03/12/2022
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୀତା ଜୟନ୍ତୀ ର ହାର୍ଦିକ ଅଭିନନ୍ଦନ ଓ ଶୁଭେଚ୍ଛା।
-:ଗୀତା:-
୧.ଗୀତାର ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ 'ବାସୁଦେଵଃ ସର୍ବମ' ଅଟେ।
୨.ଗୀତା ଭକ୍ତିଙ୍କୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କହିଛି।ଗୀତାର ଭକ୍ତିରେ ଭେଦଭାବ ନାହିଁ,ପରନ୍ତୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଭକ୍ତି ଅଛି।
୩.ଗୀତାରେ 'ଯୋଗ' ଶବ୍ଦ ବିଶେଷକରି 'କର୍ମଯୋଗ'ର ବାଧକ ଆସେ।
୪.ଗୀତା ପ୍ରଥମେ ଜ୍ଞାନଯୋଗ ପୁଣି କର୍ମ ଯୋଗ,ପୁଣି ଭକ୍ତ ଯୋଗ ଏହି କ୍ରମ କୁ ମାନେ।
୫.ଗୀତୋକ୍ତ କର୍ମଯୋଗ,ଜ୍ଞାନଯୋଗ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଯୋଗ ଏହି ତିନୋଟି ସାଧନ କରଣ ନିରପେକ୍ଷ ଅର୍ଥାତ ସ୍ୱୟଂ ରୁ ହୋଇଯାଏ।
୬.ଗୀତା ଚିତ୍ତବୃତ୍ତି ମାନଙ୍କରେ ସର୍ବଦା ସମ୍ୱନ୍ଧ ବିଚ୍ଛେଦପୂର୍ବକ ସ୍ୱାର୍ଥସିଦ୍ଧ ସମ ରୂପରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ଥିତି ରେ ଯୋଗ କହେ।ସେହି ସମତା ରେ ସ୍ଥିତି ହେବାରୁ ପୁଣି କେବେ ତାର ବିୟୋଗ ହୁଏ ନାହିଁ।କେବେ ବୃତ୍ତିରୂପତା ହୁଏ ନାହିଁ,କେବେ ଉତ୍ଥାନ ହୁଏ ନାହିଁ।
୭.ଯେବେ ମନୁଷ୍ୟ ମଉଜ,ଆନନ୍ଦରେ ରହେ,ସେତେବେଳେ ତାର ମୁହଁରୁ ସ୍ୱତଃ ଗୀତ ବାହାରେ।ଭଗବାନ ମଉଜ ରେ ଆସି ଗାଆନ୍ତି, ଏଣୁ ଏହାର ନାମ 'ଗୀତା'।ଯଦ୍ୟପି ସଂସ୍କୃତ ବ୍ୟାକରଣ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହାର ନାମ 'ଗୀତମ'ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।ତଥାପି ଉପନିଷଦ-ସ୍ୱରୂପ ହେଲେ ସ୍ତ୍ରୀ ଲିଙ୍ଗ ଶବ୍ଦ 'ଗୀତା'ର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଛି।
୮.ଗୀତାର ଉପଦେଶ ଶରୀର ଓ ଶରୀରର ପ୍ରଭେଦରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି।ଅନ୍ୟ ଦାର୍ଶନିକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ଆତ୍ମା ଓ ଅନାତ୍ମାକୁ ଇଦମ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି,କିନ୍ତୁ ଗୀତା ଇଦମ ରୂପେ ଆତ୍ମା ଓ ଅନାତ୍ମା ର ବର୍ଣ୍ଣନା ନ କରି ସମସ୍ତଂକ ଅନୁଭବ ର ଅନୁରୂପ ଦେହୀ ଦେହୀ,ଶରୀର-ଶରୀର ର ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।ଏହା ଗୀତାର ବିଶେଷତ୍ୱ।
୯.ଗୀତା ଉପରେ ବିଚାର କଲେ ପ୍ରାମାଣିତ ହୁଏ ଯେ,ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ ଓ କର୍ମଯୋଗ ଦୁଇଟି ଯାକ ପରମାତ୍ମାପ୍ରାପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସାଧନା।ଏହା କୌଣସି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଉପରେ ଆଦୌ ଆଧାରିତ ନୁହେଁ।
୧୦.ଗୀତାର ଏକ ଶୈଳୀ ଯେ,ସାଧକ ଯେଉଁ ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥାଏ,ସେହି ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ତାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା କଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ।
୧୧.ଗୀତା ରେ ଯେଉଁଠି ବି ଅର୍ଜୁନ କ୍ରିୟା ପ୍ରଧାନ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଛନ୍ତି,ଭଗବାନ ତାହାର ଭାବ ଓ ବୋଧପ୍ରଧାନ ଉତ୍ତର ଦେଇଛନ୍ତି।କାରଣ କ୍ରିୟା ରେ ଭାବ ଓ ବୋଧ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ।
୧୨.ଗୀତା ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ ଜଣାପଡେ ଯେ,ସାଧନାର ସଫଳତା ରେ କେବଳ ଭଗବତପରାୟଣତା ହିଁ କାରଣ।ତେଣୁ ଗୀତାରେ ଭଗବତପରାୟଣତା ରେ ବହୁତ ମହିମା ଗାନ କରାଯାଇଛି।
୧୩.ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବତୀ ର ଉପଦେଶ ମନୁଷ୍ୟ ମାତ୍ରେ ଅନୁଭବ ରେ ଆଧାରିତ।
୧୪.ଅଧିକାଂଶ ମନୁଷ୍ୟ କେବଳ ସ୍ତୁଳଶରୀରର କ୍ରିୟାକୁ କର୍ମ ମନେ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଗୀତା ମାନସିକ କ୍ରିୟା କୁ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ମନେ କରେ।ଶାରୀରିକ,ବାଚିକ ଓ ମାନସିକ ଭାବେ ସମ୍ପାଦିତ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାକୁ ଗୀତା କର୍ମ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରେ-'ଶରୀରବାଙମନୋଭିର୍ଜତକର୍ମେ ପ୍ରାରଭତେ ନରଃ'।
୧୫.ଗୀତାରେ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକୁ କର୍ମେନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ବୋଲି ମାନି ନିଆଯାଇଛି।ତେଣୁ ଗୀତାକୁ 'କର୍ମେନ୍ଦ୍ରିୟ' ଶବ୍ଦ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟ ଶବ୍ଦ ନାହିଁ।ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟର ୮ମ ୯ମ ଶ୍ଲୋକରେ ଦେଖିବା,ଶୁଣିବା ପ୍ରଭୃତି ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟର କ୍ରିୟାକୁ ମଧ୍ୟ କର୍ମେନ୍ଦ୍ରିୟ ର କ୍ରିୟା ସହିତ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି,ଏଥିରୁ ପ୍ରମାଣିତ ହେଉଛି ଯେ,ଗୀତା ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କର୍ମେନ୍ଦ୍ରିୟ ମନକରେ।ଗୀତା ମନର କ୍ରିୟାକୁ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ମନେ କରେ।
୧୬.ଗୀତାନୁସାରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟମାତ୍ରକେ 'ଯଜ୍ଞ'।
୧୭.ସ୍ବଧର୍ମକୁ ହିଁ ଗୀତାରେ ସହଜ କର୍ମ,ସ୍ୱକର୍ମ ଓ ସ୍ୱଭାବଜ କର୍ମ ନାମରେ ଅଭିହିତ କରାଯାଇଛି।
୧୮.ଗୀତାରେ ଭଗବାନ ବିବିଧ ଯୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କର୍ମଯୋଗକୁ ସରଳ ଓ ପୂର୍ଣାଙ୍ଗ ଭାବରେ ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି।କର୍ମଯୋଗର ଏତେ ବିଷଦ ବର୍ଣ୍ଣନା ପୁରାଣ ଓ ଉପନିଷଦ ଇତ୍ୟାଦିରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
୧୯.କର୍ମ କରିବା ସମୟରେ ନିର୍ଲିପ୍ତ ରହିବା ଏବଂ ନିର୍ଲିପ୍ତ ରହି ମଧ୍ୟ ପରିହିତ ନିମନ୍ତେ କର୍ମ କରିବା-ଏ ଦୁଇଟି ହେଉଛି ଗୀତାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ।
୨୦.ଗୁରୁ ହେବା ବା ଗୁରୁ କରିବା ଗୀତାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନୁହେଁ।ମନୁଷ୍ୟ ନିଜେ ହିଁ ନିଜର ଗୁରୁ।ତେଣୁ ଉପଦେଶ ନିଜକୁ ଦେବା ଉଚିତ।ଯଦି ସବୁକିଛି ପରମାତ୍ମା,ତେବେ ଅନ୍ୟ କେହି ଗୁରୁ କିପରି ହେବ ଏବଂ ଉପଦେଶ କିଏ କାହାକୁ ଦେଵ?
୨୧.ଗୀତାର ଯୋଗ 'ସମତା'-'ସମତ୍ୱ୍ୱମ ଯୋଗ ଉଚ୍ୟତେ'।
୨୨.ଗୀତାରେ କେବଳ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଭଗବାନ 'ମହାତ୍ମା'ଶବ୍ଦ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି।
୨୩.ଗୀତାରେ ବ୍ରହ୍ମ ର ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ନାହିଁ,ବରଂ ଈଶ୍ୱର ଙ୍କର ପ୍ରାଧନା ରହିଛି।
୨୪.ଗୀତା ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ ଜଣାପଡେ ଯେ,ଭଗବାନ ଗୀତାରେ ବିଶେଷତଃ ଭଗବଦ ଭକ୍ତିର ବହୁତ ମହିମା ଗାଇଛନ୍ତି।
୨୫.ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବାଣୀରେ ମତଭେଦ ରହିପାରେ,କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ଙ୍କ ବାଣୀ ସର୍ବସମ୍ମତ।ଭଗବାନ ଯୋଗରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ଗୀତା କହିଛନ୍ତି,ତେଣୁ ତାଙ୍କ ବଚନ ବିଶେଷ କଲ୍ୟାଣପ୍ରଦ।
ଭଗବାନ ନିଜେ କୃପାକରି ଗୀତା ପ୍ରକଟ କରିଛନ୍ତି।
୨୬.ଗୀତା ଅନୁସାରେ ସମବୁଦ୍ଧିର ଅର୍ଥ 'ସମଦର୍ଶନ',ସମବର୍ତ୍ତନ ନୁହେଁ।
୨୭.ଗୀତା ସଗୁଣ କୁ ସମଗ୍ର ମନେକରେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ,ଜୀବ, କର୍ମ,ଅଧିଭୂତ, ଅଧିଦୈଵ ଓ ଅଧିଯଜ୍ଞ ପ୍ରଭୃତିକୁ ସମଗ୍ର ଭଗବାନ ଙ୍କ ର ଅନ୍ତର୍ଗତ ମନେ କରେ।
୨୮.ଗୀତାରେ ସିଦ୍ଧ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ରାଗ-ଦ୍ଵେଷାଦି ବିକାର ରୁ ସର୍ଵଥା ମୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।ଗୀତା ମୁଖ୍ୟତଃ ରାଗ ବା ଆସକ୍ତି କୁ ହିଁ ରଜୋଗୁଣ ରହିଛି।ଗୀତାର ତିନୋଟି ଯାକ ଲିଙ୍ଗରେ କ୍ଷର,ଅକ୍ଷର ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।ଗୀତାରେ ପରମାତ୍ମା ଓ ଜିବାତ୍ମା ଦୁହିଁ ଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ ପ୍ରାୟ ସମାନ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଗୀତା 'ସର୍ଵବିତ'ଶବ୍ଦ କେବଳ ଭକ୍ତ ଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି।
୨୯.ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବତଗୀତାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଙ୍କର ସମ୍ବାଦ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ।ସେତେବେଳେ ସେ ଦୁହିଁ ଙ୍କ ଆଗରେ କଳିଯୁଗର ଜନତା ଥିଲେ,କାରଣ ସେତେବେଳେ ଦ୍ଵାପର ଯୁଗ ପ୍ରାୟ ଶେଷ ହୋଇଆସୁଥିଲା।ଆଗାମୀ କଳିଯୁଗର ଜୀବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଥିବାରୁ ଅର୍ଜୁନ ପଚାରିଛନ୍ତି।ଭଗବଦଗୀତା ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ ଜଣାଯାଏ ଯେ,ଜୀବ ମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ କରିବା ହିଁ ଗୀତାତ୍ ଏକମତ୍ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ।ଗୀତା ରେ ଭଗବାନ ମୁଖ୍ୟ ରୂପେ ଭକ୍ତଂକୁ ହି ଜ୍ଞାନୀ କହିଛନ୍ତି,କାରଣ ସେ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନୀ।
୩୦.ଯଦି ମରଣାସନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିର ଗୀତାରେ ରୁଚି ଥାଏ,ତାକୁ ଗୀତାର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ;କାରଣ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜୀବର ସଦଗତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବିଶେଷ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି।ଏହା ଶୁଣିଲେ ମରଣାସନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିର ଭଗବତସ୍ମୃତି ଆସିଯିବ।
୩୧.ଗୀତାରେ ଫଳେଚ୍ଛାର ତ୍ୟାଗ କୁ ଫଳତ୍ୟାଗ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।ଗୀତା ରଜୋଗୁଣକୁ କ୍ରିୟାତ୍ମକ ମାନୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଧାନତଃ ରାଗାତ୍ମକ ମନେ କରେ।'ରଜୋ ରାଗାତ୍ମକ ବିଦ୍ଧି'।ପ୍ରକୃତ ରେ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ 'ରାଗ'ହିଁ ବନ୍ଧନର କାରଣ, କ୍ରିୟା ନୁହେଁ।
୩୨.ଗୀତୋକ୍ତ ଭାବାଦୀ ଗୁଣାତିତ କରାଏ,ସଂସାର ରୁ ସମ୍ବନ୍ଧ ଛିନ୍ନ କରାଏ।ତେଣୁ ଏଥିରେ ବନ୍ଧନ ଓ ମୋକ୍ଷର ବିଚାର କରାଯାଏ-'ବଂଧମ ମୋକ୍ଷମ ଚ ଯା ବେତ୍ତି'।ଗୀତାରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ତିନୋଟି ଯୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି-କର୍ମଯୋଗ,ଜ୍ଞାନଯୋଗ ଓ ଭକ୍ତି ଯୋଗ।ତିନୋଟି ଯାକ ଯୋଗରେ ରତି ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୀତାରେ ବିଶେଷଭାବେ 'ଭଗବଦରତି'ର ମହିମା ଗାନ କରାଯାଇଛି।
୩୩.'ସର୍ଵ ଧର୍ମାନ ପରିତ୍ୟଜ୍ୟ ମାମେକଂ ଶରଣମ ବ୍ରଜ'ଗୀତାରେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ରହସ୍ୟମୟ ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଶ ଅଟେ।ଗୀତାରେ 'ସର୍ବଗୁହ୍ୟତମମ'ପଦ ଯେପରି ଥରେ ମାତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି,ସେହିପରି 'ସର୍ଵଧର୍ମାନ ପରିତ୍ୟଜ୍ୟ ମାମେକଂ ସରଣମ ବ୍ରଜ'ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଥରେ ମାତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି।ଭଗବାନ କେବେଳ ଭକ୍ତି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ 'ପରମ ବଚନ'କହିଛନ୍ତି।ଗୀତା ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଅର୍ଥାତ କର୍ମକୁ ଭଗବାନ ଙ୍କ ନିକଟ ରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ହିଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ।
୩୪.ଗୀତାର ଏହା ଏକ ବିଚିତ୍ର କଳା ଯେ,ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ସ୍ୱାଭାବିକ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପରମାତ୍ମା ଙ୍କୁ ନିଷ୍କାମଭାବରେ ପୂଜା କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ,ଏବଂ ଯିଏ ଖିଆପିଆ,ଶୌଚସ୍ନାନ ଇତ୍ୟାଦି ଶାରୀରିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଦିଏ,ସେ ମଧ୍ୟ ସୁଭାଶୁଭ ଫଳରୁପକ କର୍ମବନ୍ଧନ ରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।ତାହେଲେ ଯିଏ କେବଳ ଭଗବତଭକ୍ତି ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟରେ ଗୀତାର ପ୍ରଚାର କରେ,ସେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ,ଏହା କହିବା ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ମାତ୍ର।
୩୫.ନିଜର ଧର୍ମ,ସମ୍ପ୍ରଦାୟ,ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଆଦିର ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭଗବାନ ଙ୍କ ର ପ୍ରିୟ ହୋଇପାରେ,ମାତ୍ର ପ୍ରିୟତର ହେବ ନାହିଁ।ଯେଉଁ ପ୍ରକାରେ ହେଉ ନା କାହିଁକି,ଗୀତା ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ପ୍ରିୟତର ହେବ।
୩୬.ଏଥିରେ ବେଦ ତଥା ଉପନିଷଦର ସାର ଏବଂ ଭଗବାନ ଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରକୃତ ଭାବ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହାକୁ ଧାରଣ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପରିସ୍ଥିତି ରେ ମଧ୍ୟ ଅତି ସହଜ ରେ ନିଜ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମର ଧେୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ।
୩୭.ଗୀତା ବେଶ,ଆଶ୍ରମ,ଅବସ୍ଥା,କ୍ରିୟା ଆଦିକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପାଇଁ କହେ ନାହିଁ,ବରଂ ପରିମାର୍ଜନ କରିବା ପାଇଁ କହେ ଅର୍ଥାତ କେବଳ ନିଜର ଭାବ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ କହେ।
୩୮.ଭଗବାନ ସମସ୍ତ ଯୋଗର ମହାନ ଈଶ୍ୱର।ତାଙ୍କ ଦ୍ବାରା କୁହାଯାଇଥିବାରୁ ଏହି ଗୀତାଶାସ୍ତ୍ର 'ଯୋଗ'ଅର୍ଥାତ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ,ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୋପନୀୟ,ଏହା ସଦୃଶ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୋପନୀୟ ଅନ୍ୟ କୋୖଣସି ସମ୍ବାଦ ଦେଖିବାକୁ ଓ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
[ ] ଲେଖନୀ-✍️ଶ୍ରୀ ସୁନିଲ ମିଶ୍ର🚩🙏❤️
ବିଶେଷଦ୍ରଷ୍ଟ୍ରବ୍ୟ:-(ଏହା ସଂଜୀବନି ସୁଧା ରୁ ସଂଗୃହିତ।)
ଆପଣଙ୍କୁ ଯଦି ଭଲ ଲାଗେ ତେବେ ଏହାକୁ ସେୟାର କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ।
କିଛି ତ୍ରୁଟି ବଶତଃ ଭୁଲ ଥାଏ ବା କିଛି ଭୁଲ କହିଥାଏ ତେବେ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ।
ଧନ୍ୟବାଦ ପଢ଼ିଥିବାରୁ🙏❤️
ଜୟ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ
ଜୟ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ
ଜୟ ଶ୍ରୀ ରାମ
ରାଧେ କୃଷ୍ଣ
(କୃଷ୍ଣମ ବନ୍ଦେ ଜଗତଗୁରୁମ)🙏❤️🙏❤️🙏❤️🙏
