24/08/2026
ශ්‍රී ලංකාවේ නීතියට අනුව ගණිකා වෘත්තිය හා සම්බන්ධ ක්‍රියාකාරකම් පාලනය වන පනත් පහකි. එනම්, දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය (Penal Code), 2005 අංක 12 දරන පනතින් සංශෝධිත 1889 අංක 05 දරන ගණිකාවාස ආඥා පනත (Brothels Ordinance) සහ 1947 අංක 20 දරන පනතින් සංශෝධනය වූ අයාල ආඥාපනත (Vagrants Ordinance ), 1939 අංක 48 දරන ළමයින් හා තරුණයින් පිළිබඳ ආඥාපනත (Children and Young Persons Ordinance) සහ 2005 අංක 30 දරන වෛශ්‍යා වෘත්තිය සඳහා කාන්තාවන් සහ ළමයින් ජාවාරම් කිරීම වැළැක්වීමේ සහ ඊට එරෙහිව කටයුතු කිරීමේ පනත යන ඒවාය.
මේ සියලුම නීති තත්වයන් සලකා බලන කළ කිව හැක්කේ ස්වාධීනව ගණිකා වෘත්තිය ජීවිකාව ලෙස පවත්වාගෙන යන කාන්තාවක අත් අඩංගුවට ගැනීමට හෝ එවන් තැනැත්තියකට එරෙහිව නඩු පැවරීමට ලංකා නීතියේ කිසිඳු ප්‍රතිපාදනයක් නොමැති බවයි.
නීතිමය තත්ත්වය එසේ වුවද ලිංගික ශ්‍රමික කාන්තාවන් දිගින් දිගටම අපහසුතාවයන්ට සහ අසාධාරණකම්වලට මුහුණ දෙන බව නොරහසකි. එය නීතිගත කිරීම පිළිබඳ අදහස් ඉදිරිපත් වීමේදී වැඩි වශයෙන් එයට විරුද්ධව අදහස් ඉදිරිපත් වන්නේ ආගම් මූලික පූජක පක්ෂයෙනි.
හින්දු ආගම තුළ දේවදාසිත්, කතෝලික ආගම තුළ මග්දලේනා වැනි ඓතිහාසික උදාහරණත් බහුතර බෞද්ධ සමාජය තුළ, ‘පංච ශීලය’ යටතේ ‘කාමමිථ්‍යාචාරයෙන් වැළකීම’ පිළිබඳ ඉගැන්වීම, ලිංගික ශ්‍රමික කාන්තාවන් සදාචාර විරෝධීන් ලෙස හැඳින්වීමට හේතු වේ. බහුවිධ ආගම් ශ්‍රී ලංකාව තුළ පැතිරී ඇතත් සාමාන්‍ය ජන වහරේ පවතින්නේ ලංකාව සිංහල බෞද්ධ රටක් වශයෙනි. ලිංගික ශ්‍රමික කාන්තාවන් පිළිබඳ බෞද්ධ දර්ශනය තුළ ඇත්තේ කෙබඳු කියවීමක් ද යන්න පැහැදිලි කරනු ලැබුවේ කරවිලකොටුවේ ධම්මතිලක හිමියන් විසිනි.
“ලිංගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් බුද්ධ දර්ශනයේ දැක්වෙන්නේ වෙනස් අදහසක්. බුද්ධ දර්ශනය පූද්ගල අනන්‍යතාවය සුරැකෙන විදිහට තමයි සෑම විටම කටයුතු කරලා තියෙන්නේ. කොසොල් රජතුමන්ගේ කතා ප්‍රවෘත්ති වලදි එහෙම පේනවා ඒ අයගෙ නිදන කාමරයට එබෙන මට්ටමකට බුදුදහම ගිහින් නැහැ කියලා. එකිනෙකාගේ අනන්‍යතාවයන්ට, පෞද්ගලිකත්වයට බුදු දහම හැමවෙලාවේම ගරු කරලා තියෙනවා.
එකල ස්වාමීන් වහන්සේලා ධර්මය දේශනා කරලා තියෙන්නේ බෞද්ධ කියලා තමන් හඳුනගත්ත පිරිසකට නෙවෙයි. ස්වාමීන් වහන්සේලාට තිබුණේ පැවිදි සංචාරක ජීවිතයක්. අවුරුද්දේ වැඩි කාලයක් ගෙවලා තියෙන්නේ ධර්ම චරිකාවේ යෙදෙමින්.
බුදු දහමේ වර්තමාන ස්වරූපයේ තමයි ලිංගිකත්වය හා සමාජභාවය වැනි දේවල් කතාබහට ලක් වන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ සිරිමා, සුගලා කියන ලිංගික ශ්‍රමික කාන්තාවන්ගේ නිවෙස් වලට වැඩලා දානය වළඳලා තියෙනවා.
බෞද්ධ දර්ශනයට අනුව ලිංගිකත්වය පිළිබඳ අපට බලපෑම් කරන්න බැහැ. විශේෂයෙන්ම කාමභෝගී ගිහියන්ගෙ. ව්‍යග්ගපජ්ජ වගේ සූත්‍රවල සඳහන් වෙනවා ගිහියන් ඇවිල්ලා කියනවා “අනේ ස්වාමීනි අපිට නිවන ගැන කතා කරන්න ඕන නෑ. අපි කාමභෝගී ජීවිත ගත කරන, සුවඳ විලවුන් ගල්වන, රස මසවුළු බුදින මිනිස්සු. අපට කියන්න ස්වාමීනි මේ ලෝකෙ සතුටින් ඉන්න විදියක් ගැන” කියලා.
‘ලිංගිකත්වය පාපයක්’ වැනි අදහසක් ඇවිත් තියෙන්නේ මුල් බුදු සමයේ නෙවෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ ජීවමාන දවස අභිසාරිකාවන් සහ ගණිකාවන් හිටියා. අභිසාරිකාවන් කියලා කියන්නේ සමාජයේ සුවිශේෂි බලයක් අත්පත් කරගත්ත ප්‍රතිලාභ ලාභී කණ්ඩායමක්. රජතුමාට ඇමතිවරුන්ට වුණත් බලපෑම් කරන්න පුළුවන් කෙනෙක්. ඒ තරම් ප්‍රබල චරිත. දැන් අපි දකින්නේ වික්ටෝරියානු පන්නයේ බුදු දහමක්. එහි තමයි මේ සම්බන්ධව ඉතාම පහළින් කතා කරන්නේ. පුද්ගල අනන්‍යතාව සහ පුද්ගල සමාජභාවය පිළිබඳ නිවැරදි සහ වඩාත් උසස් කියවීමක් බුදුහාමුදුරුවෝ දේශනා කරලා තියෙනවා. ඒක විකෘති කරලා තමයි මේ යන ගමන යන්නේ. විශේෂයෙන් ඔය ස්ත්‍රි පුරුෂ සමාජභාවය වැනි කාරණා සම්බන්ධව ගිහියන් සමග සාකච්ජා කළ බවක් සඳහන් වෙන්නෙ නෑ.
Source: https://theleader.lk/featured/30743-2025-03-16-04-40-09
