20/07/2026
Σπύρος Αλαμάνος (29 Ιουλίου 1947 - 18 Ιουλίου 2011)
Λαδοπαστέλ
67Χ47 εκ.
Απο τη συλλογή της Κερκυραϊκή Πινακοθήκης.
Κείμενο Κώστα Σουέρεφ (Δρ Αρχαιολογίας-ιστορικός) για Σπύρο Αλαμάνο.
"Ο Σπύρος Αλαμάνος πρωτοεμφανίστηκε ως εικαστικός το 1971 με το πρώτο βραβείο αφίσας της Διεθνούς Έκθεσης θεσσαλονίκης και με το τρίτο βραβείο του σήματος της ναυτικής Εβδομάδας. Οι σπουδές του στην Καλλιτεχνική Σχολή της Κέρκυρας και στο Αθηναϊκό τεχνολογικό ινστιτούτο Αθηνών Δοξιάδη, όπου είχε δασκάλους τον τάσσο Αλεβίζο και τον Παναγιώτη Γράββαλο, του έδωσαν τις βάσεις και την ώθηση να εργάζεται ασταμάτητα, δοκιμάζοντας εκδοχές τέχνης και τεχνικών.
Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ από το 1978 παρουσίασε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις. Η πρώτη του έκθεση πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα τέχνης στην Κέρκυρα (Καποδιστρίου 118), 8 Φεβρουαρίου 1978.
Η αποδοχή έργων του σε πινακοθήκες, συλλογές και δημόσια ιδρύματα, η εμφάνισή του σε καλλιτεχνικά ημερολόγια, τα συλλεκτικά λευκώματά του, η προβολή με εικαστικά έργα της ιδιαίτερης πατρίδας του, οι φωτογραφίες του, η πλούσια βιβλιογραφία με έργα και κείμενά του φανερώνουν την αναγνώριση που του επιφύλαξαν ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, πολλά μέλη των οποίων κατέχουν πίνακές του.
Ο Σπύρος Αλαμάνος ένιωθε άμεση πνευματική συγγένεια με τον Βαν γκογκ και τον Ρεμπώ. Διάβαζε, ήδη από την εφηβεία, και ξαναδιάβαζε τις επιστολές του Βαν γκογκ προς τον αδελφό του και έβρισκε αναλογίες με τον ψυχισμό του. Η ορμή των χρωμάτων τον κατέκλυζε και με πάθος γέμιζε εικόνες, χαρτιά και μουσαμάδες, ενίοτε και υφάσματα, ή αξιοποιούσε άλλα υλικά, όπως ο γύψος. Σαν να τον καθοδηγούσε ένας παράταιρος νους, ξεχείλιζε με ασυγκράτητα όνειρα υπαρξιακής αμφιβολίας. Ζωγράφιζε μορφές και πρωτότυπες συνθέσεις, κατρακυλώντας εξαντλητικά σε ελικοειδείς λαβυρίνθους, παλεύοντας με τους δαίμονές του και τα αδούλωτα μεγέθη των επιθυμιών του. Έμπαινε σε παραζάλη και σε θολά μονοπάτια της νύχτας και των αστεριών. Απεικόνιζε θρυμματισμένο τον κόσμο του και επεδίωκε την προθανάτια συνειδητή εξακτίνωση στο σύμπαν των αγαπημένων του.
Κατά τη γνώμη μου, αλλά και πολλών άλλων, ο Σπύρος Αλαμάνος συγκαταλέγεται στους κορυφαίους εικαστικούς των μεταπολεμικών χρόνων."
📌Στον χώρο της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης λειτουργεί η ειδικά διαμορφωμένη «Αίθουσα Σπύρος Αλαμάνος», η οποία ανήκει στη μόνιμη έκθεση. Φιλοξενεί επιλεγμένα έργα από όλες τις δημιουργικές του περιόδους (ζωγραφική, χαρακτική, μικτές τεχνικές), καθώς και προσωπικά του αντικείμενα.
Η στενή φιλία του Σπύρου Αλαμάνου με τον συλλέκτη Μιχαήλ Άγγελο Βραδή υπήρξε ο κινητήριος μοχλός για την ίδρυση της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης.
