თბილისის მუზეუმების გაერთიანება / The Union of Tbilisi Museums

07/09/2026

„გამარჯობა თამარ !

როგორც იქნა გიხილეს ჩემმა თვალებმა. მძაფრად განვიცადე ჩვენი პირველი, თითქმის ანაზდეული შეხვედრა. ჩემს წინაშე იდექი მშვენიერი, სათნო ბავშვი. შენი რეალური ხატება თითქმის მთლიანად მოერგო შენს წინახატს ჩემს წარმოდგენაში. და მაინც, გიმზერდი, როგორც გამოცანას. მწადდა დამენახა შენი არსება მთლიანობაში, შენი სული და ბუნება ახლანდელიც და სამერმისოც. ასე მეწადა, რადგან მსურს რომ იყო ყველაზე კეთილი, ყველაზე სათნო, პირდაპირი და სიმართლისმოყვარე, უშიშარი და გონიერი, უზენაესი მშვენებით გარემოსილი, რადგან მხოლოდ ის სილამაზეა ჭეშმარიტი, რომლის წიაღიდან ასხივებენ სიკეთე, სიწრფოება და უმანკოება.

შენი მერაბი, მამაშენი"

მერაბ კოსტავას წერილი ქალიშვილისადმი,1987 წელი.

#მერაბკოსტავა #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

05/09/2026

ნიკოლოზ ბარათაშვილის თანამედროვეთა მოგონებების მიხედვით იონა მეუნარგიამ შექმნა პოეტის სახე პოეზიის მიღმა:

„ბარათაშვილი გაერთო ამ სოფლის ამაოებას: არც ერთი ქორწილი, ღამისთევა, ყრილობა არ იყო ტფილისის ქართველთ საზოგადოებაში, საცა ის არ ყოფილიყო თავ-მომლხენად და შემაქცევრად. ყმაწვილი კაცი, უპირველესი ოჯახის შვილი, მარჯვე, მოსწრებული მოლაპარაკე, მოლექსე, მოლეკურე, მეჩონგურე, მეთარე, ქაღალდის გატაცებით მოთამაშე, ყოველგან მიმსწრობი, ყოველგან შინაური კაცი, ბარათაშვილი შეიქნა საზოგადოების საყვარელ კაცად. საღამო ისე როგორ გაივლიდა, სამ-ოთხ ოჯახს არ სწვეოდა ის, ამბები და ჭორები არ მიეტანა იქ, არ გამოეტანა... ოჯახებში ხშირ-ხშირმა სიარულმა იქამდე მიიყვანა ის, რომ (ვთქვაა?) ორ-სამ ალაგას, იმ ანდაზისა არ იყოს, რომელიც დილის ოქროს საღამოს ვერცხლად ჰხდის, ბარათაშვილს ხანდახან „შინ არ ბრძნდებიან“-საც ეუბნებოდნენ.“

#ნიკოლოზბარათაშვილი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

03/09/2026

„...ო, როგორ მიყვარს შემოდგომა!
გალ, ყვავილების თაიგული იყიდე და შენ საწერ მაგიდაზე ლარნაკში ჩადე, ჩემი ხსოვნისთვის. სალამი და კოცნა შენს წიგნებს, ხელნაწერებს, - უთხარი მათ, რომ მე ისინი ძველებურად მიყვარს და თავს ვევლები, როგორც ყოველთვის.
ჯერჯერობით, ძლიერ, ძლიერ, გეხვევი და გკოცნი.
მარად შენი
ოლია“

1939 წ. 3 სექტემბერი.
ოლია ოკუჯავას წერილი გადასახლების წლებში გალაკტიონისადმი.

ოლია ოკუჯავა,გალაკტიონ ტაბიძის ჩანახატი,1917 წელი.

#წერილები #ოლიაოკუჯავა #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

31/08/2026

📢 თბილისის მუზეუმების გაერთიანება გიწვევთ საერთაშორისო კონფერენციაზე „მემკვიდრეობა და ტრადიცია“ (წარსულში აწმყოსა და მომავალში) მონაწილეობის მისაღებად.

კონფერენციის კონცეფციისა და დეტალური ინფორმაციის გასაცნობად ეწვიეთ ბმულს:

🔗 https://tbilisimuseumsunion.ge/2026/07/13/მემკვიდრეობა-და-ტრადიცი/

📢The Union of Tbilisi Municipal Museums invites you to participate in the International Conference: "Heritage and Tradition" (Past in Present and Future).

​visit the link below for the conference concept, participation guidelines and other details

🔗 https://tbilisimuseumsunion.ge/en/2026/07/13/international-conference-heritage-and-tradition-past-in-present-and-future/

29/08/2026

1871 წლის 29 აგვისტოს ილია ჭავჭავაძე დუშეთში წერს პოეტურ შედევრს - „ბედნიერი ერი“, როელშიც დაუნდობლად, დიდი სარკაზმით არის მხილებული ერის ცხოვრების მანკიერი მხარეები.

„პეტრე! ამ ახლად დაწერილს ლექსებს (იგულისხმება „რა ვაკეთეთ“ ... და „ბედნიერი ერი“) გიგზავნი დასაბეჭდად „კრებულში“. მეშინიან კი, რომ ზოგიერთ ხანას დაუნდობელი მაკრატელი ცენზორისა მოჰხვდება“ - წერდა ილია ჭაჭავაძე თავის მეგობარს პეტრე ნაკაშიძეს.

ცენზურის თვალის ასახვევად ლექსის სათაურის ქვეშ ილიას მიწერილი ჰქონდა: „იტალიანელი პოეტის ჯუსტის მიბაძვა.“

ლექსი გამოქვეყნებისთანავე პოპულარული გახდა. 1871 წლის გაზეთ „დროების“ 39-ე ნომერში სერგეი მესხი აღნიშნავდა: „რამდენი კმაყოფილება და თან მწარე ღიმილი მოგვგვარა ჩვენ ამ მშვენიერმა და გესლიანმა „ბედნიერმა ხალხმაო“ ...
(თავდაპირველად ლექსის სათაური იყო „ბედნიერი ხალხი“).

#ილიაჭავჭავაძე #ბედნიერიერი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

24/08/2026

1903 წლის 24 აგვისტოს დურგალთა ამხანაგობა „შრომამ“ კენჭის ყრით თვიანთ წევრად აირჩია ილია ჭავჭავაძე. კრებას თავჯდომარეობდა ომან დვალიშვილი, განხილულ იქნა სხვადასხვა საკითხი ხოლო დასასრულს კრება შეუდგა ახალ წევრთა არჩევას - სულ აირჩიეს 7 წევრი. ილია ჭავჭავაძე ყოველთვის მიიჩნევდა, რომ პროფესიული ცოდნა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორი იყო ქვეყნის ეკონომიკური განვითარებისათვის, ამიტომ ყოველთვის მხარს უჭერდა და ეხმარებოდა მათ ვისაც საქმის კეთება სურდათ.

ერთხელ მიხა ჩოდრიშვილი და გიორგი ლასხიშვილი ესტუმრნენ ილიას საგურამოში ხელოსანთა საზოგადოების წესდების საჩვენებლად - „ილია თანაგრძნობით მიეგება ხელოსანთა საზოგადოების დაარსებას....მშვენიერი აზრია. დროა, კაცო, მოაშოროთ ჩარჩები მუშა-ხელოსანს და მომხმარებელსაც. მხოლოდ ერთირამ არმომწონს თქვენ წესდებაში: აქ სულ ხელოსანთა უფლებაზეა ლაპარაკი, მოვალეობაზე კი არაფერია. სადაც უფლებაა, იქ მოვალეობაც უნდა იყოსო. სათანადო შესწორება იქვე შევიტანეთ წესდებაში და, რამდენიმე საათის შემდეგ, ნასიამოვნები ილიას კარგი მიღებითა და საინტერესო ბაასით, ტფილისში დავბრუნდით“... - იგონებს გიორგი ლასხიშვილი.

#ილიაჭავჭავაძე #თბილისისმუზუემებისგაერთიანება

22/08/2026

„გამოთხოვება მათემატიკასთან“

„მეექვსე კლასიდან ე. წ. მე-14 სანიმუშო სკოლაში ვსწავლობდი. სკოლის წლებში მათემატიკით ვიყავი დაინტერესებული. ძალიან მიზიდავდა იგი. 1930-იან წლებში იმართებოდა „ნორჩ მათემატიკოსთა ბრძოლები“ – ასე ერქვა შეჯიბრებებს, რომლებშიც წარმატებით ვმონაწილეობდი. ნელ-ნელა ჩემი ინტერესი ფილოლოგიისა და ანტიკური სამყაროსკენ გადაიხარა, რასაც უნდა ვუმადლოდე ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელს, შალვა
დოლაქიძეს - ახალგაზრდა, განათლებულ და თავის პროფესიაზე უსაზღვროდ შეყვარებულ პედაგოგს, რომელიც ცდილობდა, საკუთარი გატაცება მოსწავლეებისთვისაც გადაეცა.მან ჩამოაყალიბა ლიტერატურული წრე, სადაც მსოფლიო ლიტერატურის კლასიკოსთა შემოქმედებას ვეცნობოდით. მასწავლებელმა იმდენად გააღვივა ჩვენი ინტერესი, რომ მოგვიანებით თავად მოსწავლეებმაც შევქმენით წრე, ვიკრიბებოდით ოჯახებში და ერთმანეთს ლიტერატურის სფეროში ჩვენს ინტერესებსა და აღმოჩენებს ვუზიარებდით.“

რუბრიკა: „კოტე წერეთლის მოგონებებიდან“

#ამონარიდი #კოტეწერეთელი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

19/08/2026

იცით რომელ მხატვარზე თქვა მასწავლებელმა, როცა მის მიერ შესრულებული დავალება იხილა - ფერწერას თავს ვანებებ, რადგან მასავით ხატვა არ გამომდისო? ამ გენიოსს ჩამონათვალში 27 სხვადასხვა პროფესია ჰქონდა აღნუსხული და სადღაც ბოლოში ეწერა, რომ, „ხატვაც შეეძლო“.

შემეცნებითი თამაში „კოლექციონერი“ ამ გენიალური მხატვრის სამყაროში გამოგზაურებთ.

🎟️ შეიძინეთ ბილეთი და შემოგვიერთდით!

🔗 https://tkt.ge/show/34845/shemecnebiti-tamashi-koleqcioneri

17/08/2026

გალაკტიონ ტაბიძე ვაჟა-ფშაველას ძეგლთან დუშეთში, 1955 წლის აგვისტო.

„..გალაკტიონმა კვლავ ვაჟა გაიხსენა: რომ ვაჟა შედარებით ახალგაზრდა გარდაიცვალა, - „მე ამჟამად ვაჟაზე 9 წლით უფროსი ვარ. მან 54 წელი იცოცხლა. მისი წარსული ბევრ რამეში მომაგონებს ჩემს ცხოვრებას. ვერ უპატრონეთ ღვთით მოვლენილ ამ ადამიანს, სიღარიბეში, წვალებასა და შიმშილში ამოვხადეთ სული. ერთ რამეშიც ვგავართ ერთმანეთს, - ვაჟასავით მეც მოღვაწეობა დავიწყე პედაგოგობით. ორივემ მხოლოდ ორიოდე წელი მივაგეთ მასწავლებლობას. ვაჟას დიდი ოჯახის სარჩენად აბა რას ეყოფოდა ხელფასი. ამიტომ დაუბრუნდა სოფელს და მთელი სიცოცხლე იცხოვრა როგორც ღარიბმა გლეხმა.. აბა, ამოიოხრა გალაკტიონმა... ეჰ, საერთოდ ასეთი ადამიანები, თითქმის ყველა, სიცოცხლეში უბედურები არიანო, დასძინა გალაკტიონმა...“

ვახტანგ გურგენიძის მოგონება

#მოგონება #გალაკტიონტაბიძე #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

08/08/2026