07/08/2026
🇮🇳 ଯାଜପୁରର ଭୁଲାଯାଇଥିବା ବିପ୍ଳବୀ — ଭଗବାନ ସାହୁ
ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ ଆସିଲେ ଆମେ ଦେଶର ମହାନ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଉ। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ନିଜ ଯୌବନ, ଶରୀର, ପରିବାର ଓ ଜୀବନକୁ ବଳିଦାନ କରିଥିବା ଅନେକ ସ୍ଥାନୀୟ ବୀରଙ୍କ ନାଁ ଆଜି ଆମ ନୂଆ ପିଢ଼ି ଜାଣିନାହିଁ।
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର କସପା ଗାଁର ଭଗବାନ ସାହୁ।
ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ‘ଭାଗିଆ ବଣିଆ’ ଏବଂ ପରେ ‘ବିପ୍ଳବୀ ଭାଗିଆ’ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜାଣୁଥିଲେ।
ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ୬ ଜୁନ୍ ୧୯୦୮ରେ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର କସପା ଗାଁରେ ହୋଇଥିଲା।
ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ବହୁତ ସୀମିତ ଥିଲା। ଗାଁ ଚଟଶାଳୀରେ ସେ ବର୍ଣ୍ଣବୋଧ, ରାସକ୍ରୀଡ଼ା ଓ ପ୍ରାଥମିକ ଗଣିତ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ସୀମିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଶ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସାହସ ଓ ଦେଶପ୍ରେମର କୌଣସି ସୀମା ନଥିଲା।
ପ୍ରାୟ ୨୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଝାସ ଦେଇଥିଲେ।
୧୯୩୦ରେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଲୁଣ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ ଓ ଅସହଯୋଗ ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରଭାବ ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପିଥିଲା।
ଇଞ୍ଚୁଡ଼ି ଓ ଶ୍ରୀଜଙ୍ଗର ଲୁଣ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା।
କଂଗ୍ରେସ କର୍ମୀ ବିପିନ ବିହାରୀ ମହାନ୍ତି ଓ ବଳରାମ ପତି କସପା ନିକଟସ୍ଥ ଆହିୟାସରେ ଏକ ସଭା ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ।
ଭଗବାନ ସାହୁ ସେହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଗାଁରୁ ଗାଁ ପହଞ୍ଚାଇବାର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଲେ।
ସେ ପ୍ରାୟ ୧୪ଟି ଗାଁ ବୁଲି, ଢୋଲ ବଜାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିଥିଲେ।
ଏହି ଅଭିଯାନରେ ପ୍ରାୟ ୩,୦୦୦ ଲୋକ ଏକ ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।
ପରେ ସେ ଛତ୍ରପଡ଼ା ଓ ଉତ୍ତରକୂଳ ହାଟ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ସଭା କରିଥିଲେ। ଯାଜପୁରରେ ଅଫିମ ଓ ଗଞ୍ଜେଇ ଦୋକାନ ବିରୋଧରେ ମଧ୍ୟ ପିକେଟିଂ କରିଥିଲେ।
୧୯୩୧ରେ ଭଗବାନ ସାହୁ ବାନର ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।
ସେ କାର୍ତ୍ତିକ ଚନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ର, ସୁଶୀଲ ଚନ୍ଦ୍ର ମହାନ୍ତି, କାଳନ୍ଦୀ ମହାନ୍ତି ଓ ରସିକାନନ୍ଦ ଦାସଙ୍କ ସହ ଯାଜପୁର S.D.O. କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଜାତୀୟ ପତାକା ଉଡ଼ାଇଥିଲେ।
ଏହାର ପରିଣାମ — ଗିରଫ, ନିର୍ଯାତନା ଏବଂ ୨ ମାସର ଜେଲ୍।
ଜେଲରୁ ବାହାରିବା ପରେ ଭଗବାନ ସାହୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସହଯୋଗୀମାନେ ଯାଜପୁର କୋର୍ଟରେ ଅଭିଯାନ କରିଥିଲେ।
ଭଗବାନ ସାହୁ S.D.O.ଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଚେୟାର ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିଜେ କୋର୍ଟ ଚଳାଇବାକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ।
ପୋଲିସ ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ମାଡ଼ ମାରି ଗିରଫ କଲା। ତାଙ୍କୁ ୪ ମାସ ଜେଲ୍ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇ କଟକ ଜେଲ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା।
ଜେଲରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ପରେ ସେ ରହଣିଆର ଧନେଶ୍ୱର ଦାସଙ୍କ ସହ ବାଲେଶ୍ୱର ଯାଇଥିଲେ।
ସେଠାରେ ଅବକାରୀ ଦୋକାନ ବିରୋଧରେ ପିକେଟିଂ କରିଥିଲେ। ଏଥିପାଇଁ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କୁ ୨୧ଟି ବେତ ମାଡ଼ ଓ ୨ ମାସ ଜେଲ୍ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପରେ ଭଗବାନ ସାହୁ ପ୍ରାୟ ୬୦ ଜଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ସହ କଟକର ସ୍ୱରାଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ସେଠାରେ ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ, ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀ, ବିନୋଦ କାନୁନଗୋ, ଲିଙ୍ଗରାଜ ମିଶ୍ର ଓ ରାଜକୃଷ୍ଣ ବୋଷଙ୍କ ସହ କାମ କରିଥିଲେ।
ଏହି ଘଟଣା ପରେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ୧ ମାସ ଜେଲ୍ ଦଣ୍ଡ ମିଳିଥିଲା।
ଜେଲ୍ରେ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଖରାପ ବ୍ୟବହାର ଓ ଜେଲରଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାର ବିରୋଧରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସ୍ୱର ଉଠାଇଥିଲେ।
ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ମାଡ଼ ମରାଯାଇଥିଲା।
ପରେ ସେ ପ୍ରାୟ ୧୦୦ ଜଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ସହ କଟକ ଯାଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ତାଙ୍କୁ ୬ ମାସ ପାଇଁ ପାଟଣା ଜେଲ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା।
ଭଗବାନ ସାହୁ କେବଳ ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀ ନୁହେଁ, ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମର ଜଣେ ଗୁପ୍ତ ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସେ ଆହିୟାସରେ ଏକ ସୂତା କାଟିବା କେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଖଦଡ଼ ପିନ୍ଧିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିଲେ।
ସେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ବାରୀ ଆଶ୍ରମରେ ୬ ମାସ ରହିଥିଲେ।
ସେଠାରୁ ସେ ଗୁପ୍ତ ଚିଠି ନେଇ ପାଦରେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ନୀଳାମ୍ବର ଦାଶ — ସୋରୋ
ପ୍ୟାରୀମୋହନ ଦାସ — ବାଲେଶ୍ୱର
ଚକ୍ରଧର ବେହେରା — କଣିକା ଆନ୍ଦୋଳନ
ଗୋପୀନାଥ ଦାସ — ଭଦ୍ରକ
ଆଦିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ବାର୍ତ୍ତା ନେବାଆଣିବା କରୁଥିଲେ।
୧୯୪୨ର ଭାରତ ଛାଡ଼ ଆନ୍ଦୋଳନ ଥିଲା ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ ସଂଗ୍ରାମୀ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତାଳ ସମୟ।
ଡାକ୍ତର ହରେକୃଷ୍ଣ ମହତାବ ଗିରଫ ହେବା ପରେ ଭଗବାନ ସାହୁ ତାଙ୍କ କୋଠାରେ ରହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଆଗକୁ ନେବାରେ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲେ।
ଏରମ୍ ପୋଲିସ ଗୁଳିକାଣ୍ଡରେ ୨୭ ଜଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଆଘାତ ଦେଇଥିଲା।
୧୭ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୨ରେ ଭଗବାନ ସାହୁ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଚରଣ ନାୟକ ଭଣ୍ଡାରୀପୋଖରୀ ଥାନାରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ।
ଥାନା ସହ ପୋଲିସ କ୍ୱାର୍ଟର ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ଡାକଘର ଆଦିକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଳି ଦିଆଯାଇଥିବା ଲେଖାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି।
ପୋଲିସ ଯେପରି ସହଜରେ ପହଞ୍ଚି ନପାରେ, ସେଥିପାଇଁ ରାସ୍ତା ମଧ୍ୟ କାଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପରଦିନ ଭଣ୍ଡାରୀପୋଖରୀରେ ପୋଲିସ ଗୁଳିଚାଳନାରେ ୪ ଜଣ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ଆହତ ହୋଇଥିଲେ।
କଣିକା/କଲମତିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ପୋଲିସ ଗୁଳିଚାଳନାରେ ୪ ଜଣ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଓ ୧୭ ଜଣ ଆହତ ହୋଇଥିଲେ।
ଏହା ପରେ ଯାଜପୁର S.D.O. କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଘେରାଉ ଏବଂ ଯାଜପୁର ଥାନା ଦଖଲ କରିବା ପାଇଁ ବିପ୍ଳବୀମାନେ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ।
୨୭ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୨ରେ ଯାଜପୁରରେ ଏକ ବିଶାଳ ଜନସମାବେଶ ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରାୟ ୩୦,୦୦୦ ଲୋକ S.D.O. କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ।
ଏହାର ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିଲେ ପଦ୍ମନାଭ ରାୟ, ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାସ, ଭଗବାନ ସାହୁ, ଶାନ୍ତନୁ କୁମାର ଦାସ, ନୃସିଂହ ଚରଣ ପଣ୍ଡା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
ବାରୀ, ବିଞ୍ଝାରପୁର, ଧର୍ମଶାଳା ଓ କୋରେଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ବିପ୍ଳବୀ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।
ଚାରିଆଡ଼େ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା — “ଭାରତ ଛାଡ଼!”
ଏହି ସମୟରେ ପଦ୍ମନାଭ ରାୟ, ଭଗବାନ ସାହୁ ଓ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାସ ତତ୍କାଳୀନ S.D.O. ରତ୍ନାକର ସାରଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ଖଦଡ଼ ପିନ୍ଧାଇଥିଲେ।
ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବିମାନ ଆସି ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବିସ୍ଫୋରକ ପକାଇଥିଲା ବୋଲି ଲେଖାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି।
ଲୋକମାନେ ଭୟରେ ଛତ୍ରଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିଲେ।
ଘରକୁ ଫେରିବା ସମୟରେ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବିପ୍ଳବୀମାନେ ରାମବାଗ ଡାକଘର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଏହାକୁ ଜାଳି ଦେଇଥିଲେ।
ପରେ ମଣ୍ଡାରଖଣ୍ଡା ଜଳସେଚନ କର କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଳି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପରଦିନ ଭଗବାନ ସାହୁ ଗିରଫ ହେଲେ।
ପୋଲିସ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେଇ ଅନ୍ୟ ବିପ୍ଳବୀମାନଙ୍କ ନାଁ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା।
କିନ୍ତୁ ସେ ସାଥୀମାନଙ୍କ ନାଁ କହିଲେ ନାହିଁ।
ବରଂ ଅନେକ ଘଟଣାର ଦାୟିତ୍ୱ ନିଜ ମୁଣ୍ଡକୁ ନେଇଥିଲେ।
ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ ବିରୋଧରେ ୫୫ଟି ମାମଲା ସହ ଜଡ଼ିତ ଅଭିଯୋଗ ଥିଲା।
ଏଥିରେ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ, ଡାକ ଲୁଟ୍, ଡକାୟତି ଓ ଶସ୍ୟ ଭଣ୍ଡାର ଲୁଟ୍ ଆଦି ଅଭିଯୋଗ ଥିଲା।
ସେ IPC 143, 430, 342 ସମେତ ଅନେକ ଧାରାରେ ଅଭିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
କଟକ ଜେଲ୍ରେ ତାଙ୍କର Under-Trial Prisoner ନମ୍ବର ଥିଲା V.T. 741।
ଟ୍ରାଏଲ୍ କୋର୍ଟ ତାଙ୍କୁ ୨୯ ବର୍ଷ ଜେଲ୍ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲା।
୮ ନଭେମ୍ବର ୧୯୪୨ରୁ ସେ କଟକ ଜେଲ୍ରେ ରହିଥିଲେ।
ପରେ ଅପିଲ୍ କୋର୍ଟ ତାଙ୍କ ଦଣ୍ଡକୁ କମାଇ ୯ ବର୍ଷ ୩ ମାସ କଠୋର କାରାଦଣ୍ଡ କରିଥିଲେ।
ସେ ୮ ନଭେମ୍ବର ୧୯୪୨ରୁ ୨୨ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୪୫ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଟକ ଜେଲ୍ରେ ରହିଥିଲେ।
ପରେ ରସେଲକୋଣ୍ଡା ଜେଲ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲେ।
ଶେଷରେ ୧୯୪୬ରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ମୋଟ ୪ ଥର ଜେଲ୍ ଯିବା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ନିର୍ଯାତନା ସହିବାର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ।
୧୯୪୭ରେ ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେଲା।
କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ ଜୀବନରେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ସୁଖ ଆସିଲା ନାହିଁ।
ସେ ଥିଲେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟଗ୍ରସ୍ତ, ଭୂମିହୀନ ଓ ଅଳ୍ପଶିକ୍ଷିତ।
ଜେଲ୍ରେ ହୋଇଥିବା ନିର୍ଯାତନା ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଦେଇଥିଲା।
କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରହିନଥିଲା।
ସବୁଠାରୁ ବିଡ଼ମ୍ବନାର କଥା — ଦେଶକୁ ସ୍ୱାଧୀନ କରିବା ପାଇଁ ଯିଏ ଜେଲ୍ ଗଲେ, ସେହି ସ୍ୱାଧୀନ ଦେଶରେ ଜୀବନର ଶେଷ ଦିନରେ ରାସ୍ତାରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ।
ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ।
ପରିବାରରେ ଥିଲେ ଜଣେ ପୁଅ ଓ ଜଣେ ଝିଅ।
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇପାରିଲା ନାହିଁ।
ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୫ ଅଗଷ୍ଟ ଓ ୨୬ ଜାନୁଆରୀ ଦିନ ସେ ଆହିୟାସ ହାଇସ୍କୁଲରେ ହେଉଥିବା ଜାତୀୟ ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗ ଦେଉଥିଲେ।
ଦେଶ ତାଙ୍କୁ ଭୁଲିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଶକୁ ଭୁଲିନଥିଲେ।
୧୯୭୨ରେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ୨୫ ବର୍ଷ ପୂର୍ତ୍ତିର Silver Jubilee Celebration ସମୟରେ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କୁ ଶେଷରେ ସମ୍ମାନ ମିଳିଲା।
ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭି.ଭି. ଗିରି ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ।
ତାଙ୍କୁ ମାସିକ ₹୨୦୦ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଭତ୍ତା ମିଳୁଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ସେହି ଅର୍ଥ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଚଳାଇବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନଥିଲା।
ତେଣୁ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସମ୍ମାନ ପାଇବା ପରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଘର ଘର ବୁଲି ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା।
୧୯୭୬ରେ ଭଗବାନ ସାହୁ ପକ୍ଷାଘାତରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଶେଷରେ ୨୮ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୭୭ରେ ଏହି ଭୁଲାଯାଇଥିବା ବିପ୍ଳବୀଙ୍କ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ଶେଷ ହୋଇଥିଲା।
ଭଗବାନ ସାହୁ କୌଣସି ବଡ଼ ପଦବୀ ଚାହିଁନଥିଲେ।
ସେ ସମ୍ପତ୍ତି ଚାହିଁନଥିଲେ।
ସେ ନିଜ ପାଇଁ ସୁଖ ଚାହିଁନଥିଲେ।
ସେ ଚାହିଁଥିଲେ ଭାରତର ସ୍ୱାଧୀନତା।
ସେ ଗିରଫ ହେଲେ।
ଜେଲ୍ ଗଲେ।
୨୧ଟି ବେତ ମାଡ଼ ସହିଲେ।
ନିର୍ଯାତନା ସହିଲେ।
୫୫ଟି ମାମଲାର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଲେ।
୨୯ ବର୍ଷର ଜେଲ୍ ଦଣ୍ଡ ଶୁଣିଲେ।
ଜୀବନର ଅନେକ ବର୍ଷ କାରାଗାରରେ କାଟିଲେ।
କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତରେ ଶେଷ ଜୀବନରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ।
ଏହା କେବଳ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ କାହାଣୀ ନୁହେଁ।
ଏହା ଆମର ସେହି ହଜାର ହଜାର ଅଜଣା ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ କାହାଣୀ, ଯାହାଙ୍କ ତ୍ୟାଗ ଉପରେ ଆଜିର ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ଠିଆ ହୋଇଛି।
ଆମ ନୂଆ ପିଢ଼ି ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଦରକାର।
ଇତିହାସ କେବଳ ବଡ଼ ନେତାମାନଙ୍କ ନାଁରେ ଲେଖାଯାଇନାହିଁ।
କସପାର ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କ ଭଳି ଅନେକ ଅଜଣା ବୀରଙ୍କ ତ୍ୟାଗରେ ମଧ୍ୟ ଆମ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଇତିହାସ ଲେଖାଯାଇଛି।
🇮🇳 ବିପ୍ଳବୀ ଭଗବାନ ସାହୁଙ୍କୁ ଶତ ଶତ ନମନ।
🙏 ଆସନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ କାହାଣୀକୁ ଆମ ଘର, ସ୍କୁଲ ଓ ନୂଆ ପିଢ଼ି ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଇବା।
“ଦେଶ ତାଙ୍କୁ ଭୁଲିଗଲା,
କିନ୍ତୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଭୁଲିବା ନାହିଁ।”
📚 ସ୍ରୋତ: Odisha Review, August 2015 — “Bhagaban Sahoo: The Forgotten Hero of the Freedom Struggle”, Rajashree Sahoo, Research Scholar, P.G. Department of History, Ravenshaw University, Cuttack.
#ଭଗବାନସାହୁ #ବିପ୍ଳବୀଭାଗିଆ #ଯାଜପୁର #କସପା #ଓଡ଼ିଶାଇତିହାସ #ସ୍ୱାଧୀନତାସଂଗ୍ରାମୀ #ଭାରତଛାଡ଼ଆନ୍ଦୋଳନ
