22/07/2026
Á dögunum fór ég í göngutúr um Hafnarfjörð og enn og aftur minnti bærinn mig á hvað við búum vel. Hér er stutt í græn svæði og fallegar gönguleiðir, nánast hvert sem litið er.
Eitt af markmiðum nýja meirihlutans er að klára hverfin. Það var eitt af þeim málum sem við í Viðreisn lögðum mikla áherslu á í kosningabaráttunni. Þegar hverfi eru skipulögð á frágangurinn að fylgja með; stígar, opin svæði, gróður, lýsing og annað sem gerir hverfin falleg, aðgengileg og notaleg til lengri tíma.
Í göngutúrnum fór ég að velta fyrir mér hvers vegna við nýtum ekki oftar það sem fyrir er. Það sem hefur lokið sínu hlutverki á einum stað getur fengið nýtt líf annars staðar. Tré, hellur, timbur, vegrið eða jafnvel heilu mannvirkin geta orðið hluti af nýju umhverfi í stað þess að enda sem úrgangur.
Mér fannst sérstaklega notalegt að ganga eftir gömlu Reykjanesbrautinni og sjá hvernig gamalt vegrið hafði fengið nýtt hlutverk. Það gerði gönguleiðina ekki bara fallega heldur varð líka til lítil sögustund. Ég g*t sagt krökkunum mínum frá því hvernig Reykjanesbrautin lá þarna áður fyrr og rifjað upp hvernig bærinn hefur breyst í gegnum árin.
Ég held að svona einfaldar lausnir geti skipt meira máli en við gerum okkur oft grein fyrir. Þær eru umhverfisvænar, hagkvæmar og gefa bænum karakter og þær minna okkur á söguna um leið og þær verða hluti af framtíðinni.
Hvernig finnst ykkur við geta nýtt betur það sem þegar er til, í stað þess að byrja alltaf frá grunni? Eigið þið dæmi um svona lausnir sem ykkur finnst hafa tekist vel?
