22/08/2020
Veilig, voorzichtig en afstandelijk. De wethouders van het college van burgemeester en wethouders treden niet op de voorgrond. Uitgesproken smaken zijn moeilijk te ontdekken.
Pieter Dijkman (VVD)
De man van de Alkmaarse schatkist. Meestal beheerst, meestal kalm. Hij moest met een lege portemonnee met de lege plannen van de coalitie aan de slag. Geld was er wel opeens voor het hobbyproject van hem en burgemeester Bruinooge: Het EK wielrennen.
De tenen van de wethouder waren lang als er een hint van kritiek was over dat project. Een dieptepuntje volgde toen er vraagtekens geplaatst werden bij een eenzijdige evaluatie van het evenement. Als een kat in het nauw liet de wethouder het achterste van zijn tong zien en viel de stijl van de gemeenteraad aan. „De goede niet te na gesproken’’, zei hij. Zelfs Dijkman is maar een man, verontschuldigde hij zich.
Marcel van Zon (CDA)
Het nieuwe gezicht. Hij kwam, zag en overwon de schijnwerpers. Hij moest direct met twee zware onderwerpen aan de slag. De Victoriebrug en Leeghwaterbrug. ’Wethouder bruggensh*t’ loste beide probleemonderwerpen op. Al is de stank nog wel wat blijven hangen rond de Victoriebrug. Wie hebben er daar nu geprutst?
Hij is steeds meer mooie pakken gaan dragen, zoals Bruinooge, en hij liet een Bruinoogebaardje groeien. Het Manusje van alles -welke portefeuille is hij niet bij betrokken- durfde de ruimte te pakken in een college dat stil, terughoudend is. De duizendpotige wethouder ging zelfs schilderen. Zijn kunst bleek toch een beetje gekopieerd werk. De wethouder werd stiller, afstandelijker. Terug in het gareel.
Elly Konijn (D66)
Instemmend knikt ze als collega Van Zon spreekt. Haar blik staat op begrip als collega Verbruggen oreert. Als Braak iets vindt, kijkt ze goedkeurend. De wethouder doet het vanaf de stoel achter de spreekstoelen. Ze voelt zich comfortabel op die plek uit het zicht. Een schoolstrijd en een parkeerkwestie dwongen haar tot optreden. Met vormtrucjes werd ze uit het vuur gehouden, toen ze tot verantwoording geroepen werd bij een parkeerdebacle.
Christan Braak (GroenLinks)
De boekenslimme wethouder, de dossierkennis druipt er van af. Zoals vaak bij boekenslimme types, druipt het straatslimme er minder van af. Hoewel vriendelijk, gaat het menselijke contact niet vanzelf. Juist deze wethouder waagt zich aan de participatie. Verschillende bouwprojecten – onder meer in De Rijp en bij de Trefpuntkerk- kwamen eerst niet van de grond, omdat de omgeving te laat was betrokken. Het moest helemaal anders, vond Braak. De mensch moet eerder inspraak hebben. De eerdergenoemde plannen konden overigens ongewijzigd toch door, nadat er voor de vorm wat inspraak was.
Paul Verbruggen (PvdA)
De zachte, vooruitstrevende, ruimdenkende en de menselijke wethouder. Hij heeft het meest ambitieuze project onder z’n hoede. Woningbouw aan het kanaal, het Manhattan aan Noordhollands kanaal met duizenden woningen. Gaat het echt gebeuren? Beweging in het project is niet te zien. Het zijn nu eenmaal trage processen met veel partijen, maar Verbruggen zal toch op het gebrek aan voortgang worden afgerekend.
Veilig, voorzichtig en afstandelijk. De wethouders van het college van burgemeester en wethouders treden niet op de voorgrond. Uitgesproken smaken zijn moe...