Prof. Dr. Ramasamy, Perai (2026)

13/06/2026

PM Anwar’s complaint on early elections ring hollow

P. Ramasamy
Chairman Urimai
June 13, 2026

What is the purpose of Prime Minister Anwar Ibrahim complaining about early elections when both the Johor and Negeri Sembilan state governments have not completed their full electoral terms?

I agree with Anwar on the matter of calling elections prematurely.

Since Anwar has a cosy relationship with Umno leaders at the federal level, he could have exercised his authority as prime minister to prevent the early elections.

But Anwar failed, both as the leader of the PH-led coalition and as the prime minister.

While Umno leaders enjoy high positions in the federal government, they do not seem to act in accordance with the spirit of the PH-BN ruling coalition.

It was not that Anwar could not have stopped the elections; rather, it appears that he is too beholden to Umno.

What is the point of 14 Umno state assemblymen rebelling against the Negeri Sembilan Menteri Besar if the relationship between Umno and the ruling coalition was truly amicable and harmonious?

Anwar was powerless to prevent the early state election in Johor initiated by Umno.

Worse still, Umno appears determined to go it alone in the state, as it had done before.

Anwar, despite his status as prime minister and head of the ruling coalition at the federal level, seems to be completely at the mercy of Umno.

If Umno wants to contest alone in Johor and possibly in other states, then what kind of coalition government exists in Putrajaya?

Hypocritical Umno does not want anything to do with the DAP in Johor, yet it is prepared to benefit from Chinese support delivered through the DAP.

At the federal level, Umno and DAP ministers sit side by side in Cabinet meetings. Is this not another example of hypocrisy and double-talk by Umno leaders?

One DAP minister even took pride in saying that sitting side by side with Umno ministers allows issues to be addressed more effectively.

Yet the same minister does not dare to distinguish between the rhetoric and the reality of Umno’s political conduct.

Anwar should stop complaining about early state elections.

He could have prevented them, but he failed to act.

Given these circumstances, one is entitled to wonder whether Anwar is genuinely serious about his objections to early state elections.

Perhaps he believes that early elections may, under the present circumstances, be the best way to secure a second term in office.

12/06/2026

Perpecahan PAS-Bersatu: Cemburu lebih daripada prinsip?

P. Ramasamy
Pengerusi Urimai
12 Jun 2026

Selepas pelbagai spekulasi, PAS akhirnya memutuskan hubungan dengan Bersatu yang dipimpin oleh Muhyiddin Yassin.

Keputusan itu dibuat oleh Jawatankuasa Pusat PAS, manakala alasan bagi pemutusan hubungan tersebut dicipta kemudian.

Alasan yang diberikan oleh kepimpinan PAS ialah peranan Bersatu dalam krisis politik di Perlis dan Negeri Sembilan, tindakan parti itu memecat pemimpin-pemimpin Bersatu yang kemudiannya membentuk pasukan “Reset”, dan tidak kurang juga dakwaan bahawa Muhyiddin bersikap angkuh.

Jelas bahawa keadaan politik yang wujud sebelum pilihan raya negeri dan persekutuan adalah berbeza daripada keadaan yang wujud hari ini.

PAS berfikir dan bertindak berdasarkan andaian bahawa untuk memperoleh kuasa di peringkat nasional, ia perlu menghidupkan semula konsep Muafakat Nasional (MN) bagi menjalin semula hubungan dengan Umno dan parti-parti Melayu lain, termasuk pasukan “Reset” yang diketuai oleh Hamzah Zainudin dan lain-lain.

PAS sedar bahawa Umno masih merupakan faktor penting yang perlu diambil kira dalam politik Malaysia.

Hakikat bahawa Umno mungkin bergerak secara bersendirian di Johor dan negeri-negeri lain menunjukkan daya tahan serta kekuatan berterusan parti itu.

Dalam konteks inilah PAS secara oportunis menghidupkan semula konsep MN bagi menjalin semula hubungan dengan Umno dan parti-parti berasaskan Melayu yang lain, sambil menjauhkan diri daripada Bersatu.

Pemimpin PAS berpendapat bahawa hanya dengan berbuat demikian mereka dapat mencapai dua objektif serentak, iaitu memutuskan hubungan dengan Bersatu dan pada masa yang sama bergerak ke arah MN 2.0.

Pada masa yang sama, PAS bukanlah sebuah parti yang naif dari segi politik. Ia mengetahui bahawa MN 2.0 mungkin tidak akan menjadi kenyataan kerana Umno mempunyai keyakinan yang tinggi terhadap kekuatannya sendiri dan mungkin tidak melihat keperluan untuk pengaturan sedemikian.

Namun begitu, PAS tetap perlu mengangkat gagasan MN 2.0, terutamanya sebagai justifikasi untuk memutuskan hubungan dengan Bersatu, sebuah parti yang berpotensi untuk mengatasi pengaruh PAS.

Apa pun yang diperkatakan, Muhyiddin, berbanding pemimpin-pemimpin PAS, menikmati penerimaan awam yang jauh lebih luas.

Terdapat kebimbangan, dan mungkin juga rasa cemburu, dalam kalangan PAS bahawa tanpa memutuskan hubungan dengan Bersatu, parti itu akan terus berkembang dari segi pengaruh dan akhirnya mengatasi PAS dari sudut politik.

PAS mungkin mempunyai sokongan pilihan raya yang lebih kuat berbanding Bersatu, tetapi pop**aritinya sebahagian besar tertumpu di negeri-negeri tertentu di Semenanjung Malaysia.

Jika PAS mempunyai pengaruh yang lebih bersifat wilayah, Bersatu p**a mempunyai profil yang lebih nasional.

Dari segi sokongan awam, PAS mungkin lebih pop**ar dalam kalangan sebahagian pengundi Melayu, tetapi Bersatu berjaya menarik sokongan daripada orang Melayu dan bukan Melayu.

Sudah menjadi kesimp**an yang tidak dapat dielakkan bahawa PAS akan terus dianggap tidak dapat diterima oleh ramai bukan Melayu kerana pendekatannya yang tidak bertolak ansur terhadap mereka.

Saya berpendapat bahawa sebab sebenar PAS memutuskan hubungan dengan Bersatu bukanlah kerana alasan-alasan yang disebutkan di atas, tetapi lebih kerana rasa cemburu.

Pada asasnya, PAS mahu memastikan bahawa peningkatan pop**ariti Bersatu dapat disekat sebelum ia berkembang lebih jauh.

Keperluan untuk menerima MN 2.0 kelihatan sebagai faktor sampingan. Objektif utama nampaknya adalah untuk menghalang Bersatu daripada muncul sebagai kuasa dominan dalam blok pembangkang.

Pemenang terbesar dalam kemelut politik yang dicetuskan oleh PAS ini tidak lain dan tidak bukan ialah Perdana Menteri, Anwar Ibrahim.

Jika gabungan PH memenangi pilihan raya akan datang, maka Anwar mempunyai sebab untuk berterima kasih kepada PAS atas perkembangan tersebut.

12/06/2026

PAS-Bersatu split: Jealousy rather than principle?

P. Ramasamy
Chairman Urimai
June 12, 2026

After much speculation, PAS has finally severed its ties with Bersatu headed by Muhyiddin Yassin.

The decision was made by PAS’ central committee, and the reasons for the severing of ties were invented later.

The reasons given by the PAS leadership were Bersatu’s role in the Perlis and Negeri Sembilan political crises, its sacking of Bersatu leaders who later formed the “Reset” team, and not least, the claim that Muhyiddin was arrogant.

It was apparent that the political circumstances operating before the state and federal elections were different from those that exist today.

PAS thinks and operates under the assumption that acquiring national power means it must invoke the concept of Muafakat Nasional (MN) to re-establish ties with Umno and other Malay parties, such as the “Reset” team headed by Hamzah Zainudin and others.

PAS is cognizant of the fact that Umno remains a factor to be reckoned with in Malaysian politics.

The fact that Umno might go solo in Johor and other states is indicative of the party’s resilience and enduring strength.

It is in this context that PAS has opportunistically invoked the concept of MN to re-establish ties with Umno and other Malay-based parties in opposition to Bersatu.

PAS leaders are of the opinion that only by doing so can they achieve the twin objectives of severing ties with Bersatu while simultaneously moving in the direction of MN 2.0.

At the same time, PAS is not politically naïve. It knows that MN 2.0 may not materialise because Umno is highly self-confident and may see little need for such an arrangement.

Nonetheless, PAS had to invoke MN 2.0 primarily as a justification for rupturing its ties with Bersatu, a party that had the potential to overshadow PAS.

Whatever may be said, Muhyiddin, compared to PAS leaders, enjoys far greater public acceptance.

There was fear, and perhaps jealousy, on the part of PAS that without severing ties with Bersatu, the latter would continue to grow in influence and eclipse PAS politically.

PAS may command stronger electoral support than Bersatu, but its pop**arity is largely confined to certain states in Peninsular Malaysia.

While PAS possesses only regional reach, Bersatu has a national profile.

On the question of public support, PAS may be more pop**ar among sections of the Malay electorate, but Bersatu has managed to attract support from both Malays and non-Malays.

It is a foregone conclusion that PAS will remain politically anathema to many non-Malays because of its uncompromising approach towards them.

I think the real reason PAS severed its ties with Bersatu is not because of the reasons cited above, but rather because of jealousy.

Essentially, PAS wanted to ensure that Bersatu’s growing pop**arity was nipped in the bud.

The need to embrace MN 2.0 appears secondary. The overriding objective seems to have been preventing Bersatu from emerging as the dominant force in the opposition.

The biggest winner in the imbroglio engendered by PAS is none other than Prime Minister Anwar Ibrahim.

If the PH coalition wins the next round of elections, then Anwar will have PAS to thank for it.

09/06/2026

PAS-Bersatu berpecah, mengukuhkan cengkaman PH terhadap kuasa

P. Ramasamy
Pengerusi Urimai
9 Jun 2026

Seperti yang saya katakan sebelum ini, berakhirnya kerjasama politik antara dua parti politik paling kuat dalam pakatan pembangkang PN, iaitu PAS dan Bersatu, bermakna gabungan yang diterajui PH tidak akan menghadapi sebarang cabaran besar untuk terus kekal sebagai kerajaan pemerintah.

PAS telah mencipta pelbagai alasan mengapa ia tidak dapat mengekalkan hubungan dengan Bersatu.

Antara alasan yang diberikan ialah penyingkiran Menteri Besar di Perlis, dakwaan campur tangan politik Bersatu di Kelantan dan Terengganu, serta pendirian yang diambil oleh Bersatu di Negeri Sembilan, selain beberapa isu lain.

Jawatankuasa Pusat PAS pada 8 Jun 2026 telah membuat keputusan untuk menamatkan hubungan yang telah terjalin selama enam tahun dengan Bersatu.

Nampaknya PAS lebih berminat untuk mengekalkan agenda “penyatuan ummah” daripada perkara-perkara lain.

Usaha terbaru untuk menjalin hubungan dengan Umno melalui platform Muafakat Nasional (MN) p**a tidak kelihatan mendapat sambutan yang sewajarnya daripada Umno.

Persoalannya, adakah alasan-alasan yang diberikan oleh PAS untuk memutuskan hubungan dengan Bersatu sebenarnya telah dirancang dan diulang kaji lebih awal oleh parti itu?

Dalam pertemuan saya baru-baru ini dengan Presiden Bersatu, Muhyiddin Yassin, jelas bahawa parti tersebut sudah bersedia menghadapi kemungkinan politik berlakunya perpecahan dengan PAS.

Perpecahan itu bukanlah sesuatu yang dimulakan oleh Bersatu, sebaliknya oleh PAS dengan corak oportunisme politiknya sendiri.

Di satu pihak, PAS mahu “menyatukan ummah”, tetapi di pihak yang lain ia mahu memutuskan hubungan dengan Bersatu. Mungkin PAS perlu menjelaskan percanggahan ini.

Pihak yang paling rugi akibat perpecahan antara PAS dan Bersatu ialah rakyat Malaysia yang mahukan sebuah pembangkang yang kuat dan berupaya menjalankan fungsi semak dan imbang secara berkesan terhadap kerajaan.

Perdana Menteri, Anwar Ibrahim, mungkin berasa gembira dengan perkembangan terbaru dalam barisan pembangkang.

Beliau kini hampir pasti memperoleh penggal kedua sebagai Perdana Menteri, hasil daripada tindakan PAS itu sendiri.

Sementara itu, dengan berlakunya perpecahan ini, tidak jelas apakah masa depan yang menanti gabungan PN.

Memandangkan PAS kelihatan lebih berminat untuk mengejar matlamat “penyatuan ummah”, maka kepimpinan PN sewajarnya diserahkan kepada Bersatu.

09/06/2026

PAS-Bersatu split strengths PH’s grip on power

P. Ramasamy
Chairman Urimai
June 9, 2026

As I have said before, the end of political cooperation between the two strongest political parties in the PN opposition alliance, PAS and Bersatu, means that the PH-led coalition will not face any major challenge in remaining the ruling coalition.

PAS has invented a number of reasons why it cannot maintain ties with Bersatu.

Among them are the unseating of the Menteri Besar in Perlis, Bersatu’s alleged political interference in Kelantan and Terengganu, and the stand taken by Bersatu in Negeri Sembilan, among others.

The PAS Central Committee took the decision on June 8, 2026, to sever its six-year-old relationship with Bersatu.

It seems that PAS is more keen on maintaining the “unity of the ummah” than anything else.

The recent attempt to forge ties with Umno on the platform of Muafakat Nasional (MN) does not appear to have been reciprocated in kind by Umno.

One wonders whether the reasons given by PAS to sever ties with Bersatu were something that had been rehearsed by the party for some time.

In my recent meeting with the President of Bersatu, Muhyiddin Yassin, it was clear that the party was prepared for the political eventuality of a break with PAS.

It was not something initiated by Bersatu, but rather by PAS with its brand of political opportunism.

On the one hand, PAS wants to “unite the ummah”, but on the other hand it wants to sever ties with Bersatu. Perhaps PAS should explain this contradiction.

The biggest losers in the severing of ties between PAS and Bersatu are Malaysians who wanted a strong opposition capable of providing effective checks and balances on the government.

Prime Minister Anwar Ibrahim might be pleased with the latest developments within the ranks of the opposition.

He is now more or less assured of a second term in office, thanks to PAS.

Meanwhile, given the split, it is not clear what the future holds for the PN coalition.

Since PAS appears more keen to pursue the goal of “uniting the ummah”, then PN should rightly be passed over to Bersatu.

07/06/2026

Urimai akan memantau rapat pembangunan perumahan Estet Sungai Kecil

P. Ramasamy
Pengerusi Urimai
7 Jun 2026

Ahli-ahli Majlis Interim Urimai telah dijemput untuk menghadiri sambutan tahunan perayaan kuil di Estet Sungai Kecil, Nibong Tebal, Pulau Pinang pada 7 Jun 2026.

Sebahagian daripada kami telah dijemput menghadiri acara tahunan kuil tersebut selama bertahun-tahun ketika kami masih berada dalam kerajaan negeri.

Perlu diingat bahawa tanpa bantuan yang diberikan oleh David Marshel, Satees Muniandy dan saya sendiri, kerajaan negeri Pulau Pinang tidak akan campur tangan untuk mengambil alih pemilikan tanah tersebut.

Pada tahun 2023, estet itu secara rasmi telah diambil alih oleh kerajaan negeri.

Selepas upacara sembahyang dan jamuan makan tengah hari, kami telah diberi taklimat oleh anggota jawatankuasa mengenai perkembangan projek perumahan tersebut.

Difahamkan bahawa kerajaan negeri telah bersetuju untuk membina kira-kira 78 unit rumah teres di tapak seluas enam ekar itu. Selain 23 keluarga asal, penduduk dari estet-estet berhampiran juga akan ditempatkan untuk memiliki rumah di kawasan tersebut.

Tiga buah kuil Hindu akan dikekalkan dalam skim perumahan baharu itu, walaupun arah hadapan kuil-kuil tersebut masih perlu diputuskan.

Bagaimanapun, skim perumahan untuk bekas pekerja estet itu kelihatan masih belum lengkap seperti yang dirancang ketika ini. Tiada dewan komuniti dan taman permainan yang disediakan untuk memenuhi keperluan keluarga serta anak-anak mereka.

Ini merupakan kekurangan yang ketara dan perlu diberi perhatian melalui perbincangan lanjut dengan anggota jawatankuasa serta pihak berkuasa yang berkaitan.

Urimai akan terus memantau perkembangan projek perumahan Sungai Kecil dengan teliti bagi memastikan kepentingan dan kebajikan para penduduk sentiasa terpelihara sepenuhnya.

07/06/2026

Urimai to monitor Sungei Kecil Estate housing development closely

P. Ramasamy
Chairman Urimai
June 7, 2026

Members of the Urimai Interim Council were invited to grace the annual temple festival at Sungei Kecil Estate, Nibong Tebal, Penang on June 7, 2026.

Some of us used to be invited for the annual temple function for years when we were in the state government.

It must be remembered that without the assistance rendered by David Marshel, Satees Muniandy and I, the Penang state government would not have intervened to take ownership of the land.

It was in 2023 that the estate was formally acquired by the state.

After prayers and lunch, we were briefed by the committee members on the state of the housing project.

It seems the state has agreed to build about 78 terrace units on the six-acre site. Apart from the original 23 families, others from nearby estates will also be brought in to own the houses.

The three Hindu temples will be accommodated within the new housing scheme, although the direction the temples will face still needs to be sorted out.

The housing scheme for the estate workers appears incomplete as presently planned. There is no community hall and playground to cater to the needs of families and their children.

These are glaring omissions that need to be addressed through further discussions with the committee members and the relevant authorities.

Urimai will be closely following developments in the Sungei Kecil housing project to ensure that the interests and welfare of the residents are fully safeguarded.

07/06/2026

Endowmen PHEB mesti dibangunkan demi manfaat masyarakat Hindu

P. Ramasamy
Pengerusi Urimai
7 Jun 2026

Artikel terbaru Idzham Mohd Hashim di FMT memberikan bahan untuk difikirkan tentang bagaimana tanah wakaf boleh dijadikan cagaran yang boleh diterima oleh institusi perbankan.

Beliau menyatakan bahawa beribu-ribu ekar tanah milik institusi wakaf Islam terbiar kerana tidak mempunyai nilai cagaran kepada bank untuk tujuan pembangunan yang memberi manfaat kepada masyarakat.

Apabila tanah wakaf disebut, kedua-dua pihak pemaju dan bank biasanya keberatan untuk menerimanya sebagai cagaran.

Pada masa yang sama, beribu-ribu ekar tanah yang boleh dijadikan perumahan untuk golongan miskin terus terbiar dan tidak mempunyai nilai cagaran.

Masyarakat Hindu di Pulau Pinang juga mempunyai pegangan tanah yang menyerupai konsep wakaf, yang dipegang secara amanah oleh Lembaga Wakaf Hindu Pulau Pinang (PHEB).

PHEB memegang tanah, kuil dan hartanah yang diklasifikasikan sebagai endowmen untuk selama-lamanya kerana ia tidak boleh dipindah milik.

Seperti dilema yang dihadapi oleh tanah wakaf Islam, tanah milik PHEB juga tidak boleh dipindah milik.

Oleh sebab tanah PHEB tidak boleh dipindah milik, ia secara berkesan berada di luar sempadan transaksi komersial biasa.

Bank dan institusi komersial lain keberatan untuk menerimanya sebagai cagaran kerana kebimbangan berkaitan pemindahan hak milik.

Walau bagaimanapun, saya difahamkan bahawa tanah milik PHEB masih boleh dimanfaatkan melalui pemberian pajakan jangka panjang kepada pemaju yang berpotensi.

Inilah idea di sebalik cadangan untuk membangunkan skim perumahan mampu milik bagi masyarakat India di Butterworth, Pulau Pinang.

Keengganan pihak pemaju merupakan sebab utama mengapa tanah PHEB tersebut tidak dibangunkan sebagai projek perumahan mampu milik.

PHEB memiliki tanah yang bernilai di pelbagai kawasan di Pulau Pinang. Banyak daripada tanah ini masih terbiar kerana pihak pengurusan semasa tidak mempunyai visi yang jelas tentang cara membangunkannya.

Terdapat cara pemikiran yang terlalu mekanikal bahawa tanah atau endowmen milik PHEB tidak boleh dibangunkan sama sekali.

Memegang hartanah ini selama-lamanya tanpa sebarang ruang untuk pembangunan tidak boleh dianggap sebagai satu perkhidmatan yang bermakna kepada masyarakat India.

PHEB terus memegang tanah yang bernilai untuk selama-lamanya tanpa sebarang prospek pembangunan atau perkhidmatan yang serius kepada masyarakat India.

Selagi tanah tersebut dipajakkan, misalnya melalui pajakan selama 99 tahun, dan dengan syarat bank sanggup membiayai projek berkenaan, PHEB berpotensi membina rumah mampu milik untuk masyarakat India.

Inilah perkara yang perlu difikirkan secara serius oleh ahli-ahli lembaga PHEB jika mereka mahu memainkan peranan yang bermakna dalam meningkatkan taraf hidup masyarakat India, yang majoritinya terdiri daripada golongan pekerja.

Tidak banyak manfaatnya jika hanya berbangga bahawa PHEB memiliki endowmen dan hartanah bernilai jutaan ringgit sekiranya aset-aset tersebut tidak dapat dimanfaatkan untuk kepentingan masyarakat Hindu.

Perlu diingat bahawa PHEB bukan sekadar sebuah badan keagamaan, tetapi juga sebuah organisasi berkanun yang harus memberi keutamaan kepada pembangunan sosioekonomi masyarakat Hindu.

Walaupun penganjuran perayaan keagamaan adalah penting, ia tidak seharusnya menjadi fokus utama PHEB.

Sebagai penjaga endowmen Hindu, PHEB mesti berfikir secara kritis dan kreatif tentang cara dan kaedah untuk mengangkat martabat masyarakat Hindu di Pulau Pinang.

Hanya dengan berbuat demikian, PHEB boleh menjadi model yang layak dicontohi oleh negeri-negeri lain.

07/06/2026

PHEB endowments must be developed for the benefit of the Hindu community

P. Ramasamy
Chairman Urimai
June 7, 2026

Idzham Mohd Hashim’s recent article (FMT) provides food for thought on how to render waqf land bankable as collateral.

He says that thousands of acres of land belonging to Islamic waqf institutions are sitting idle because they offer no collateral value to banks for purposes of development for the benefit of the public.

Mention waqf lands, and both developers and banks are reluctant to use them as collateral.

Meanwhile, thousands of acres of land that can be turned into housing for the poor remain idle and non-bankable.

The Hindus in Penang have waqf-like landholdings held in trust by the Penang Hindu Endowments Board (PHEB).

The PHEB holds land, temples and properties classified as endowments in perpetuity, as they cannot be alienated.

Just like the dilemma faced by Islamic waqf lands, the lands owned by the PHEB cannot be alienated.

Since PHEB lands cannot be alienated, they are effectively placed beyond the boundaries of normal commercial transactions.

Banks and other commercial institutions are reluctant to use them as collateral because of concerns relating to ownership transfer.

However, I understand that lands belonging to the PHEB can still be utilised through the granting of long-term leases to potential developers.

This was the idea behind the proposal to develop an affordable housing scheme for the Indian community in Butterworth, Penang.

The reluctance on the part of developers was the main reason why the PHEB land was not developed into an affordable housing project.

The PHEB possesses valuable land in different parts of Penang. Many of these parcels remain idle because the present management has no clear vision on how to develop them.

There is a mechanical way of thinking that lands or endowments belonging to the PHEB cannot be developed at all.

Holding these properties in perpetuity without any scope for development cannot be regarded as a meaningful service to the Indian community.

The PHEB continues to hold valuable land in perpetuity without any serious prospect of development or service to the Indian community.

As long as the land is leased, for example through 99-year lease arrangements, and provided banks are willing to finance the projects, the PHEB could be in a position to build affordable homes for the Indian community.

This is something that the present board members of the PHEB need to think seriously about if they want to play a meaningful role in improving the lives of the Indian community, the majority of whom belong to the working class.

It serves little purpose to boast that the PHEB possesses endowments and properties worth millions of ringgit if these assets cannot be utilised for the benefit of the Hindu community.

It must be remembered that the PHEB is not merely a religious body but a statutory organisation that should give primacy to the socioeconomic development of the Hindu community.

While organising religious festivals is important, it should not be the primary thrust of the PHEB.

As the guardian of Hindu endowments, the PHEB must think critically and creatively about ways and means to uplift the Hindu community in Penang.

Only by doing so can the PHEB become a model worthy of replication in other states.

06/06/2026

Geopolitik Asia Tenggara yang terlupakan

P. Ramasamy
Pengerusi Urimai
6 Jun 2026

Wartawan veteran A. Kathiresan telah menulis siri dua bahagian mengenai kerajaan Chola dari Asia Selatan pada zaman silam.

Beliau pada asasnya memberi tumpuan kepada hubungan antara Kerajaan Chola dan Kerajaan Srivijaya yang berpusat di Pulau Sumatera.

Intipati utama kedua-dua tulisan tersebut adalah untuk memperlihatkan sejarah yang tersembunyi mengenai hubungan diplomatik antara empayar-empayar lama sebelum kemunculan negara moden, serta menonjolkan kepentingan strategik semasa Selat Melaka berikutan kebimbangan terhadap kemungkinan penutupan Selat Hormuz.

Penulis berusaha menelusuri sejarah Selat Melaka jauh sebelum kemunculan kolonialisme dan pembentukan negara-negara merdeka di Asia Tenggara.

Dalam hal ini, beliau menggunakan contoh terkini penyerahan plat tembaga bersejarah milik era Chola oleh Belanda kepada kerajaan India.

Perdana Menteri Narendra Modi hadir di Belanda untuk menyaksikan penyerahan plat tembaga tersebut kepada India.

Pemindahan plat tembaga itu mungkin merupakan peristiwa terkini, namun apabila diteliti dengan lebih mendalam, ia mendedahkan bahawa Asia Tenggara pernah menjadi zon persaingan yang dinamik melibatkan Kerajaan Chola, Empayar Srivijaya dan Dinasti Sung.

Plat tembaga milik Chola tersebut bertarikh sekitar abad ke-11.

Walau bagaimanapun, sejarah dan penemuan arkeologi di Semenanjung Tanah Melayu menjangkau jauh lebih lama, iaitu sehingga zaman Neolitik kira-kira 6,000 tahun yang lalu.

Pada awal tahun 2023, saya mengetuai delegasi kerajaan negeri Pulau Pinang untuk mendapatkan semula lebih daripada 40 artifak dari zaman Neolitik yang ditemui di kawasan utara Pulau Pinang berhampiran sempadan Kedah.

Saya bertanggungjawab terhadap projek arkeologi di Gua Kepar, walaupun saya bukan seorang ahli arkeologi.

Ekskavasi tersebut membawa kepada penemuan rangka seorang wanita yang menurut pentarikhan karbon meninggal dunia kira-kira 5,700 tahun lalu.

Selepas itu, kerajaan negeri Pulau Pinang dengan bangganya mengisytiharkan beliau sebagai “Wanita Pertama Pulau Pinang”.

Pihak muzium di Belanda bersetuju untuk memulangkan artifak-artifak purba tersebut kepada kerajaan negeri Pulau Pinang.

Saya difahamkan bahawa proses itu telah diselesaikan pada awal tahun ini.

Saya telah menjalankan penyelidikan mengenai pelayaran Chola ketika berkhidmat sebagai Felo Kanan di Institut Pengajian Asia Tenggara (ISEAS), Singapura, dari tahun 2006 hingga 2008.

Selepas saya meninggalkan ISEAS pada tahun 2008, institut tersebut menerbitkan sebuah buku mengenai pelayaran Chola di Asia Tenggara.

Sebelum itu, saya telah menganjurkan satu persidangan antarabangsa mengenai Chola yang menghimpunkan beberapa pakar terkemuka dari seluruh dunia.

Sepanjang persidangan dua hari itu, kesimp**an umum yang dicapai ialah bahawa serangan laut Chola ke Asia Tenggara bersifat maritim dan bertujuan memberi pengajaran yang tegas kepada Kerajaan Srivijaya.

Persaingan maritim tersebut timbul kerana Kerajaan Srivijaya bukan sahaja bersikap tidak mesra terhadap Chola, malah turut memberikan syarat perdagangan yang lebih istimewa kepada pedagang dan kapal dagang China.

Chola menyerang dan memusnahkan beberapa pos Srivijaya di sepanjang Selat Melaka.

Raja Srivijaya telah ditawan, dipenjarakan dan kemudiannya dibebaskan.

Berkemungkinan hubungan yang lebih baik telah terjalin antara Chola dan Srivijaya selepas kekalahan kerajaan tersebut.

Pandangan Kathiresan mengenai hubungan mesra dan persahabatan antara kedua-dua kerajaan itu mungkin merujuk kepada tempoh pasca-konflik tersebut.

Persaingan maritim yang membawa kepada konflik merupakan ciri utama hubungan antara Chola dan Kerajaan Srivijaya.

Chola bukanlah kuasa imperialis dalam pengertian kolonial, kerana mereka tidak berniat untuk menakluk dan menduduki wilayah secara kekal.

Kehadiran Chola di Asia Tenggara hanya berlangsung dalam tempoh yang terhad, iaitu sekitar 66 tahun.

Kathiresan telah menonjolkan satu dimensi penting dalam sejarah Asia Tenggara yang sering diabaikan oleh mereka yang terlalu memberi tumpuan kepada geopolitik masa kini.

Jauh sebelum kepentingan strategik Selat Hormuz dan Selat Melaka menjadi perhatian dunia pada hari ini, Asia Tenggara telah pun menjadi medan persaingan kuasa besar, konflik dan diplomasi.

Oleh itu, penglibatan kuasa-kuasa besar dalam urusan rantau ini bukanlah sesuatu yang baharu dan tidak boleh dianggap sekadar fenomena zaman moden.

Prof. Dr. Ramasamy

13/06/2026

12/06/2026

12/06/2026

09/06/2026

09/06/2026

07/06/2026

07/06/2026

07/06/2026

07/06/2026

06/06/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share