29/06/2026
đ Algemene Beschouwing Op Ons Eiland â Coalitieakkoord 2026-2030
Het nieuwe coalitieakkoord bevat veel ambities waar ook Op Ons Eiland zich in kan vinden. Dat verdient erkenning. Maar mooie plannen alleen maken onze stad nog niet beter.
Tijdens de raadsvergadering hebben wij daarom één centrale vraag gesteld: wanneer gaan Dordtenaren deze ambities daadwerkelijk merken in hun eigen straat, wijk en portemonnee?
Lees hieronder onze algemene beschouwing.
Algemene Beschouwing Op Ons Eiland â Coalitieakkoord 2026-2030
Laat ik beginnen met een compliment.
Na het lezen van het coalitieakkoord bekroop mij af en toe het gevoel dat de formerende partijen ons verkiezingsprogramma van Op Ons Eiland toch iets beter hebben gelezen dan zij tijdens de campagne wilden toegeven.
Wij herkennen namelijk veel van de richting die in dit akkoord wordt gekozen. De aandacht voor sterke wijken, jongeren, woningbouw, leefbaarheid, onderwijs, een vitale binnenstad en betrokkenheid van inwoners sluit op veel punten aan bij waar Op Ons Eiland voor staat.
Dus laat ik dat ook gewoon eerlijk zeggen: er is goed geluisterd naar wat er leeft in de stad. En op onderdelen is ook goed geluisterd naar de voorstellen die wij de afgelopen jaren hebben gedaan.
En daar begint ook meteen onze belangrijkste zorg.
Want dit coalitieakkoord leest soms als een droombeeld van Dordrecht.
Een stad waar iedereen een woning vindt.
Waar jongeren blijven.
Waar ouderen prettig wonen.
Waar de binnenstad bruist.
Waar armoede afneemt.
Waar de bereikbaarheid verbetert.
Waar de veiligheid toeneemt.
Waar de economie groeit.
En waar iedere wijk sterker wordt.
Wie kan daar tegen zijn?
Niemand.
Echter, de vraag is wel: hoe gaan we dit daadwerkelijk realiseren?
Want veel van wat vandaag in dit akkoord staat, stond in verschillende vormen ook al in eerdere coalitieakkoorden.
Ook toen wilden we meer woningen.
Ook toen wilden we sterkere wijken.
Ook toen wilden we meer veiligheid.
Ook toen wilden we betere bereikbaarheid.
Ook toen wilden we jongeren behouden voor Dordrecht.
En toch moeten we vandaag constateren dat veel Dordtenaren nog steeds jarenlang wachten op een woning, dat jongeren noodgedwongen vertrekken, dat sommige van onze wijken achterblijven en dat onze inwoners zich regelmatig afvragen waarom plannen zo lang duren voordat zij resultaat zien of dat zij ĂŒberhaupt niet op de hoogte zijn van plannen.
Daar ligt volgens Op Ons Eiland de kern van het debat.
Niet bij de ambities.
Maar bij de uitvoering.
Niet bij de woorden.
Maar bij de keuzes.
Want hoe meer ambities je opschrijft, hoe moeilijker het wordt om straks vast te stellen of je succesvol bent geweest.
Als je honderd doelen formuleert en je behaalt er vijftig, kun je altijd zeggen dat je veel hebt bereikt.
Maar als je twintig concrete doelen formuleert en je behaalt er tien niet, dan is het voor iedereen zichtbaar waar het mis is gegaan.
Daarom hadden wij waarschijnlijk een andere keuze gemaakt.
Wij hadden liever een top twintig opgesteld van de meest urgente problemen dan wel uitdagingen van onze stad.
Twintig concrete maatregelen.
Twintig concrete resultaten.
Twintig zaken waarvan iedere Dordtenaar over vier jaar kan zeggen: dit is gelukt of dit is niet gelukt.
Dat geeft duidelijkheid.
Dat geeft focus.
Dat geeft bestuurlijke rust.
En vooral: dat geeft inwoners vertrouwen.
Er zijn ook duidelijke verschillen tussen het coalitieakkoord en het verkiezingsprogramma van Op Ons Eiland.
- Wij hadden bijvoorbeeld gekozen voor meer concrete maatregelen om betaalbare koopwoningen bereikbaar te maken voor starters en jonge gezinnen, onder andere via erfpacht- en erfhuurconstructies.
- Wij hadden sterker ingezet op voorrang voor Dordtenaren bij nieuwbouwprojecten.
- Wij hadden gekozen voor gratis gebruik van de stadsbus voor alle Dordtenaren, omdat mobiliteit wat ons betreft een basisvoorziening is.
- Wij hadden nadrukkelijker ingezet op maatregelen rondom parkeren, bereikbaarheid en verkeersveiligheid op locaties waar inwoners dagelijks knelpunten ervaren.
- En wij hadden meer concrete bestuurlijke hervormingen voorgesteld om de afstand tussen inwoners en gemeente verder te verkleinen.
Dat zijn verschillen.
Maar tegelijkertijd zien wij ook dat de coalitie op veel onderwerpen dezelfde richting kiest als Op Ons Eiland.
Dat waarderen wij.
Alleen zullen wij de komende vier jaar steeds dezelfde vraag blijven stellen:
Wanneer gaan inwoners dit merken?
Niet op papier.
Niet in visies.
Niet in beleidsstukken.
Maar in hun straat.
In hun wijk.
In hun zoektocht naar een woning.
In hun dagelijkse leven.
En niet te vergeten: hoe raakt dit hun portemonnee.
Want uiteindelijk wordt een coalitieakkoord niet beoordeeld op het aantal pagina's of het aantal ambities.
Het wordt beoordeeld op de vraag of Dordtenaren over vier jaar daadwerkelijk merken dat hun stad beter is geworden.
Dat is de meetlat die Op Ons Eiland zal hanteren.
En dat is ook de meetlat waarop wij dit college de komende vier jaar constructief, kritisch en eerlijk zullen blijven beoordelen.
Namens Op Ons Eiland, Aydin GĂŒndogdu