Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

19/07/2026

Ανακοίνωση παύσης λειτουργίας της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης

ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

«Οδοιπόρε, δεν υπάρχει δρόμος· ο δρόμος χαράζεται περπατώντας»
Antonio Machado

Τον Ιανουάριο του 2013 μια ομάδα ανθρώπων αποφάσισε να δημιουργήσει μια νέα αναρχική συλλογικότητα στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αφενός επιδιώκοντας να εκφράσει πολιτικά το ρεύμα του ελευθεριακού κομμουνισμού και του κοινωνικού αναρχισμού, αφετέρου να συμβάλει στην τότε αναδυόμενη προσπάθεια συγκρότησης μιας πανελλαδικής Αναρχικής Ομοσπονδίας.

Μέσα σε αυτά τα δεκατρία χρόνια δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι επέλεξαν να ενταχθούν στη συλλογικότητα αυτή, άλλες/οι για μικρότερο και άλλες/οι για μεγαλύτερο διάστημα, συμβάλλοντας με αυτήν τους την επιλογή τόσο στην οργάνωση του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος όσο και στην ενίσχυση των κοινωνικών-ταξικών αγώνων, διαμορφώνοντας τη φυσιογνωμία της συλλογικότητας και διαμορφούμενες/οι με τη σειρά τους από εκείνη.

Η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης μέσα από τη συμμετοχή της σε αγωνιστικές διαδικασίες όλα αυτά τα χρόνια μεγάλωσε, ωρίμασε, έμαθε, άλλαξε. Ενθουσιάστηκε, απελπίστηκε και ξαναενθουσιάστηκε αμέτρητες φορές. Αμέτρητες φορές βρέθηκε αντιμέτωπη με όρια και αδιέξοδα, αμέτρητες φορές αναζήτησε και δοκίμασε τους συλλογικούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να συνεχίσει κάθε φορά γόνιμα, όπως πάντα ήλπιζε, τη δράση της.

Δεκατρία χρόνια συντροφικών σχέσεων και συμμετοχής σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες δε χωρούν σε λίγες σελίδες, πόσω μάλλον σε λίγες γραμμές.

Ωστόσο, έστω και ως μια σύντομη ιστορική καταγραφή, θα θέλαμε να πούμε ότι νιώθουμε τιμή και χαρά που συμμετείχαμε στους αντιμνημονιακούς αγώνες και στις κινητοποιήσεις κατά της λιτότητας την περίοδο 2012–2015, στο κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές από το 2012 μέχρι σήμερα, στο κίνημα αλληλεγγύης στους εργάτες που κατέλαβαν το εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. το 2012 και το λειτουργούν με όρους αυτοδιαχείρισης έκτοτε· στο αντιφασιστικό κίνημα που κορυφώθηκε πανελλαδικά μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού, Παύλου Φύσσα, από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής το 2013, ενώ στην πόλη μας αποτέλεσε ένα καίριας σημασίας ανάχωμα τόσο απέναντι στις φασιστικές γκρούπες που πραγματοποίησαν επιθέσεις μέσα από τα συλλαλητήρια για το «μακεδονικό» το 2018 όσο και απέναντι στη γενικότερη έξαρση της εθνικιστικής/φασιστικής δραστηριότητας στην πόλη τα χρόνια που ακολούθησαν (όπως στη Σταυρούπολη το 2021)· στο κίνημα αλληλεγγύης προς τους/τις μετανάστ(ρι)ες και πρόσφυγες (ειδικά την περίοδο 2015–2018) καθώς και στις συνεχείς δράσεις ενάντια στην όλο και κλιμακούμενη αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα· στο κίνημα ενάντια στο «νέο ασφαλιστικό» το 2016 αλλά και σε κάθε μεγάλη ή μικρή απεργιακή κινητοποίηση μέσα από πολιτικά ή συνδικαλιστικά μορφώματα, στον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας· στο φεμινιστικό και LGBTQI+ κίνημα γενικότερα αλλά και συγκεκριμένα στις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία της Zackie Oh! το 2018· στις γιγαντιαίες συγκεντρώσεις για το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών από το 2023 καθώς και σε κάθε αγώνα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και την απαξίωση του κράτους πρόνοιας, όπως στους αγώνες για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας, ιδίως κατά την περίοδο της πανδημίας (2020–2022) αλλά και στις φοιτητικές κινητοποιήσεις της τελευταίας δεκαετίας για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του πανεπιστημίου και ενάντια στις αυταρχικές πολιτικές εντός του· στο κίνημα αλληλεγγύης στους μεγάλους αγώνες των κρατουμένων το 2014 και το 2015, στην απεργία πείνας του Κώστα Σακκά το 2013, του Νίκου Ρωμανού το 2014, του Δημήτρη Κουφοντίνα το 2016 και το 2021, στον αγώνα για δικαίωση του Τάσου Θεοφίλου το 2017 καθώς και σε όλες τις κινητοποιήσεις αγωνιστών και αγωνιστριών εντός των τειχών όλα αυτά τα χρόνια, στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των καταλήψεων, ενάντια στην αστυνομική καταστολή και τον αυταρχισμό του κράτους, ενάντια στις κρατικές και εργοδοτικές δολοφονίες.

Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθήσαμε να στηρίζουμε σταθερά αντιπολεμικές και αντι-ιμπεριαλιστικές πρωτοβουλίες και κινητοποιήσεις τόσο κόντρα στην πολεμική προετοιμασία του ίδιου ελληνικού κράτους όσο και ενάντια σε πολέμους και σφαγές σε διάφορα σημεία του πλανήτη, με πιο πρόσφατες τις κινητοποιήσεις για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Δείξαμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη σε κάθε ευκαιρία, ιδιαίτερα, μάλιστα, για τις Κούρδισσες συντρόφισσες και τους Κούρδους συντρόφους μας.

Από την αρχή της λειτουργίας μας δώσαμε όσο παραπάνω βάρος μπορούσαμε σε διαδικασίες αυτομόρφωσης και εκπαίδευσης για τα μέλη της συλλογικότητάς μας (κάτι που ελπίζουμε ότι είναι ευδιάκριτο τόσο στο καταστατικό και την ιδρυτική μας διακήρυξη όσο και στα κείμενα και τις εισηγήσεις μας) όσο και γενικότερα για τον κόσμο του κινήματος, θεωρώντας ότι η θεωρητική συγκρότηση, η διάσωση της ιστορικής-αγωνιστικής μνήμης και η συλλογική διάδοση της γνώσης αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για μια χειραφετική και στοχευμένη πολιτική δράση. Μεγάλη περηφάνια νιώθουμε επίσης και για το εκδοτικό και θεωρητικό έργο που μπορέσαμε να αναπτύξουμε μέσα από τις Ελευθεριακές Εκδόσεις «Κουρσάλ» και την Πολιτική Επιθεώρηση «Κοινωνικός Αναρχισμός» (η οποία μετρά 7 τεύχη μέχρι τώρα) καθώς και για τη συμμετοχή μας κάθε χρόνο στο Ελευθεριακό Φεστιβάλ Βιβλίου της Θεσσαλονίκης.

Άλλοτε με δικιά μας πρωτοβουλία και άλλοτε στηρίζοντας πρωτοβουλίες άλλων, μέσα από στέκια και καταλήψεις, μέσα από πολιτικές διαδικασίες και εκδηλώσεις, συντονισμούς συλλογικοτήτων και ανοιχτές συνελεύσεις, τοπικές και πανελλαδικές κινητοποιήσεις, αντανακλαστικά καλέσματα και επετειακές διαδηλώσεις, πορείες και συγκρούσεις, κέντρα αγώνα και περιφρουρήσεις, εργατικούς αγώνες και αντιφασιστικές περιπολίες, φεστιβάλ και καμπάνιες, συλλογικές κουζίνες και συναυλίες, είχαμε τη χαρά και την τύχη να γνωριστούμε με αμέτρητους συντρόφους και συντρόφισσες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, να αγωνιστούμε, να εμπνευστούμε και να δημιουργήσουμε από κοινού, να απογοητευτούμε, να στεναχωρηθούμε, να ανασυγκροτηθούμε μαζεύοντας τα κομμάτια μας και να συνεχίσουμε και πάλι από κοινού. Είχαμε τη χαρά και την τύχη να οραματιστούμε συλλογικά έναν καλύτερο μελλοντικό κόσμο για όλες και όλους, τη χαρά και την τύχη να αγωνιστούμε καθημερινά για αυτόν, κάνοντάς τον έτσι απτό και πραγματικό ήδη στο εδώ και στο τώρα.

Αυτό το όμορφο, περιπετειώδες και γεμάτο εκπλήξεις ταξίδι που κάναμε με όχημα την ΕΠΘ κρίνουμε πως έφτασε στο τέλος του. Και αυτό όχι τόσο εξαιτίας υποκειμενικών παραγόντων (εσωτερικές διαφωνίες, μειωμένη δυναμική, συσσωρευμένη κόπωση κ.λπ.) αλλά κυρίως λόγω αντικειμενικών παραγόντων, με την εν λόγω δύσκολη και επίπονη απόφαση να αποτελεί την κατάληξη δύο χρόνων εκτεταμένου εσωτερικού απολογισμού, προβληματισμού και συζήτησης.

Από την ίδρυσή μας υποστηρίζαμε εμφατικά ότι η συγκρότηση μιας ενιαίας, αναρχικής, πανελλαδικής οργάνωσης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση τόσο για την οργανωτική αναβάθμιση του αναρχικού κινήματος όσο και για την αποτελεσματικότερη συμβολή του κινήματος αυτού στην κοινωνική και ταξική πάλη. Η θέση αυτή δεν υπήρξε ποτέ για μας απλώς μια αφηρημένη «ιδεολογική» διακήρυξη, αλλά βασικός πυλώνας της συγκρότησής μας, καθώς και διαρκής και επίμονη επιδίωξη κατά το μεγαλύτερο μέρος της λειτουργίας και δράσης μας. Ωστόσο, μετά την αποτυχία της προσπάθειας συγκρότησης μιας πανελλαδικής ομοσπονδιακής δομής (Αναρχική Ομοσπονδία), προσπάθεια στην οποία καταβάλαμε όλες μας τις δυνάμεις, και ελλείψει μιας νέας αντίστοιχης προοπτικής, βρεθήκαμε αντιμέτωπες/οι με μια ασυμφιλίωτη αντίφαση: να υπερασπιζόμαστε πολιτικά την ανάγκη υπέρβασης της μορφής οργάνωσης των ολιγομελών τοπικών ομάδων πολιτικής συγγένειας, ενώ στην πράξη συνεχίζαμε να λειτουργούμε ως ακόμη μία τέτοια, καταλήγοντας περισσότερο μάλλον να ενισχύουμε αυτήν την πολιτική μορφή παρά να την αμφισβητούμε και να επιχειρούμε την υπέρβασή της, όπως πάντα προσδοκούσαμε.

Η σταδιακή, λοιπόν, συνειδητοποίηση της ανικανότητας και αδυναμίας μας να διατηρήσουμε μια κατά τη γνώμη μας επαρκώς γόνιμη και ουσιαστική δράση/παρέμβαση μέσω αυτής της περιορισμένης και περιοριστικής πολιτικής μορφής μάς οδήγησε στο λογικό συμπέρασμα ότι η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό της κύκλο, προσφέροντας εν τω μεταξύ όσα μπορούσε να προσφέρει στο κίνημα και μέσω αυτού στην κοινωνία.

Με θλίψη για το σημαντικό αυτό κεφάλαιο της συλλογικής μας ζωής που πλέον κλείνουμε, αλλά και με περηφάνια για όσα χτίσαμε και καταφέραμε από κοινού όλα αυτά τα χρόνια, σήμερα, 19 Ιούλη 2026, ανακοινώνουμε την παύση λειτουργίας της συλλογικότητάς μας. Οι Ελευθεριακές Εκδόσεις «Κουρσάλ», παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίσουν κανονικά τη λειτουργία τους. Επιλέξαμε να τερματίσουμε την ύπαρξη της συλλογικότητάς μας με μια εκδήλωση απολογισμού των 13 χρόνων δράσης της και με το κρέμασμα ενός γιγαντοπανό στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης τιμώντας τα 90 χρόνια από την έναρξη της Ισπανικής Επανάστασης, του επαναστατικού γεγονότος που μας ενέπνευσε, μας εμπνέει και θα συνεχίσει να μας εμπνέει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο.

Οι συλλογικότητές μας δεν είναι παρά τα μέσα με τα οποία βαδίζουμε. Όσο κι αν αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής και της δράσης μας, δεν πρέπει να παραμένουμε προσκολλημένες/οι σε αυτές. Οφείλουμε να ασκούμε αυτοκριτική, να επαναξιολογούμε τις επιλογές μας και να είμαστε έτοιμες/οι να αναγνωρίζουμε πότε ολοκληρώθηκε ένας κύκλος, να πραγματοποιούμε ρήξεις και να αναζητούμε νέους δρόμους.

Γιατί, όπως λένε και οι Ζαπατίστας, «βαδίζουμε ρωτώντας».

Η απόφασή μας αυτή δε σηματοδοτεί την απόσυρση της καθεμιάς και του καθενός μας από τον αγώνα. Αντίθετα, θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους αυτού του κόσμου και να αγωνιζόμαστε μαζί τους με κάθε τρόπο, να βρισκόμαστε δίπλα στις συντρόφισσες και τους συντρόφους μας όποτε και όπου χρειαστεί, μέσα από τα κοινωνικά-ταξικά μας μορφώματα και μέσα από νέα πολιτικά εγχειρήματα που ελπίζουμε ότι θα υπηρετήσουν αποτελεσματικότερα την ταξική πάλη και την επαναστατική προοπτική.

Η συμμετοχή στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες δεν είναι απλώς ένα ενδεχόμενο για εμάς, αλλά εδώ και καιρό αποτελεί μια ζωτική μας λειτουργία. Έχοντας νιώσει τη χαρά και τη ζωντάνια του αγώνα και της συλλογικής ζωής όλα αυτά τα χρόνια μέσα στο κίνημα, υποψιαζόμαστε ότι η κατάστασή μας πλέον είναι μη αναστρέψιμη. Επιμένουμε ακόμα να θεωρούμε ότι αυτή είναι η μόνη ζωή που αξίζει να βιωθεί, σε έναν κόσμο που όλο και σκοτεινιάζει.

Ελπίζουμε λοιπόν ότι θα συνεχίσουμε «να τραγουδάμε δυνατά με μια πελώρια φωτιά μες στο κεφάλι», όπως νιώθουμε ότι κάναμε και μέχρι τώρα. «Ξανά από την αρχή και πάλι…»

Ευχόμαστε ολόψυχα το ίδιο και σε όλες και όλους εσάς, σε όσες και όσους σταθήκαμε κάποτε μαζί, σε όσες και όσους θα σταθούμε κάποτε μαζί!

Οργάνωση και Αγώνας
Για τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό,
Για την Αναρχία

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (2013-2026)
19/7/2026

17/07/2026

28/06/2026

Punk bar οικονομικής ενίσχυσης την Τρίτη 30/06 21:00 στο Κοινωνικό Κέντρο Ovradera (Επισκόπου Αμβροσίου 14).

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

24/06/2026

Σήμερα στις 17:00:
Ανοιχτή συνέλευση στο κατειλημμένο ΕΚΘ για Προσφυγικά - απεργούς πείνας

Τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι μία ιστορική προσφυγική γειτονιά, ανάμεσα στην ΓΑΔΑ και το εφετείο Αθηνών. Στα διάφορα οικοδομικά μπλοκ που την συγκροτούν, κατοικούν 400 άνθρωποι από 23 διαφορετικές εθνικότητες, μεταξύ των οποίων παιδιά, ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, άνθρωποι με προβλήματα υγείας, μετανάστες χωρίς χαρτιά κ.α.. Ένα περήφανο μωσαϊκό της φτωχολογιάς, της αλληλοβοήθειας και της εξέγερσης. Όλοι μαζί συνθέτουν την κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, την μεγαλύτερη αυτοοργανωμένη κατάληψη της Ευρώπης. Αυτά τα 16 χρόνια, ο συντροφικός κόσμος των Προσφυγικών έχει δώσει αμέτρητες μάχες απέναντι σε κράτος, κεφάλαιο, φασίστες και πατριαρχία. Παράλληλα, με βασικά εργαλεία την πολιτική κατάληψη/κατάληψη στέγης και τις οριζόντιες διαδικασίες, δημιουργήθηκαν εκ του μηδενός 22 αυτοοργανωμένες δομές, οι οποίες λειτουργούν στη βάση της συνδιαμόρφωσης και της αλληλεγύης. Ο πολιτικός πλούτος και ο πλουραλισμός της κοινότητας των Προσφυγικών είναι εύκολα κατανοητός όταν γίνει αντιληπτή η κλίμακα μεγέθους του εγχειρήματος. Οι αυτοοργανωμένες δομές λοιπόν, όπως είναι η δομή Υγείας, η δομή Γυναικών, η δομή φιλοξενίας των συγγενών των καρκινοπαθών του Αγ.Σάββα, ο συλλογικός φούρνος και ο βρεφονηπιακός σταθμός είναι σάρκα εκ της σαρκός της κοινότητας και απότοκα μιας βαθιά στρατευμένης αντίληψης για τη συλλογική ζωή ως ένα διαρκές μοίρασμα μεταξύ ίσων. Ταυτόχρονα, οι ανυποχώρητοι ριζοσπαστικοί αγώνες, η κουλτούρα του δρόμου και οι συγκρούσεις με τους ένστολους δολοφόνους της ΕΛ.ΑΣ σφυρηλάτησαν μια ολόκληρη κοινότητα, κάνοντας την μια γροθιά. Η κοινή συναντίληψη λοιπόν των κατειλημμένων Προσφυγικών, ότι οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι έχουμε μόνο η μία την άλλη είναι και η έμπρακτη απάντηση στην κυριαρχία και την ανάθεση, αποτελεί πηγή έμπνευσης και αντίστασης για όλες μας.

Συνέχεια στα σχόλια

22/06/2026

ΟΛΟΙ/ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ & ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Τι είναι τα «Προσφυγικά της Αλεξάνδρας»;

Το συγκρότημα των Προσφυγικών χτίστηκε το 1933 για να στεγάσει τους πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, ύστερα από έναν ακόμη καταστροφικό πόλεμο που συνέθλιψε τους ανθρώπους των λαϊκών τάξεων και τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν τη γη τους ως πρόσφυγες. Σε αυτά στεγάστηκαν κυρίως φτωχοί άνθρωποι, προερχόμενοι από τα κατώτερα στρώματα της εργατικής τάξης.
Το 1944 τα Προσφυγικά έγιναν μέρος της αντίστασης του λαού. Οι αντιφασίστες παρτιζάνοι τα χρησιμοποίησαν ως καταφύγιο και οχυρό απέναντι στον ελληνικό και τον βρετανικό κρατικό στρατό. Οι σφαίρες που ακόμη διακρίνονται στις προσόψεις των κτιρίων δεν είναι απλώς σημάδια του παρελθόντος· είναι τα ίχνη μιας μάχης που δόθηκε απέναντι στην κρατική βία και την καταστολή. Το μνημείο των ανταρτών που βρίσκεται στην πρόσοψη των Προσφυγικών μάς υπενθυμίζει ότι αυτός ο τόπος κουβαλά μια ιστορία αγώνα, συλλογικής αντίστασης και αξιοπρέπειας.
Τα Προσφυγικά εγκαταλείφθηκαν από το κράτος και αφέθηκαν να ρημάζουν μέχρι πριν από δεκαέξι χρόνια, όταν μια ομάδα συντρόφων και συντροφισσών αποφάσισε να καταλάβει τα κτίρια και να τους δώσει ξανά ζωή· και μαζί με αυτά να δώσει ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους της τάξης μας που είχαν ανάγκη από στέγαση.
Στα δεκαέξι χρόνια λειτουργίας της, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας συνέβαλε καθοριστικά στην εκδίωξη των εμπόρων ναρκωτικών που για χρόνια λυμαίνονταν τη γειτονιά με την ανοχή της Γ.Α.Δ.Α., η οποία βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Στη θέση της εγκατάλειψης, της εκμετάλλευσης και της παρακρατικής διαχείρισης της φτώχειας, οι κάτοικοι και οι κοινότητες αγώνα συγκρότησαν έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της ζωής.
Τα Προσφυγικά αποτελούν σήμερα μια ζωντανή κοινότητα που αριθμεί περισσότερους από 400 ανθρώπους: Έλληνες, πρόσφυγες και μετανάστες που συνυπάρχουν και οργανώνουν συλλογικά τη ζωή τους. Ανάμεσά τους βρίσκονται περίπου 50 παιδιά, αλλά και άνθρωποι που το κράτος έχει αφήσει στο περιθώριο: μέλη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, καρκινοπαθείς, υπερήλικες και πολλοί ακόμη.
Μέσα από συλλογικές διαδικασίες έχουν δημιουργηθεί 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης, ανοιχτές τόσο στους ανθρώπους της κοινότητας όσο και στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής των Αμπελοκήπων και του Γκύζη. Πρόκειται για δομές που λειτουργούν έξω από τη λογική του κράτους και της αγοράς, βασισμένες στη συλλογική φροντίδα, την αμοιβαία βοήθεια και την αυτοοργάνωση των από τα κάτω: η Δομή Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης και ο Αυτοοργανωμένος Βρεφονηπιακός Σταθμός, η Δομή Υγείας και Κοινωνικού Φαρμακείου, η Δομή Φιλοξενίας Θεραπευόμενων και Συνοδών του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας», η Δομή Συλλογικού Φούρνου «Berkin Elvan», η Δομή Τεχνικών Εργασιών, η Δομή Συλλογικού Καφενείου και Σινεμά για παιδιά και ενήλικες, το Κοινωνικό Κέντρο, η Γυναικεία Δομή και η Ομάδα Αλληλεγγύης Αστέγων.
Μέσα στα Προσφυγικά χτίζεται ένας άλλος κόσμος, μακριά από την εξαθλίωση, τη μοναξιά, την ανάθεση και τη ματαίωση.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας υπό επίθεση

Το καλοκαίρι του 2025, η Περιφέρεια Αττικής προχώρησε, μακριά από τη δημόσια συζήτηση και μέσω προγραμματικής σύμβασης, στον σχεδιασμό της καταστολής και της εκκένωσης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας.
Με την έναρξη του 2026, το σχέδιο αυτό πέρασε σε νέα φάση. Πληρωμένα δημοσιεύματα κυβερνητικών παπαγάλων και στοχευμένη προπαγάνδα επιχειρούσαν να προετοιμάσουν το έδαφος για τη βίαιη εκκένωση των Προσφυγικών μέσα στους επόμενους μήνες, ανοίγοντας –όπως συμβαίνει κάθε φορά– τον δρόμο για ένα ακόμη μεγάλο φαγοπότι δημόσιου χρήματος.
Μέσα στην τελευταία δεκαετία, αυτή είναι η τέταρτη φορά που κράτος και κυβερνήσεις επιχειρούν να εκκενώσουν και να λεηλατήσουν τα Προσφυγικά. Αυτή τη φορά, όμως, το σχέδιο φαίνεται να βρίσκεται σε πιο προχωρημένο στάδιο και να προωθείται προς άμεση εφαρμογή. Ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου φτάνει τα 15 εκατομμύρια ευρώ, με χρηματοδότηση από το Περιφερειακό ΕΣΠΑ Αττικής 2021–2027.
Όπως όλα δείχνουν, έχει ήδη εξασφαλιστεί τόσο η χρηματοδότηση όσο και το επικοινωνιακό περιτύλιγμα που θα συνοδεύσει την επιχείρηση: η περίφημη «κοινωνική αξιοποίηση» των Προσφυγικών, με υποτιθέμενες κοινωνικές κατοικίες και ξενώνες για συγγενείς ασθενών του Αγίου Σάββα.
Η συνταγή είναι γνωστή: εκκένωση ενός χώρου που έχει απελευθερωθεί και αποδοθεί στην κοινωνία, με υποσχέσεις για δήθεν χρήση του προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, καταστολή των αγωνιστών, σφράγισμα των κτιρίων και, τελικά, είτε εγκατάλειψη επί σειρά ετών (όπως συνέβη στην κατάληψη Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη), είτε γκρέμισμα (όπως συνέβη στην κατάληψη «Ορφανοτροφείο», που έδινε στέγη σε πρόσφυγες), είτε παράδοση σε επενδυτές, εργολάβους και funds για κερδοσκοπικούς σκοπούς που ελάχιστη σχέση έχουν με την «κοινωνική αξιοποίηση» και πολύ μεγαλύτερη με την οικονομική εκμετάλλευση προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων.

Η απεργία πείνας των συντρόφων Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagne

Στις 5/2/2026 ο αγωνιστής, μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, Αριστοτέλης Χαντζής, ξεκίνησε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, ως «ένα μέσο αγώνα για την ανάδειξη ενός συλλογικού αγώνα που στόχο έχει τη διατήρηση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας ως κοινωνικές κατοικίες και ως δομή αλληλεγγύης για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ως μια οργανωμένη κοινότητα αγώνα.»
Την 1η Μαΐου η αγωνίστρια, επίσης μέλος και κάτοικος της κοινότητας Suzon Doppagne ξεκίνησε επίσης απεργία πείνας μέχρι θανάτου, βάζοντας το σώμα και τη ζωή της στην υπηρεσία του αγώνα για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Η κατάσταση της υγείας του αγωνιστή Αριστοτέλη Χαντζή επιδεινώνεται δραματικά όσο η απεργία πείνας συνεχίζεται. Ύστερα από 138 ημέρες απεργίας πείνας, έχει πλέον απωλέσει το 44% του αρχικού του σωματικού βάρους, ζυγίζοντας μόλις 36 κιλά, ενώ κάθε μέρα που περνά αυξάνει τον καρδιαγγειακό και μεταβολικό κίνδυνο, με σοβαρές και άμεσα απειλητικές για τη ζωή του επιπλοκές να βρίσκονται προ των πυλών.
Λίγες μόλις ώρες πριν από την πορεία αλληλεγγύης, ο σύντροφος απεργός πείνας μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς», παρουσιάζοντας οξέα νευρολογικά συμπτώματα. Παρά την κρίσιμη κατάσταση της υγείας του, η στάση του παραμένει αμετακίνητη και η αποφασιστικότητά του ακλόνητη. Πριν από τη διακομιδή του στο νοσοκομείο δήλωσε:
«Ο αγώνας δεν υποχωρεί, τώρα ξεκίνησε. Θα νικήσουμε μέχρι τη δικαίωση ή τον θάνατο. Έχουμε ευθύνη για 400 ζωές, έχουμε ευθύνη για την κοινωνία μας και θα νικήσουμε. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και δεν υποχωρώ μέχρι τη δικαίωση. Τα αιτήματά μας είναι δίκαια».

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Τρίτη 23/06 19:00 - ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

• ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.

• ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.

• ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

blog: https://libertasalonica.wordpress.com
mail: [email protected]

22/06/2026

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ

Ο κάτοικος και μέλος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών απεργός πείνας Αριστοτέλης Χαντζής που διανύει την 138η μέρα απεργίας πείνας, διακομίστηκε στο νοσοκομείο "Γεώργιος Γενηματάς" με οξέα νευρολογικά συμπτώματα.

Πριν διακομιστεί στο νοσοκομείο δήλωσε :

«Ο αγώνας δεν υποχωρεί, τώρα ξεκίνησε. Θα νικήσουμε μέχρι τη δικαίωση ή τον θάνατο. Έχουμε ευθύνη για 400 ζωές, έχουμε ευθύνη για την κοινωνία μας και θα νικήσουμε. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και δεν υποχωρώ μέχρι τη δικαίωση. Τα αιτήματά μας είναι δίκαια».

ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 19:30 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ !



Από Prosfygika Hungerstrike και Save Prosfygika

22/06/2026

*Σήμερα στις 19.00 στο Κοινωνικό Κέντρο Ovradera (Επισκόπου Αμβροσίου 14)

Εκδήλωση για τον YPJ: Γυναικεία Επανάσταση - Γυναικεία Αυτοάμυνα

Η Επανάσταση στη Ροζαβα σε κίνδυνο, η υπεράσπιση του δικαιώματος στην αυτοάμυνα πιο αναγκαία από ποτέ.

*Συμμετέχουν τηλεφωνικά διεθνίστριες και συντρόφισσες από τις Μονάδες Προστασίας Γυναικών (YPJ) στη Ροζάβα.

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

15/06/2026

Το Ελευθεριακό Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης επιστρέφει για 15η χρονιά, 16-17-18 Ιουνίου στο πάρκο πάνω από το άγαλμα Βενιζέλου. Θα βρισκόμαστε εκεί με τις Ελευθεριακές Εκδόσεις Κουρσάλ, με καινούργια κυκλοφορία και παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Μαλλούχου “Το τραγούδι των Ωκεανίδων. Ο Μιχαήλ Μπακούνιν και η μουσική".

13/06/2026

ⒶΣήμερα, Σάββατο 13/6 πραγματοποιήσαμε από κοινού αντιπολεμική δράση στα Κάστρα του Γεντί Κουλέ

Ανοίξαμε γιγαντοπανό με το σύνθημα "Να μπλοκάρουμε τον πόλεμο - Ειρήνη μεταξύ των καταπιεσμένων", φωνάξαμε αντιπολεμικά - διεθνιστικά συνθήματα και πετάξαμε τρικάκια.

Το Ελληνικό Κράτος συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο στην Μέση Ανατολή

Καθήκον μας να μπλοκάρουμε τον πόλεμο

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών
Πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών

Ένας άλλος πόλεμος είναι εφικτός,
Ταξικός, κοινωνικός, αντικρατικός

-Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό

-Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

- Οριζόντια Κίνηση - Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό

-Αναρχική Ομάδα Πυρανθός