02/07/2026
Félagsfundur Sósíalistaflokks Íslands fordæmir niðurskurðarstefnu ríkisstjórnarinnar og áframhaldandi markaðsvæðingu grunnþjónustu á sama tíma og kostnaður almennings vegna húsnæðis, matvæla og nauðsynja heldur áfram að hækka.
Ríkisstjórnin hefur boðað umfangsmikinn niðurskurð í opinberri þjónustu á sama tíma og heilbrigðiskerfið glímir við alvarlegan manneklu- og fjármögnunarvanda, bráðamóttökur eru yfirfullar og sífellt stærri hluti almannaþjónustu færist í hendur einkaaðila með opinberu fjármagni.
Þessi stefna er kynnt undir formerkjum ábyrgðar en í reynd er hún áframhald nýfrjálshyggju sem hefur grafið undan velferðarkerfinu. Á meðan almenningur er beðinn um að herða sultarólina, safnast auður á færri hendur, stórfyrirtæki skila tug milljarðahagnaði og stórfjármagnseigendur njóta áfram forgangs.
Sérstaklega vekur athygli að Samfylkingin, sem lofaði að snúa aftur að „rótum og hjarta jafnaðarmennskunnar“, skuli nú leiða ríkisstjórn sem velur niðurskurð og markaðsvæðingu fram yfir uppbyggingu öflugrar opinberrar þjónustu. Slík stefna er ekki jafnaðarstefna heldur undirgefni gagnvart kröfum auðmanna.
Saga síðustu ára sýnir að þegar velferðarkerfið er látið hnigna, lífskjör almennings versna og flokkar sem kenna sig við félagshyggju yfirgefa alþýðuna, eykst vantraust á stjórnmálum og jarðvegur skapast fyrir uppgang öfgahægri afla. Sú þróun verður aðeins stöðvuð með skýrri, róttækri og trúverðugri vinstristefnu sem setur þarfir fólks ofar hagnaði.
Á sama tíma og ríkisstjórnin sker niður um 3 milljarða í heilbrigðiskerfinu einblínir ríkisstjórnin á að setja upp dýr og flókin innkaupakerfi til vopnakaupa. Skuldbindingar í þeim verkefnum eru upp á 4 milljarða hið minnsta frá 2024.
Sósíalistaflokkur Íslands hafnar þessari vegferð. Við krefjumst stórfelldrar uppbyggingar opinbers heilbrigðiskerfis og öflugrar húsnæðisuppbyggingar án gróðasjónarmiða, enda er hún áhrifarík leið til að halda aftur af verðbólgu. Jafnframt er brýn þörf á réttlátri skattlagningu auðs og fjármagns og efnahagsstefnu sem byggir á félagslegu réttlæti og uppbyggingu samfélagsins en ekki niðurskurði.
Sama birtist í kjaramálunum. Verkafólk tók á sig ábyrgð í síðustu kjarasamningum með hóflegum launahækkunum í þeirri von að ná tökum á verðbólgunni. Á sama tíma hafa fyrirtæki hækkað verð, ríki og sveitarfélög hækkað gjaldskrár, hálaunahópar fengið ríflegar launahækkanir og fjármagnseigendur haldið áfram að mokgræða. Samt er launafólki enn sagt að herða sultarólina. Sósíalistaflokkur Íslands hafnar þeirri vegferð og krefst þess að ríkisstjórnin standi með launafólki.
Það er kominn tími til að stjórnvöld velji fólk fram yfir fjármagn.
