08/09/2026
మనోగతం:: ఆత్మసంతృప్తిని అందించిన "స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్" వెండి వెన్నెల పండుగ
స్వర్ణభారతి - గ్రామీణ భారతానికి 25 ఏళ్ళ సేవా హారతి
- ముప్పవరపు వెంకయ్యనాయుడు
-------------------------
పరోపకారాయ ఫలంతి వృక్షాః
పరోపకారాయ వహంతి నద్యః ।
పరోపకారాయ దుహంతి గావః
పరోపకారార్థమిదం శరీరమ్ ॥
"ఇతరుల ఆకలిని తీర్చేందుకే చెట్లు ఫలాలను అందిస్తాయి. లోకంలోని సమస్త జీవరాశుల దాహాన్ని తీర్చేందుకే నదులు నిరంతరం ప్రవహిస్తాయి. సమస్త జీవకోటి పోషణ కోసమే ఆవులు సైతం అమృతం లాంటి పాలను అందిస్తాయి. అలాగే ఈ మానవ జన్మ స్వార్థం కోసం కాకుండా సమాజ ప్రయోజనం కోసమే ఉపయోగపడాలి" అన్నది ఈ సుభాషితం భావం.
--------
సెప్టెంబర్ 7న సోమవారం... స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ రజతోత్సవం కార్యక్రమంలో ఉత్తరప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి శ్రీ యోగి ఆదిత్యనాథ్ గారి తో కలిసి పాల్గొన్నాను. ఆ సమయంలో ఈ సంస్థ 25 ఏళ్ళ ప్రస్థానాన్ని సింహావలోకనం చేసుకునే అవకాశం కలిగింది. ఒక్కసారి పాతికేళ్ళ వెనుకకు వెళ్ళి చూస్తే... ఏదో మాటల సందర్భంలో నా కుమార్తె శ్రీమతి దీపా వెంకట్ అడిగిన ఒక ప్రశ్న నుంచి ఉద్భవించిన ఆలోచనే స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ కు బీజారోపనంగా మారింది. సమాజానికి ఏదో చేయాలన్న ఆలోచన అక్కడే ఆగిపోకుండా... 8 మంది మిత్రుల సహకారంతో స్వర్ణభారత్ స్వప్నం సాకారమైంది. అంతకు ముందే శ్రీ నానాజీ దేశ్ ముఖ్ గారు చిత్రకూట్ లో నిర్వహిస్తున్న స్వచ్ఛంద సేవా కార్యక్రమాల నుంచి ప్రేరణ పొందాను. గ్రామాల్లో భారతీయ ఆత్మ దాగి ఉందన్న మహాత్మ గాంధీ స్ఫూర్తిని మనసులో నిలుపుకున్నాను. అయితే కారణాలు ఏవైనా ట్రస్ట్ స్థాపన కార్యరూపం దాల్చలేదు. 2001లో మిత్రులతో కూర్చుని సంభాషిస్తున్న సమయంలో నా కుమార్తె చొరవతో నిలదీసినంత పని చేసింది. బాధ్యత వహించడానికి కూడా సిద్ధమైంది. అప్పుడు ఆమె వయసు 25 సంవత్సరాలు దాటాయి. మిగతా 8 మంది మిత్రులు మేము తోడుంటాం అని ముందుకు వచ్చారు. ఫలితంగా యువ ఉత్తేజం, పెద్దల ఆశీస్సులతో ట్రస్ట్ కు పునాది పడింది. అప్పటి ఉప ప్రధానమంత్రి, నాకు పితృ సమానులు శ్రీ లాల్ కృష్ణ అద్వానీ గారి చేతుల మీద స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ అనే అంత్యోదయ కల... నా మానస పుత్రికగా... వాస్తవరూపం దాల్చింది.
స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ ఆలోచన నాదే అయినా... నా ప్రతి ఆలోచనను శరవేగంగా ముందుకు తీసుకుపోయిన చొరవ మాత్రం దీపమ్మదే. మొదటి అడుగు నుంచి నేటివరకు ప్రభుత్వాల నుంచి ఎలాంటి ఆర్థిక సహకారం ఆశించకుండా, "అంత్యోదయ" సిద్ధాంతంతో ముందుకు సాగుతున్నాం. ఈ మహోన్నత యజ్ఞం విజయవంతంగా కొనసాగుతోందంటే దానికి కారణం... మమ్మల్ని విశ్వసించిన శ్రేయోభిలాషులు, మా ఆశయాల్లో భాగస్వామ్యమైన వివిధ సంస్థలు, నిస్వార్థంగా చేయూతనందిస్తున్న ఉదార దాతలు, ప్రతి అడుగులో వెన్నంటే నిలుస్తున్న ఆత్మీయులు. ప్రజారోగ్య, విద్యా వికాసం, మహిళల సాధికారత, శిశు సంక్షేమం, నైపుణ్యాభివృద్ధి, ఉపాధికల్పనలో సహకారం, మూగజీవాల సంక్షేమం, సంస్కృతి పరిరక్షణ... ఇలా అనేక ఆశయాల సంగమంగా స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ ముందుకు సాగుతోంది. రైతులు, మహిళలు, యువత అభివృద్ధి మీద స్వర్ణభారత్ ప్రధానంగా దృష్టి పెట్టింది. ఒక్క పూట అన్నం పెట్టడం కాదు, రోజూ అన్నం సంపాదించుకునే స్వశక్తిని పెంపొందించుకునే నైపుణ్య శిక్షణకు అధిక ప్రాధాన్యత ఇస్తోంది.
ఇప్పటి వరకూ వేలాది మంది యువత స్వర్ణభారత్ లో నైపుణ్య శిక్షణ పొంది మంచి ఉద్యోగాల్లో స్థిరపడ్డారు. అదే విధంగా ఎంతో మంది మహిళలు ఇక్కడ శిక్షణ పొంది, తమ కాళ్ళ మీద తాము నిలబడే సాధికారత సంపాదించారు. మరెందరో రైతులు స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ లో నిర్వహించిన అవగాహన కార్యక్రమాల ద్వారా వ్యవసాయ రంగంలో మరింత అభివృద్ధిని సాధిస్తున్నారు. ఈ చొరవతో పాటు మన పండుగలను ఘనంగా నిర్వహించడం వంటివి సంస్కృతి, సంప్రదాయాలను కాపాడుకోవడం దిశగా స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ తీసుకున్న చొరవలో మరో కీలకమైనది. ఈ చొరవ నెల్లూరు నుంచి విజయవాడ, హైదరాబాద్ లకు కూడా విస్తరించింది. ముచ్చటగా మూడు చాప్టర్ ల ద్వారా స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ తన సేవలను దేశానికి అందిస్తోంది. మా గ్రామానికి సేవ చేస్తే చాలు అనుకున్న ఆలోచన నుంచి... దేశ వ్యాప్తంగా అనేక రాష్ట్రాలకు చెందిన యువత వచ్చి నైపుణ్య శిక్షణ పొందే వరకూ సాగడం వెనుక స్వర్ణభారత్ చేస్తున్న ఈ సేవా యజ్ఞాన్ని తమ సొంత బాధ్యతగా భావించి సహకరిస్తున్న ప్రతి ఒక్కరికీ అభినందనలు తెలియజేస్తున్నాను.
ఈ సందర్భంగా ఓ విషయాన్ని ప్రస్తావించాలి. 2016లో ఒకరోజు దీపమ్మ నాకు ఫోన్ చేసింది. స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ తరుఫున ఐదుగురు పిల్లలను దత్తత తీసుకుంటున్నాను అని చెప్పింది. అన్నమయ్య జిల్లా రైల్వే కోడూరు మండలం నిడుంపల్లికి మడితపు శివయ్య, బుజ్జమ్మ దంపతులకు ఐదుగురు కుమార్తెలు. మద్యానికి బానిసైన శివయ్య కొన్నేళ్ల క్రితం అనారోగ్యంతో మృతి చెందగా.. కొంత కాలానికి భార్య బుజ్జమ్మ ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు. విషయం తెలుసుకున్న దీపమ్మ... వారిని దత్తత తీసుకుని చదివించేందుకు సిద్ధమైంది. నేను సానుకూలంగానే స్పందించాను. ట్రస్ట్ అంటే సేవా కార్యక్రమాలే గానీ... ఇలాంటి బాధ్యతను ఎలా నిర్వహిస్తుందా అని గమనిస్తూ వచ్చాను. నా అంచనాలకు మించి, దీపమ్మ వారి ఆలనా పాలనా చూసుకుంది. వారిలో పెద్దమ్మాయి అయిన శిరీషకు 2023లో ఘనంగా పెళ్ళి కూడా జరిపించింది. ఆమె పేరు మీద ఫిక్స్డ్ డిపాజిట్ చేసింది. మిగిలిన ప్రసన్న, మల్లీశ్వరి, నందిని, లిజితలను చదివిస్తూ.. వారి బాగోగులు చూస్తోంది. వారికి వివాహాలు చేయడం కూడా తన బాధ్యతే అని ఆ రోజు ప్రకటించింది. అంతకంటే ముందు అదే విషయాన్ని నాకు కూడా చెప్పింది. ఈ సందర్భం తర్వాత దీపమ్మకు స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ అప్పజెప్పడం సరైనదే అనే సంతృప్తి ఆరోజే నాకు కలిగింది. నా నమ్మకాన్ని నిలబెట్టిన దీపమ్మకు ఈ సందర్భంగా అభినందనలు తెలియజేస్తున్నాను.
తల్లిదండ్రులు పిల్లలకు ఆస్తులను వారసత్వంగా ఇస్తారు. అందులో వారికి ఆనందం లభిస్తుంది. అయితే ఆస్తులు మాత్రమే కాదు మంచితనాన్ని, మానవత్వాన్ని, సమాజం పట్ల బాధ్యతను కూడా వారసత్వంగా అందించాలి. అప్పుడు మహదానంద లభిస్తుంది. ఈ ఆనందాన్ని స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ 25 ఏళ్ళ ప్రస్థానం ద్వారా నేను పూర్తిగా ఆస్వాదించాను. మన అభివృద్ధికి బాసటగా నిలిచిన సమాజానికి, మనం పుట్టిన ఊరికి మేలు చేయాలనే తలంపుతో... నా మనసులో ఉన్న స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ ఆలోచనను, చొరవ తీసుకుని నా కుమార్తె శ్రీమతి దీపా వెంకట్ నా మిత్రుల సహకారంతో సాకారం చేసింది. నా కుమారుడు హర్ష సైతం ముప్పవరపు ఫౌండేషన్ పేరుతో, స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ కార్యక్రమాల్లో భాగస్వామి కావడం... నా కోడలు రాధమ్మ సైతం ముప్పవరపు ఫౌండేషన్ బాధ్యత తీసుకోవడం నా జీవితంలో నన్ను నిజంగా ఆనందింపజేసిన అంశం. నా మనుమడు, మనుమరాళ్ళు సైతం ఈ సేవా కార్యక్రమాలకు తమ చేతనైన సాయం అందించడం... నా ఆనందాన్ని రెట్టింపు చేసింది. తమ వివాహాలను సైతం సేవా కార్యక్రమాలుగా మార్చుకున్న వారి చొరవ అందించిన సంతృప్తి అసాధారణమైనది.
ప్రతి ఊరిలోనూ ఒక విద్యాలయం, ఒక గ్రంథాలయం, ఒక వైద్యాలయం, ఒక దేవాలయం ఉండాలి. వీటితో పాటు ఒక సేవాలయం కచ్చితంగా ఉండాలన్నది నా ఆకాంక్ష. కనీసం ప్రతి జిల్లా కేంద్రంలోనైనా ఓ సేవా సంస్థ ఉండాలన్నది నా ఆకాంక్ష. ముఖ్యంగా ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్న వారు తమ తమ గ్రామాల్లో ఓ సేవాలయాన్ని ఏర్పాటు చేసేందుకు గానీ, ఇతరులు చేస్తున్న సేవా కార్యక్రమాలకు తోడ్పాటు అందించేందుకు ముందుకు రావాలి. అప్పుడే మన సంపదకు సరైన సార్థకత చేకూరుతుంది. ముఖ్యంగా భారతీయ సంస్కృతిలో భాగమైన షేర్ అండ్ కేర్, వసుధైవ కుటుంబ భావనలను జీవితానికి అన్వయించుకోవాలి. భర్తృహరి సుభాషితం తెలియజేసినట్లుగా...
శ్రోత్రం శ్రుతేనైవ న కుండలేన
దానేన పాణిర్న తు కంకణేన ।
విభాతి కాయః కరుణాపరాణాం
పరోపకారైర్న తు చందనేన ॥
"చెవులకు అందాన్నిచ్చేది బంగారు కుండలాలు కాదు... మంచి మాటలు, శాస్త్ర విషయాలు వినడం. చేతులకు నిజమైన అలంకారాలు కంకణాలు కాదు, దానం చేయడం. అదే విధంగా సజ్జనుల శరీరం ప్రకాశించేందుకు సుగంధ ద్రవ్యాలు పూసుకోవడం వల్ల కాదు... పరోపకారం ద్వారా మాత్రమే" అని దీని అర్థం.
ఇలాంటి నా ఆలోచనను నా కుమార్తె, అల్లుడు, కుమారుడు, కోడలు, మనుమడు, మనుమరాళ్లు... ఆచరణలో పెట్టి నాకు పరిపూర్ణ ఆనందాన్ని అందించారు. ఈ సందర్భంగా నా మనసులో మాట ఒక్కటే. నేను రాజకీయ వారసత్వానికి వ్యతిరేకిని. కానీ నా సేవా వారసత్వం మాత్రం తరతరాలు కొనసాగాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను. నా తదనంతరం నా పేరిట ఉన్న ప్రతిదీ స్వర్ణభారత్ కే చెందేలా ఇటీవల నిర్ణయం తీసుకున్నాను. నా పిల్లలు రాజకీయాల్లోకి వస్తారా, లేదా అనే విషయం నాకు ఎలాంటి పట్టింపు లేదు. అయితే వారి సేవా మార్గానికి మాత్రం ప్రతి ఒక్కరూ సహకరించాలని కోరుతున్నాను. నా మీద చూపించే ఆదరం, అభిమానం, గౌరవం స్వర్ణభారత్ పట్ల చూపించాలని స్వర్ణభారత్ ట్రస్ట్ 25 ఏళ్ళ సేవా వసంతాల సందర్భంలో ఏర్పాటు చేసిన ఈ "వెండి వెన్నెల పండుగ" సందర్భంగా ఆకాంక్షిస్తున్నాను.
జైహింద్...
