30/09/2025
ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ,
ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ
Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης έχει λάβει τίτλο από την ίδια, μάλλον με περιπαικτική διάθεση, “Απλοποίηση εργατικής νομοθεσίας, ενίσχυση εργαζομένων και υγείας και ασφάλειας στην εργασία”. Η 13ωρη εργασία που εισάγει, συνιστά ένα ακόμη βέλος στην φαρέτρα της εργοδοσίας και των επιχειρηματικών ομίλων προς την κατεύθυνση της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και της υπονόμευσης των εργασιακών κεκτημένων. Εντούτοις, τo νομοσχέδιο αυτό δεν προέκυψε σε κενό άερος, αλλά αποτελεί συνέχεια των εκτρωματικών νόμων των προηγούμενων ετών, οι οποίοι έβαλλαν κατά των συλλογικών και ατομικών εργασιακών δικαιωμάτων, με απώτερο στόχο να μπει ταφόπλακα στο 8ωρο και να παγιωθεί μια κατάσταση που θέλει τους εργαζομένους βορά στην αυθαιρεσία των εργοδοτών. Κατόπιν του ν. Χατζηδάκη, ο οποίος περιλάμβανε μεταξύ άλλων τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου με 10ωρη εργασία χωρίς προσαύξηση, και του ν. Γεωργιάδη ο οποίος προέβλεπε την απασχόληση σε πολλαπλούς εργοδότες μέχρι και 13 ώρες τη μέρα, κατόπιν της καθιέρωσης της ψηφιακής κάρτας και της εισαγωγής της 6ήμερης εργασίας, σε μια εποχή που η τεχνολογικές εξελίξεις επιβάλλουν τη μείωση του ωραρίου εργασίας, το νέο νομοσχέδιο παρέχει στην εργοδοσία ακόμη περισσότερα εργαλεία για να προσαρμόζει κατά βούληση τις εργασιακές σχέσεις, στο όνομα της “μεγαλύτερης ευελιξίας” και της “ενίσχυσης της παραγωγικότητας”.
Ειδικότερα, πλέον θεσμοθετείται η 13ωρη εργασία και σε έναν εργοδότη, ως λογική συνέχεια της παράλληλης απασχόλησης που προβλεπόταν στον ν. Γεωργιάδη. Κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί ότι όταν ψηφιζόταν ο συγκεκριμένος νόμος, η κυβέρνηση παρουσίαζε ως «δικαίωμα του εργαζόμενου αν το επιθυμούσε», για να «συμπληρώσει το εισόδημά» του, εκτός από το 8ωρο να μπορεί να εργαστεί και ένα 4ωρο σε άλλη επιχείρηση. Πλέον θα δίνεται η δυνατότητα σε έναν εργοδότη να έχει τον εργαζόμενο 13 ώρες τη μέρα στη δουλειά καταργώντας κάθε έννοια προσωπικής και οικογενειακής ζωής. Από το ιστορικό σύνθημα : 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ελεύθερος χρόνος, 8 ώρες ξεκούραση φτάσαμε στο 11 ώρες ανάπαυση που πλασάρεται από την κυβέρνηση και την ΕΕ ως νέα κανονικότητα, μέσα στις οποίες 11 ώρες συμπεριλαμβάνονται με ευρωπαϊκή οδηγία οι μεταφορές από και προς τη δουλειά, ο χρόνος προετοιμασίας της δουλειάς, τα διαλείμματα εντός της δουλειάς, και μετά βίας μένει χρόνος για τον ύπνο και όλες τις προσωπικές ανάγκες ενός ανθρώπου. Στην ουσία δεν ρυθμίζεται ο χρόνος εργασίας, αλλά ο χρόνος μη εργασίας.
Ο εργοδότης με άλλα λόγια θα μπορεί να προσθέτει στο 8ωρο άλλη μία ώρα υπερεργασίας (9η ώρα), όπως ήδη προβλέπεται, και υπερωρίες μέχρι την 13η ώρα (οι οποίες φυσικά μπορεί να δίνονται και με τη μορφή "αδειών"). Για να γίνει πράξη η πρόβλεψη αυτή, η κυβέρνηση έχει ήδη μειώσει το κόστος της υπερωρίας για την εργοδοσία. Ήδη από τον ν. Χατζηδάκη αυξήθηκε ο αριθμός των υπερωριών με παράλληλη μείωση της αποζημίωσής τους, ενώ ήδη η κυβέρνηση έχει καταργήσει την προβλεπόμενη προσαύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τις υπερωρίες και την εργασία Κυριακές και αργίες. Περαιτέρω, η διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου θα μπορεί να γίνεται και σε εβδομαδιαία βάση, ενώ θα δίνεται τη δυνατότητα για υπερωρίες και στην εκ περιτροπής εργασία, σε συνέχεια του προηγούμενου νόμου, που έδινε τη δυνατότητα για διακεκομμένα ωράρια ακόμα και στους μερικά απασχολούμενους, επιτρέποντας ουσιαστικά στους εργοδότες να μειώνουν το μισθολογικό κόστος, προσλαμβάνοντας μερικώς απασχολούμενους και απασχολώντας τους με πλήρες ωράριο. Παρέχεται, συνεπώς, η δυνατότητα στους εργοδότες να τηρούν τους εργαζόμενους σε καθεστώς διαρκούς εφεδρείας και να τους καλούν όποτε και για όσο χρειάζεται η κάθε επιχείρηση, κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση του δυστοπικού εργασιακού μοντέλου που διακρίνει τον εργάσιμο χρόνο σε “ενεργό” και “ανενεργό”.
Mε το νέο εκτρωματικό νομοσχέδιο επιδιώκεται να ενσωματωθούν στην ελληνική έννομη τάξη παρεκκλίσεις της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2003/88 σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας, που επιτρέπουν έως και 78 ώρες εργασίας τη βδομάδα, δηλαδή 13ωρη δουλειά σε 5ήμερη ή 6ήμερη εβδομάδα. Η ευκολία με την οποία ενσωματώνονται όλες οι αντιδραστικές επιταγές της ΕΕ με νόμους όλων των κυβερνήσεων και αστικών κομμάτων οφείλει να αποτελεί ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για όλους τους εργαζόμενους. Η απορρύθμιση του χρόνου εργασίας συνιστά ζήτημα κρίσιμης σημασίας που πρέπει να αντιμετωπστεί ως πεδίο σφοδρής σύγκρουσης από τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα, απέναντι συνολικά στο κεφάλαιο, στις πολιτικές που εξυπηρετούν τα συμφέροντά του και στο ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα, που αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος.
Εμείς, οι μισθωτοί δικηγόροι που γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει 13ωρη εργασία σε 5ήμερη και 6ήμερη βάση, που ξέρουμε καλά τι πάνε να πουν 11 ώρες ανάπαυση και απουσία εργασιακών δικαιωμάτων δεν μπορούμε να αφήσουμε τις αλλαγές αυτές να εφαρμοστούν. Σήμερα, που για πρώτη φορά υπάρχουν σωματεία μισθωτών δικηγόρων που παλεύουν την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας για την εφαρμογή των προστατευτικών διατάξεων του εργατικού δικαίου στον κλάδο δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη κατάργηση του βασικότερου κεκτημένου, του 8ώρου.
Οι μισθωτοί δικηγόροι είναι κομμάτι του αγώνα για το μπλοκάρισμα του νόμου.
Κάτω τα χέρια από το 8ωρο! Υπογραφή ΣΣΕ!
Όλοι στην απεργία 1/10, 10.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου!
