(2001).
Βρίσκεται στη βόρεια βορειοδυτική ακτή του νησιού, 62 χλμ. βορειοδυτικά της Μυτιλήνης και αποτελεί έδρα του Δήμου Μήθυμνας. Είναι πολύ γραφικός οικισμός, στο βόρειο μυχό του ομώνυμου όρμου, πάνω από τον οποίο δεσπόζει το παλιό φρούριο. Έχει μικρό λιμάνι με κίνηση κυρίως αλιευτικών σκαφών και τουριστικών θαλαμηγών.
Ονομασία:Η πόλη στην αρχαιότητα ονομαζόταν Μήθυμνα, ενώ στα τέλη της Βυζαντι
νής περιόδου απέκτησε το όνομα Μόλυβος. Το αρχαίο της όνομα οφείλεται στη Μήθυμνα, κόρη του Μακαρέα και σύζυγο του Λεπετύμνου. Στη μακραίωνη πορεία της πόλης μέσα στο χρόνο χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο ονόματα. Σήμερα ισχύουν και τα δύο. Το πρώτο όνομα, Μήθυμνα, έχει προελληνική ρίζα – πελασγική και διατηρήθηκε σ' όλη την αρχαιότητα, μέχρι το 1354 μ.Χ. Ιστορικές πηγές, όπως νομίσματα – επιγραφές, αλλά και ιστορικές αναφορές (Θουκυδίδης: Μηθυμναίων χώρα) μας πληροφορούν ότι ο αιολικός τύπος του ονόματος ήταν «Μάθυμνα», αλλά από τα Ελληνιστικά χρόνια επικρατεί οριστικά ο αττικός τύπος «Μήθυμνα». Από τα χρόνια της κυριαρχίας της δυναστείας των Γατελούζων στο νησί, δηλαδή από το 1355 μ.Χ. επικρατεί το όνομα Μόλυβος. Η προέλευση του είναι πιο πιθανή από την Φράγκικη ονομασία Mont d'olives – το όρος των ελαιόδεντρων, παρά από τα άφθονα πετρώματα μολύβδου που υπάρχουν στην περιοχή. Στο χάρτη της Λέσβου, που σχεδίασε το 1782 ο Γάλλος Ch. Gouffier, έβαλε και Μήθυμνα και Μόλυβος, επιβεβαιώνοντας τη διαδρομή της διπλής ονομασίας μέσα στο χρόνο. Το 1912, όταν απελευθερώθηκε η Λέσβος από την τουρκοκρατία, επανήλθε και πάλι η αρχαία ονομασία ως επίσημη. Έτσι, αναφέρεται ως δήμος Μήθυμνας και ως Μήθυμνα στα έγγραφα των υπηρεσιών, στα λεωφορεία, αλλά την ίδια ονομασία χρησιμοποιούν κι όσοι έλκονται από την ιστορική διάσταση του ονόματος. Παρ' όλα αυτά, οι κάτοικοι, όταν αναφέρονται σήμερα στην πόλη τους, χρησιμοποιούν την ονομασία Μόλυβος. Κατά τη Μυθολογία, η Μήθυμνα, μαζί με τη Μυτιλήνη, την Άντισσα, την Αρίσβη και τον Ερεσό, ήταν παιδιά του βασιλιά Μάκαρα, που εποίκισε τη Λέσβο. Απ' τα παιδιά λοιπόν του βασιλιά πήραν αντίστοιχα και τα ονόματά τους οι συγκεκριμένες πόλεις του νησιού, που χιλιάδες χρόνια τώρα μένουν στις ίδιες θέσεις και διατηρούν τα ίδια ονόματα. Η Μήθυμνα παντρεύτηκε το Θεσσαλό ήρωα Λέσβο, που κι αυτός εποίκισε το νησί. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, παντρεύτηκε το μυθικό ήρωα Λεπέτυμνο, απ' τον οποίο πήρε τ' όνομα της η ομώνυμη οροσειρά.
Ιστορία:Η Αρχαία Μήθυμνα, η θέση της οποίας εντοπίζεται στην ίδια θέση με τη σύγχρονη, ήταν πόλη αντίπαλη της Μυτιλήνης και όλων των υπολοίπων πόλεων της νήσου ως μόνη αττικίζουσα."Κατά τον πόλεμο, η Μήθυμνα, με απόφαση του αρχηγού των Πελασγών Πυλαίου, συμμάχησε με τους Τρώες. Όπως αναφέρει ο Όμηρος, έγινε στόχος επιδρομών των Αχαιών, που ήθελαν να αποκόψουν τους Τρώες από κάθε βοήθεια των συμμάχων τους. Σε μια απ' αυτές τις επιδρομές, ο – κατά τον Όμηρο – Θεόμορφος Αχιλλέας πολιόρκησε στενά τη Μήθυμνα, αλλά συνάντησε μεγάλη αντίσταση κι η πολιορκία τραβούσε σε μάκρος. Τότε η Βασιλοπούλα της Μήθυμνας Πεισιδίκη, παράφορα ερωτευμένη με το μυθικό ήρωα, που φήμη του διέτρεχε από άκρη σε άκρη την Ελλάδα, τον βοήθησε αποφασιστικά να καταλάβει την πόλη. Η προδοσία της Πεισιδίκης προς την πατρίδα της δε βρήκε κατανόηση, έστω κι αν έγινε εξαιτίας ενός απελπισμένου έρωτα. Έτσι ο Αχιλλέας διέταξε να την εκτελέσουν με λιθοβολισμό. Στη συνέχεια, εκτέλεσε στα τείχη της πόλης τους ήρωες Λάμπετον και Ικετάονα, που ήταν γιος του Λεπέτυμνου και της Μήθυμνας, καθώς και τον Τράμβυλο. Την κατάληψη της Μήθυμνας από τον Αχιλλέα ακολούθησε σε λίγο και η άλωση της Τροίας."Περί τον 5ο αιώνα π.Χ., όπως μαρτυρεί ο Ηρόδοτος, είχε επιτεθεί κατά της επίσης σπουδαίας πόλης, μετά τη Μυτιλήνη, της Αρίσβη την οποία και εξανδραπόδισε. Το γεγονός αυτό την είχε απομονώσει απ΄ όλες τις άλλες πόλεις της νήσου.Στον Πελοποννησιακό πόλεμο ήταν με το μέρος των Αθηναίων. Έτσι δεν πήρε μέρος στην αποστασία της νήσου (428 π.Χ.) από τη συμμαχία των Αθηναίων, όπου και άρχισαν τότε οι επιχειρήσεις μεταξύ αυτής και της Μυτιλήνης. Περιελούσα όμως η Λέσβος στους Αθηναίους από το 411 π.Χ. την πόλη υπεράσπιζε φρουρά των Αθηναίων. Ο Λακεδαιμόνιος όμως ναύαρχος Καλλικρατίδας κατάφερε με έφοδο να καταλάβει την πόλη την οποία στη συνέχεια και λεηλάτησε, το 407 π.Χ.
Το 389 π.Χ. ο Αθηναίος Θρασύβουλος φέρεται να ανακατέλαβε την πόλη, αφού νίκησε το Σπαρτιάτη αρμοστή Θηρίμαχο, οπότε η πόλη έγινε μέλος της συμμαχία. Το 167 π.Χ. επεκτάθηκε με την προσάρτηση της πόλης της Άντισσας.Σήμερα σώζονται ελάχιστα τμήματα του τείχους και του λιμανιού, ερείπια του υδραγωγείου και μερικών οικοδομημάτων. Με τις ανασκαφές βρέθηκαν τάφοι, όστρακα από αγγεία κ.ά.
Λατρεία και Θρησκεία:"Στα πρώιμα αρχαϊκά χρόνια κυριαρχούσε η ηρωολατρεία. Μεγάλη γιορτή ήταν τα Ηράκλεια προς τιμήν του Ηρακλής και των Μηθυμναίων ηρώων Λάμπετος, Τράμβυλος και άλλων. Αργότερα, οι πιο ξεχωριστές θεότητες για τους Μηθυμναίους ήταν ο Παν, ο Διόνυσος, που λατρευόταν με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ως την κυριαρχία του Ορφισμός, οπότε η διονυσιακή λατρεία εμπλουτίστηκε με στοιχεία μυστικιστικά και πήρε μιαν άλλη διάσταση. Σημαντικές θεότητες των Μηθυμναίων ήταν ακόμα οι Αμαδρυάδες και οι Νύμφες, η Άρτεμις, ο Ποσειδώνας ο μεσοπόντιος, όπως οι Μηθυμναίοι τον αποκαλούσαν, ο Τρίοπος Ζευς (ο Δίας με τα τρία μάτια) ο Απόλλων, η Αθηνά, αλλά και ο Μέγας Σάραπις, θεότητα που μάλλον ήρθε από την Μικρά Ασία, όπου γιορτάζονταν τα Μεγάλα Σαραπίεια και αργότερα λατρεύτηκε στην Αίγυπτος. Από τις αρχές του 2ου μ.Χ. αιώνα, η Μήθυμνα ασπάζεται τον Χριστιανισμός."
Το κάστρο της Μήθυμνας:Το κάστρο της Μήθυμνας είναι χτισμένο πάνω στα λείψανα της αρχαίας οχύρωσης, στην κορυφή του λόφου. Θεμελιώθηκε κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, κατά μία εκδοχή τον 6ο αιώνα επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού, γνωστού για την οικοδομική του δραστηριότητα. Το 1128 κυριεύτηκε από τους Ενετούς και από το 1204 έως το 1287 ήταν υπό την κατοχή του Βαλδουίνου Β΄ της Φλάνδρας. Κατά μια άλλη άποψη, το κάστρο χτίστηκε μετά τα μέσα του 13ου αιώνα με σκοπό να καταστεί δυνατή η αντιμετώπιση των Τούρκων και Φράγκων επιδρομέων. Πάντως, στα τέλη του 13ου αιώνα πέρασε στα χέρια των Καταλανών. Το 1373 ο Γατελούζος Φραγκίσκος Α΄ επέφερε ενισχύσεις και επισκευές στο κάστρο. Η σημερινή μορφή του κάστρου είναι αποτέλεσμα των εργασιών του 14ου αιώνα και των οθωμανικών προσθηκών μετά το 1462.
Πηγη: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AE%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%B1_%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85
Mithymna (Greek pronunciation: [ˈmiθimna]) (Greek: Μήθυμνα, also sometimes spelled Methymna, formerly also Molyvos) is a former municipality on the island of Le**os, North Aegean, Greece. Since the 2011 local government reform it is part of the municipality Le**os, of which it is a municipal unit. Geography:The second most important town of the island, it is located NE of Eressos, N of Plomari and NW of Mytilene.The town (pop. 1,497 at 2001 census) is on the northern part of the island, just some 6 km north of the popular beach town of Petra. One of the most noticeable features of the town is the old Genoese fortress on the hill in the middle of the town.The municipal unit of Míthymna stretches eastward from the town along the northern part of the island; it is the island's smallest municipal unit in land area at 50.166 km². The next largest towns in the municipal unit are Árgennos (pop. 240) and Sykaminéa (207). History:As Methymna, the city was once the prosperous second city of Le**os, with a founding myth that identified an eponymous Methymna (Greek: Μήθυμνα), the daughter of Macar and married to the personification of Le**os. The Archaic Period:Very little is known about Methymna in the Archaic period. The story of Arion and the dolphin, which involves the Corinthian tyrant Periander and is evidently set at the turn of the 7th century BCE, suggests that Methymna was already a prominent city with far-reaching contacts across the Greek world at this period. Herodotus tells us that at some point in the Archaic period, Methymna enslaved the city of Arisba on Le**os: this will have greatly increased the territory of Methymna, as well as giving it access to the fertile land around the Gulf of Kalloni. We are also told by a local historian, Myrsilus of Methymna, who wrote in the first half of the 3rd century BCE, that Methymna founded the city of Assos which was on the coast of Asia Minor opposite Methymna. However, another local historian, Hellanicus of Mytilene, writing in the mid-5th century BCE, instead simply says Assos was an Aeolian foundation and does not specify a particular city as its founder. This has led some historians to doubt Myrsilus, and instead suggest that this is an example of "local Methymnaean manipulation of the past", although this could equally be true of Hellanicus. The Classical Period:Methymna had a long-standing rivalry with Mytilene, and during the Peloponnesian War it sided with Athens during the Mytilenaean revolt in 428 BCE when all the other cities of Le**os sided with Mytilene. When the Athenians put down the revolt the following year, only Methymna was spared from having its territory turned into a cleruchy. After 427, Methymna and Chios were the only members of the Delian League to remain self-governing and exempt from tribute, indicating the privileged position Methymna held within the Athenian Empire. Methymna was briefly captured by the Spartans in summer 412, before quickly being retaken by the Athenians: in describing this episode, the historian Thucydides indicates that the Methymnaeans were much more inclined to side with Athens than Sparta. This was likewise the case in 411, when a group of Methymnaeans who were in exile at Cyme in Aeolis attempted to return to Methymna by force, but were rebuffed by the population. When the Spartan commander Kallikratidas besieged Methymna in 406, the city stayed loyal to its Athenian garrison and held out until it was betrayed by several traitors.Our knowledge of the history of Methymna in the 4th century is limited, but its prominence as a polis is firmly attested by the city's silver and bronze coinage. By at least the 340s BCE, the tyrant Kleommis had expelled the city's democrats and remained in power for the next decade. We do not know what happened to Kleommis after this, although it is likely that he was expelled when the island fell to Philip II's generals Parmenion and Attalus in 336. The political history of the following four years are poorly attested: we know that Le**os changed hands several times between the Macedonian forces of Alexander the Great and the Persian forces of Memnon of Rhodes, that Memnon captured Methymna in 333 BCE, and that when Alexander's admiral Hegelochus recaptured Methymna in 332 BCE its tyrant was Aristonicus not Kleommis. However, it is not clear whether Aristonicus was made tyrant when the Persians recaptured Methymna in 335, or whether Kleommis was re-installed and Aristonicus only made tyrant in 333. Whatever the case, in 332 Alexander gave Aristonicus over to the newly restored Methymnaean democracy to try, and he was found guilty and put to death by torture. The Hellenistic Period:In c. 295 BCE, Methymna struck silver drachms for King Lysimachus, indicating that the city was part of his kingdom at this time. However, by the 250s BCE at the latest, Methymna had come under the sway of the Ptolemaic Kingdom.[20] During this period, a festival in honour of the Ptolemies, the Ptolemaia, was instituted, and public documents produced by the city were dated by the regnal years of the Ptolemies. Worship of Sarapis, an Egyptian cult patronized by the Ptolemies, was probably introduced to Methymna at this period, and remained an important part of the city's life for several centuries.In the 2nd century BCE Methymna increasingly pursued a policy of seeking closer ties with the emerging power of Rome. Methymna remained loyal to Rome during the Macedonian War, and in 167 BCE it was rewarded when the Romans punished neighbouring Antissa for disloyalty and transferred its territory to Methymna. The territory of Methymna was ravaged by King Prusias II of Bithynia along with several other cities in this region in ca. 156 BCE, but the Romans later compelled Prusias to pay reparations of 100 talents for the damage done. In 129 BCE, an inscription from Methymna shows that the city formed a formal alliance with Rome. A dedication to the Galatian princess Adobogiona (fl. c. 80 - 50 BCE), who was the mistress of Mithridates VI of Pontus, a long-standing enemy of Rome, may indicate a cooling of relations between Methymna or Rome or simply political expediency. The Roman Period:Methymna gained a particular reputation among Romans for viticulture during the Imperial period. Virgil speaks of the vines of Methymna as the best and most numerous on Le**os, while Ovid invokes them as an example of something which is proverbially numerous and bountiful. The distinctive strong taste of Methymnaean wine is mentioned by Silius Italicus, and Propertius uses this as a point of reference when describing another Greek wine. When Virgil and Silius wished to indicate the exceptional quality of Phalernian wine, Methymnaean wine is among the vintages which they say it surpasses. We also learn from Horace that Methymnaean grapes were equally prized for the excellent vinegar which could be produced from them and which he describes accompanying a sumptuous eel dish. The medical writer Galen, who was a native of nearby Pergamon, considered all the wines of Le**os to be excellent, but ranked that of Methymna the first in quality, that of Eresos second, and that of Mytilene third. In the novel Daphnis and Chloe, thought to be by the Mytilenaean aristocrat Longus and set in the region of Le**os between Methymna and Mytilene, the vine harvest is the most important time of the agricultural year, and the Mytilenaean owner of the land in this region times his annual visit to coincide with the end of this harvest when the year's profit can be established. The Byzantine Period:The first attested bishop of Methymna was Christodoros in 520 CE. In 640, Methymna was mentioned in the Ecthesis, pseudographically attributed to Epiphanius of Salamis, as an autocephalous archdiocese, and around 1084, it was made a metropolitan see under Alexius I Comnenus. The Fourth Crusade brought Latin control, on the strength of which the Roman Catholic Church maintains a purely titular see of Methymna; there were 40 Roman Catholics in 1908. In 840 the city was plundered by Cretan Arabs and many of the inhabitants sold into slavery. The fortifications of Methymna were strengthened following this attack, and again at the end of the 11th century, as we learn from a building inscription dating to 1084/5. A few years later in 1089/90 these fortifications helped the inhabitants of Methymna successfully repel an attack by Emir Tzachas of Smyrna. These fortifications again kept Methymna safe when the Genoese Lord of Phokaia, Domenico Cattaneo, seized the rest of Le**os in 1335, but was unable to take Methymna or the equally well-fortified town of Eresos. Along with the rest of Le**os, Methymna became a possession of the Gattelusi family in 1355. Methymna repelled a Turkish invasion force in 1450, but its defences were over-powered in a second invasion in 1458 when the admiral Ismaelos seize the city with a force of 150 ships. Using Methymna as a base, the whole island was gradually brought under Turkish control by September 1462. The Ottoman Period:As Molivo under the Ottoman Empire, the city was a kaza of the sanjak of Metelin in the vilayet of Rhodes. After the defeat of the Ottomans in the First Balkan War (1913), Greece liberated Le**os in 1914. Province:The province of Mithymna (Greek: Επαρχία Μήθυμνας) was one of the provinces of the Le**os Prefecture. Its territory corresponded with that of the current municipal units Mithymna, Agia Paraskevi, Eresos-Antissa, Kalloni and Petra. It was abolished in 2006. Notable people:
Matriketas, astronomer. Echecratides, Peripatetic philosopher and friend of Aristotle. Myrsilus, local historian and paradoxographer. Hermeias, author of a history of the Sicilian tyrant Dionysus I. Kratinos, cithara player at the court of Alexander the Great. Theolytus, poet and historian. Theoctiste of Le**os, saint of the Eastern Orthodox Church. Argyris Eftaliotis, poet and translator
