02/09/2026
Een cliënt herhaalt drie sessies op rij hetzelfde patroon. Je benoemt het rechtstreeks: "dit doe je nu weer." Hij knikt. De week erna doet hij het weer.
Directe feedback ketst vaak af, net als "u stinkt" tegen iemand die zich niet wast, zelfs als het klopt. Provocatief coachen zegt liever iets als: "je doet me ontzettend denken aan mijn best vriend John." Verder niets. De cliënt zoekt zelf uit wat daarvan op hem van toepassing is.
In het moment lacht hij het vaak weg. Drie dagen later komt die vriend John vanzelf weer voorbij, en is het ineens wel raak.
Het werkt omdat er niets is om tegenin te gaan. Een directe uitspraak geeft de cliënt iets om te weerleggen. Een beeld moet hij eerst zelf invullen, en dat is lastiger weg te lachen.
Een goede vergelijking is licht en persoonlijk, nooit een hard oordeel. Iets waar de cliënt zelf nog om kan lachen, voor het gaat schuren.
De Jaaropleiding Provocatief Coachen traint precies dit taalgevoel: de vergelijking vinden die blijft hangen. Hier vind je meer informatie: https://hetiep.nl/trainingen/provocatief-coachen/
Welke opmerking is bij jou pas na een paar dagen echt binnengekomen?