25/12/2025
ပထမထပ်မှာ ကိုယ်ရပ်နေတုန်း
လူတစ်ယောက် ကိုယ့်ကို ဆဲတာ ကိုယ်ကြားပြီး
ဒေါသထွက်မိတယ်။
ဆယ်ထပ်ကို ကိုယ်ရောက်တော့
သူဆဲတာကို သိပ်မကြားတော့ဘူး။
ကိုယ့်ကို သူ နှုတ်ဆက်နေတယ်လို့တောင် ကိုယ်ထင်တယ်။
အထပ် ၁၀၀ ရောက်တော့
တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို ဆဲနေပေမယ့်
ကိုယ်က မျက်စိရှေ့က ကျယ်ပြန့်တဲ့ ရှုခင်းကိုပဲ မြင်တော့တယ်။
လူတစ်ယောက်မှာ ရှုထောင့်အမြင် ချို့တဲ့ရင်
သူမြင်တာက ပြဿနာတွေပဲဖြစ်တယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာလည်း အသေးအဖွဲကိစ္စတွေပဲ
ပြည့်နှက်နေတယ်။
ဒါကြောင့် ကိုယ့်ရှုထောင့်ကို ချဲ့ထွင်ရပါတယ်။
ရှုထောင့်ကျယ်ပြန့်လာတာနဲ့အမျှ
ကိစ္စတော်တော်များများက
ကိုယ့်စိတ်ခံစားမှုကို ထိခိုက်ဖို့ မတန်ဘူးဆိုတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။
ကိုယ်လိုချင်တဲ့ ဘဝမျိုးမှာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေထိုင်ပါ။