Komite I Patriote Podgorica

03/06/2026

Tanja Knežević Perišić
Politikolog za informisanje

Kao građanka Crne Gore, sa nevjericom i ogorčenjem pratim izjave predstavnika Nove srpske demokratije i Andrije Mandića o koracima ka vraćanju imovine „našoj dinastiji Karađorđević“. Kojoj “našoj” dinastiji? Po kojem moralnom, istorijskom ili državnom osnovu se od Crne Gore očekuje da vraća imovinu dinastiji, čije se ime u crnogorskoj istoriji vezuje za ukidanje crnogorske države 1918. godine? Jer su Karađorđevići simbol nestanka međunarodno priznate Kraljevine Crne Gore, preko nelegalne i nelegitimne tzv.Podgoričke skupštine, nasilnog gušenja crnogorske samobitnosti, ubistvava i progona političkih protivnika, represije nad pristalicama crnogorske državnosti i pokušaja zatiranja svega što je predstavljalo posebnost Crne Gore.

Koliko je domova crnogorskih popalio Aco Palikuća? Koliko je crnogorskih komita, njihovih žena, đece i roditelja, ubijeno tokom i nakon Božićnog ustanka? Koliko je zatvaranih i mučenih bilo tih godina strahovlade, samo zato što su branili svoje crnogorstvo i crnogorsku samobitnost?

Što je taj nesrećnik rušio Njegoševu kapelu na Lovćenu i gradio svom sinu drugu, osim što mu je trebao simbol pokorene Crne Gore? I što je znao da je Lovćen simbol slobode Crne Gore. I što nikad nije niti će biti spomenik Karađorđevićima.

Ko i kako uguši Rovačku Republiku? Ko spali Zvicere? Ko ubi Mijuškovića? Što je posječen Kraljev brijest? Što je gažena slavna crnogorska zastava? Što je urinirano po kovčezima na nikšićkom trgu? Što su slavne crnogorske kape stavljane na svinjske glave? Čiji su poslušnici htjeli da zapale mošti Sv.Vasilija i Sv. Petra Cetinjskog, nazivajući ih „lešinama“. Đe je zvono Ivanovo? Je li lagao Milan Stojadinović da su Cetinjani još 1925. “dočekali” Aleksandra Karađorđevića, zatvorenim prozorima svih domova? A on pisao svojim vojnim komadantima da “ne budu meka srca” prema Crnoj Gori?

Uvredljivo je, sramotno i beskrupulozno, Karađorđeviće nazivati „našom dinastijom“. Naša je dinastija Petrović-Njegoš, pod čijim je vođstvom stvarana moderna Crna Gora, izvojevana međunarodna priznanja i očuvana sloboda, po kojoj je ova zemlja bila poznata širom Evrope. Crna Gora nije ničiji ratni plijen, niti nasljedstvo, koje se može upisivati u zemljišne knjige po političkoj volji bilo koje vlasti.

Crna Gora nije nasljedstvo Karađorđevića. Crna Gora je država svojih građana. A pravo je pitanje, ko će Crnoj Gori vratiti ono što su joj Karađorđevići uzeli?

Zbog toga poručujem Andriji Mandiću i NSD-u da se ne igraju istorijom.
Bila je jednom 1918. godina i nikad je više biti neće! I neka niko ne računa da ćemo svi ćutke posmatrati pokušaje da se istorijska nepravda predstavi kao istorijsko pravo.

23/05/2026

https://www.facebook.com/share/p/18fJVpHTKh/

100 godina zlato malo! Svaku pjesmu crnogorsku je pjevala i plakala....ljubimo te, ko god da si!

23/05/2026

20/12/2025

USTAŠE I ČETNICI,
ZAJEDNO STE
BJEŽALI!!!

05/12/2025

Danas sam, zgranuta, poslala pismo Lindziju Hojlu, Laburističkoj partiji Engleske i Britanskoj ambasadi u Podgorici, nakon što je predsjednik Donjeg doma UK Parlamenta primio sliku Karađorđeve kapele od Andrije Mandića.
Znam da pojedinac ne moze mnogo da uradi, ali znam da cu, dok sam ziva, bar pisati i pisati. Za moju Crnu Goru, za moju domovinu i svetinju.

HOUSE OF COMMONS UK
Kabinet Sir Lindsiy Hoylea

Poštovani gospodine,
Kao građanka Crne Gore, najstarije države na Balkanu, koja se u svojoj hiljadugodišnjoj istoriji, uz pet kraljevskih dinastija, vječito borila za slobodu, protestvujem zbog toga što ste od predsjednika Skupštine Crne Gore Andrije Mandića, prihvatili sliku kapele, gdje je sahranjen naš najveći pjesnik i filozof, Petar II Petrović Njegoš.

Ta slika se odnosi na drugu kapelu, koju je nekadašnji kralj Jugoslavije Aleksandar Karađorđević, sagradio za svog sina i silom oružja, nametnuo Crnogorcima kao simbol njegove strahovlade, nakon 1918.godine, kada je, odlukom Velikih sila, moja država nestala sa mape svijeta! Taj kralj je u mom narodu poznat kao “Aco palikuća” jer su njegovi žandarmi i odredi u Crnoj Gori, sve do 1929. ubijali protivnike bezuslovnog ujedinjenja Crne Gore i Srbije, palili kuće njihovim porodicama, mučili i zlostavljali nevine ljude, koji su se izjašnjavali kao Crnogorci-a koliko je ta Karađorđevićka vlast bila besramna, svjedoče istorijske činjenice da su crnogorsku kapu, kao dio nacionalne nošnje Crnogoraca, skidali sa glava domaćina i stavljali na svinje!

Mandić je predstavnik partija koje u Crnoj Gori pokušavaju da uvedu “srpski svet”, što je pandan za suštinsku nacionalnu kapitulaciju i nestanak crnogorskog identiteta. Njihove slike i replike te druge kapele, na vrh Lovćena, svete planine za Crnogorce, simbolizuju politiku koja čini sve da zatre sve crnogorsko, otme našu istoriju, predstavljajući je kao srpsku i da vrate upravo tu kapelu, pored davno izgrađenog Mauzoleja, kako bi se tako vratio simbol srpske okupacije Crne Gore.

I Vaši su ugledni zvaničnici, zgroženi nad sudbinom Crne Gore, obavještavali svoj Parlament o tadašnjem umiranju jedne države. Preporučujem da pročitate izvještaj Grofa John Francis Charles de Salisa, koji je služio kao izvanredni izaslanik i ministar plenipotencijar Ujedinjenog Kraljevstva u Kraljevini Crnoj Gori, poznat po svom izvještaju Britanskom parlamentu iz 1919. godine o situaciji u Crnoj Gori nakon njene aneksije od strane Srbije.

A o tome kako Crnogorci vole svoju državu i zašto su njeni preci ginuli, te zašto Vam se ja obraćam, možete pročitati u pismu, koje je crnogorski knjaz Danilo Petrović Njegoš poslao u maju 1856. godine londonskom Tajmsu, a Tajms objavio 30. septembra 1856. godine. U njemu se, uz ostalo kaže:

“466 godina crnogorski narod odbija da se podredi bilo čijoj moći ili da prizna vlast bilo kojeg gospodara; naprotiv, on se otimao za nezavisnost s oružjem u ruci, i radosno je prolio svoju krv po oltaru slobode. Četiri i po vijeka crnogorski narod trpio je neprestanu borbu s Turskom imperijom, nekada najmoćnijom u Evropi, pred kojom su drhtale sve države Evrope.

Krv njenih junaka pala je na svaki kamen njenih visokih planina, i Crna Gora je sačuvala svoju dragocjenu slobodu. Politika velikih Sila bila bi jako pogrešna kada one ne bi uzele u obzir žrtve koje je njen narod podnio u ime Hrišćanstva – taj narod koji se, izmedu Srpskog kraljevstva, Vizantijskog carstva, kraljevstava Bugarske, Bosne i Epira, koji su svi podlegli napadima Turaka, ponosno branio među svojim bezvodnim planinama, i koji je znao kako da sačuva, uprkos svom siromaštvu i oskudici, najsvetiji posjed koji jedna nacija može da ima – svoju nezavisnost.”

Ništa se, gospodine Hoyle, nije promijenilo ni danas. Molim vas, zato, da poštujete osnovno pravo, dato svim nacijama svijeta-da postoje. Prihvatanjem ove slike, Vi ste pokazali da ne poštujete to pravo Crnoj Gori i Crnogorcima. Vaša je dužnost, kao visokog znaničnika jedne velike nacije, da sramni poklon vratite onima koji sjede na čelu države, koju pokušavaju da unište. Nemojte biti njihov saučesnik.

Srdačno,
Tatjana Knežević Perišić
Politikološkinja za informisanje, novinarka, bivša odbornica