Terug in je Eigen Kracht

Terug in je Eigen Kracht 🌿 Terug in je eigen kracht met paardenkracht. Lichaamsgerichte en ervaringsgerichte coaching voor wie vastloopt, meer rust en balans zoekt of wil groeien.

Met aandacht voor jezelf, je gevoel, grenzen, vertrouwen en herstel. 🐴✨

🐴 Wat je lichaam je vertelt…Je kent het misschien wel.Je dag begint en voordat je het weet ben je alweer van alles aan h...
14/08/2026

🐴 Wat je lichaam je vertelt…

Je kent het misschien wel.
Je dag begint en voordat je het weet ben je alweer van alles aan het regelen. Werk, kinderen, huishouden, afspraken, boodschappen… en ondertussen staat je telefoon ook nog de hele dag ‘aan’.

Even rustig zitten?
Dat komt straks wel.

Nog even dat mailtje beantwoorden.
Nog even iets afmaken.
Nog even scrollen voordat je naar bed gaat.
En voor je het weet is het avond en denk je: wanneer heb ik vandaag eigenlijk tijd voor mezelf gehad?

Misschien merk je dat je sneller geïrriteerd bent, slechter slaapt, moeilijk kunt ontspannen of dat je lichaam steeds vaker gespannen voelt. Je weet misschien niet eens precies waarom.

Want spanning ontstaat niet alleen door grote gebeurtenissen. Ook alles wat je dag na dag inslikt, vasthoudt en maar blijft doorgaan, kan zich ergens in je lichaam vastzetten.

🐴 Paarden kijken niet naar je to-do-lijst. Ze reageren op jou en op wat er in jou leeft.

Op je houding.
Op je spanning.
Op de ruimte die je inneemt.
Op wat je misschien met woorden vertelt, maar wat er onder de oppervlakte iets anders laat zien.

Juist dat maakt paardencoaching zo bijzonder. Een paard kan je helpen zichtbaar te maken wat je zelf misschien nog niet bewust opmerkt. Wat speelt er werkelijk in jou? Waar houd je spanning vast? En wat gebeurt er wanneer je daar ruimte aan geeft?

Tijdens onze workshop maak je op een laagdrempelige manier kennis met paardencoaching. Je ontdekt hoe je lichaam reageert op spanning en wat een paard daarin kan spiegelen. We staan ook even stil bij je zenuwstelsel: wat gebeurt er in je lichaam wanneer je altijd maar doorgaat? En hoe voelt het wanneer je weer ruimte maakt voor rust en verbinding?

Geen ervaring met paarden nodig.
Geen ingewikkelde theorie.

Wel een moment om even uit de drukte te stappen en stil te staan bij jezelf.
Misschien ontdek je wel iets waarvan je denkt:

“Hé… mijn lichaam vertelt mij dit al een tijdje.”

Misschien is dit het moment om uit je hoofd te komen en terug te zakken in je lichaam. Om te luisteren naar wat er onder de oppervlakte leeft.
En opnieuw te voelen wat jij nodig hebt. 🌿🐴

📅 23 september | 14.00 – 17.00 uur
📅 2 oktober | 13.00 – 16.00 uur
📍 Paddock Paradise, Zeddam
💶 € 25,- inclusief koffie, thee en iets lekkers

✨ Wil je erbij zijn?
Aanmelden kan eenvoudig via de QR-code op de flyer.

Wil je meer weten over paardencoaching en wat het voor jou kan betekenen?
Kijk dan eens op mijn website www.sharonordelman.nl of stuur me een berichtje.

Soms voel je gewoon dat er iets mag veranderen…Je loopt al een tijdje rond met het gevoel dat je vastloopt.Je doet wat j...
08/08/2026

Soms voel je gewoon dat er iets mag veranderen…

Je loopt al een tijdje rond met het gevoel dat je vastloopt.
Je doet wat je moet doen, maar ergens voelt het alsof je jezelf een beetje kwijt bent.

Misschien ben je veel aan het nadenken.
Maak je je snel druk.
Vind je het lastig om grenzen aan te geven.
Zeg je vaak ja, terwijl je eigenlijk nee voelt.
Of ben je vooral bezig met wat anderen van je verwachten.

Misschien verlang je juist naar meer rust. Naar ontspanning. Naar meer verbinding met jezelf. Naar persoonlijke groei of verdieping.

En soms weet je helemaal niet precies wat er moet veranderen. Je voelt alleen: zo wil ik niet langer verder.

Juist dan kan paardencoaching iets bijzonders voor je betekenen. 🐴

De afgelopen maanden heb ik mij verder gespecialiseerd en ontwikkeld en met trots mag ik mij inmiddels paardencoach noemen. Een prachtige verdieping binnen mijn werk als coach en ervaringsdeskundige.

Bij paardencoaching hoef je niet alles te kunnen uitleggen.

Je hoeft niet precies te weten waar je tegenaan loopt.

We gaan samen ervaren.

Paarden reageren op jouw lichaamstaal, spanning, grenzen, beweging en intentie. Ze oordelen niet en geven geen sociaal wenselijke reactie. Ze reageren op wat er op dat moment werkelijk gebeurt.

En juist daardoor kan er iets zichtbaar worden.

Misschien merk je dat je jezelf klein houdt.
Dat je moeite hebt om ruimte in te nemen.
Dat je veel controle probeert te houden.
Dat je jezelf voorbijloopt.
Of juist dat je verlangt naar meer verbinding, vertrouwen en rust.

Wanneer jij iets verandert in je houding of gedrag, kan het paard daarop reageren. En dat kan je laten voelen wat er vanbinnen gebeurt.

Niet alleen erover praten, maar het daadwerkelijk ervaren.

Dat maakt paardencoaching zo waardevol.

Het kan je helpen om:
🌿 meer rust en ontspanning te ervaren
🌿 je grenzen beter te voelen en aan te geven
🌿 inzicht te krijgen in gedrag en patronen
🌿 meer zelfvertrouwen en vertrouwen te ontwikkelen
🌿 dichter bij jezelf te komen
🌿 te ontdekken wat jij werkelijk nodig hebt
🌿 nieuwe keuzes en mogelijkheden te zien

Je hoeft geen ervaring met paarden te hebben. We werken vanaf de grond en het gaat niet om paardrijden.

Het gaat om jou.

Om wat jij voelt.
Om wat jij laat zien.
Om wat je misschien al een tijdje weet, maar nog niet helemaal kunt voelen of onder woorden kunt brengen.

Ervaar wat woorden soms niet kunnen raken.

Vanuit Terug in je Eigen Kracht begeleid ik paardencoaching in een natuurlijke omgeving.

Voel je dat er iets mag veranderen, maar weet je nog niet precies wat?

Misschien is een ontmoeting met een paard wel een mooie eerste stap. 🐴❤️

Stuur me gerust een berichtje als je wilt weten wat paardencoaching voor jou kan betekenen.

Terug in je Eigen Kracht met Paardenkracht.

🍃 De kracht van de kudde Paardencoaching is een vorm van coaching waarbij je samenwerkt met paarden om meer inzicht te k...
29/04/2026

🍃 De kracht van de kudde

Paardencoaching is een vorm van coaching waarbij je samenwerkt met paarden om meer inzicht te krijgen in jezelf.

Je hoeft geen ervaring met paarden te hebben en je gaat niet rijden.
Je werkt naast het paard, met beide voeten op de grond.

Paarden zijn van nature gevoelig voor lichaamstaal, spanning en gedrag.
Ze reageren op wat er daadwerkelijk in het moment gebeurt. Niet op wat je zegt of probeert te laten zien.

Daardoor maken ze vaak zichtbaar wat er vanbinnen speelt.
Zonder oordeel, maar wel direct.

Tijdens een sessie doen we eenvoudige oefeningen of werken we met een opstelling.
Het paard reageert daarop, en dat geeft informatie.
Samen kijken we wat dat betekent voor jou en jouw situatie.

Dat kan helpen om meer inzicht te krijgen in patronen, rust te ervaren en dingen helderder te zien.

Paardencoaching is er eigenlijk voor iedereen die ergens in vastloopt of iets wil onderzoeken.
Dat kan een concrete hulpvraag zijn, maar ook iets wat nog niet helemaal duidelijk is.

Het kan gaan over patronen, grenzen, stress of thema’s die dieper liggen, zoals trauma of systemische vraagstukken.
Het kan ook juist een aanvulling zijn naast een andere vorm van begeleiding of therapie.

Of je vraag groot is of klein, maakt niet uit.
Het gaat erom dat er iets is wat aandacht vraagt.

Tijdens een recente sessie werd dit weer heel duidelijk.

De kudde hielp mijn cliënt om meer te gronden en te zakken in een zachtere, meer ontspannen energie. Minder in het hoofd, meer in het lichaam.

We hebben haar situatie visueel neergezet met pionnen.
Wat er toen gebeurde, was direct zichtbaar:
het paard bewoog naar de plek waar de meeste spanning en energie zat.

Zonder uitleg.
Maar wel heel duidelijk.

Juist dat maakte dat er snel inzicht kwam in wat er speelde en waar haar aandacht naartoe mocht.
Het gaf rust en overzicht in haar situatie.

✨ Dit is hoe zij het zelf heeft ervaren:

"Ik ben zo blij dat ik de kans heb gehad om een sessie paardencoaching te ervaren bij Sharon. Ik kwam zonder specifieke vraag naar de sessie, wat het misschien wat lastiger maakte voor Sharon, maar ze ging er prachtig mee om.

De sessie vond plaats met vier paarden: twee hengsten en twee merries, die allemaal hun eigen karakter en energie meebrachten. Het was indrukwekkend om te zien hoe zij hun aanwezigheid gaven en met me in verbinding stonden.

Op een bepaald moment kwam Lizzy, de kleinste merrie, naar me toe. Dit was heel bijzonder, want Lizzy doet dit normaal gesproken niet. Het voelde als een teken van vertrouwen, en het gaf me een bijzonder gevoel om haar aan te mogen raken en te ervaren dat ze zich zo openstelde.

Later in de sessie bedacht ik een vraag, en Sharon stelde voor om dit visueel te maken met pylonnen. De grootste merrie, Lady, reageerde hier op door naar de pylonnen te lopen en haar aandacht erbij te richten. Het voelde alsof ze me bevestigde in mijn aanpak. Vervolgens bedacht ik een alternatief plan, zette dat uit en kreeg de bevestiging van Lady, die even langs kwam lopen om te laten zien dat het goed was. Zelfs één van de hengsten kwam nieuwsgierig dichterbij, wat het moment nog bijzonderder maakte.

Het was echt een unieke ervaring om met deze paarden in hun eigen omgeving te werken. De rust, de ruimte, en de natuurlijke reacties van de paarden gaven me inzichten die ik op andere manieren niet had kunnen krijgen. Sharon begeleidde het proces heel intuïtief en respectvol, en ik voelde me helemaal op mijn gemak.

Ik kan iedereen aanraden om een paardencoachingsessie bij Sharon te proberen. Het is een diepgaande en waardevolle ervaring, en ik ben dankbaar voor de inzichten die ik heb opgedaan."

Voor mij blijft het bijzonder om te zien hoe snel de kudde de kern zichtbaar maakt. Op een manier die helder en tegelijk rustig is.

Liefs,
Sharon

✨ Chakra Yoga ✨Soms merk je gewoon dat je niet lekker in je vel zit.Je hoofd is druk, je lichaam staat strak of je reage...
17/04/2026

✨ Chakra Yoga ✨

Soms merk je gewoon dat je niet lekker in je vel zit.
Je hoofd is druk, je lichaam staat strak of je reageert anders dan je eigenlijk zou willen.

En vaak kun je het best goed uitleggen.
Je snapt jezelf wel.
Maar dat betekent nog niet dat het ook verandert.

Dat was voor mij in ieder geval wel een kantelpunt.
Ik kon overal woorden aan geven, maar in mijn lichaam bleef het onrustig. Alsof mijn hoofd en lijf niet helemaal samenwerkten.

Een specifieke yogavorm, namelijk chakra yoga, heeft mij geholpen om weer in contact te komen met mezelf. Niet door er nóg meer over na te denken, maar juist door te gaan voelen en ervaren.
Het bracht me meer verbinding met mijn lichaam en emoties, en hielp me om weer veiligheid in mijn eigen lichaam te gaan ervaren.
Daarnaast gaf het me de ruimte om te werken aan zelfvertrouwen, grenzen, zelfliefde, verbinding, en vertrouwen in anderen.

Tegelijkertijd is het ook gewoon een hele fijne manier om je lichaam sterker te maken en ontspanning te vinden, juist in roerige tijden.

Heel praktisch:

Je chakra’s kun je zien als energiepunten in je lichaam die verbonden zijn met belangrijke levensthema’s:
🔸 Basis (veiligheid & vertrouwen)
🔸 Onderbuik (emoties & plezier)
🔸 Buik (wilskracht & grenzen)
🔸 Hart (liefde & verbinding)
🔸 Keel (je uitspreken)
🔸 Derde oog (intuïtie & inzicht)
🔸 Kruin (rust & overgave)

Wanneer hier spanning of blokkades zitten, merk je dat vaak op meerdere lagen:
in je lichaam (spanning, vermoeidheid),
in je gedachten (piekeren, onzekerheid),
en in je gedrag (pleasen, jezelf aanpassen of juist afsluiten).

Je werkt met verschillende gebieden in je lichaam die elk gekoppeld zijn aan thema’s zoals:
– veiligheid
– emoties
– grenzen
– verbinding
– jezelf uitspreken

Als daar spanning zit, merk je dat.
Bijvoorbeeld in onrust, vermoeidheid, moeite met grenzen of het gevoel dat je “vast” zit.

Tijdens de lessen gaan we per chakra aan de slag:

✨ Met intenties die je helpen om oude patronen te doorbreken en nieuwe helpende overtuigingen te integreren
🧘‍♀️ Met yogahoudingen die passen bij dat gebied
🌬 Met ademhaling om je lichaam tot rust te brengen
🧠 Met korte bewustwording (zonder dat het zwaar wordt)

Je chakra’s kun je zien als energiepunten in je lichaam die verbonden zijn met thema’s uit je leven. Denk aan veiligheid, emoties, zelfvertrouwen, liefde en grenzen.
Als daar spanning of blokkades zitten, merk je dat vaak in je lichaam én in je gedrag.

💡 Wat het je kan brengen:
– Meer rust in je hoofd
– Minder spanning in je lichaam
– Beter je grenzen voelen en aangeven
– Meer verbinding met jezelf en anderen
– Steviger staan in wie je bent

Het is geen zweverige les en je hoeft ook niet lenig te zijn.
Het gaat erom dat je weer wat meer in contact komt met jezelf, op jouw tempo.

Voor mij zit de kracht hierin dat je niet alleen begrijpt wat er speelt, maar het ook echt gaat ervaren en doorvoelen.

En daar ontstaat verandering. Duurzame verandering.

Voel je dat dit je aanspreekt?
Je bent welkom.

Stuur me gerust een berichtje of kijk op de flyer 👇

Wat klankschalen mij hebben gebracht in mijn herstel.In mijn eigen herstelproces heb ik ervaren hoe moeilijk, en soms ze...
10/04/2026

Wat klankschalen mij hebben gebracht in mijn herstel.

In mijn eigen herstelproces heb ik ervaren hoe moeilijk, en soms zelfs onveilig, het kan zijn om contact te maken met je lichaam. Mijn systeem had geleerd om te overleven door vooral in mijn hoofd te zitten. Contact maken met mijn lichaam was daardoor niet vanzelfsprekend. Sterker nog, het voelde soms heel onveilig. Toen ik in aanraking kwam met klankschalen, merkte ik dat dit voor mij een laagdrempelige en veilige manier was om langzaam weer terug te keren naar mijn lichaam. En langzaam kon ik ook weer meer contact maken met mijn buik en bekkengebied. De plek waar vaak veel trauma en emoties opgeslagen liggen.

Voor mij zijn klankschalen een zachte ingang geweest naar herstel. Een manier om weer verbinding te maken met mezelf. Op een manier die mijn systeem aankon. En precies daarom vind ik het zo waardevol om dit nu ook aan anderen te mogen aanbieden.

Soms merkt je lichaam eerder dan jij dat het moe is van het overleven. Wanneer je lange tijd in overleving hebt gestaan, kan echte ontspanning moeilijk voelen. Veel mensen die te maken hebben gehad met trauma, PTSS of langdurige stress herkennen dit. Het lichaam blijft alert, het zenuwstelsel staat vaak “aan”, en rust vinden lukt niet altijd vanzelf. Soms kan zelfs het contact maken met het lichaam onveilig of spannend voelen. Het lichaam heeft immers lange tijd geprobeerd je te beschermen.

Als ervaringsdeskundige en coach in herstel zie ik dit regelmatig terug in mijn werk. Mensen die jarenlang sterk hebben moeten zijn. Die veel hebben gedragen. Die hebben geleerd door te gaan, terwijl hun lichaam eigenlijk om rust vraagt. En juist daar kunnen klankschalensessies een waardevolle en zachte ondersteuning bieden. Tijdens een sessie gebeurt er vaak iets bijzonders. De ademhaling wordt rustiger. Schouders zakken langzaam naar beneden. Het lichaam begint spanning los te laten. Alsof het systeem zich herinnert: Ik mag even ontspannen.

Maar tegelijkertijd is het zoveel breder dan dat.
In de drukte van alledag leven we vaak veel “in ons hoofd”.
We gaan door, we zorgen, we denken…
En vergeten soms om echt even stil te staan en te voelen.

Een klankschalensessie kan dan een moment zijn om:
🌿 tot rust te komen
🌿 uit je hoofd te zakken in je lichaam
🌿 spanning los te laten
🌿 weer even op te laden

Het kan een mooie aanvulling zijn na bijvoorbeeld yoga, een wandeling, of gewoon als moment voor jezelf.

Wat doet een klankschalensessie met je lichaam?
De klanken en trillingen van klankschalen werken diep door in het lichaam en het zenuwstelsel. Ze helpen om spanning los te laten en brengen het lichaam in een diepe staat van ontspanning. Tegelijkertijd kunnen de trillingen blokkades in het lichaam weer in beweging brengen, waardoor energie weer kan gaan stromen. Veel mensen ervaren daardoor diepe ontspanning en dus meer rust in hun hoofd, meer ruimte in hun lichaam, meer verbinding met het lichaam, gevoel van veiligheid en kalmte en een dieper contact met zichzelf.

Klankschalensessies kunnen daarnaast ondersteunen bij het reguleren van het zenuwstelsel, het activeren van het zelfhelend vermogen, het ondersteunen van het immuunsysteem bij langdurige stress, trauma of PTSS.

Tijdens de sessie hoef je niets te doen. Je mag simpelweg liggen, luisteren en ontvangen.

Liefs,
Sharon

Van overleven naar leven. Mijn reis naar binnen.Trauma speelt zich niet alleen af in je hoofd. Het leeft in je hele syst...
03/04/2026

Van overleven naar leven. Mijn reis naar binnen.

Trauma speelt zich niet alleen af in je hoofd. Het leeft in je hele systeem.

In mijn lichaam.
In mijn zenuwstelsel.
In de manier waarop ik dacht, voelde en mij verhield tot de wereld.

PTSS heeft mij geraakt op alle lagen:

* mijn lichaam (spanning, onrust, bevriezing)
* mijn emoties (overweldiging of juist niets voelen)
* mijn gedachten (een negatief zelfbeeld, schaamte)
* mijn gedrag (pleasen, vermijden, controle houden)
* mijn zenuwstelsel (altijd ‘aan’ of juist afgesloten)

Wat voor mij een keerpunt werd om te begrijpen, is dit:

Mijn reacties waren een gezonde reactie op ongezonde omstandigheden.

Mijn overlevingsmechanismen waren ooit precies dat wat ik nodig had om te kunnen overleven.
Om het te dragen.

Maar wat mij toen heeft geholpen,
is mij later in de weg gaan zitten.

Ik raakte mezelf kwijt.
De verbinding met mijn lichaam.
Met mijn gevoel.
Met anderen.

Mijn brein had zich afgesloten, omdat het simpelweg te veel was.
Maar mijn lichaam had alles opgeslagen.

En precies daar zat ook de sleutel.

Mijn herstel bestond niet uit één methode.
Het was een combinatie.

✨ EMDR - om de heftigheid van herinneringen af te halen
✨ Innerlijk werk – waar mijn echte transformatie begon
✨ Maar vooral - lichaamsgericht werken

Want ik leerde:

Trauma zit niet alleen in mijn hoofd.
Het zit opgeslagen in mijn hele lichaam.

En wanneer het veilig genoeg voelt,
komt het lichaam (en dus ook de trauma's) vanzelf in beweging.

✨ Yoga hielp mij om weer terug te keren in mijn lichaam
Om mijn lichaam stap voor stap weer als veilig te gaan ervaren.
Om signalen te leren herkennen.

✨ Ademwerk bracht mij uit mijn hoofd en terug in het hier en nu
Mijn adem werd een directe bron van rust.
Een manier om ruimte te creëren en energie weer te laten stromen.

✨ Meditatie gaf mij afstand tot wat ik voelde
Ik hoefde niet langer alles te zijn wat er in mij gebeurde.
Ik leerde er ook naar te kijken.

Langzaam werd mijn lichaam niet langer een plek van onveiligheid maar een plek om in thuis te komen.

Mijn hoofd en mijn lichaam werden mijn eigen veilige basis.

✨ Paardencoaching speelde daarin ook een bijzondere rol
Paarden spiegelen zonder oordeel.
Ze reageren op wat er in mij gebeurt, niet op wat ik laat zien.
En juist dat hielp mij om weer contact te maken met mezelf.

Wat ik onderweg heb geleerd:

Herstel begint niet bij het willen begrijpen.
Herstel begint bij voelen en ervaren.

Bij veiligheid. In mezelf.

Want pas wanneer ik me van binnen veilig voel,
ontstaat er ruimte voor echte verbinding. Met mezelf én met de ander.

En ook rouw en vergeving werd daarin een belangrijk onderdeel.

Niet het goedpraten van wat er gebeurd is,
maar het leren accepteren dat het er was.

Voor mij betekende dat ook:

Vergeving naar mezelf.
Voor alle momenten waarop ik mezelf tekort heb gedaan.
Voor alle manieren waarop ik heb geprobeerd te overleven.

Dat is geen makkelijke weg.

Maar het is wél een weg die leidt naar vrijheid.

Vandaag de dag heb ik van mijn ervaring mijn werk gemaakt.
Niet omdat ik alles “opgelost” heb,
maar omdat ik weet hoe het voelt om daar te zijn waar anderen misschien nu nog zijn.

Mijn praktijk is gebouwd op doorleefde ervaring, Mijn praktijk is gebouwd op doorleefde ervaring. Aangevuld met opleidingen, persoonlijke ontwikkeling en jaren van innerlijk werk.

Ik combineer wat ik heb doorleefd met de kennis en vaardigheden die ik onderweg heb opgebouwd.
Zodat ik niet alleen vanuit ervaring kan begeleiden,
maar ook vanuit bewustzijn, verdieping en professionaliteit.

Er zijn zoveel mensen die nog stilzwijgend lijden.
Die al van alles hebben geprobeerd…
maar bij wie het leven nog steeds zwaar voelt. Die niet kunnen leven vanuit vrijheid en verbinding.

En daarom deel ik dit.

Omdat ik wil laten zien dat herstel mogelijk is.

Niet dat alles verdwijnt.
Niet dat het nooit meer pijn doet.

Maar wel dat het naar de achtergrond kan verschuiven.
Dat je leven weer leefbaar wordt.
Dat je weer kunt voelen.
Kunt verbinden.
Kunt meedoen.

Ik leef zonder medicatie.
Ik rook niet meer.
En ik ben inmiddels al ruim vijf en een half jaar clean van alle geestverruimende middelen.

En als ik het kan…
dan geloof ik dat er voor jou ook een weg is.

Niet dezelfde weg.
Maar wél een weg.

Herstel is mogelijk.

Stap voor stap.
Terug naar jezelf.
Terug in je Eigen Kracht. 💛

Liefs,
Sharon

Wat als presteren nooit vrijblijvend was?Ik leerde al vroeg dat mijn best doen niet vrijblijvend was.Het was geen keuze....
24/03/2026

Wat als presteren nooit vrijblijvend was?

Ik leerde al vroeg dat mijn best doen niet vrijblijvend was.
Het was geen keuze.
Het was een manier om te overleven.

Presteren stond voor mij niet op zichzelf.
Het was gekoppeld aan iets veel groters.
Aan veiligheid. Aan gezien worden. Aan voorkomen dat er iets gebeurde.

Of misschien nog wel pijnlijker:
aan de hoop dat ik daarmee liefde kon verdienen.

Als kind leer je niet in woorden.
Je leert in ervaringen. In herhaling. In wat je voelt.

En wat ik leerde was dit:
als ik het goed doe, als ik hard mijn best doe, als ik presteer…
dan ben ik misschien goed genoeg.

Maar als ik dat niet doe?
Dan volgt er iets anders.

Afwijzing.
Negeren.
Teleurstelling.
Of erger.

Presteren kreeg een prijs.

In mijn geval was die koppeling keihard.

Wat veel mensen niet van mij weten, is dat mijn ervaringen met misbruik zijn ontstaan in de periode dat ik als kind actief was in het wedstrijdzwemmen.

Het was de plek waar ik mijn passie vond…
maar ook de plek waar het misging en mijn grenzen werden overschreden.

Het misbruik vond plaats bij mijn eerste trainer.

Tijdens de trainingen voor het wedstrijdzwemmen gold één ongeschreven regel:
niet goed genoeg je best doen…
stond gelijk aan misbruik.

Mijn lichaam leerde iets wat geen enkel kind zou moeten leren:
dat presteren nodig was om pijn te voorkomen.

Maar ook…
dat ik mezelf moest verlaten om het te kunnen doorstaan.

Dat ik ging dissociëren.
Uit verbinding ging met mezelf.

En dat het schieten in copings- en overlevingsmechanismen
mijn tweede natuur werd.

En dus ging ik harder mijn best doen.
Nog beter. Nog meer. Nog verder over mijn grenzen.

Wat ooit begon als overleven, werd mijn manier van zijn.
Altijd aan staan.
Altijd hard werken.
Altijd alert.
Altijd bezig met de vraag: doe ik het wel goed genoeg?

Alsof er continu een innerlijke beoordelaar meekeek.

Het kritische stuk in mij draaide overuren.
Een geïnternaliseerde stem die constant beoordeelde, corrigeerde en bijstuurde.

En ergens was dat logisch.
Want ik had geleerd dat mijn waarde afhing van mijn prestaties.

Dat liefde voorwaardelijk was.
Dat er altijd iets tegenover moest staan.

En dat is misschien wel de meest pijnlijke conclusie:
dat je als kind op zoek bent naar onvoorwaardelijke liefde…
maar leert dat liefde iets is wat je moet verdienen.

Dus ging ik dat doen.
Verdienen. Bewijzen. Presteren.

Maar hier zit de val waar zoveel mensen in vastlopen:

Het is en wordt nooit genoeg.

Hoe hard je ook werkt.
Hoeveel je ook geeft.
Hoe goed je ook je best doet.

Er blijft altijd dat knagende gevoel van:
ik doe het niet goed genoeg.

En onder dat gevoel zit vaak iets anders verstopt.

Schaamte.
Schuld.

Alsof het mijn verantwoordelijkheid was.
Alsof ik iets anders had moeten doen.

En wat doen we met die gevoelens?

We gaan nóg harder werken.
Nóg beter ons best doen.
Nóg meer presteren.

Om het maar niet te hoeven voelen.

Of we zoeken een andere manier om te ontsnappen.

We verdoven.
Vluchten in verslaving.
In alcohol. In roken.

Alles om maar niet stil te hoeven staan
bij wat er vanbinnen leeft.

Totdat je lichaam op een gegeven moment zegt:
tot hier en niet verder.

En ik zie het overal om me heen.

Mensen die zichzelf voorbijlopen.
Die blijven geven, blijven doen, blijven presteren…
in de hoop gezien te worden, gewaardeerd te worden, bevestigd te worden.

Maar ondertussen hun eigen waarde blijven koppelen aan wat ze doen en wat ze hebben,
in plaats van wie ze zijn.

En misschien herken je jezelf niet in mijn verhaal.
Niet in de vorm waarin ik het heb meegemaakt.

Maar wel in de kleinere momenten.

In opmerkingen als:
“je hebt niet goed genoeg je best gedaan”
“je had harder moeten leren”
“waarom is het geen voldoende?”

In een afkeurende blik.
Een zucht.
Of het gevoel dat je nét niet voldoet.

Want ook daar…
kan iets ontstaan.

Het moment waarop een kind gaat geloven:
ik ben niet goed genoeg.

Een kind weet niet
dat een ouder emotioneel ziek is en worstelt met zichzelf.

Dat er misschien sprake is van verslaving, depressie
of emotionele afwezigheid.

Een kind betrekt het altijd op zichzelf.

Ik doe iets niet goed.

En precies daar…
kan de basis worden gelegd
voor een leven lang bewijzen dat je wél goed genoeg bent.

De burn-out die bij mij volgde was geen zwakte.
Het was een grens.
Een signaal dat de prijs die ik betaalde te hoog was geworden.

Maar ergens daar…
ontstond ook iets anders.

Een eerste verschuiving.

Mijn transformatie begon niet groots of perfect.
Die begon met een intentie.

Een hele duidelijke:

dit wil ik niet meer.

Ik was klaar met het steeds opnieuw belanden in diezelfde uitputting.
Klaar met het moeten presteren om mezelf bestaansrecht te geven.

Ik wilde het anders.

Ik wilde verzachting.
Mildheid.
Ruimte om gewoon te mogen zijn.

Ik wilde leren om mezelf goed genoeg te vinden,
zonder dat daar iets tegenover hoefde te staan.

En vanuit die intentie…
ben ik stap voor stap een andere beweging gaan maken.

Niet langer presteren om mezelf waarde te geven,
maar mezelf waarde geven, los van wat ik doe.

Niet langer mijn lat steeds hoger leggen,
maar mezelf ontmoeten waar ik op dat moment ben.

Niet langer bewijzen,
maar vertragen en verzachten.

En dat is geen knop die je omzet.
Dat is een proces.

Een proces waarin ik niet alleen heb geleerd om milder te worden naar mezelf,
maar ook om mijn innerlijke kind weer te ontmoeten.

Haar te zien.
Haar te voelen.

En haar te laten ervaren
dat ze goed genoeg is… precies zoals ze is.

Dat ze niets hoeft te bewijzen. Dat ze niets hoeft te veranderen.

Dat ze liefde verdient, zonder voorwaarden.

En misschien nog wel het belangrijkste:
dat ik haar kan geven
wat ze toen zo gemist heeft.

Compassie.
Zachtheid.
Begrip.

Voor alles wat ze heeft moeten doorstaan.

En misschien is dat wel de grootste verschuiving geweest in mijn leven:

Dat ik langzaam begin te voelen
dat ik niets meer hoef te bewijzen…
om er te mogen zijn.

Liefs,
Sharon

De stille kracht van een zuivere intentie Wat intenties mij leerden over richting in het leven Soms doen we alles “goed”...
17/03/2026

De stille kracht van een zuivere intentie

Wat intenties mij leerden over richting in het leven

Soms doen we alles “goed”…
en voelt het toch alsof we tegen de stroom in bewegen.

Veel mensen werken tegenwoordig met intenties.
In yoga, in meditatie, in persoonlijke ontwikkeling.

Maar als je eerlijk kijkt…
doen we dat eigenlijk de hele dag door.

We staan op met een bepaald gevoel, een bepaalde richting.
We maken keuzes. We stellen doelen.

En hoewel we dat vaak geen intentie noemen,
zit er onder alles wat we doen een bedoeling.

Toch is er een verschil.

Een doel komt vaak vanuit het hoofd:
iets wat je wilt bereiken, verbeteren of veranderen.

Een intentie gaat dieper.

Het gaat niet alleen over wat je doet,
maar vooral over vanuit welke plek je het doet.

En precies daar gaat het vaak mis.

Want zelden stellen we onszelf de vraag:
Waar komt mijn intentie eigenlijk vandaan?
Waarom doe ik wat ik doe?

Het zijn precies die vragen die ik ook in mijn werk als coach vaak stel. Niet om iets te veranderen, maar om zichtbaar te maken wat er al is.

In mijn werk als coach hoor ik het regelmatig.
Mensen spreken intenties uit die op het eerste gezicht krachtig lijken:

“Ik ga bewijzen dat ik het wel kan.”
“Ik ga het nu echt anders doen.”
“Ik moet sterker worden.”

Maar als we dieper kijken, blijken deze intenties vaak niet voort te komen uit vertrouwen…maar uit angst.
Uit oude overtuigingen. Niet goed genoeg te zijn.
Uit overlevingsmechanismen die ooit nodig waren.


Ik herken dat ook in mezelf.

Er zijn periodes geweest waarin mijn intenties gedreven werden door een diepe drang om het zelf te doen.

Om niet afhankelijk te zijn.
Om controle te houden.
Om de regie terug te pakken.

Van buiten zag dat eruit als kracht.
Maar van binnen zat er iets anders onder.

Angst.
Wantrouwen.
Eenzaamheid.

En het bijzondere is: een intentie die niet zuiver is, voel je.
Niet altijd meteen in woorden, maar wel in je lichaam.

Het stroomt niet.
Het schuurt.
Het roept weerstand op.

Waar een zuivere intentie voelt als vertrouwen en beweging,
voelt een intentie vanuit angst vaak als moeten, als trekken, als forceren.

En als het dan niet lukt? Dan komt de teleurstelling.
En soms zelfs het gevoel van falen.
Alsof jij degene bent die tekortschiet.
Terwijl het de intentie zelf is die nooit helemaal klopte.

Voor mij kwam het kantelpunt toen ik het vertrouwen volledig kwijt was. In mezelf. En in het leven.

Ik wist niet meer hoe het voelde om te vertrouwen op een ander of mijzelf, maar ik wist wel dat ik daar naartoe wilde bewegen.

Dus dat werd mijn intentie.
Niet perfect. Niet groots.
Maar simpel:

Ik kan vertrouwen.

En keer op keer kwam die intentie terug.
In kleine momenten.
In moeilijke momenten.
Op dagen dat ik het niet voelde, maar wel opnieuw koos.

Langzaam veranderde er iets.

Ik merkte dat het wantrouwen langzaam verdwijnt.
Hé… ik begin op mezelf te vertrouwen.
En misschien… ook wel op het leven.

Ik hoef er niet meer zo over na te denken.
Het mag zich ontvouwen.

Niet omdat ik het forceerde,
maar omdat ik het bleef uitnodigen.

Dat is de stille kracht van een intentie.

Yoga en meditatie hebben mij daarin veel geleerd.

Op de mat begint het vaak met een intentie.
Maar niet eentje die iets moet bewijzen.

Geen druk.
Geen prestatie.

Soms is het zo simpel als:
ik mag vandaag aanwezig zijn.
ik mag verzachten.
ik mag voelen wat er is.

Daar ontstaat iets wezenlijks.

Want in het lichaam kun je niet liegen.

Waar het hoofd overal verhalen van maakt, laat het lichaam de waarheid zien.

Spanning.
Onrust.

Maar ook verlangen.
Zachtheid.
Ruimte.

Een zuivere intentie ontstaat niet vanuit controle, maar vanuit afstemming.

Het is geen doel dat je moet bereiken,
maar een richting waarin je jezelf uitnodigt te bewegen.

In kalmte.
In vertrouwen.

Alsof je niet tegen de stroom in hoeft te zwemmen, maar je laat meevoeren.

En misschien geloof je het niet eens meteen.
Maar door het keer op keer te herhalen,
door erbij stil te staan, door het te belichamen…

Begint er iets te verschuiven.

Daarom werk ik in mijn coaching niet alleen met gesprekken, maar ook met lichaamsgericht werk, ademhaling, meditatie en met paarden.

Omdat het lichaam vaak eerder weet wat waar is dan ons hoofd.

In ons lichaam ligt alles opgeslagen. Daar zit de spanning, het trauma, de bescherming, maar ook de wijsheid.

En juist daar ontstaat ruimte voor een nieuwe, zuivere intentie.

Op de yogamat leer ik steeds opnieuw:

Mijn hoofd hoeft niets te bewijzen.
Mijn lichaam hoeft niets te bewijzen.
Ik hoef niets te bewijzen.

Ik hoef alleen maar aanwezig te zijn en te accepteren.
Met alles wat er is.

Misschien is een zuivere intentie uiteindelijk niets anders dan dit:

Jezelf toestemming geven om anders te leven
dan je ooit hebt geleerd. En het dan loslaten.

Liefs,
Sharon

Adres

Brummen

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Terug in je Eigen Kracht nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type