ღაწვის ძვლები აქვთ, ძლიერჩაღრმავებული ყბები, თვალების ჭრილები მსხვილად არის მოცემული, თვალები თითქოს გადმოცვენაზეა. სხეულები სისწორით არ არის მოდელირებული. სრულიად არაბუნებრივად მიიმართება მთავარანგელოზის ტალღისებური ხაზი.

წმინდანთა პოზები, ჩაცმულობანი XI-XII საუკუნეების ნიმუშებს მოგვაგონებს. ტანსაცმლის ნაოჭები ზევიდან ჩაჭრილი ხაზითაა ნამუშევარი..."

---------------------------
ნაწყვეტები სარა ბარნაველის წერილიდან "სვანეთის დროშა ", რომელიც 2019 წელს ჟურნალ "ჰეროლდის" #8- ში დაიბეჭდა

აფხაზეთის ჰერალდიკური მემკვიდრეობა.დიოსკურების ემბლემა(ნაწყვეტი სტატიიდან „აფხაზეთის სიმბოლიკისათვის“)უმნიშვნელოვანეს სი...
17/09/2026

აფხაზეთის ჰერალდიკური მემკვიდრეობა.
დიოსკურების ემბლემა
(ნაწყვეტი სტატიიდან „აფხაზეთის სიმბოლიკისათვის“)

უმნიშვნელოვანეს სიმბოლოს აფხაზეთის ტერიტორიისათვის წარმოადგენს დიოსკურების სიმბოლო, რაც დაკავშირებულია ტერიტორიის ცენტრის
სახელთან - დიოსკურიასთან. ქალაქი დიოსკურია შავი ზღვის სანაპიროზე დიდი ბერძნული კოლონიზაციის პერიოდში (ძვ.წ. VI-IV სს.) დაარსდა. I საუკუნის ბერძენი გეოგრაფი სტრაბონი მასზე საუბრისას ხაზს უსვამს, რომ ქალაქი მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი იყო, სადაც 70-ზე მეტი ეროვნების ადამიანი იყრიდა თავს. რამ გამოიწვია ქალაქის მნიშვნელობის დაკნინება ცნობილი არ არის, თუმცა გარკვეული ხნის შემდეგ იმავე ადგილზე ქალაქი ცხუმი (შემდგომში სოხუმი) აღმოცენდა. ეს ადგილი ყოველთვის წარმოადგენდა თანამედროვე აფხაზეთის ტერიტორიის პოლიტიკურ, კულტურულ და სავაჭრო ცენტრს, მიუხედავად იმისა, რა სახელს ატარებდა ქალაქი და იმდენად დიდი იყო მისი პოლიტიკური გავლენა, რომ ვინც ფლობდა ამ გეოგრაფიულ პუნქტს, ის ფლობდა მთელ აფხაზეთსაც.
ქალაქის თავდაპირველი სახელი ლეგენდარულ ტყუპ ძმებს - დიოსკურებს უკავშირდება. ჰესიოდე მოგვითხრობს, რომ ზევსი გედის სახით გამოეცხადა ევროტში მობანავე ეტოლიის მეფის ასულ ლედას. ზევსთან კავშირის შემდეგ ლედამ კვერცხი დადო, საიდანაც ბუმბერაზი ტყუპი ძმები კასტორი და პოლიდევკე იშვნენ. კასტორსა და პოლიდევკეს დიდიმებად და ტინდარიდებადაც მოიხსენებენ, ვინაიდან ჰომეროსი მათ ტინდარევსის შვილებად მიიჩნევს. სხვადასხვა მითებით ცნობილია, რომ ძმებმა რამდენიმე გმირობა ჩაიდინეს. ჩვენთვის ყველაზე საინტერესო კი ისაა, რომ ორივე მათგანი არგოს ექსპედიციის წევრი იყო. შესაძლოა სწორედ ამიტომ უწოდეს შავიზღვისპირეთის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კოლონიას მათი სახელი. დიოსკურების პირველი სიმბოლური გამოსახულება გვხვდება ძვ.წ. II საუკუნის ბოლოს მოჭრილ სპილენის მონეტაზე. მონეტის ავერსზე გამოსახულია ორი ქუდი, ექვს და რვაქიმიანი ვარსკვლავებით. რევერსზე გამოსახულია კვერთხი და ბერძნული წარწერა “დიოსკურიადოს”.

დიოსკურების ემბლემა, ლაჟვარდის ველზე ორი ოქროს ბეძნული პილოსი (თექის ქუდი), დაგვირგვიგვინებული ოქროს რვაქიმიანი ვარსკვლავებით, გამოსახული იყო შერვაშიძეთა (ჩაჩბა) გერბზე (აფხაზეთის მთავრები). გერბი ოფიციალურად დამტკიცდა 1895 წლის 25 ოქტომბერს. შერვაშიძეთა დინასტია აფხაზეთს XI საუკუნიდან 1863 წლამდე განაგებდა. 1863 წელს რუსეთის იმპერიამ გააუქმა უკანასკნელი ქართული პოლიტიკური ერთეული - აფხაზეთის სამთავრო.

მამუკა გონგაძე, „ჰეროლდი“ N2
http://www.heraldika.ge/uploads/herald%20(2).p See less

გერმანიისა და ავსტრიის გერბთა ისტორიის შესახებ.(ნაწყვეტები და ილუსტრაციები მხატვარ-ჰერალდიკოს ზაქარია კიკნაძის წერილიდან...
16/09/2026

გერმანიისა და ავსტრიის გერბთა ისტორიის შესახებ.

(ნაწყვეტები და ილუსტრაციები მხატვარ-ჰერალდიკოს ზაქარია კიკნაძის წერილიდან "სახელმწიფო ჰერალდიკის უძველესი ნიმუშები):

"...მიუხედავად იმისა, რომ ტრადიციის მიხედვით გერმანიის (წმინდა რომის იმპერიის) არწივი კარლოს დიდის ეპოქიდან - IX საუკუნიდან იხმარებოდა, მისი პირველი ჰერალდიკური გამოსახულება, რომელიც იმპერიას თუ იმპერატორს აღნიშნავს, ჰოლანდიის ქალაქ მაასტრიხტში 1170-1190 წლებს შორის მოჭრილ მონეტაზე გვხვდება. ამ მონეტაზე გამოსახული არწივი ერთთავიანია.
მოგვიანებით, XIV საუკუნეში წმინდა რომის იმპერიის ჰაბსბურგმა იმპერატორებმა ერთთავიანი არწივი ორთავიანით შეცვალეს.
1870 წელს პრუსიის ჰეგემონიის ქვეშ შექმნილმა ახალმა გერმანიის იმპერიამ კვლავ ერთთავიანი არწივი დააბრუნა სახელმწიფო გერბზე.
რომის წმინდა იმპერიის პირდაპირი მემკვიდრე ავსტრია-უნგრეთი კი 1918 წელს, პირველ მსოფლიო ომში დამარცხებამდე განაგრძობდა ორთავიანი არწივის გამოსახულების ხმარებას.
ახლად შექმნილმა ავსტრიის რესპუბლიკამ კი ერთთავიანი არწივი აირჩია გერბად და მას ბრჭყალებში ნამგალი და უროც კი დააკავებინა. ავსტრიის არწივს მკერდზე ავსტრიის საგერბო ფარი ადევს ... ჰერალდიკური აღწერის დროს ამბობენ, რომ წითელ ველზე ერთი განივი ვერცხლის ძელია გამოსახული. აღსანიშნავია,რომ ავსტრიის დროშაც გერბის იდენტურია. მაგრამ არაგონის შემთხვევისგან განსხვავებით, სადაც ჯერ გერბი შეიქმნა და დროშა კი გერბის მიხედვით, ავსტრიის შემთხვევაში ითვლება, რომ პირველი დროშა იყო. ეს გერბი ავსტრიის ბაბენბერგთა დინასტიის მთავრების ეპოქიდან - XII საუკუნიდან მოყოლებული იხმარება.
საინტერესოა ამ გერბის შექმნის ისტორიაც. ლეგენდის თანახმად, ავსტრიის მთავარი ლეოპოლდ V მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, 1191 წელს სალადინის მიერ ოთხი წლით ადრე დაპყრობილი ქალაქის, აკრის ალყაში მონაწილეობდა. მთავარი ჯვაროსანთა ლაშქარში წმინდა რომის იმპერიის ძალებს სარდლობდა. ლეოპოლდი ისე შეუპოვრად იბრძოდა, რომ გამარჯვების შემდეგ აბჯარზე გადაცმული თეთრი ნაჭრის ტუნიკა მთლიანად მტრის სისხლში ჰქონდა ამოსვრილი. ტუნიკას სისხლი არ შეეხო მხოლოდ წელზე, სადაც მთავარს ქამარი ჰქონდა შემოჭერილი. მოგვიანებით, ლეოპოლდის სუზერენმა იმპერატორმა ჰაინრიხ VI-მ მთავარს ამ კომპოზიციის ავსტრიის ახალ დროშად გამოცხადების უფლება მიანიჭა.

ამ დროშას კიდევ ერთი ისტორიული ფაქტი უკავშირდება.
აკრის დაცემის შემდეგ, გამარჯვებულმა ჯვაროსნებმა იერუსალიმის სამეფოსა და ლაშქრობის ლიდერების -საფრანგეთის მეფე ფილიპ II ოგიუსტის, ინგლისის მეფე რიჩარდ I ლომგულისა და ავსტრიის მთავარ ლეოპოლდ V-ის დროშები ქალაქის გალავანზე აღმართეს. დროშების აღმართვის ინიციატორი იერუსალიმის გამგებელი და ლეოპოლდის ახლო ნათესავი კონრად დე მონფერატი იყო.მიუხედავად იმისა, რომ ლეოპოლდი საღვთო რომის იმპერიის ლაშქრის მხედართმთავარი იყო, რიჩარდ ლომგულმა ავსტრიის დროშა ჩამოახსნევინა, რაც იმით გაამართლა, რომ ლეოპოლდი მხოლოდ მთავარი იყო და მეფეებთან გატოლება არ ეკადრებოდა. ამ ინციდენტის შემდეგ ლეოპოლდმა მალე დატოვა წმინდა მიწა და სამშობლოში დაბრუნდა. დროშების აღმართვის ინიციატორი კონრად მონფერატელი კი იერუსალიმის მეფედ აირჩიეს, რამაც რიჩარდ ლომგული გაანაწყენა, იგი მხარს გი დე ლუზინიანს უჭერდა. გი იერუსალიმის კანონიერი დედოფლის - სიბილას მეუღლე გახლდათ და მეფის ტიტულს მხოლოდ ამის გამო ატარებდა. სიბილას და მათი ქალიშვილის გარდაცვალების გამო კი ახალი მეფის არჩევის საკითხი აქტუალური გახდა. თუმცა მეფედ არჩევიდან სულ რამდენიმე დღეში კონრადს ასასინები დაესხნენ თავს და განგმირეს. მოარული ხმები ასასინების დაქირავებას რიჩარდს აბრალებდნენ. ბედის განგებამაც არ დააყოვნა და მთავარ ლეოპოლდს სულ მალე შურისძიების შესაძლებლობა მიეცა. ერთი წლის შემდეგ მეფე რიჩარდი ავსტრიაზე გავლით სამშობლოში ბრუნდებოდა. ვენის შემოგარენში ინგლისის მეფე იცნეს და დაატყვევეს. ლეოპოლდმა რიჩარდი იმპერატორ ჰაინრიჰ VI-ს გადასცა, რომელმაც პაპის მიერ გამოხატული პროტესტისა და ეკლესიისგან განკვეთის მუქარის მიუხედავად, ინგლისის მეფეს კონრად მონფერატელის მკვლელობაში დასდო ბრალი. რიჩარდი ორწლიანი ტყვეობის შემდეგ დედის, ელინორ აქვიტანელის შეგროვილი უზარმაზარი გამოსასყიდის ფასად გაათავისუფლეს. გამოსასყიდის წილი მთავარ ლეოპოლდსაც ერგ და მან ამ თანხის დახმარებით ვენის ახალი გალავანი ააგო და ავსტრიის ზარაფხანას ჩაუყარა საფუძველი. მეწამულზე გამოსახული ვერცხლის ძელი კი მას შემდეგ უცვლელად ამშვენებს ავსტრის გერბსაც და დროშასაც. მოგვიანებით ავსტრიის ახალ მმართველ დინასტიას - ჰაბსბურგებს თავში არც კი მოსვლიათ ბაბენბერგების ამ სიმბოლიკის შეცვლა."

დასაწყისი იხ. ჩვენს 2 სექტემბრის პუბლიკაციაში და ჟურნალში "ჰეროლდი" #3
http://www.heraldika.ge/uploads/herald33.pdf

თანამედროვე მუნიციპალური გერბები და ვექსილოლოგიური  მემკვიდრეობათვითმმართველი ქალაქი ფოთის თანამედროვე და ისტორიული გერბ...
15/09/2026

თანამედროვე მუნიციპალური გერბები და ვექსილოლოგიური მემკვიდრეობა

თვითმმართველი ქალაქი ფოთის თანამედროვე და ისტორიული გერბები და დროშები

კავკასიის ჰერალდიკაჩერქეზთა დროშა„..მოგეხსენებათ, ჩრდილოეთ კავკასია რუსეთის ფედერაციული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შედის...
14/09/2026

კავკასიის ჰერალდიკა
ჩერქეზთა დროშა

„..მოგეხსენებათ, ჩრდილოეთ კავკასია რუსეთის ფედერაციული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შედის. ამ ტერიტორიაზე რამდენიმე გამორჩეული და ადგილობრივი ერი ცხოვრობს. მათ რიცხვს ჩერქეზებიც განეკუთვნებიან.
მათი თვითსახელწოდებაა - ადიღე და ისინი ყაბარდო- ბალყარეთში, ყარაჩაი- ჩერქეზეთსა და ადიღეს რესპუბლიკაში სახლობენ. ისინი ისტორიულად ქართველების მეზობელი ხალხი იყო და, მეცნიერების ვარაუდით, ყობანური კულტურა გარკვეულ მსგავსებებს ავლენს კოლხურ კულტურასთან. შესაბამისად, შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ ყობანელები აწ უკვე ადიღეური, ადგილობრივი მოსახლეობის წინაპრები იყვნენ და საკმაოდ ახლო კონტაქტები ჰქონდათ ქართველებთან (კოლხებთან).

აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ საუკუნეთა განმავლობაში ადიღელებს ჰქონდათ სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნები, მაგრამ მუდმივად განიცდიდნენ დამპყრობლების ზეწოლას და ამიტომ ძლიერი და ერთიანი სახელმწიფოს ჩამოყალიბება ვერ მოახერხეს. მრავლად სახლდებოდნენ საქართველოშიც. შუა საუკუნეებში ჰქონდათ სავაჭრო და პოლიტიკური ურთიერთობები, ძირითადად
დას. საქართველოსთან.

მე-16 საუკუნეში მთლიანად კავკასია ურთულეს პოლიტიკურ ვითარებაში მოექცა, ერთმანეთს ოსმალეთის და ირანის იმპერიები ეცილებოდნენ ამ მიწას, რაც ჩრდილოეთ კავკასიის დასავლეთ ნაწილში ოსმალეთის გაბატონებით დასრულდა და მე-18 საუკუნემდე აქტიურად ავრცელებდნენ ისლამს თუ თავიანთ პოლიტიკურ შეხედულებებს. მე-18 საუკუნიდან უკვე რუსეთი აქტიურდება ჩრდ. კავკასიაში და განდევნის ოსმალებს. ბუნებრივია, ამ ბრძოლების და ცვლილებების მთელ დარტყმას ჩრდ. კავკასიელი ხალხი იღებდა. 1860-1864 წლები რუსული საარქივო მასალებიდან ცნობილია, როგორც კავკასიური ომების დამაგვირგვინებელი ფაზა, როდესაც ჩერქეზულ ეთნოსს დიდი დარტყმა მიაყენეს და ძირძველი საცხოვრისიდან გადაასახლეს, ნაწილი კი დახოცეს. ეს ფაქტი გენოციდად მოიხსენიება თავად ჩერქეზების მიერ და ოფიციალურად იქნა აღიარებული საქართველოს სახელმწიფოს მიერ, როგორც ვანდალური და უმოწყალო საქციელი ჩერქეზი ერის წინააღმდეგ.

ახლა უშუალოდ ჩვენი კვლევის მთავარ მიზანს, ჩერქეზულ დროშას, მასზე დატანილ სიმბოლიკას და მის წარმოშობას შევეხებით. ეს დროშა ჩერქეზი ერის ერთიანობის სიმბოლოდაა შექმნილი და დამოუკიდებელი ჩერქეზეთის იდეის მატარებელია. ის მწვანე ფერისაა, მასზე გამოსახულია თორმეტი ოქროსფერი ვარსკვლავი, რომლებიც ჩერქეზების სხვადასხვა ტომებს აღნიშნავენ და სამი ისარი - ეს სამი უძველესი ჩერქეზული თავადური შტოა. ის, რომ სამი ისარი გადაჯვარედინებულია, მათ ერთიანობაზე მიუთითებს, ხოლო დროშის მწვანე ფერი ისლამის რელიგიისაღმნიშვნელია. მუსლიმური რელიგიის მიხედვით, სამი ისარი მჭედლობის ღმერთთან, ტლეპშთან უნდა იყოს დაკავშირებული.
ეს დროშა და მასზე დატანილი სიმბოლიკა ყველა ადიღეს გამაერთიანებელია."
(ნაწყვეტი)
.. ჩერქზი ხალხისა და უფლისწული ზანის ბრძოლაზე რუსეთის დამპყრობლური პოლიტიკის წინააღმდეგ XIX საუკუნის 30-იანი წლებიდან, ბრიტანელებთან გამართულ მოლაპარაკებაზე, შაფსუღთა ((ჩერქეზთა სუბეტნიკური ჯგუფი) ყრილობაზე და უფლისწული ზანის უშუალო ინიციატივასა და როლზე ჩერქეზთა გამაერთიანებელი დროშის შექმნის საქმეში, დაწვრილებით წაიკითხავთ გიორგი გურჯიძის წერილში, რომელიც ჟურნალ „ჰეროლდის“ #2-შია დაბეჭდილი.

იქვე იხილავთ ნაიმა ნეფლიაშევას წერილს "როგორ ხვდებოდნენ ადიღეში შაფსუღების დროშას 1926 წელს".
ეს დროშა ნაალაფარი იყო 1864 წელს აბის ციხესიმაგრისათვის გამართული ბრძოლის შემდეგ და ინახებოდა თბილისის მუზეუმში, საიდანაც საზეიმოდ დააბრუნეს 1926 წელს.

https://heraldika.ge/uploads/herald%20(2).pdf

ქართველ მეფეთა და ბატონიშვილთა ხელრთვები (კალიგრაფიული ხელმოწერა)საქართველოს დამსახურებული მხატვრის, ლიტერატორის და ჭადრ...
11/09/2026

ქართველ მეფეთა და ბატონიშვილთა ხელრთვები (კალიგრაფიული ხელმოწერა)
საქართველოს დამსახურებული მხატვრის, ლიტერატორის და ჭადრაკის ისტორიის მკვლევრის, მიხეილ ვადბოლსკის ნაშრომიდან, რომელიც 2010 წელს წიგნად გამოსცა ჰერალდიკის საბჭომ (დანართი 2, გვ. 129)
აღნიშნულ ნაშრომს გაეცნობით ჩვენს ოფიციალურ საიტზე, განყოფილებაში ბიბლიოგრაფია - "ჰერალდიკის საბჭოს მიერ გამოცემული წიგნები"
http://heraldika.ge/uploads/vadbolski.pdf…

* ნიმუშების ძირითადი ნაწილი ამჟამად დაცულია საქართველოს ეროვნულ არქივში

თანამედროვე მუნიციპალური სიმბოლოებიბაღდათის გერბი და დროშაბაღდათის მუნიციპალიტეტის გერბი      გერბის ფარი შუაზე არის გად...
10/09/2026

თანამედროვე მუნიციპალური სიმბოლოები

ბაღდათის გერბი და დროშა

ბაღდათის მუნიციპალიტეტის გერბი
გერბის ფარი შუაზე არის გადაკვეთილი, ხოლო ზედა ნაწილი გადაკვეთილია და იყოფა ორ ველად. I ნაწილი - ზურმუხტოვან ველზე ოქროს ირმის თავი, მასზე აღმართული ოქროს ჯვრით. II ნაწილი - ლაჟვარდის ველზე ვერცხლის წყარო. III ნაწილი - მეწამულ ველზე ქვედა ნაწილში ოქროს ორკოშკიანი ციხე-სიმაგრე ნახევრადღია კარიბჭით. ციხე-სიმაგრის გამოსახულება კვეთს ველის კიდეებს. ციხე-სიმაგრის თავზე ზედა ნაწილში გამოსახულია სამი ჰერალდიკური ოქროს ვარდი ორი ერთზე. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი - სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრადღია კატარაქტიანი კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი: ,,ბაღდათი".

შენიშვნა: ირმის სიმბოლო, ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, წარმოადგენდა იმერეთის სამეფოს გერბს. ამასთან ბაღდათის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს კურორტი საირმე, ხოლო საირმის სამკურნალო წყლის აღმოჩენა კი, ლეგენდის მიხედვით, დაჭრილ ირემს უკავშირდება.

მეორე ნაწილში გამოსახული ვერცხლის წყარო მიანიშნებს ბაღდათის მუნიციპალიტეტში არსებულ სამკურნალი წყლებზე (საირმისა და ზეკარის ბალნეოლოგიური კურორტები).

ქვედა ნაწილში მეწამულ ველზე გამოსახული ოქროს ორკოშკიანი ციხე-სიმაგრე თავზე სამი ოქროს ვარდით, აღნიშნავს ეგრისის სამეფოს სტრატეგიულად და ეკონომიკურად ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ქალაქს, რომელიც ბერნულ წყაროებში "როდოპოლისად" მოიხსენიება, რაც ქართულად ვარდების ქალაქად ითარგმნება. იგივე "ვარციხე" -> ვარდციხე, რომელიც გვიანდელ შუა საუკუნეებში იმერეთის მეფეთა რეზიდენცია გახდა.

ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დროშა

დროშის ქსოვილი გაყოფილია ვერტიკალურად ორ თანაბარ ნაწილად: პირველ ნაწილში მეწამულ ველზე გამოსახულია სამი ჰერალდიკური ოქროს ვარდი ორი ერთზე; მეორე ნაწილი გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ თანაბარ ნაწილად. ზედა ნაწილი არის ზურმუხტოვანი ველი, ქვედა ნაწილი არის ლაჟვარდოვანი ველი. დროშის პროპორციაა: 2.3

Address

7 Ingorokva Str
Tbilisi
0108

Opening Hours

Monday 10:00 - 18:00
Tuesday 10:00 - 18:00
Wednesday 10:00 - 18:00
Thursday 10:00 - 18:00
Friday 10:00 - 18:00

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when სახელმწიფო სიმბოლიკისა და ჰერალდიკის დეპარტამენტი posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share