22/07/2026
کۆماری ئیسلامی ئێران و
( ڕاوکردنێكی )
ڕەوتی ڕووداوەکان لە ساڵی ٢٠٢٦
نۆسڕاۆەیی
22.07.2026
کۆماری ئیسلامی ئێران لە ساڵی ٢٠٢٦دا خۆی لە قووڵترین قەیرانی سیاسی و کۆمەڵایەتی مێژووی خۆیدا دەبینێتەوە. ئەم قەیرانە تەنها لە دەرەوەوە سەرچاوەی نییە، بەڵکو لە ناوەوەشدا، لە دژایەتی نێوان دەسەڵاتدارانەوە، لە داڕووخانی ئابووریدا، و لە کۆمەڵگایەکی ئیتر ئامادە نییە دۆخی ئێستا وەک ئاسایی وەربگرێت، خۆی دەردەخات. ئەم وتارە هەوڵدەدات ڕەوتی سەرەکی ئەم قەیرانە بخاتە بەردەم چاو.
بزوتنەوەیەکی نوێ لە دوای شەڕی دوازدە ڕۆژە
لە مانگی حوزەیرانی ٢٠٢٥، پاش شەڕێکی کورت لەگەڵ ئیسرائیل و ئەمریکا کە بە “شەڕی دوازدە ڕۆژە” ناسراوە، قەیرانێکی ناوخۆیی لە ئێران دەستی پێکرد کە هێشتاش بەردەوامە. ئەم قۆناغە بە ناڕەزایەتی گشتگیر، بێباوەڕی سیاسی، و داڕووخانی ئابووری تایبەتمەندە. حکومەت وەڵامی ئەم بزوتنەوانەی دا بە توندوتیژی، سەرکوت، دەستگیرکردنی بەکۆمەڵ، و لەسێدارەدانی زۆر کەس، بۆ ئەوەی کۆنترۆڵی بارودۆخ لەدەست نەدات.
لە ٢٨ی شوباتی ٢٠٢٦، هێرشێکی هاوبەشی سەربازی ئەمریکا و ئیسرائیل ئامانجی گۆڕینی ڕژێمی لە ئێران بوو، کە بووە هۆی کوژرانی زیاتر لە چل بەرپرسی بەرز، لەوانە سەرکردەی باڵا عەلی خامنەیی. ئەمە دەستپێکی قەیرانێکی دەسەڵاتی بێوێنە بوو، چونکە کۆماری ئیسلامی هەرگیز ئامادەکارییەکی ڕوونی بۆ جێگۆڕکێی سەرکردایەتی نەکردبوو.
کۆنسیلی سەرکردایەتی کاتی و بۆشایی دەسەڵات
دوای کوژرانی خامنەیی، لە یەکەمی ئازار ٢٠٢٦، کۆنسیلێکی سەرکردایەتی کاتی پێکهات کە عەلیرەزا عەرەفی لە شۆرای نگاهبان، گولامحسین محسنیاژهای وەک سەرۆکی دادوەری، محەممەد باقر قالیباف وەک سکرتێری ئەنجومەنی شورا، و مەسعود پزشکیان وەک سەرۆک کۆماری تێدا بوون. بەڵام ئەم کۆنسیلە نەیتوانی جێگای بۆشایی دەسەڵاتی خامنەیی پڕبکاتەوە.
مجتەبا خامنەیی، کوڕی سەرکردەی کوژراو، هەوڵیدا ببێتە جێنشین، بەڵام تا ئێستا نەیتوانیوە ئەو بۆشاییە پڕبکاتەوە. ئەمە بووەتە هۆی زیادبوونی ملمانێ لەنێو دەستەبژێری ڕژێمدا، و لایەنە جیاوازەکان هەریەکەیان هەوڵدەدەن باری خۆیان بەهێزتر بکەن.
پارلمان و دەسەڵاتی سپای پاسدارانی شۆڕشی ئیسلامی
پارلمانی ڕژێم لە هەمبەر بارودۆخی نوێدا لاوازتر بووە و ئیتر بەشی جیاوازی خۆی وەک ئۆرگانی یاسادانان نیشان نادات. لە هەمان کاتدا، سپای پاسدارانی شۆڕشی ئیسلامی (سیپاه) هێزی خۆی زیاتر بەهێزکردووە و بۆتە ئامرازی سەرەکی سەرکوتکردنی ناڕەزایەتییەکان و پاراستنی دەسەڵاتی سەرکردەی باڵا. لە هەمان کاتدا، سیپاه بەرپرسیارە لە کوژرانی هەزاران کەسی ناڕەزایەتیبڕ کە لە مانگی ڕێبەندان (کانوونی دووەم) ٢٠٢٦ دەرچوون بۆ سەر شەقامەکان، و هەروەها بۆ چەندین پیلانی مەترسیدار لە دەرەوەی ئێران.
قەیرانی ئابووری و سەرچاوە سروشتییەکان
بارودۆخی ئابووری ئێران لە ساڵی ٢٠٢٦دا زۆر خراپتر بووە. دراهەمی نیشتیمانی بەردەوام لەرزۆکە، و ئەمە بووەتە هۆی ناڕەزایەتی بازرگانان و کۆمەڵگای بازاڕ لە چەندین شار. سەرکردەکانی ڕژێم هەوڵدەدەن ئەم لەرزینەی ئابووری بخەنە پاڵ “دوژمن” و “کۆنسپیراسیۆن”، بەڵام ئەمە کاریگەرییەکی کەم لەسەر بیروڕای گشتی هەیە.
لەگەڵ ئەمەشدا، ئێران ڕووبەڕووی قەیرانێکی قووڵی ئاوە. سەرچاوە ئاوە نوێبووەوەکان لە نزیکەی ١١٠ ملیار مەتر سێجا بۆ نزیکەی ٩٢ ملیار مەتر سێجا کەمبوونەتەوە، ئەمەش کاریگەری لەسەر کشتوکاڵ، ئاسایشی خۆراک، و پاراستنی کۆمەڵایەتی هەیە. لەگەڵ ئەمەدا، داهاتی نەوت کە سەرچاوەیەکی سەرەکی داهاتی حکومەتە، لەبەر کەمبوونەوەی داواکاری چین و زیادبوونی بەرهەمی جیهانی نەوت، دەبێتە قەیرانێکی زیاتر.
سەرکوت و مافی مرۆڤ
پاش ناڕەزایەتییەکانی ڕێبەندان، حکومەت بەردەوام بووە لە دەستگیرکردن و لەسێدارەدانی چالاکانی ناڕەزایەتی. زۆر کەس بە تاوانی “محارِبه” (شەڕکردن دژی خودا) تاوانبار کراون، تەنانەت بۆ کارە بچووکەکانیش وەک شکاندنی کامێرای چاودێری. زیندانییان لەژێر ئەشکەنجەدا ناچار دەکرێن دان بەتاوانەکاندا بنێن.
بزوتنەوەی خۆپیشاندان و داواکاری گۆڕینی ڕژێم
خۆپیشاندانەکان لە دوای شکستە سەربازی و سیاسییەکانی ٢٠٢٥، بۆ داواکاری کۆتاییهێنان بە کۆماری ئیسلامی گۆڕاون. لە شارە جیاوازەکانی ئێراندا، خۆپیشاندەران گۆرانییان لە پشتگیری ڕەزا پەهلەوی، شازادەی دواوپاش، دەگوتەوە. یەکێتییەکانی بەرگری، وەک یەکێتیی خۆپیشاندەرانی نزیک بە ڕێکخراوی مجاهدینی خەڵقی ئێران، بەردەوامن لە خۆپیشاندان و بانگەشەکردن بۆ لیستکردنی سیپاه وەک ڕێکخراوێکی تیرۆریستی.
داهاتووی نادیار
پسپۆڕان و لێکۆڵەرانی سیاسی ڕایانگەیاندووە کە کۆماری ئیسلامی ناتوانێت ساڵی ٢٠٢٦ بە دەسەڵاتی تەواو بەسەرببات، بەڵام ئەمە مانای ئەوە نییە کە شۆڕشێک دیاریکراوە یان ئێران بەلایەکی خۆکارانە دەچێتە سەر کۆمەڵگایەکی ئازاد. ڕژێم بەردەوام لە ٢٠ ساڵی ڕابردوودا چەندین جار توانیویەتی لە ناڕەزایەتییەکان دەرباز بێت لە ڕێگەی سەرکوت و پرشوبڵاوکردنی تۆڕی ئۆپۆزیسیۆنەوە. بەڵام ئێستا کۆمەڵێک هۆکار پێکەوە کۆبوونەتەوە کە ئەم ڕەوتە جیاواز دەکات لە جاران: بۆشایی سەرکردایەتی، دابەزینی داهاتی نەوت، قەیرانی ئاو، و بێباوەڕی گشتی زیاتر لە هەموو کاتێک.
جێگە و پێگەی کۆماری ئیسلامی ئێران لە ساڵی ٢٠٢٦دا بەڕاستی ڕووبەڕووی هەڕەشەیەکی قووڵ بووەتەوە کە جیاوازە لە قۆناغەکانی پێشووی مێژووی ئەم ڕژێمە. بەڵام دیاریکردنی چارەنووسی كۆتایی— ڕووخان یان بەردەوامبوونی دەسەڵات بە شێوازێکی نوێ — هێشتا شتێکی زۆر ئاڵۆز و نادیارە کە پشت بە چەندین هۆکاری ناوخۆیی و دەرەکی
دەبەستێت.
جمهوری اسلامی ایران
تحلیلی از روند رویدادها در سال ۲۰۲۶
نویسنده:
۲۲.۰۷.۲۰۲۶
جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۶ خود را در عمیقترین بحران سیاسی و اجتماعی تاریخ خود میبیند. این بحران تنها منشأ بیرونی ندارد، بلکه از درون نیز خود را نشان میدهد؛ در رقابت میان صاحبان قدرت، در فروپاشی اقتصادی، و در جامعهای که دیگر حاضر نیست وضعیت کنونی را بهعنوان امری عادی بپذیرد. این مقاله تلاش میکند روند اصلی این بحران را پیش چشم قرار دهد.
جنبشی نو پس از جنگ دوازدهروزه
در ماه ژوئن ۲۰۲۵، پس از جنگی کوتاه با اسرائیل و آمریکا که به «جنگ دوازدهروزه» شناخته میشود، بحرانی داخلی در ایران آغاز شد که همچنان ادامه دارد. این مرحله با نارضایتی گسترده، بیاعتمادی سیاسی، و فروپاشی اقتصادی مشخص میشود. دولت به این جنبشها با خشونت، سرکوب، بازداشتهای گسترده، و اعدام افراد بسیاری پاسخ داد تا کنترل اوضاع را از دست ندهد.
در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، حملهای مشترک نظامی از سوی آمریکا و اسرائیل با هدف تغییر رژیم در ایران صورت گرفت که منجر به کشتهشدن بیش از چهل مقام ارشد، از جمله رهبر عالی علی خامنهای، شد. این آغاز بحرانی بیسابقه در قدرت بود، چرا که جمهوری اسلامی هرگز آمادگی روشنی برای جایگزینی رهبری نداشت.
شورای رهبری موقت و خلأ قدرت
پس از کشتهشدن خامنهای، در اول مارس ۲۰۲۶، شورای رهبری موقتی تشکیل شد که علیرضا عرفی از شورای نگهبان، غلامحسین محسنیاژهای بهعنوان رئیس قوه قضائیه، محمدباقر قالیباف بهعنوان رئیس مجلس شورای اسلامی، و مسعود پزشکیان بهعنوان رئیسجمهور در آن حضور داشتند. اما این شورا نتوانست خلأ قدرت ناشی از نبود خامنهای را پر کند.
مجتبی خامنهای، فرزند رهبر کشتهشده، تلاش کرد جانشین او شود، اما تاکنون نتوانسته آن خلأ را پر کند. این امر باعث افزایش رقابت میان جناحهای حکومتی شده و هر جناح تلاش میکند موقعیت خود را تقویت کند.
مجلس و قدرت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
مجلس رژیم در برابر وضعیت جدید ضعیفتر شده و دیگر نقش مستقل خود را بهعنوان نهاد قانونگذاری نشان نمیدهد. در همین حال، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قدرت خود را بیشتر تحکیم کرده و به ابزار اصلی سرکوب اعتراضات و حفظ قدرت رهبر عالی تبدیل شده است. سپاه همچنین مسئول کشتهشدن هزاران معترض بوده که در دیماه ۲۰۲۶ به خیابانها آمدند، و نیز مسئول چندین طرح خطرناک در خارج از ایران است.
بحران اقتصادی و منابع طبیعی
وضعیت اقتصادی ایران در سال ۲۰۲۶ بهشدت بدتر شده است. ارزش پول ملی پیوسته در نوسان است و این امر باعث نارضایتی بازرگانان و جامعه بازار در شهرهای متعدد شده. مقامات رژیم تلاش میکنند این نوسانات اقتصادی را به «دشمن» و «توطئه» نسبت دهند، اما این توجیه تأثیر کمی بر افکار عمومی دارد.
در کنار این، ایران با بحران عمیق آبی روبهرو است. منابع آب تجدیدپذیر از حدود ۱۱۰ میلیارد مترمکعب به حدود ۹۲ میلیارد مترمکعب کاهش یافته که این امر بر کشاورزی، امنیت غذایی، و انسجام اجتماعی تأثیر میگذارد. علاوه بر این، درآمد نفتی که یکی از منابع اصلی درآمد دولت است، به دلیل کاهش تقاضای چین و افزایش عرضه جهانی نفت، با بحرانی بیشتر روبهرو خواهد شد.
سرکوب و حقوق بشر
پس از اعتراضات دیماه، دولت به بازداشت و اعدام فعالان معترض ادامه داده است. بسیاری از افراد به اتهام «محاربه» محکوم شدهاند، حتی برای اقدامات کوچکی مانند شکستن دوربین مداربسته. زندانیان تحت شکنجه مجبور به اعتراف میشوند.
جنبش اعتراضی و مطالبه تغییر رژیم
اعتراضات پس از شکستهای نظامی و سیاسی سال ۲۰۲۵، به مطالبه پایاندادن به جمهوری اسلامی تبدیل شدهاند. در شهرهای مختلف ایران، معترضان شعارهایی در حمایت از رضا پهلوی، ولیعهد سابق، سر میدهند. واحدهای مقاومت، نظیر واحدهای نزدیک به سازمان مجاهدین خلق ایران، همچنان به تظاهرات و کارزار برای فهرستکردن سپاه بهعنوان یک سازمان تروریستی ادامه میدهند.
آیندهای نامعلوم
کارشناسان و پژوهشگران سیاسی اعلام کردهاند که جمهوری اسلامی نمیتواند سال ۲۰۲۶ را با قدرت کامل پشت سر بگذارد، اما این به معنای آن نیست که سرنگونی حتمی است یا ایران بهطور خودکار به سوی جامعهای آزاد حرکت میکند. این رژیم در بیست سال گذشته بارها توانسته از اعتراضات جان سالم به در برد، از طریق سرکوب و پراکندهکردن شبکههای اپوزیسیون. اما اکنون مجموعهای از عوامل در کنار هم قرار گرفتهاند که این روند را از گذشته متمایز میکند: خلأ رهبری، کاهش درآمد نفتی، بحران آب، و بیاعتمادی عمومی بیش از هر زمان دیگر.
نتیجهگیری
جایگاه جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۶ واقعاً با تهدیدی عمیق روبهرو شده که با مراحل پیشین تاریخ این رژیم متفاوت است. اما تعیین سرنوشت نهایی — سقوط یا تداوم قدرت به شکلی نو — همچنان امری بسیار پیچیده و نامعلوم است که به عوامل داخلی و خارجی متعددی وابستە است...