12/05/2013
મારો અનુભવ મારી કલમે
બસ થોડા દિવસો પેહલાની જ વાત
હુ ચાલી રહ્યો હતો સાથે સાથે મારા વિચારો પણ ચાલી રહ્યા હતા ત્યા મારી નજરો તો જાણે દોડી રહી હતી ત્યા મારી નજર એક ઉમર લાયક દંપતી પર પડી કદાચ જો મારુ અનુમાન ખોટુ ના હોય તો એમની ઉમર 60 વર્ષની આસપાસ હસે એ બને એક બીજાનો હાથ પકડી ને ચાલી રહ્યા હતા ત્યારે દિલ ને બહું ખુશી થઇ....
જ્યા યુવાનીયા ઓના પ્રેમ 2 મિનીટ 2 કલાક અને 2 દિવસ થી વધુ નથી ચાલી શકતા એ પ્રેમ ની સાચી વ્યાખ્યા આ વ્રુધ્ધ દંપતી આપી રહ્યુ હતુ હુ એને એક નામ આપીશ એ દાદા દાદીનો પ્રેમ..અને લગભગ હુ 2 સેકંન્ડ ની અન્દર જ એમની બાજુ માથી પસાર થઇ ગયો અને એ જોઇ ને પછી મે એક કવિતા ની રચના કરી કે દાદા દાદીના કંઇક આવા સંવાદ ની રચના થઇ...!!!!
દાદા દાદી ને કહે છે...
દુનિયા ની દરેક તાકાત એ જ્યારે મને જાકારો આપ્યો
તે જિન્દગી ના દરેક તબ્બકે મારો હાથ પકડી સહારો આપ્યો
ઉમર ના તકાજે ડો. ની દવા ઓ નામ પુરતી જ હતી હો,
તારી લાગણીઓ એ જ દવા બની જીવવાનો મોકો આપ્યો
મુશ્કેલી રુપી અનેક પડાવો એ મને હરાવ્યો હતો, તુ અને
તારી તાકાતે આપેલી તાકાતે જ જીવવાનો દિલારો આપ્યો
તરસ મા પાણી,દુખ મા સુખ અને એ આંસુ મા રુમાલ
બીમારી માં દવા બની તે રક્ષણાત્મક એવો કિનારો આપ્યો
ત્યારે દાદી દાદા ને કહે છે
કિનારો,સહારો ને દિલારો બનવુ એ તો જીવનની ફરજ હતી
આભાર કુદરતનો કે આપની સાથ જીવન જીવવાનો નજારો આપ્યો...!!!