15/08/2026
Tarian Dabus bukan sekadar sebuah persembahan tradisional, tetapi merupakan antara warisan seni yang mempunyai kaitan rapat dengan sejarah dan keberanian masyarakat Melayu Perak. Dipercayai telah dikenali di Perak sejak kira kira 200 tahun lalu, kesenian ini bertapak di beberapa kawasan termasuk Tanjung Bidara di Bagan Datoh, Pulau Tiga di Perak Tengah dan Pasir Panjang Laut di Sitiawan. Menariknya, asal usul Dabus mempunyai beberapa versi, termasuk cerita yang mengaitkannya dengan Aceh dan pedagang dari Baghdad yang membawa kesenian ini ke pesisir Perak.
Keunikan Tarian Dabus semakin terserlah apabila penarinya bukan sahaja bergerak mengikut rentak rebana, malah memperlihatkan aksi yang menggambarkan keberanian seorang pahlawan. Dalam persembahan tradisional, penari menggunakan anak Dabus dan pada penghujung persembahan, lengan dicucuk sebagai sebahagian daripada adat persembahan. Dahulu, pelbagai senjata seperti keris, pisau belati, kapak kecil dan batu guling turut digunakan bagi menambahkan unsur keberanian dan kehebatan persembahan.
Ada juga kisah yang mengaitkan orang Dabus dari Manjung dengan peristiwa lanun di perairan Selat Melaka pada zaman dahulu. Cerita tentang pahlawan Dabus yang dikatakan membantu menentang ancaman lanun menjadikan kesenian ini lebih daripada sekadar tarian, malah menjadi sebahagian daripada cerita keberanian yang diwariskan dari satu generasi ke satu generasi. Hari ini, apabila semakin banyak seni tradisional berdepan cabaran untuk terus dikenali, kisah Tarian Dabus mengingatkan kita bahawa di sebalik setiap gerak tari, paluan rebana dan senjata yang digunakan, tersimpan sejarah panjang sebuah negeri yang wajar terus dikenang.
