11/03/2022
ଆପଣ ଯୋଉଠି ଥାଆନ୍ତୁନା କାହିଁକି 🙏🙏🙏 ଗ୍ରହଣ କରିବେ ।
#ବଉଳିର #ଚିଠି : ଦୟାକରି ନିଶ୍ଚୟ ପଢନ୍ତୁ
ସ୍ନେହର ବାବୁ,
ମୋର ସ୍ନେହ ନେବୁ, ଦୁଇ ଦିନ ହେବ ମୋତେ ଖୋଜୁଥିବୁ । ଆଜି ତୋ ଠୁଁ ମୁଁ ବହୁ ଦୂରରେ । ଆଶା ଏ ଚିଠିଟି ତୋ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିପାରିବ । ଯଦି ପହଞ୍ଚି ନ ପାରିଲା, ତାହା ମୋ ଆଉ ତୋ ଭାଗ୍ୟର ବିଡ଼ମ୍ବନା ବୁଝିନେବୁ ।
ସୋମବାର ସକାଳୁ ଆମ ମାଲିକ ଗଙ୍ଗାବାବୁ ମୋ ଠୁଁ କ୍ଷୀର ଦୁହିଁ ସାରିଲା ପରେ , ତୋ ଠୁ ମୋତେ ଅଲଗା କରିଦେଲେ । ଗୁହାଳରେ ତୋତେ ବାନ୍ଧି ଦେଇ ମୋତେ ବାହାରେ ବୁଲିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ । ସହରର କଂକ୍ରିଟ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ଘାସ ଟିକିଏ ତ ମିଳୁନି.... ବାଧ୍ୟହୋଇ ଚିରା ଛିଣ୍ଡା କାଗଜ ଓ ଘରର ଆବର୍ଜନାମାନ ଖାଇ ଦିନ ବିତେଇବାକୁ ପଡ଼େ । ନିତି ଦିନ ପରି ସେଦିନ ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ଥାତ ଚିରାଛିଣ୍ଡା କାଗଜ ଅନ୍ବେଷଣରେ ବାହାରିଗଲି । ଦେଖିଲି ଦୁଇ ଜଣ ନୃସଂଶ କିଛି ବଳଦ ଓ ଗାଈକୁ ଅଡ଼େଇ ଅଡ଼େଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି । ଏମାନେ କୁଆଡ଼େ ଯାଉଛନ୍ତି ??? ଏମାନଙ୍କୁ କିଏ ନେଇ ଯାଉଛି ??? ଭାବୁ ଭାବୁ ନୃସଂଶ ଲୋକଟି ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଅଡ଼େଇ ନେଲା ସେ ପଞ୍ଝା ଭିତରକୁ । ବହୁ ଚେଷ୍ଟା ସତ୍ତ୍ବେ ବି ମୁଁ ସେ ପଞ୍ଝାରୁ ବାହାରି ପାରିଲିନି । ତୁ ତ ଜାଣିଛୁ ମୋ ଦେହର ଅଧିକ ଓଜନ ପାଇଁ ଧିରେ ଧିରେ ଚାଲେ ଆଉ ଅଧିକ ଦୂର ବି ଚାଲିପାରେ ନାହିଁ । ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଟିକିଏ ଠିଆ ହୋଇଗଲେ..... ପଛରୁ ବାଉଁଶ ବାଡ଼ିରେ ନିର୍ଘାତ ପାହାର ବସୁଥିଲା ।ଦିନେ ବି ପିଲା ବେଳୁ ମାଡ଼ଖାଇ ନ ଥିଲି । ନୂଆକରି ମାଡ଼ ବହୁତ ଯୋର୍ କାଟୁଥାଏ । ଏମିତି ପାଖାପାଖି ପଚିଶିରୁ ତିରିଶି କିଲୋମିଟର ଚାଲି ଚାଲି ଜାତୀୟ ରାଜପଥରେ ବାମ ପାଖରେ ବାଦଳା ହାଟରେ ପହଞ୍ଚିଲି ।
ଆମ ପରି ବହୁତ ବଳଦ, ଗାଈ ଆଉ ଷଣ୍ଢ ମଧ୍ୟ ଆସିଛନ୍ତି । ତା ଭିତରୁ ହଠାତ୍ ତୋ ଭାଇ କାଳିଆ ଦେଖା ହେଲା । ଯାହାକୁ ଗଙ୍ଗାବାବୁ ବିଗତ ଚାରି ବର୍ଷ ତଳୁ ଜଣେ ଲୋକକୁ ବିକ୍ରିକରି ଦେଇଥିଲେ ।ମାତ୍ର ଅଳ୍ପ କେଇ ଟଙ୍କାରେ । କାଳିଆ ହାମ୍ମା ରଡ଼ିଦେଇ ମୋ ପାଖକୁ ଧାଇଁ ଆସିଲା । ମୁଁ ତାକୁ ସ୍ନେହରେ ଚାଟି ଚାଲିଲି । ଏହି ସମୟରେ ବଡ଼ ଟ୍ରକ ଟିଏ ଆସିଲା । ଟ୍ରକର ପଛ ଗେଟ୍ ଖୋଲା ହେଲା । ଆଖିକୁ ବିଶ୍ବାସ ହେଉ ନଥାଏ ।
ଚାରି ଗୋଡ଼କୁ ବାନ୍ଧି ତଳେ ଶୁଆଇ ଦିଆଯାଇଛି । ଆଉ ଟିକେ ନିରେଖି ଦେଖିଲି , ପାଟିକୁ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ସୂତାରେ ସିଲେଇ କରି ଦିଆଯାଇଛି । ଆଖିରୁ ଝରୁଥାଏ ଲୁହ ଆଉ ପାଟିରୁ ଲହୁ । ମୁଁ ଭାବୁଥାଏ ଆମର ବୋଧେ ଏ ଅବସ୍ଥା ହେବନି । ଭାବନାକୁ ଧୂଳିସାତ୍ କରି ଚାରି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଲୋକ ହାତରେ କିଛି ରଶି ଧରି ଆସିଲେ । ମୋର ଚାରି ଗୋଡ଼କୁ ଏକାଠି କରି ବାନ୍ଧିଦେଲେ ଆଉ ମୋ ପାଟିକୁ ସିଲେଇ ଦେଲେ । ବହୁତ କଷ୍ଟ ହେଉଥାଏରେ...ବାବୁ..ଆଳୁ ପିଆଜ ବସ୍ତା ପରି ଆମମାନଙ୍କୁ ଟ୍ରକରେ ଲଦିଦେଲେ । ତାପରେ ଆମମାନଙ୍କ ଉପରେ ତମ୍ବୁ ଘୋଡ଼ାଇ ଦେଲେ,
ଅଣନିଶ୍ବାସୀ ଲାଗୁଥାଏ । ଶୋଷ ବି ଲାଗୁଥାଏ । ଭୋକ ଓ ଶୋଷର ତାଡ଼ନା ସହ ଅନ୍ୟ ସାଥିମାନଙ୍କର ଖୁରା ମାଡ଼ରେ ଦେହ ମୋର କଣ ହୋଇଯାଉଥାଏ । ପାଟିରୁ ଝରିଝରି ରକ୍ତ ପାଟିଏ ହୋଇଗଲାଣି । ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ନିଜର ରକ୍ତକୁ ନିଜେ ଢୋକି ଦେଲି ।
ଜାତୀୟ ରାଜପଥରେ ଟ୍ରକଟି କ୍ଷିପ୍ର ବେଗରେ ଚାଲିବା ଆରମ୍ଭ କଲା । ଅଳ୍ପ କିଛି ସମୟ ପରେ ତନଖି ଫାଟକଟିଏ ପଡ଼ିଲା । କିଛି ଖାକି ବାବୁ ଟ୍ରକକୁ ଅଟକାଇଲେ । ସେତେ ବେଳେ ଭାବିଲି...... ବୋଧେ ଖାକି ବାବୁ କଂସେଇ କବଳରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ । କାନ ଡେରି ଶୁଣିଲି ଏଇ ଫାଟକଟି ରାଇରଂଗପୁର ଫାଟକ । ମାତ୍ର ଭାଗ୍ୟର ବିଡ଼ମ୍ବନା.... ଖାକି ବାବୁଙ୍କ ଏଜେଣ୍ଟ ସହ କଂସେଇର ମୁଲଚାଲ୍ ଚାଲିଲା । ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଟଙ୍କା ବିନିମୟରେ ଛଅ ଶହ ସତାନବେ(697) ନିରିହ ଜୀବନକୁ ଦାନବ ହାତରେ ଖିନଭିନ୍ ହେବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ ।
ପୁଣି ଆଖି ପିଛୁଳାକେ ଟ୍ରକଟି ଆଗକୁ ଆଗକୁ ଧାଇଁ ଚାଲିଲା । ପହଞ୍ଚିଲା ଯାଇ ବାଦାମ ପାହାଡ ଫାଟକ ପାଖରେ । ଏଇଠି ଟ୍ରକରେ ସମସ୍ତ କାଗଜପତ୍ର ତନଖି କରାଗଲା । ଏଇଠି ମଧ୍ୟ ଖାକି ବାବୁ ଟିକିଏ ଆଗକୁ ଯାଇ ନିଜେ ତେର ହଜାର ଟଙ୍କା ପକେଟ୍ ଗରମରେ ଟ୍ରକକୁ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ପ୍ରବେଶକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ । ସେତେ ବେଳକୁ ସଂଧ୍ୟା ନଇଁ ନଇଁ ଆସୁଥାଏ । ତୋ କଥା ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ମନେ ପଡ଼ୁଥାଏରେ.... ....
ନିଃଶବ୍ଦ ରାତିରେ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ରାସ୍ତାରେ ଟ୍ରକର ବେଗ ବଢ଼ି ଚାଲିଥାଏ । ରାସ୍ତାର ଖାଲଢିପ ସହ ସାଥିମାନଙ୍କ ଖୁରା ମାଡ଼ରେ ଦେହ ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା ହୋଇ ଦେହରୁ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ରକ୍ତ ଝରୁଥାଏ । ପାଟିରେ ପାଟିଏ ରକ୍ତ ଭର୍ତ୍ତିହୋଇ କଳଦେଇ ରକ୍ତର ଧାର ଅନବରତ ବହିଚାଲିଥାଏ ।ବଡ଼ି ଭୋରୁ ଟ୍ରକଟି ଯାଇ ବାଙ୍ଗଲାଦେଶ ସୀମାରେଖା ପାଖ ଫରିଦପୁର ଗାଁର କଂସେଇଖାନାରେ ପସିଲା । କଂସେଇଖାନାରୁ ଗୋ -ମାଂସର ଗନ୍ଧ ବାଜିଲା କ୍ଷଣି ଦେହ ଶୀତେଇ ଉଠିଲା ।
କିଛି ସମୟ ପରେ ଆମ ଉପରୁ ତମ୍ବୁଟିକୁ କାଢ଼ି ନିଆଗଲା । ଟିକିଏ ବାହାର ପବନ ବାଜିବାରୁ ଭଲ ଲାଗିଲା ହେଲେ ସେ ପବନରେ ଗୋ-ମାଂସର ଗନ୍ଧ l ହଠାତ୍ ଦୁଇ ଜଣ ଦାନବ ଟ୍ରକ ଉପରକୁ ଚଢ଼ି ଆସିଲେ । ଆଉ ଆମକୁ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ଫିଙ୍ଗି ଚାଲିଲେ ତଳକୁ । ଓଃ...... କି କଷ୍ଟ.... କାଳିଆ ଓ ମୁଁ ପାଖା ପାଖି ପଡ଼ିଥାଉ । କାଳିଆ ମୋତେ ମା' ବୋଲି ଡାକି ପାରୁନି କି ମୁଁ ତାକୁ ସ୍ନେହରେ ଟିକେ ଗେଲ କରି ପାରୁନି । କିଛି ବି କରି ପାରୁ ନ ଥାଏ । ମୋର କଷ୍ଟ ସହ କାଳିଆର କଷ୍ଟ ମୋ ହୃଦୟକୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରୁଥାଏ । ପାଟିର ଲହୁ ସହ ଆଖିର ଲୁହ ଏକାକାର ହୋଇ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ଶିକୁଳିରେ ବାନ୍ଧି ନିଆ ଯାଉଥାଏ । ମୋ କାଳିଆର ପାଳି ଆଗ ପଡ଼ିଲା । ଶିକୁଳିଟି କାଳିଆର ଗୋଡ଼ରେ ବାନ୍ଧି ଉପରକୁ ଟେକିନେଲା । ତଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଲାଞ୍ଜ ଓହଳି ପଡ଼ିଲା । ପାଟିରେ ଥିବା ରକ୍ତ ଭକ୍ କରି ମେଞ୍ଚାଏ ତଳକୁ ପଡ଼ିଗଲା । ମୋ ଛାତି ଫାଟି ଯାଉଥାଏ । ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ଏମିତି ତଳ ମୁହାଁ ହୋଇରହିଲା ପରେ ଟକମକ୍ ଫୁଟୁଥିବା ଗରମ ପାଣି ଏକ ପାଇପ୍ ଯୋଗେ ଆଣି ତା ଉପରେ ପକାଇଲେ । କାଳିଆ ମୋତେ ବିକଳରେ ଦେଖୁଥାଏ ।
କାଳିଆର ଆଖିରୁ ଅନବରତ ଲୁହ ଆଉ ପାଟିରୁ ଲହୁ ବହି ଚାଲିଥାଏ । ଗରମ ପାଣିର ମାଡ଼ର କଷ୍ଟରେ ମେଞ୍ଚାଏ ଝାଡ଼ା କରିଦେଲା । ଜୀବନ ବିକଳରେ କାଳିଆ ଛଟପଟ ହେଉଥାଏ । ବଞ୍ଚି ଥାଉ ଥାଉ ତା' ଦେହରୁ ଚମଡ଼ା କାଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ
କାଳିଆ ଦେହରୁ ରକ୍ତର ନଈ ଛୁଟି ଚାଲିଥାଏ । ଚମଡ଼ା ବାହାର କରି ସାରିବା ପରେ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ ଚକ୍ ଦିଶୁଥିବା ଶିଙ୍ଗ ଦୁଇଟିକୁ କଚ୍ କରି ହାଣି ନେଲେ । ଧାରୁଆ ଛୁରୀରେ ମାଂସ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କାଟି ଚାଲିଲେ । ମାଂସ କାଟୁ କାଟୁ ଦାନବଟା କାଳିଆ ପାଟିର ସିଲେଇକୁ କାଟିଦେଲା । କାଳିଆ ହାମ୍ମା.... ରଡ଼ିଛାଡ଼ି ଶେଷ ନିଶ୍ବାସ ତ୍ୟାଗ କଲା...... ହେ ଭଗବାନ ମୋତେ କଣ ଏଇଆ ଦେଖିବାକୁ ବଞ୍ଚେଇ ରଖିଥିଲୁ.......
କାଳିଆ ପରେ ମୋର ବି ସେଇ ଅବସ୍ଥା ହେବରେ ଜାଣିଛି , ହେଲେ ଟ୍ରକ ଚଢିଲା ଦିନୁ ଜୀଅନ୍ତା ମଢ ପାଲଟିଛି । ମଢର ଜୀଇଁବା ମରିବା କଣ ଯେ.....ଆଉ କି କଷଣ ଦେବେ
ଆଉ କିଛି ଲେଖିପାରୁନିରେ.....😭😭
ତୋ ନିଜ ଯତ୍ନ ନିଜେ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବୁ । ସମୟରେ ଖାଇନେବୁ । ଗଙ୍ଗାବାବୁଙ୍କୁ କହିବୁ, ତୋତେ କେବେ ବାହାରକୁ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ କି ତୋତେ ବିକିବେ ନାହିଁ । ରହୁଛି ।
#ଇତି
ତୋର ହତଭାଗିନୀ ମା'
*ବଉଳୀ*
