09/04/2026
Het is al laat en terwijl de lichten op de Martinitoren weer over de stad schenen — iets wat nog altijd bijzonder blijft — ik kijk terug op een lange, volle en allesbehalve standaard werkdag, want een politieke woensdag is er niet één van negen tot vijf, maar van blijven gaan, schakelen en vooral veel leren.
Gisteren begonnen we om 09:00 uur samen in het stadhuis, met een eenvoudig ontbijt dat iedereen zelf had meegenomen, een moment om even rustig te starten en de dag door te nemen, maar ook een moment waarop je voelt hoeveel er eigenlijk op je afkomt wanneer je net begint in de politiek en nog volop bezig bent om je weg te vinden tussen de raad, de griffie en alle mensen die daarin een rol spelen, waardoor Conny en ik ons ook hardop afvroegen hoe alles precies loopt en waar je het beste je weg in kunt vinden.
Tijdens een korte pauze stonden we samen op het balkon van het stadhuis en keken uit over de stad, waarop ik zei hoe mooi het eigenlijk is en hoe bijzonder het voelt om daar te staan, waarna het besef even binnenkomt dat de weg van de straat naar gemeenteraad misschien onverwacht is geweest, maar juist daardoor extra waardevol voelt, omdat we hier nu staan voor de inwoners van onze stad, die we met trots mogen vertegenwoordigen.
De middag stond in het teken van kennismaken en verdiepen, met onder andere een ontmoeting met de griffie die warm en toegankelijk werd ingericht, inclusief een hapje en ruimte om echt even contact te maken, waardoor het niet alleen duidelijk werd wie wie is, maar vooral ook dat zij er zijn om ons te ondersteunen en wegwijs te maken, waarna het programma doorging met beeld- en meningsvormende sessies en het politiek vragenuur, terwijl het inwerkprogramma zich als een aaneenschakeling van informatie en indrukken voortzette tot in de avonduren.
Tussendoor zocht ik af en toe even de buitenlucht op, liepen we het plein op en maakten we een kort rondje door de Poelestraat om het hoofd leeg te maken, waarna we weer teruggingen naar binnen om verder te gaan, want het tempo ligt hoog en de dagen zijn intens, maar tegelijkertijd voelt het goed om hier middenin te staan.
Waar gistermiddag de zon nog over de stad scheen, was het nu de toren die het overnam en daarmee eigenlijk precies laat zien wat deze dag was: lang, intens, leerzaam en bovenal vol motivatie om door te gaan voor Groningen.
Carissa Huizinga 💚